บทที่ 7 ทักษะเกมเมอร์ขั้นเทพของชินจัง

บทที่ 7 ทักษะเกมเมอร์ขั้นเทพของชินจัง

บ่ายวันหนึ่งในฤดูร้อนที่อากาศร้อนระอุเป็นพิเศษ

คาวาคามิ ยูอิจิ และเจ้า "มิว" กำลังตากแอร์เย็นฉ่ำในห้องนอน นั่งเอนกายสบายใจดูรายการตลกวาไรตี้ผ่านหน้าจอทีวี

ติ๊งต่อง~ ติ๊งต่อง~

จู่ๆ เสียงออดหน้าประตูก็ดังขึ้น

คาวาคามิ ยูอิจิ ลุกขึ้นเดินตรงไปที่ประตู

ใครกันนะมาหาในวันที่ร้อนตับแลบขนาดนี้? คงไม่ใช่พวกเซลส์ขายของอีกหรอกนะ? คราวนี้จะไม่ยอมให้เข้ามาในบ้านเด็ดขาดเลยคอยดู

เมื่อเช้านี้มีเซลส์แวะมาขายของถึงสองราย เล่นเอา คาวาคามิ ยูอิจิ ไม่ได้หลับได้นอน

ตึก ตึก ตึก... คาวาคามิ ยูอิจิ เดินมาถึงประตูอย่างรวดเร็ว เขาส่องดูผ่านตาแมวและเห็นชินจังยืนอยู่หน้าบ้าน

"ไงฮะ!" พอรู้ตัวว่ามีคนมองอยู่ ชินจังก็โบกมือทักทาย

"อ้าว ชินจังเองเหรอ! ร้อนจะตาย รีบเข้ามาเร็วๆ เดี๋ยวจะเป็นลมแดดไปซะก่อน"

พอเห็นว่าเป็นชินจัง คาวาคามิ ยูอิจิ ก็รีบเปิดประตูต้อนรับ แต่ทว่า นอกจากชินจังแล้ว ยังมีเด็กอีกสี่คนเดินตามเข้ามาด้วย

พวกเขาคือเพื่อนๆ ของชินจัง คาซาม่า, มาซาโอะ, โบจัง และเนเน่จัง นั่นเอง

"ชินจัง เพื่อนๆ ของเธอเหรอ?"

ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าเป็นใคร แต่ในฐานะตัวตนปัจจุบัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอเด็กๆ กลุ่มนี้ เขาจึงแกล้งถามออกไป

ชินจังพยักหน้า ก่อนจะเริ่มแนะนำเพื่อนทีละคนให้ คาวาคามิ ยูอิจิ รู้จัก

"นี่คาซาม่าคุง, มาซาโอะคุง, เนเน่จัง แล้วก็โบจังฮะ"

"พวกนี้เป็นเพื่อนซี้ปึ้กของผมเอง"

คาวาคามิ ยูอิจิ พยักหน้ารับรู้

"แล้ววันนี้มีธุระอะไรกับพี่ชายรึเปล่าเอ่ย?"

ชินจังตอบว่า "ผมบอกพวกนี้ว่าพี่ชายคาวาคามิมีเจ้ามิวที่น่ารักสุดยอดอยู่ตัวนึง พวกนี้อยากเห็นมาก ผมเลยพามาดูฮะ"

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ตามมาสิ"

คาวาคามิ ยูอิจิ พยักหน้าแล้วเดินนำเด็กๆ ไปที่หน้าประตูห้องนอน

เขาเปิดประตูห้องนอนออก แล้วชี้ไปที่เจ้า "มิว" ที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่

"ดูสิ มิวอยู่นั่นไง เข้าไปเล่นได้เลยนะ เดี๋ยวพี่ชายไปเตรียมของว่างมาให้"

เมื่อเห็นชินจังและเพื่อนๆ รีบวิ่งเข้าไปหาเจ้ามิวด้วยความตื่นเต้น คาวาคามิ ยูอิจิ ก็ปลีกตัวเดินไปทางห้องครัว

ชินจังและผองเพื่อนรีบเข้าไปมุงล้อมรอบเจ้ามิว จ้องมองมันด้วยสายตาอยากรูอยากเห็น

สักพักหนึ่ง

เนเน่จังก็พูดขึ้น "ว้าว ดูสิทุกคน ตามิวเหมือนพลอยไพลินเลย สวยจัง"

"จริงด้วย จริงด้วย" มาซาโอะคุงเห็นด้วย

"โอ้โห หางยาวจังเลย" โบจังสนใจไปที่จุดอื่น

"น่ารักชะมัด" คาซาม่าคุงก็ออกความเห็นบ้าง

"มิว~"

พอเห็นว่าตัวเองถูกล้อมรอบและได้รับคำชม เจ้ามิวก็ส่งเสียงร้องน่ารักๆ ออกมา หางยาวๆ ของมันชูชันขึ้นก่อนจะส่ายไปมาเหมือนระลอกคลื่น

"โห สุดยอดไปเลย" ชินจัง, เนเน่, คาซาม่า, โบจัง และมาซาโอะ อุทานออกมาพร้อมกัน

จู่ๆ เนเน่จังก็จับมือเจ้ามิวไว้แล้วถามด้วยความคาดหวัง

"มิวจัง ทำอย่างอื่นได้อีกไหมจ๊ะ?"

คาซาม่าคุงพูดขัดขึ้นมา "เนเน่จัง เจ้ามิวฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอกน่า"

แต่ทว่า ทันทีที่พูดจบ เขาก็ต้องหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ

เจ้ามิวพยักหน้าให้เนเน่จัง ก่อนจะตีลังกากลับหลังโชว์หนึ่งรอบ แล้วจบด้วยท่าโค้งคำนับปิดท้ายอย่างสวยงาม

พอเห็นการแสดงของเจ้ามิว คาซาม่าคุงถึงกับร้องเสียงหลง "เหลือเชื่อ! มันฟังรู้เรื่องจริงๆ ด้วย!"

"ว้าว มิวจังฉลาดจังเลย" เนเน่จังพูดอย่างดีใจ

อีกด้านหนึ่ง คาวาคามิ ยูอิจิ เตรียมของว่างและน้ำชาเสร็จแล้วกำลังเดินกลับมาที่ห้องนอน

พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นชินจังกับเพื่อนๆ กำลังเล่นโยนบอลกับเจ้ามิวกันอยู่อย่างสนุกสนาน

"เอาล่ะทุกคน มากินขนมกันเถอะ"

"พี่เตรียมโยคัง (วุ้นถั่วแดง) อร่อยๆ ไว้ให้ด้วยนะ!"

พอได้ยินว่ามีโยคังให้กิน ชินจังและเพื่อนๆ ก็หยุดเล่นทันที แล้ววิ่งกรูเข้ามาหา

พวกเด็กๆ นั่งล้อมวงและเริ่มชิมขนมกันอย่างเอร็ดอร่อย

"อร่อยมากเลยครับ ขอบคุณครับพี่ชายคาวาคามิ" คาซาม่าคุงกล่าว

"ขอบคุณค่ะ/ครับ พี่ชายคาวาคามิ" คนอื่นๆ ก็พูดตาม

"ไม่เป็นไรจ้ะ"

คาวาคามิ ยูอิจิ ตอบรับด้วยรอยยิ้ม พลางหยิบโยคังชิ้นหนึ่งขึ้นมากินบ้าง

ไม่นานนัก คาวาคามิ ยูอิจิ ก็จัดการโยคังในมือจนหมด เขาหยิบถ้วยชาขึ้นจิบ แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า

"จริงสิ พี่มีเครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุดด้วยนะ พวกเราอยากเล่นกันไหม?"

ชินจังและเพื่อนๆ ตอบพร้อมกันเสียงดังฟังชัด "อยากฮะ/อยากค่ะ!"

คาวาคามิ ยูอิจิ ลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เก็บของ หยิบเครื่องเล่นเกมออกมา

เขายกมันไปวางข้างทีวีและเสียบสายต่างๆ จนเรียบร้อย

พอเสียบตลับเกม หน้าจอเกมสุดเท่ก็ปรากฏขึ้นบนทีวี

มาซาโอะคุงเห็นเข้าก็พูดอย่างตื่นเต้น "ว้าว! นี่มัน Global Heroes Brawl 7 ที่เพิ่งออกใหม่นี่นา! ทั่วประเทศมีแค่หมื่นชุดเองนะ สุดยอดไปเลย!"

คาวาคามิ ยูอิจิ มองมาซาโอะคุงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "ไม่นึกเลยนะว่ามาซาโอะคุงจะรู้ละเอียดขนาดนี้ พี่ต้องควักกระเป๋าจ่ายไปบานเลยล่ะกว่าจะได้มา"

ใช่แล้ว เขาซื้อเครื่องนี้มาตั้งแต่วันที่สามที่ข้ามมิติมา ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุให้เงินค่าใช้จ่ายเดือนนี้ของเขาช็อตไปเลย

แต่ทว่า เกมนี้มันคุ้มค่าคุ้มราคาจริงๆ เล่นซ้ำได้ไม่รู้เบื่อ

พอเห็นสายตาประหลาดใจของ คาวาคามิ ยูอิจิ กับชินจัง มาซาโอะคุงก็ยิ่งยืดอกด้วยความภูมิใจ

"ฮึ่ม! แน่นอนสิครับ! ผมศึกษาเรื่องนี้มาอย่างดีเชียวนะ"

เห็นมาซาโอะคุงทำท่าทางแบบนั้น ชินจังก็แซวขึ้นมา "มาซาโอะคุงเก่งแต่เรื่องไร้สาระแบบนี้แหละน้า"

เห็นชินจังเริ่มจะหาเรื่องอีกแล้ว คาวาคามิ ยูอิจิ จึงรีบเข้ามาห้ามทัพ

"เอาน่าๆ มาเล่นเกมกันเถอะ!"

มาซาโอะคุงจ้องชินจังตาเขียวปั๊ดแล้วพูดว่า "ชินจัง คอยดูฝีมือฉันให้ดีเถอะ ถ้าฉันชนะขึ้นมาอย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งนะ"

อย่างที่โบราณว่าไว้ อย่าเพิ่งคุยโวโอ้อวดเกินไป ไม่งั้นหน้าจะแตกหมอไม่รับเย็บเอาได้

และแล้ว ตัวละคร กรีนฮอร์เน็ต ที่มาซาโอะคุงเลือก ก็โดนคอมโบชุดใหญ่จาก เมาท์เทนฮีโรอิน ของชินจังอัดจนน็อคคาสนาม พ่ายแพ้ไปอย่างน่าอนาถ

มาซาโอะคุงผู้แพ้พ่าย นั่งแข็งทื่อกลายเป็นหินไปเรียบร้อย

ชินจังราดน้ำมันเข้ากองไฟซ้ำ "มาซาโอะคุง อ่อนหัดชะมัด"

ได้ยินแบบนั้น คาวาคามิ ยูอิจิ รู้สึกเหมือนรูปปั้นหินมาซาโอะแตกเพล้งเป็นเสี่ยงๆ ทันที

คาซาม่าคุงพูดแทรกขึ้นมา "พอได้แล้วชินจัง ถึงตาฉันกับโบจังแล้ว หลบไปเลย"

พวกเขาตกลงกติกากันไว้ล่วงหน้าแล้ว

รอบแรก ชินจัง เจอ มาซาโอะ, คาซาม่า เจอ โบจัง และ คาวาคามิ ยูอิจิ เจอ เนเน่

รอบสอง จะจับฉลากหาผู้โชคดีหนึ่งคนได้ผ่านเข้ารอบไปเลยโดยไม่ต้องแข่ง

รอบที่สาม จะเป็นการตัดสินหาแชมป์เปี้ยน

พอชินจังลุกออกไป คาซาม่าคุงกับโบจังก็เริ่มดวลกัน

คาวาคามิ ยูอิจิ ยืนดูอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นว่าโบจังกำลังเสียเปรียบ หลอดเลือดเกือบจะเกลี้ยงหลอดอยู่แล้ว

ทันใดนั้น ชินจังก็ย่องเข้าไปข้างหลังคาซาม่าคุง แล้วเป่าลมใส่หูฟู่ใหญ่

"อื๊อ~ อื๊อ~ อื๊อ~" คาซาม่าคุงเผลอครางออกมาอย่างเสียไม่ได้

ร่างกายอ่อนระทวย หมดเรี่ยวหมดแรงไปดื้อๆ

"แหม คาซาม่าคุงเนี่ย รู้สึกไวจังเลยน้า"

ชินจังพูดพลางทำไม้ทำมือประกอบท่าทางล้อเลียนปฏิกิริยาของคาซาม่าคุง

โบจังฉวยโอกาสทอง พลิกสถานการณ์กลับมาชนะได้อย่างปาฏิหาริย์

คาซาม่าคุงพอตั้งสติได้ ก็โกรธจัดพุ่งเข้าไปจะเอาเรื่องชินจัง แต่โดนมาซาโอะคุงกับเนเน่จังล็อกตัวไว้ เลยได้แต่ตะโกนด่าอย่างหัวเสีย

"หนอยแน่ะ เจ้าบ้าชินจัง! เพราะนายแท้ๆ ฉันเลยแพ้เลยเนี่ย!"

คาวาคามิ ยูอิจิ มองดูคู่กัดคู่นี้แล้วพูดอย่างอ่อนใจ

"เอาน่าๆ คาซาม่าคุง รอบนี้ชินจังทำตัวไม่ดีเอง"

"โบจัง เล่นกับคาซาม่าคุงใหม่อีกรอบได้ไหม?"

โบจังได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า "ได้สิ!"

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ นี้ คาวาคามิ ยูอิจิ ก็คอยจับตาดูชินจังไม่ให้คลาดสายตา เพื่อไม่ให้เจ้าตัวแสบไปก่อเรื่องป่วนใครได้อีก

หลังจากนั้น ช่วงเวลาแห่งความสุขในการเล่นเกมก็ดำเนินไปจนกระทั่งชินจังและเพื่อนๆ แยกย้ายกันกลับบ้าน

ส่วนใครจะได้เป็นแชมป์ในแมตช์สุดท้ายนั้น มันไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือความสนุกสนานต่างหาก