Chapter 6: พลังวิญญาณอันล้ำค่า

Chapter 6: พลังวิญญาณอันล้ำค่า

ปลาหลายสิบตัวกระโดดในน้ำอยู่ใกล้เรือและกระโดดไปมาอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งนาทีต่อมามันก็นิ่งพร้อมกับที่เขาหยุดราวกับว่าพวกมันกำลังถามเขาว่าทำไมพลังวิญญาณถึงหยุดไป

หานเฟยรู้สึกตื่นเต้นมาก ปลาสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณของเขาในระหว่างการฝึกฝนของเขาหรอ

เมื่อเห็นว่ามีปลาจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ หานเฟยจึงรีบใส่เหยื่อลงบนเบ็ดและโยนเบ็ดออกไป

เขาอารมณ์ดีเมื่อเขารู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลในขณะที่เขาจับคันเบ็ด

หานเฟยคำรามและกำเสา เขาไม่มีเวลาวุ่นวายกับกับการใช้เทคนิกตกปลาใดๆเขาเพียงแค่ดึงเสาอย่างแรง

"ให้ตายสิ! ทำไมมันแข็งแรงจัง!”

ตะขอสั่นอย่างรุนแรงทำให้หานเฟยมั่นใจว่าไม่ใช่กุ้งก้ามกราม ดังนั้นหานเฟยจึงดึงมันขึ้นมาโดยไม่สนใจ

บางทีอาจเป็นเพราะระดับของเขาต่ำเกินไปหานเฟยเกือบจะเสียเบ็ดไปหลายครั้ง หลังจากต่อสู้กันไม่กี่นาทีในที่สุดปลาสีเหลืองตัวใหญ่ก็ถูกดึงขึ้นจากน้ำ มันไม่ได้ใหญ่โตเท่ากับปลาที่ผู้เฒ่าเฉินจับได้ แต่มันสามารถนับได้ว่าเป็นปลาตัวใหญ่

ข้อมูลโผล่ขึ้นมาในมุมมองของเขา

ปลาข้างเหลือง

สาม

ปกติ

6 คะแนน

สามารถเพิ่มสุขภาพร่างกายได้เป็นระยะเวลานาน หากรับประทาน

เพื่อไม่ให้เสียเวลา หานเฟยรีบใส่เหยื่อและโยนเบ็ดทันที เนื่องจากมีปลาจำนวนมากจึงทำให้จับเหยื่อได้เร็ว แต่ปลาแข็งแรงมากและหลุดจากเบ็ด ในที่สุดเขาก็หากุ้งไม่ได้

หลังจากที่เขาคุ้นเคยกับเทคนิคนี้ไม่นานหานเฟยก็จับปลาสีเหลืองตัวที่สองได้แม้ว่ามันจะเล็กกว่าตัวแรกก็ตาม

หานเฟยไม่ได้ใส่ใจเพราะมันยังหนักเกือบสามสิบกิโลกรัม ความต้องการประจำวันของเขาคือ 150 กิโลกรัม

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้หานเฟยประหลาดใจก็คือการตกปลาด้วยพลังวิญญาณทำให้เขาเสียพลังวิญญาณห้าจุด

ปลาอีกตัวหนึ่งกินเหยื่อหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง หานเฟยประมาณว่ามันเป็นช่วงเวลาปกติ ตอนนี้ปลาที่รวมตัวกันเพราะพลังวิญญาณ

แทนที่จะเหวี่ยงปลาทันทีหลังจากที่มันงับเหยื่อ หานเฟยเรียนรู้ที่จะเพ่งสมาธิไปที่เบ็ดตกปลารับรู้ถึงการดิ้นของปลาและการขยับของเสา จากนั้นเขาก็ดึงปลาขึ้นมาได้อย่างแม่นยำและง่ายดาย

แน่นอนว่ามันไม่ได้ประสบความสำเร็จทุกครั้ง มีเบ็ดหลุดมากกว่าสิบครั้งในช่วงห้าชั่วโมงที่ผ่านมาและหานเฟยจับปลาได้ไม่เกินสิบตัวรวมปลาสีขาวตัวเล็กๆสองตัว

อีกชั่วโมงผ่านไป กลางคืนก็เงียบสงัด ลมแรงขึ้นและอุณหภูมิลดลง

เขามีเหยื่อเหลืออยู่ชิ้นสุดท้าย ในถังของเขามีปลาสีเหลืองแปดถึงเก้าตัวกำลังว่ายน้ำอยู่ เขารู้สึกโชคดีที่พวกมันเป็นปลาข้างเหลืองทั้งหมด ถ้าเขาได้พบกับเต่าสีเขียวเขาอาจจะไม่สามารถจับมันได้

การตกปลาของเขาจะจบลงหลังจากที่เขาใช้เหยื่อตัวสุดท้าย

ทันใดนั้นหานเฟยก็นึกได้ถึงคำเตือนของหวังเจ๋อ เขาจะจับอย่างอื่นได้ไหมนะถ้าหย่อนเบ็ดลึกเกินสามเมตร

หานเฟยคิดว่ามันน่าจะไม่เป็นอะไรถ้าเขาลองพยายามดูสักหน่อย การหย่อนเบ็ดลึกกว่าสามเมตรเล็กน้อยคงไม่เป็นอันตรายเกินไป ปลาข้างเหลืองนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เขาตั้งใจเล็งเต่าเขียว

คราวนี้หานเฟยคลายสายเบ็ดอีกเล็กน้อยเพื่อให้มันจมลงไปลึกกว่านี้ เขารู้สึกว่าอาจจะมีเต่าเขียวอยู่ด้านล่างที่ลึกกว่าสามเมตร

ปรากฎว่าสายเบ็ดขยับทันทีที่หานเฟยปล่อยเบ็ด

ปลาที่อยู่ลึกกว่าสามเมตรจะมีความว่องไวกว่างั้นหรอ?

หานเฟยรู้สึกยินดี ยิ่งปลาลึกเท่าไหร่พวกมันก็จะกินเหยื่อได้เร็วขึ้นเท่านั้นสินะ

เขาดึงคันเบ็ดขึ้นทันที แต่จู่ๆเขาก็เสียการทรงตัวและหงายหลังแผ่ลงไปบนเรือทันทีหลังจากสายเบ็ดขาด

ด้วยดวงจันทร์ที่ส่องสว่างหานเฟยมองเห็นขอบบางอย่างแหวกมหาสมุทรสลัวพุ่งตรงมาทางเขา ปลาประหลาดยาวครึ่งเมตรกำลังพุ่งเข้าใส่เขา

หานเฟยตระหนักว่ามันคือปลาใบมีด เขาเจอปลาใบมีดหรอ? ปลาใบมีดตัวนี้ตัดสายเบ็ดของเขาหรือเปล่า?

ทุกคนรู้ว่าปลาใบมีดมีมีดอยู่ที่หลัง ใบมีดสามารถสร้างเป็นอาวุธและขายได้ในราคาสูง

มีดบนปลาใบมีดสามารถแยกออกจากตัวได้ ขอบทรงบางแหลมที่หานเฟยเห็นนั้นเหมือนกับมีด

ขณะที่มันพุ่งเขาหาหานเฟยอย่างรวดเร็ว เขารีบกันตัวเองด้วยเบ็ดตกปลาของเขา

แคร๊ก…!

เบ็ดของเขาแตกในพริบตา หานเฟยเสียหลักก้นจ้ำเบ้าด้วยแรงมหาศาลนั้น ทำให้มีดฟันผ่านใบหน้าของเขาและแทงเข้าไปในไม้ข้างๆ

หานเฟยมึนงง มันใกล้มาก ถ้าเขาไม่ล้มเขาจะถูกตัดครึ่งเลยหรือเปล่า?

หานเฟยกลิ้งตัวเองไปบนเรือและรีบตีมันที่ติดอยู่กับเสาไม้ด้วยเบ็ดตกปลาที่เหลืออยู่

แขนของหานเฟยเริ่มชาจากการกระแทกในครั้งแรกที่ทำให้เบ็ดตกปลาของเขาหัก ปลานั้นแข็งแรงเกินไป

หานเฟยยืนยันว่าแม้แต่ฉลามก็ไม่ดุร้ายเท่าสิ่งมีชีวิตที่มีทักษะแบบนี้

จู่ๆหานเฟยก็นึกอะไรบางอย่างได้ หากสามารถปล่อยพลังวิญญาณเข้าไปในเบ็ดตกปลาได้เขาจะสามารถใช้มันเป็นอาวุธได้มั้ยนะ

หานเฟยกำเบ็ดตกปลาทั้งสองซีกอย่างแน่นพร้อมส่งพลังวิญญาณของเขาเข้าไปยังพวกมัน และเขาแทงที่หัวของปลาอย่างแรง

หานเฟยรู้สึกเหมือนโดนก้อนหินยักษ์กระแทกเข้าที่หน้าอก หางของมันสบัดเข้าที่เขาทำให้เขากระเด็นเข้ากำแพงและมีเลือดออกภายใน

“ไอ…ไอ้บ้าเอ้ยทำไมปลาที่นี่อันตรายจังวะ”

เขาเอาเบ็ดแทงเข้าไปในปากปลาใบมีดอย่างแรงและฆ่ามันตายโดยการกดเสาเข้าไปอย่างแรง หานเฟยรอดพ้นหายนะอย่างหวุดหวิด

หลังจากนั้นไม่นานหานเฟยก็กลับมาเป็นตัวของตัวเองในที่สุด เขารู้สึกว่าเขาหมดแรง ร่างกายของเขาชาและเจ็บปวด

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมคนไม่ชอบจับปลาใบมีด สิ่งมีชีวิตนี้เป็นอันตรายอย่างมาก

ปลาใบมีด

หก

ปกติ (ตาย)

22 คะแนน

สามารถเพิ่มสุขภาพร่างกายได้เป็นระยะเวลานานหากรับประทาน

มีดครีบระดับต่ำ

“นี่คือมีดที่ยังไม่ดีงั้นหรอ สิ่งที่ดีกว่าจะเป็นยังไงกันเนี่ย”

หานเฟยหายใจหนักและหายไปกับคำพูด ข้อมือของเขารู้สึกเจ็บแปลบหลังจากการใช้พลังงานทางวิญญาณอย่างมหาศาล

เขาก้มศีรษะลงและพบว่าน้ำเต้าเปล่งประกาย เขาเห็นแสงสีเขียวเคลื่อนจากปลาใบมีดลอยเข้าไปยังน้ำเต้าก่อนที่มันจะหายไป

น้ำเต้า..ดูดซับพลังวิญญาณหรอ

โครก…

หานเฟยหิวมากจนแล่เนื้อออกจากปลาใบมีดที่ตายแล้ว เนื้อสัตว์เหม็นและรสจืดหลังจากที่พลังวิญญาณหายไป

อย่างไรก็ตามความหิวของเขายังคงโล่งใจอย่างมาก เขามองไปที่หม้อชำระล้างของปีศาจแต่เห็นเพียงสองจุดของพลังวิญญาณ

พลังวิญญาณที่ดูดซับโดยน้ำเต้าจะไม่นับเป็นพลังของฉันงั้นหรอ?

หานเฟยไม่เหลือทางเลือกใด ๆ จึงทำได้เพียงหยิบปลาสีเหลืองขึ้นมาและกินมัน

“น่าเสียดาย หนักตั้งหลายสิบโล…”

หานเฟยบ่นในขณะที่กำลังกินมันเพื่อประทังชีวิต ในระหว่างนั้นเขามองไปที่น้ำเต้าของเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น อย่างไรก็ตามไม่มีการตอบสนองใด ๆ ..

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย