ตอนที่ 1: เครื่องจำลองเทพธิดา

ณ ทวีปโต้วหลัว ภายในเมืองเทียนโต้ว โจวเซิ่งอานเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีได้ก้าวเท้าเข้ามายังเมืองอันแปลกตาแห่งนี้ บนท้องถนนที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน เขาเพียงสวมชุดผ้าเรียบง่ายและสะพายเป้ใบหนึ่ง รูปลักษณ์ภายนอกดูธรรมดาสามัญ

ทว่าอัตราการดึงดูดสายตาของผู้คนกลับสูงลิ่ว ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวแรกรุ่นหรือสตรีที่ออกเรือนแล้ว ต่างพากันจ้องมองสำรวจเขาอย่างเปิดเผยและกล้าหาญ

"นี่ต้องเป็นบัณฑิตผู้ทรงภูมิและสง่างามแน่ๆ!"

เหล่าสตรีต่างคิดเช่นนั้น แต่สายตาของพวกนางกลับจับจ้องไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ของโจวเซิ่งอาน

พวกนางมองดูเขาเดินเข้าไปในร้านหนังสือแห่งหนึ่งด้วยตาตัวเอง

"กะแล้วเชียว!" หญิงสาวหลายคนแทบอดใจไม่ไหวอยากจะเข้าไปทำความรู้จัก

ภายในร้านหนังสือ โจวเซิ่งอานกำลังสนทนากับพนักงานคนหนึ่ง เขาหยิบต้นฉบับปึกหนึ่งออกมาพร้อมรอยยิ้ม "ผมได้ยินมาว่าที่นี่สามารถตีพิมพ์ลงในวารสารของสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ ผมอยากจะลองส่งผลงานดูครับ"

พนักงานคนนั้นเป็นชายชราท่าทางคงแก่เรียน ผมสีดอกเลา เขาขยับแว่นสายตาขึ้นและกล่าวด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ว่า

"พ่อหนุ่ม ตั้งแต่ที่อาจารย์ใหญ่คนนั้นเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อสิบกว่าปีก่อน ก็มีคนหนุ่มสาวแบบเจ้ามากมายที่อยากจะโด่งดังผ่านวารสารสำนักวิญญาณยุทธ์ของเรา ทว่าทฤษฎีที่พวกเขานำเสนอนั้นล้วนเหมือนกันหมด คือพิสดารและเพ้อเจ้อ"

"อย่ามาเสียเวลากันเลย เอาเวลาไปตั้งใจฝึกฝนพลังวิญญาณจะดีกว่า"

ชายชราโบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ เป็นเชิงแนะนำแกมไล่

สีหน้าของโจวเซิ่งอานยังคงนิ่งสงบ รอยยิ้มจางๆ ยังประดับอยู่บนใบหน้า "ท่านผู้อาวุโส ผมคิดว่าทางที่ดีท่านลองดูผลงานทางทฤษฎีของผมก่อนดีกว่า บางทีมันอาจจะทำให้ท่านประทับใจจริงๆ ก็ได้"

ชายชราส่ายหน้าอย่างระอา เป็นเพราะตัวอย่างแย่ๆ ที่อาจารย์ใหญ่คนนั้นทำไว้ ทำให้เดี๋ยวนี้มีแต่คนหนุ่มสาวที่มีความคิดฟุ้งซ่านเต็มไปหมด!

"ตาเฒ่า ช่วยดูให้เขาหน่อยเถอะ! เขาดูไม่เหมือนคนพวกนั้นนะ!" หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ กล่าวพลางหัวเราะคิกคัก

ชายชราพิจารณาโจวเซิ่งอานอย่างละเอียด "อืม... เขาก็ดูต่างออกไปจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นใครหล่อเหลาขนาดนี้มาก่อน"

"เจ้าน่ะ เลิกทำตาเยิ้มแล้วไปอ่านหนังสือให้มากกว่านี้เถอะ จะได้ไม่ต้องมาติดแหง็กเฝ้าร้านหนังสืออยู่กับข้า" ชายชราถอนหายใจพลางเริ่มพลิกดูต้นฉบับที่โจวเซิ่งอานยื่นให้

แวบแรก สีหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความเฉยเมย

ทว่าหลังจากอ่านข้อความไปได้เพียงไม่กี่บรรทัด แววตาดูแคลนก็มลายหายไปสิ้น

จากนั้น เขาขยับแว่นสายตาและยกต้นฉบับขึ้นมาดูใกล้ๆ ราวกับกลัวว่าจะพลาดตัวอักษรไปแม้แต่ตัวเดียว

หญิงสาวข้างกายเห็นดังนั้นก็เตรียมจะเอ่ยแซว "ตาเฒ่า..."

"อย่าพูด!" ชายชราตวาดขัดขึ้นอย่างเย็นชา สายตาไม่ยอมละไปจากหน้ากระดาษ

หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาฉายประกายความประหลาดใจ

ตาเฒ่าคนนี้ไม่เคยมีปฏิกิริยาเช่นนี้มาก่อน ต้นฉบับนั่นดึงดูดความสนใจของเขาได้ขนาดนั้นเชียวหรือ... หรือว่าหนุ่มหล่อคนนี้จะไม่ธรรมดาจริงๆ?

หญิงสาวหันไปมองโจวเซิ่งอาน

โจวเซิ่งอานพยักหน้าเล็กน้อย ส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ ริมฝีปากขยับเป็นคำขอบคุณ

หญิงสาวยกมือขึ้นปิดแก้มที่แดงระเรื่อ และเริ่มจดจ่อรอคอยเช่นเดียวกับชายชรา

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเต็ม ในที่สุดชายชราก็ได้สติกลับคืนมา เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาก็แดงก่ำ เขาจ้องมองโจวเซิ่งอานและกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

"ทฤษฎีการเติมเต็มวิญญาณยุทธ์นี้ มีตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จจริงหรือไม่?"

"เชิญชมครับ"

โจวเซิ่งอานแบมือออก หญ้าเงินครามต้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ วงแหวนวิญญาณสามวง สีเหลือง สีม่วง และสีม่วง หมุนวนรอบหญ้าเงินคราม... เป็นการผสมผสานที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

หญ้าเงินครามแทบจะเป็นวิญญาณยุทธ์ขยะที่โด่งดังที่สุดในทวีป และรูปแบบวงแหวนวิญญาณของโจวเซิ่งอานก็เป็นสิ่งที่แทบไม่เคยปรากฏในโลก!

"นี่... นี่มัน..." เสียงของชายชราสั่นเครือ

สิ่งที่เขาเห็นคือความจริงที่พลิกผันความเข้าใจทั่วไปของโลกวิญญาณจารย์!

หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไป โลกวิญญาณจารย์ทั้งใบจะต้องสั่นสะเทือน!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง คือเขากำลังเป็นพยานของประวัติศาสตร์!

"ท่านผู้อาวุโส พลังวิญญาณโดยกำเนิดของผมมีเพียงครึ่งระดับ และวิญญาณยุทธ์คือหญ้าเงินคราม แต่ตอนนี้ ในวัยสิบแปดปี คุณภาพวิญญาณยุทธ์ของผมได้รับการยกระดับ และพลังวิญญาณอยู่ที่ระดับสามสิบหก สิ่งนี้ควรเป็นการทำลายพันธนาการและใช้เป็นข้อมูลสนับสนุนทฤษฎีได้"

"อีกอย่าง ผมชื่อโจวเซิ่งอาน ลงทะเบียนไว้ที่สาขาสำนักวิญญาณยุทธ์เมืองนั่วติง ข้อมูลทั้งหมดสามารถตรวจสอบได้และเป็นความจริง"

โจวเซิ่งอานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าของชายชราเปลี่ยนไปมาอย่างน่าอัศจรรย์ เขาจ้องมองหญ้าเงินครามและวงแหวนวิญญาณในมือของโจวเซิ่งอานอย่างเหม่อลอย หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ เขาก็กำต้นฉบับแน่น ยัดมันเข้าในอกเสื้อ แล้วพุ่งตัวออกจากร้านหนังสือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง!

เห็นชัดๆ ว่าเป็นคนแก่ไม้ใกล้ฝั่ง แต่กลับระเบิดความเร็วออกมาได้ราวกับคนหนุ่ม!

"ตาเฒ่า ช้าหน่อย! ระวังหกล้ม!" หญิงสาวตะโกนไล่หลังด้วยความตกใจ

โจวเซิ่งอานเก็บวิญญาณยุทธ์กลับคืน ถูจมูกแก้เก้อ รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

เขารออยู่ในร้านหนังสืออีกครึ่งชั่วโมง เมื่อไม่เห็นใครกลับมา เขาจึงตัดสินใจกลับออกไปก่อน

เขามาที่เมืองเทียนโต้วเพื่อสร้างชื่อเสียง จากนั้นจึงค่อยหาทางให้ขุมอำนาจใหญ่ชื่นชม เพื่อจะได้รับทรัพยากรจำนวนมาก

มิฉะนั้น ด้วยพลังวิญญาณโดยกำเนิดของเขา ทรัพยากรที่จำเป็นเพื่อจะแข็งแกร่งขึ้น เพื่อเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ หรือแม้กระทั่งเทพเจ้า คงต้องใช้มากกว่าอัจฉริยะทั่วไปถึงสิบเท่า หรือร้อยเท่า!

ลำพังตัวคนเดียวไม่มีทางจ่ายไหวแน่นอน!

ในเมื่อส่งต้นฉบับไปแล้ว ที่เหลือก็แค่รอ

...

มีโรงแรมกุหลาบเพียงแห่งเดียวในละแวกนี้

โจวเซิ่งอานเปิดห้องพักราคาถูก

เขานั่งลงบนเตียงและเริ่มโคจรพลังวิญญาณ ไม่เหมือนกับถังซาน ก่อนจะข้ามมิติมาเขาเป็นเพียงนักเรียนธรรมดา ไม่ได้มีวิชาการฝึกฝนติดตัวมา เมื่อวิญญาณยุทธ์ตื่นขึ้น เขาก็ได้รับบทพระเอกจริงๆ นั่นคือ หญ้าเงินคราม!

ทว่าพลังวิญญาณโดยกำเนิดกลับมีแค่ครึ่งระดับ เหมือนกับอวี้เสี่ยวกัน

เขาจึงมุ่งเน้นไปที่ภาคทฤษฎีเหมือนอวี้เสี่ยวกัน แต่เขามาจากครอบครัวสามัญชนและไม่ต้องการเกาะผู้หญิงกิน จึงปฏิเสธไมตรีจากเหล่าสตรีสูงศักดิ์ไปหลายคน สถานการณ์ของเขาจึงย่ำแย่กว่าอวี้เสี่ยวกันเสียอีก

แต่อาศัยความรู้และมุมมองจากชาติก่อน เขาจึงประสบความสำเร็จอยู่บ้าง

เพื่อไขว่คว้าหาความรู้ เขาถึงกับยอมไปที่โรงเรียนวิญญาณจารย์นั่วติงและทำข้อตกลงบางอย่างกับอวี้เสี่ยวกัน

อวี้เสี่ยวกันมีสำเนาหนังสือของสำนักวิญญาณยุทธ์อยู่มากมาย

เขาแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้พวกมันมา ทำการบูรณาการความรู้ จนกระทั่ง "ทฤษฎีการเติมเต็มวิญญาณยุทธ์" ได้ถือกำเนิดขึ้น

และตอนนี้ ก็ถึงเวลาที่เขาจะสร้างชื่อเสียงและหาผู้สนับสนุนเสียที

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ หน้าจอสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

"หือ?"

"เครื่องจำลองเทพธิดา?"

โจวเซิ่งอานชะงักไปเล็กน้อย ข้ามมิติมาสิบแปดปี ในที่สุดนิ้วทองคำของเขาก็มาถึงแล้วหรือ?

บนหน้าจอมีเพียงปุ่มเริ่มต้น ไม่มีคำแนะนำใดๆ เขาจึงกดมันลงไปโดยตรง

[ติ๊ง! เริ่มต้นระบบจำลองครั้งแรก...]

...

ในเวลาเดียวกัน ณ สถานที่หลายแห่งทั่วทวีป เช่น เชียนเริ่นเสวี่ยในพระราชวังเทียนโต้ว, ปิปีตงและหูเลี่ยนาในสำนักวิญญาณยุทธ์, นิ่งรงรงในสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ และเสี่ยวอู่ในป่าซิงโต้ว ต่างก็มีหน้าจอแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกนาง

[ติ๊ง! เครื่องจำลองเทพธิดา กำลังเริ่มต้นเป็นครั้งแรก กรุณาให้โฮสต์เข้าสู่การจำลอง!]

[ดำเนินการจำลองหรือไม่? (บุคลิกและพฤติกรรมของตัวละครทั้งหมดในการจำลองนี้ถูกอนุมานโดยระบบตามมหาเต๋าแห่งฟ้าดิน สอดคล้องกับความเป็นจริงอย่างสมบูรณ์ และสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับชีวิตในอนาคตของโฮสต์ได้!)]

[ใช่ / ไม่ใช่?]

เชียนเริ่นเสวี่ยตกใจ นางกำลังวางแผนจะออกไปตรวจเยี่ยมราษฎรแบบส่วนตัวเพื่อสร้างชื่อเสียง แต่จู่ๆ หน้าจอแสงนี้ก็โผล่ขึ้นมาพร้อมข้อความไม่กี่บรรทัดที่นางอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจนัก

นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเลือก "ใช่"

วินาทีถัดมา ข้อความบนหน้าจอแสงก็เปลี่ยนไป

[ปฏิทินโต้วหลัว วันที่ 22 กันยายน ปี 2023 ขณะออกตรวจเยี่ยมราษฎรเป็นการส่วนตัวในเมืองเทียนโต้ว ท่านได้พบกับชายหนุ่มรูปงามที่กำลังถูกเสวี่ยเปิงหาเรื่อง ท่านจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือเขา]

[หลังจากได้สนทนา ท่านทราบว่าชายหนุ่มผู้นั้นมีนามว่า "โจวเซิ่งอาน" และรู้สึกชื่นชมในความรอบรู้ของเขาเป็นอย่างมาก จึงได้พาเขาเข้ามายังตำหนักรัชทายาท!]