ตอนที่ 400 สัมภาษณ์งาน 45 นาที (ฟรี)

ระบบโคตรคนบ่มพยัคฆ์ทะลุโลก

ตอนที่ 400 สัมภาษณ์งาน 45 นาที

เวลา 15.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นลอนดอน เกมระหว่างเชลซีกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเริ่มต้นขึ้น วิลเลียมนั่งดูไปพลางคุยกับคนข้างๆ ไปพลาง แต่ยิ่งดูเขายิ่งอยากสบถ

แม้ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเชลซียังไม่เสียประตู แต่แม้กระทั่งเขา—ที่ไม่ได้เชี่ยวชาญวงการฟุตบอล—ยังดูออกว่าทีมโดนแมนยูกดดันจนเสียเชิงทางแทคติกแบบเห็นได้ชัด

บรรยากาศยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด ขณะที่ดยุกโกรฟเนอร์ที่นั่งข้างๆ กลับหัวเราะพลางพูดว่า

“เห็นไหมล่ะ นี่แหละเหตุผลว่าทำไมฉันไม่ยุ่งกับการซื้อทีมฟุตบอล การจะหาผู้จัดการทีมดีๆ นักเตะดีๆ ที่เข้ากันได้มันยากจะตาย ไหนจะต้องเจอพวกแฟนบอลหัวร้อนอีก ถ้าผลไม่ดี รับรองโดนด่าเละ”

โชคดีที่จบครึ่งแรก เชลซียังไม่เสียประตู แม้จะเล่นน่าอายไปหน่อย

ช่วงพักครึ่ง วิลเลียมตัดสินใจเด็ดขาด หันไปบอกแอนโทนี่ว่า

“ไปเชิญมูรินโญ่ขึ้นมาที่ห้องแม่ฉันที”

“ครับ BOSS” แอนโทนี่พยักหน้า เดินออกจากห้องไปสั่งลูกน้อง ก่อนจะมายืนรอที่หน้าห้อง

วิลเลียมกล่าวขอโทษโกรฟเนอร์เบาๆ แล้วลุกขึ้นเดินไปยังห้องของแม่พร้อมแอนโทนี่

สิบกว่านาทีต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

วิลเลียมลุกขึ้น เปิดประตู และยื่นมือไปทักทายชายที่ก้าวเข้ามา

“สวัสดีครับ คุณมูรินโญ่”

“สวัสดีครับ คุณเดวอนเชอร์ ขอบคุณที่เชิญผมมาดูเกมที่สแตมฟอร์ด” มูรินโญ่จับมือกับวิลเลียมด้วยท่าทีสุภาพ

วิลเลียมแนะนำให้รู้จักกับลีน่า (แม่ของเขา) และเคนนี (ผู้จัดการทีมคนปัจจุบัน) แล้วพูดตรงๆ กับมูรินโญ่ว่า

“อีก 45 นาทีที่เหลือของเกมนี้ ก็คือการสัมภาษณ์งานของคุณ ไม่เป็นปัญหาใช่ไหม?”

“ถือเป็นเกียรติของผมครับ” มูรินโญ่พยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ตอนนั้นเขายังไม่ได้เป็นคนดังระดับโลก ท่าทีจึงดูถ่อมตัวและสงบนิ่ง

ลีน่ามองลูกชายอย่างไม่พอใจเล็กน้อย — ไม่ยอมบอกเธอก่อนว่าจะเชิญมูรินโญ่มาดูเกมด้วย แต่หลังจากฟังเคนนีอธิบายแทคติกในครึ่งแรก ก็รู้สึกได้เลยว่า รานิเอรี่โดนเฟอร์กูสันเล่นงานขาดลอยจริงๆ ทำให้ความลังเลในใจเริ่มหวั่นไหว

เมื่อได้ฟังมูรินโญ่วิเคราะห์แทคติกในครึ่งหลังตลอด 45 นาที ทั้งลีน่าและเคนนีก็ต้องมองเขาด้วยสายตาใหม่ — ชายหนุ่มวัย 37 คนนี้มีของจริง โดยเฉพาะในเรื่องการวางระบบรับ เคนนีถึงกับยอมรับว่าเหนือกว่ารานิเอรี่แบบคนละชั้น

เกมจบลงด้วยความพ่ายแพ้ 0–2

เคนนีเป็นคนแรกที่เดินมาพยักหน้าให้ลีน่า ก่อนจะยื่นมือให้มูรินโญ่ “ขอแนะนำตัวใหม่อีกครั้งครับ คุณมูรินโญ่ ผมคือเคนนี แจ็คสัน ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของสโมสร ขอบคุณสำหรับการวิเคราะห์ที่ยอดเยี่ยม”

มูรินโญ่เหลือบมองวิลเลียมที่ยิ้มกว้าง แล้วหันไปมองลีน่าที่หน้าตาเคร่งขรึม ก่อนจะจับมือกับเคนนีและพูดอย่างใจเย็นว่า

“ขอบคุณครับ ไม่ใช่ว่าผมเก่งหรอกครับ แต่เพราะบางคนยังใช้วิธีคิดแบบเก่าอยู่มากกว่า”

“ฮ่าฮ่า!” วิลเลียมหัวเราะลั่น เพราะรู้ว่ามูรินโญ่หมายถึงรานิเอรี่ชัดเจน

ลีน่าลากวิลเลียมไปคุยเงียบๆ มุมหนึ่งของห้อง “แน่ใจเหรอ?”

“แน่นอนครับแม่ ผมเคยดูอะไรพลาดด้วยหรอ? ให้เวลาเขาสองปี บางทีเราอาจได้แชมป์กลับมาก็ได้” วิลเลียมพูดด้วยสายตาแน่วแน่

“…ก็ได้ ขอให้พระเจ้าอวยพร” ลีน่าลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะหันไปบอกมูรินโญ่ว่า

“ยินดีด้วย คุณมูรินโญ่ พร้อมหรือยัง? เวลาของคุณมีไม่มากนะ แฟนบอลเองก็ไม่ใช่คนที่อดทนรออะไรนานๆ ได้หรอก”

“ขอบคุณครับ ผมเข้าใจดี แต่ผมขอถามก่อน — ถ้าผมรับตำแหน่งแล้ว ผมจะเป็นผู้ตัดสินในทีมเต็มตัวไหม? แล้วช่วงตลาดหน้าหนาว ผมจะได้งบเท่าไหร่?”

วิลเลียมตอบทันที

“คุณจะเป็นหัวหน้าโค้ช และคุณจะตัดสินใจเรื่องในทีมเต็มที่ งบประมาณตลาดหน้าหนาวจะอยู่ระหว่าง 50 ถึง 100 ล้านปอนด์ — แต่ต้องมีผลงานพอให้ถึงตอนนั้นก่อน ถ้าแย่เกินไป ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้

แต่ถ้าคุณพาทีมไปเล่น UCL ฤดูกาลหน้าได้ ฤดูร้อนหน้าคุณจะได้อีก 100 ล้าน”

“พระเจ้า…” เคนนีอุทานจนแก้วในมือแทบร่วง — ลีน่าเองก็อึ้งไปครู่หนึ่ง เพราะตัวเลขที่ได้ยินสูงเท่ากับราคาซื้อสโมสรทั้งทีม

ส่วนมูรินโญ่ที่ไม่เคยเห็นตัวเลขแบบนี้มาก่อน ก็ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะพูดออกมาได้ว่า

“ขอให้คุณเตรียมเงินไว้เลยครับ คุณเดวอนเชอร์ ผมรับประกันว่าคุณจะไม่เสียใจเลย”

“ดีมาก ผมชอบคนมั่นใจ — ต้องการให้ทางสโมฯช่วยหาที่พักไหม?”

วิลเลียมถามต่อพร้อมตบมือเบาๆ “อ้อ ลืมบอก คุณจะได้ค่าเหนื่อยปีแรก 1 ล้านปอนด์ ถ้าพาเชลซีได้แชมป์ลีก บวกให้อีก 1 ล้าน ถ้าได้แชมป์ UCL เพิ่มอีก 2 ล้าน ส่วน FA Cup…ผมไม่ค่อยสนใจ ถ้าไม่กระทบผลงานก็พอ ถ้าได้แชมป์จะให้เพิ่มอีก 2 แสน โบนัสต่างหาก ตกลงไหม?”

มูรินโญ่กลืนน้ำลายก่อนจะถาม “งั้นถ้าผมได้แชมป์ลีก 10 สมัย ผมจะได้ 11 ล้านต่อปี?”

“ใช่”

“พระเจ้า…ไม่มีปัญหาเลยครับ! ขอบคุณมาก!” มูรินโญ่ยื่นมือมาแน่นๆ

หลังจากปลอบใจมูรินโญ่ที่ตื่นเต้น วิลเลียมหันไปถามเคนนี

“มีปัญหาไหม เคนนี?”

“ไม่มีครับ BOSS ผมจะร่วมงานกับมูรินโญ่ให้ดีที่สุด”

เคนนีเป็นมืออาชีพอยู่แล้ว เขารู้ดีว่าฟุตบอลยุคนี้ เงินคือหัวใจ หากมีคนยอมทุ่มเทอย่างวิลเลียมจริงๆ อีกไม่นานเชลซีจะกลายเป็นทีมยักษ์ใหญ่แน่นอน — ขอแค่มูรินโญ่ไม่มายุ่งเรื่องฝ่ายบริหารมากไป

แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ต้องกังวล เพราะวิลเลียมพูดต่อว่า

“เรื่องในสนาม มูรินโญ่ คุณเป็นคนดูแล ส่วนงานบริหาร เคนนีเป็นคนจัดการ ตกลงไหม?”

“ตกลงครับ BOSS” มูรินโญ่หันไปยิ้มให้เคนนี “ยินดีร่วมงานครับ คุณแจ็คสัน”

“งั้นฉันขอตัวก่อนล่ะ” วิลเลียมหันไปถามแม่ “แม่จะไปแถลงข่าวกับผมไหม?”

“ไม่ล่ะ” ลีน่าส่ายหน้า ก่อนจะช่วยจัดปกเสื้อและเนกไทให้ลูกชาย “วันนี้ลูกคือคนสำคัญ แม่ไปก็พูดอะไรไม่ออกอยู่ดี”

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับทุกคน” วิลเลียมหันหลังจะออกจากห้อง แต่ก่อนจะก้าวพ้นประตู เขาก็หยุดแล้วหันกลับมาพูดกับเคนนีและมูรินโญ่อีกครั้ง

“เอาการวิเคราะห์เกมครึ่งหลังของมูรินโญ่ออกไปเผยแพร่อย่างแนบเนียนหน่อย”

“รับทราบครับ BOSS” เคนนีพยักหน้าทันที ส่วนมูรินโญ่แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ยักไหล่เบาๆ

ลีน่าทนดูลูกชายเล่นใหญ่ไม่ได้ จึงตบไหล่เขาเบาๆ “รีบไปเถอะ อย่าปล่อยให้คนรอ”

“ครับแม่ เจอกันตอนเย็นนะครับ”

___________________________

เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา