ตอนที่ 172: ให้ตายสิ ของรักของฉันไปไหน?
ตอนที่ 172: ให้ตายสิ ของรักของฉันไปไหน?
ยิ่งงูเขียวกลายพันธุ์ค้นหาอะไรไม่พบ มันก็ยิ่งเพิ่มความระแวดระวังมากขึ้นเท่านั้น
มันกำลังจะหดลำตัวกลับและเลื้อยกลับไปทางเดิม
ทันใดนั้น เยว่ชิงเฉิงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงจุดที่เปราะบางของมัน พอร่างของเธอปรากฏตัวขึ้น งูเขียวกลายพันธุ์ก็ตรวจจับได้ทันที ร่างกายของมันพุ่งออกไปราวกับลูกธนู
การเคลื่อนไหวของเยว่ชิงเฉิงก็รวดเร็วไม่แพ้กัน ใบมีดน้ำแข็งในมือของเธอฟันเข้าที่จุดอ่อนอย่างแรง ปะทะเข้ากับผิวหนังงูที่แข็งแกร่งจนเกิดเสียงดังเหมือนพลังธาตุน้ำแข็งปะทะกัน
มีเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้นที่ปรากฏบนจุดเปราะบางนั้น
เยว่ชิงเฉิงเข้าสู่มิติของเธอทันที คิ้วของเธอขมวดแน่น แม้แต่หนามน้ำแข็งของราชาซอมบี้ก็ยังไม่สามารถเจาะทะลุผิวหนังงูที่แข็งแกร่งนั่นได้เหรอ?
เธอมองไปยังมีดสั้นเหล็กนิลในมือ มันคมมาก แต่โชคไม่ดีที่มันสั้นเกินไป
ร่างของงูเขียวกลายพันธุ์ใหญ่โตเกินกว่าจะสังหารได้ในพริบตาเดียว
งูเขียวกลายพันธุ์พุ่งกลับไปยังตำแหน่งเดิม และคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ไล่ตามต่อ
เมื่อเยว่ชิงเฉิงโผล่ออกมา เธอก็ตกใจเมื่อพบว่าพลังพิเศษที่งูเขียวกลายพันธุ์ใช้ไปในการต่อสู้นั้นกลับฟื้นคืนมาในทันที
ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
เยว่ชิงเฉิงดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก แม้แต่การหายใจของเธอก็เร็วขึ้น ดวงตาสีดำของเธอส่องประกายวาววับ
"ชิงเฉิง ตรงนั้นมีอะไรเหรอ?"
"มันน่าจะเป็นอุกกาบาตนอกโลกอีกชิ้นปรากฏตัวขึ้น!"
ในขณะนี้ ระบบมิติก็เริ่มส่งเสียงรัวขึ้นมาอีกครั้ง
"ติ๊ง ตรวจพบความผันผวนของหินพลังงานในบริเวณใกล้เคียง โฮสต์ โปรดเก็บรวบรวม"
"ติ๊ง ตรวจพบความผันผวนของหินพลังงานในบริเวณใกล้เคียง โฮสต์ โปรดเก็บรวบรวม"
"ติ๊ง ตรวจพบความผันผวนของหินพลังงานในบริเวณใกล้เคียง โฮสต์ โปรดเก็บรวบรวม"
เสียงเตือนที่เร่งด่วนดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน แสดงว่าหินพลังงานมีขนาดค่อนข้างใหญ่
การที่จะสามารถบำรุงเลี้ยงราชาซอมบี้ระดับห้า และงูเขียวกลายพันธุ์ระดับห้าได้พร้อมกัน หินก้อนนั้นจะต้องใหญ่ขนาดไหนกัน?
ตอนนี้เยว่ชิงเฉิงเข้าใจแล้วว่าทำไมราชาซอมบี้กับงูเขียวกลายพันธุ์จึงสามารถอยู่ร่วมกันได้: พวกมันมีผลยับยั้งซึ่งกันและกัน
ราชาซอมบี้ไม่สามารถทำลายเกราะผิวหนังงูของงูเขียวกลายพันธุ์ได้ และงูเขียวกลายพันธุ์ก็ไม่สามารถต่อสู้ได้ในเขตเยือกแข็งสุดขั้วของราชาซอมบี้... เดี๋ยวก่อนนะ!
เขตเยือกแข็งสุดขั้ว?
เยว่ชิงเฉิงดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก เธอดูเหมือนจะมีพลังนี้ด้วยเช่นกัน
เธอหยิบแกนผลึกส่วนสุดท้ายออกจากมิติ และก็ดูดซับมันทันที ณ จุดนั้น
ระหว่างขั้นตอนนี้งูเขียวกลายพันธุ์พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว มันอ้าปากขนาดมหึมา ลิ้นสองแฉกยาวตวัดออกมา เตรียมที่จะกลืนกินผู้คนทั้งเป็น
ในสายตาของงูเขียวกลายพันธุ์ มนุษย์เป็นแค่ "มด" ตัวจิ๋ว ร่างกายของพวกเขาเหมือนยุงและแมลงวัน เล็กกว่าลิ้นของมันเสียอีก
มันคิดว่าจะสามารถโจมตีและกลืนกินมนุษย์น่ารังเกียจพวกนี้ได้โดยไม่ทันตั้งตัว แต่ที่ไหนได้ ในพริบตาพวกเขาก็แยกย้ายและปรากฏตัวห่างออกไปหลายสิบเมตร
ไม่สิ มดที่น่ารังเกียจที่สุดตัวนั้นไปไหนแล้ว?
ร่างของมันหันกลับไปทันที และเห็นร่างหนึ่งกระโดดลงไปในรังงูของมัน ม่านตาแนวดิ่งของมันเปล่งประกายโทสะราวกับลาวา
"ฟ่อ... ฟ่อ..."
ร่างของมันหมุนอย่างรุนแรง หางของมันฟาดลงบนพื้น ทำให้ตึกอาคารสั่นสะเทือน และพื้นดินแตกออกเป็นรอยแยกยาวกว่าร้อยเมตร
"ชิงเฉิง ระวัง!"
ในขณะที่เยว่หานโจวใช้พลังสายฟ้า ร่างกายของเขาทั้งร่างก็พุ่งชนงูเขียวกลายพันธุ์ราวกับแสงสีทอง แต่หยุดมันไว้ได้เพียงสามวินาทีเท่านั้น
แทนกันนั้น เขากลับถูกหางงูยาวเหวี่ยงกระเด็นออกไปไกลหลายร้อยเมตร ราวกับแมลงที่ถูกตบ
เยว่หานโจวปลิวออกไปเหมือนว่าวสายป่านขาด พ่นละอองเลือดออกมากลางอากาศ
เขาล้มกระแทกพื้นอย่างแรง กระดูกแทบจะหลุดออกจากกัน แต่ก็ยังตะโกนว่า: "ชิงเฉิง ระวังตัว!"
ตามมาด้วยเสี่ยวฮวา มันพลันกลายร่างเป็นเสือดาวยักษ์สูง 20 เมตร และพร้อมด้วยซอมบี้ภูตเงากระโดดเข้าโจมตีจากซ้ายและขวา
บังอาจมาทำร้ายเจ้านายของมัน!
เสือดาวกลายพันธุ์โกรธจัดอย่างที่สุด และผู้หญิงน่าชังคนนั้นเป็นคนเดียวที่สามารถช่วยเจ้านายของมันได้ ดังนั้นเธอจะตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
มันเพิกเฉยต่อคำสั่งก่อนหน้าของเยว่ชิงเฉิงที่ห้ามใช้กรงเล็บข่วนเนื้อของงูเขียวกลายพันธุ์ ตอนนี้มันแค่ต้องการหยุดมันไว้ก่อน
"โฮก!"
เสือดาวกลายพันธุ์กระโจนเข้าใส่ทันที โจมตีขณะที่ฝ่ายตรงข้ามยังร้อนรุ่ม เมื่อหางงูฟาดเข้าหามัน หนามที่กรงเล็บแหลมคมของมันก็เกี่ยวเข้ากับหางงูโดยตรง
มันอ้าปากกัด ฉีกเอาเนื้อส่วนหนึ่งออกมาด้วยพละกำลังดิบ
"ฟ่อ... ฟ่อ..."
ด้วยความเจ็บปวด งูเขียวกลายพันธุ์จึงฟาดหางด้วยความถี่ที่สูงขึ้นไปอีก แต่ก็ยังไม่สามารถสลัดสิ่งที่น่ารำคาญตัวนี้ออกไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น เนื้อของมันยังถูกกัดและกลืนกินไปเป็นชิ้นๆ
ในเวลาเดียวกัน ซอมบี้ภูตเงาก็ส่งเสียงเพลงที่ใสและไพเราะออกจากปากของมัน
เสียงร้องที่สง่างามราวกับคลื่นแสง เข้าไปในสมองของงูเขียวกลายพันธุ์ ทำให้ดวงตาของมันเหม่อลอย และศีรษะปวดอย่างรุนแรงโดยไม่รู้ตัว
"ตูม!"
งูเขียวกลายพันธุ์พุ่งออกไป หางของมันทั้งหางฟาดเข้าใส่โรงแรมหรูสูงสิบชั้นอย่างแรง
ภายใต้การกระแทกที่รุนแรงสามครั้ง โรงแรมหรูที่ตั้งตระหง่านมานานหลายปีก็พังทลายลงมาด้วยเสียงดังสนั่น
ฝุ่นและก้อนหินปลิวว่อน ก่อให้เกิดกลุ่มควันหนาทึบ
ในเวลานี้ เสือดาวกลายพันธุ์ถูกฝังอยู่ใต้ซากอาคารสูงที่พังทลายไปแล้ว ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้กับงูเขียวกลายพันธุ์ต่อไป
ซอมบี้ภูตเงายังคงร้องเพลงอยู่ และงูเขียวกลายพันธุ์เมื่อรู้ว่ามันจับตัวซอมบี้ไม่ได้ ก็ส่ายไปมาและเลื้อยไปยังถ้ำของมัน
ทันทีที่มันกลับไปถึงพลังพิเศษที่สูญเสียให้กับเสือดาวน่าชังตัวนั้นก็จะฟื้นคืนมา จากนั้นมันจะกลับมาฆ่าซอมบี้น้อยน่าชังตัวนี้ให้ได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงทางเข้าถ้ำ มันก็ต้องตะลึงงัน
ในหลุมลึกที่เหมือนเหว ร่างของหินสีแดงขนาดใหญ่ที่เคยอยู่ก้นหลุมได้หายไปแล้ว
อ๊า! อ๊า! อ๊า!
สมบัติของมันหายไปแล้ว!
"ฟ่อ... ฟ่อ..."
ในที่สุด งูเขียวกลายพันธุ์ก็ส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างอันตราย พลังออร่าของมันพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับแรงโมเมนตัมที่สั่นสะเทือนโลก
เพลงของซอมบี้ภูตเงาตอนนี้สูญเสียผลทั้งหมดไปแล้ว มันถูกงูเขียวกลายพันธุ์ล็อคเป้าไว้อย่างชัดเจน ร่างกายของมันรู้สึกเหมือนถูกภูเขากดทับ ขยับไม่ได้เลยแม้จะต้องการวิ่งหนีก็ตาม
ขณะที่ซอมบี้ภูตเงากำลังหวาดกลัวและไม่รู้จะทำอย่างไร กำแพงน้ำแข็ง หนาๆ ก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้ามัน
ร่างของเยว่ชิงเฉิงปรากฏขึ้นบนยอดกำแพงน้ำแข็งในชุดสีแดงเพลิง เสื้อผ้าของเธอพลิ้วไหวอย่างสง่างาม ในฉากทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยน้ำแข็ง เธอดูปราดเปรียวและงดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
"ไส้เดือนตัวน้อย คู่ต่อสู้ของแกคือฉันต่างหาก" เธอเปิดมือขวาออก และในนั้นมีเศษชิ้นส่วนหินพลังงานอยู่
"ฟ่อ... ฟ่อ..."
เมื่องูเขียวกลายพันธุ์เห็นเศษหินพลังงาน มันก็คลุ้มคลั่งทันที ร่างกายขนาดมหึมาของมันโค้งงอเล็กน้อย ดวงตาจับจ้องไปที่หญิงสาวชุดแดงเพลิงบนยอดกำแพงน้ำแข็ง
วูบ!
วินาทีต่อมา มันพุ่งออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากแล่ง พร้อมกับตวัดลิ้นสองแฉก ตั้งใจที่จะกลืนกินมดตัวร้ายกาจนี้
แต่ ปัง! มันชนเข้ากับชั้นน้ำแข็งแข็งๆ อีกชั้นหนึ่ง มันคุ้นเคยกับพลังออร่าของชั้นน้ำแข็งนี้ดี มันเป็นของราชาซอมบี้
ให้ตายสิ!
น้ำแข็งของราชาซอมบี้มาปรากฏที่นี่ได้อย่างไร?
ต้องบอกว่าความแข็งแกร่งของงูเขียวกลายพันธุ์นั้นร้ายกาจมาก แม้แต่ราชาซอมบี้ก็ยังทำอะไรมันไม่ได้
พวกมันยับยั้งซึ่งกันและกันได้เพียงเพราะพลังพิเศษของแต่ละฝ่ายบังเอิญเป็นปฏิปักษ์กับธรรมชาติของงูเท่านั้น
ด้วยน้ำแข็งของราชาซอมบี้ งูเขียวกลายพันธุ์จึงไม่สามารถโค่นเยว่ชิงเฉิงลงได้ในชั่วขณะ สิ่งสำคัญคือลิ้นของมันติดแน่นอยู่กับชั้นน้ำแข็ง และถ้ามันดึงออกอย่างแรง เนื้อส่วนหนึ่งก็จะฉีกขาด
เยว่ชิงเฉิงนั่งอยู่บนกำแพงน้ำแข็งพร้อมรอยยิ้มบนริมฝีปาก ดูเหมือนไม่แยแส แต่ในความเป็นจริง เธอจับตาดูการเคลื่อนไหวของงูเขียวกลายพันธุ์อย่างใกล้ชิดตลอดเวลา