ตอนที่ 20 เพลงประจำรายการ (ฟรี)

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 20 เพลงประจำรายการ

จูนถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อในที่สุดการออดิชั่นจบลง เขาเหลือบมองนาฬิกาและเห็นว่ามันเย็นแล้ว นี่พวกเขาถ่ายทำกันติดต่อกันเป็นเวลาสิบชั่วโมง! ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะง่วงนอนขนาดนี้

เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ แต่จีซองก็รีบดึงเขาลงอย่างรวดเร็ว

“นี่นายทำอะไรน่ะ?” จูนถาม

“พี่จะไปไหน? เมนเทอร์ยังมีเรื่องประกาศอยู่นะ”

จูนอยากจะนอนเต็มแก่แล้ว ทำไมพวกเมนเทอร์ไม่รอจนถึงวันพรุ่งนี้แล้วค่อยบอกพวกเขาว่าอยากจะบอกอะไรไม่ได้หรือไง?

"ขอบคุณที่อยู่กับเรานะเด็กฝึกทุกคน ตอนนี้พวกคุณได้รับดาวของตัวเองเอง ซึ่งสะท้อนถึงคลาสที่พวกคุณจะเข้าเรียน เด็กฝึกที่มีดาวเท่ากันจะฝึกกับพวกคุณตั้งแต่นี้เป็นต้นไป” จีฮยอนกล่าว

"ถ้าได้ดาวที่ต้องการก็ยินดีด้วย อย่างไรก็ตาม หากพวกคุณไม่พอใจกับระดับปัจจุบันของตน ก็อย่ากังวลไป นี่เป็นเพียงการประเมินเบื้องต้นเท่านั้น หลังจากนี้อีกสามวัน เราจะประเมินพวกคุณกันอีกครั้งและมอบดาวที่พวกคุณสมควรได้รับ"

จูนมองดูหน้าจอ LED ล่วงหน้า เขาก็พอเดาได้แล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

ทันใดนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงเพลงดังลั่น ทำให้เด็กฝึกบางคนสะดุ้งโหยง แม้แต่จูนเองที่ปกติไม่ตื่นตระหนก ยังรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเพลงดังกระทันหันแบบนี้

“ในส่วนลึกของจิตใจ ฉันเองมีนิมิตอันชัดแจ้งว่า

ความฝันที่สดใสมากจนทำให้ฉันกลัว

แต่ฉันรู้ลึกๆ ว่าฉันทำคนเดียวไม่ได้

ฉันต้องการความแข็งแกร่งของผู้ที่เรียกฉันว่าเป็นของตัวเอง”

ท่อนแรกฟังดูค่อนข้างสะเทือนอารมณ์และร่วมสมัย ซึ่งสร้างโทนเสียงที่มีความหวังของเพลง

“เขาว่ากันว่าความฝันเป็นเพียงจินตนาการ ภาพลวงตาที่เราไล่ตาม

แต่กับคนที่เหมาะสม พวกเขาจะกลายเป็นพระคุณแห่งความรอดของเรา

เราลุกขึ้น เราพิชิต และทะยานไปด้วยกัน

เมื่อความฝันเป็นจริง เราจะตะโกนมันออกมา และอื่นๆ อีกมากมาย"

ในที่สุดก็เริ่มมีท่าเต้นยากๆ โผล่มาให้เห็น

“ฝันเป็นจริงเมื่อเราอยู่ด้วยกัน

จับมือกันในสภาพอากาศที่มีพายุ

กับคนรอบข้างเราจะไปให้ถึงท้องฟ้า

รวมเป็นหนึ่ง จิตวิญญาณของเราบินสูง

รวมเป็นหนึ่ง จิตวิญญาณของเราบินสูง!

ดังนั้นเรามาเฉลิมฉลองความฝันที่เป็นจริงกันเถอะ

กับเพื่อนที่ซื่อสัตย์ ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้

เราจะพิชิตไปด้วยกัน โดยมีความฝันเป็นตัวนำทาง

เมื่อความฝันเป็นจริง เราจะเต้นเคียงข้างกัน"

ความน่าเกรงขามในห้องนั้นปรากฏชัดเมื่อเพลงประจำรายการจางหายไป Azure เอาชนะตัวเองได้อีกครั้ง เพลงนี้ไม่ใช่สไตล์ดนตรีของจูนแน่นอน แต่เนื้อเพลงและทำนองที่ฝังอยู่ในใจของเขา และคงจะวนซ้ำไปซ้ำมา เขารู้อยู่แล้วว่าเพลงนี้จะต้องได้รับความนิยมเมื่อออกอากาศ

อย่างไรก็ตาม ความประหลาดใจของผู้เข้าแข่งขันกลับกลายเป็นความกังวลอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขารู้ว่าจะต้องขึ้นแสดงเพลงนี้

“ระดับเสียงค่อนข้างสูง” ยูริ นักร้องที่มีพรสวรรค์กล่าว

“ถ้าขนาดนายมันยังบอกว่าสูง แล้วสำหรับฉันมันจะเป็นไงฟร่ะ” สตีลถามด้วยความทุกข์ใจ “เสียงเหมือนอยู่ในคีย์ผู้หญิงด้วยซ้ำ”

“เราต้องร้องไปเต้นไปเนี่ยนะ?” เด็กฝึกระดับศูนย์ดาวถามอย่างโกรธเคือง “ไม่เอาล่ะ ฉันยอมแพ้!”

“อ่า ท่าเต้นง่ายจังเลย” จีซองกล่าว “แต่การร้องเพลงน่าจะยากทีเดียว”

จูนเลิกคิ้วขึ้น เต้นง่ายหรอ? เขามองเห็นอนาคตอันมืดมนของตัวเองกำลังดิ้นรนกับท่าเต้นแล้วล่ะ เขาจำเป็นต้องทำภารกิจให้สำเร็จอย่างด่วนเพื่อเพิ่มระดับทักษะการเต้นของตนอย่างไว ไม่งั้นแย่แน่

“ใจเย็นๆ นะเด็กฝึกทั้งหลาย” มินโฮพูด "ฉันรู้ว่าเพลงประจำรายการโดนใจพวกคุณอย่างลึกซึ้ง แต่เรายังมีบางสิ่งที่จะพูด อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ คุณจะได้รับการประเมินใหม่ในอีกสามวัน พวกคุณทุกคนจะได้รับการประเมินอีกครั้งด้วยเพลงที่คุณเพิ่งได้ยิน—Dream on Cloud Nine”

"สามวัน?" เด็กฝึกระดับสองดาวอุทาน “ฉันแทบจะไม่สามารถเรียนรู้เนื้อเพลงได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ แต่นี่เรามีเวลาแค่สามวันเท่านั้นเหรอ?”

“ซีซั่นที่ผ่านมาก็ทำสำเร็จได้ด้วยดี” อูจินกล่าว “ดังนั้น สำหรับคนที่บ่นโดยไม่ได้พยายามเลย ให้ประเมินความฝันของตนอีกครั้ง พวกคุณยังต้องการสิ่งนี้จริงๆ เหรอ?”

ทั้งห้องสตูฯก็เงียบกริบ

"ขอย้ำอีกครั้งว่าสามวันนี้เต็มไปด้วยการให้คำปรึกษาและการฝึกซ้อม แน่นอนว่าเราไม่ได้คาดหวังให้คุณทำสิ่งนี้เพียงลำพัง ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป คุณจะมีบทเรียนทั่วไปและบทเรียนเฉพาะทางในแต่ละคลาส หลังจากนั้นสามวัน พวกคุณจะต้องแสดงเพลงนี้สดต่อหน้าเมนเทอร์และเด็กฝึกทุกคน ซึ่งเราจะยกระดับของคุณขึ้นไปอีก เข้าใจแล้วใช่ไหมเด็กฝึก?”

“ครับเมนเทอร์” เด็กฝึกพูดพร้อมกัน

“ตอนนี้ ฉันแน่ใจว่าพวกคุณส่วนใหญ่เคยดูซีซั่นที่ผ่านมา” ฮเยรินกล่าว "ไม่เพียงแต่เพลงประจำรายการจะถูกใช้เพื่อการประเมินใหม่เท่านั้น แต่ยังจะกำหนดจุดยืนของพวกคุณในการแสดงเพลงประจำรายการด้วย"

จูนพยักหน้า เพลงรายการประจำซีซั่นมักจะออกอากาศก่อนตอนแรกด้วยซ้ำ ผู้เข้าร่วม 100 คนถูกจัดเรียงเหมือนปิรามิด โดยชั้นบนสุดอยู่สูงสุดและชั้นล่างสุดอยู่ต่ำสุด ชนชั้นสูงจะได้แอร์ไทม์บนจอมากที่สุด ในขณะที่ชนชั้นล่างต้องอาศัยโชค์อย่างมากหากพวกเขาถูกรวมไว้ในการถ่ายภาพกลุ่ม มันเป็นการแบ่งแยกทักษะและความนิยมอย่างรุนแรง

“ปีนี้ มันจะแตกต่างออกไป” กันกล่าว "ถ้าปีที่แล้วเด็กฝึกทุกคนได้รับโอกาสให้ยืนบนเวทีฟุ่มเฟือยแบบเดียวกัน ปีนี้คงไม่เป็นเช่นนั้น แทนที่จะถ่ายวิดีโอการแสดงเพียงวิดีโอเดียว แต่ละคลาสจะได้รับโอกาสถ่ายวิดีโอการแสดงของตนเอง"

เด็กฝึกเริ่มฝอยพูดคุยกัน

“แล้วนั่นไม่ดีเหรอ?” Minx ที่ได้รับสองดาวถามเด็กฝึกที่มีอายุมากกว่า “เราไม่ต้องต่อสู้เพื่อเวลาฉายอีกต่อไปแล้วเนื่องจากเราจะมีจำนวนน้อยกว่า”

"นั่นดีกว่าจริงๆ!" เด็กฝึกระดับสองดาวอีกคนอุทาน “ฉันไม่อยากไปตีกับพวกดาวห้าดวง”

จูนยังคงฟังต่อไป แน่นอนว่าต้องมีวาระซ่อนเร้น Azure คงไม่ได้ตั้งงบประมาณจำนวนมากเพื่อถ่ายทำวิดีโอการแสดงที่แตกต่างกันถึงห้ารายการ

"อย่างไรก็ตาม แม้ว่าทุกคลาสจะได้รับโอกาสถ่ายวิดีโอการแสดง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกคุณจะมีงบประมาณเท่ากัน ผู้ที่มีห้าดาวจะได้รับงบประมาณไม่จำกัดสำหรับการแสดงของตน ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถนำไปใช้ได้กับทั้งเครื่องแต่งกาย เอฟเฟกต์ และอื่นๆ งบประมาณสำหรับวิดีโอจะลดหลั่นลงตามแต่ละคลาส"

"โอ้ช็อกแป๊บ! ถ้าจบลงด้วยการเป็นศูนย์ดาว เราจะเหลือสักสลึงใช่ไหม? ฉันชักไม่อยากได้ระบบนี้แล้วแฮะ เรากลับไปแบบเดิมยังดีซะกว่า" เด็กฝึกระดับศูนย์ดาวบ่น

“ดังนั้นพยายามทำให้ดีที่สุดนะเด็กฝึกทุกท่าน” มินโฮกล่าว "วิดีโอการแสดงทั้งหมดจะถูกอัปโหลดบน YouWatch หนึ่งสัปดาห์นับจากนี้ และวิดีโอที่มียอดวิวมากที่สุดภายใน 24 ชั่วโมงจะได้ออกอากาศทางช่อง Azure"

_____________________________

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา