320.ยอดฝีมือแปดตระกูลโบราณปรากฏตัว
320.ยอดฝีมือแปดตระกูลโบราณปรากฏตัว
“เป็นคนจากแปดตระกูลโบราณ!”
“พวกเขามาทำอะไรที่นี่?”
“ไม่ว่ายังไงขอแค่พวกเขาอยู่ที่นี่เราก็รอดแล้ว!”
“รอดแน่!”
เสียงโวยวายของฝูงชนดังระงมคำพูดพวกนี้ทำกู่หยวนขมวดคิ้วแน่น
ถึงจะเป็นแปดตระกูลโบราณแล้วไงก็แค่กลุ่มจักรพรรดิเทพจะทำอะไรขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ขั้นเก้าของเขาได้?
ความมั่นใจของพวกนี้มันมาจากไหนกัน?
แล้วยังจะรอดอีก…
กู่หยวนแทบอยากสังหารคนพวกนี้เสียให้หมดเมื่อครู่กระบี่เดียวเขาก็ฆ่าทุกคนในที่นี้ได้แล้วจะมีแค่บาดเจ็บสาหัสได้ยังไง?
“ฮ่าๆ นี่แหละมารสวรรค์สมกับที่ชื่อเสียงกระฉ่อนจริงๆ”
“พวกข้าถือกำเนิดช้าไปไม่เคยได้เห็นยุคทองตอนปลายที่มารสวรรค์อาละวาดดั่งนรกบนดินวันนี้ได้เห็นกับตาพลังระดับนี้สมแล้วที่ไม่ธรรมดา”
หลายคนไม่มีความรู้สึกเหมือนศัตรูมาเยือนแม้แต่น้อยกลับยืนวิจารณ์กู่หยวนอย่างไม่เกรงกลัว
คำพูดดูเหมือนกำลังชมแต่ความหมายแฝงนั้นไม่ได้ใส่ใจกู่หยวนแม้แต่นิด
หรือว่าพวกมันจะมีไพ่ตายที่สามารถคุกคามยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ได้จริงๆ?
ขณะที่กู่หยวนกำลังครุ่นคิดตี้เฟินเทียนที่ยืนนำหน้าสุดก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าวมือทั้งสองประสานไว้ด้านหลัง
“กล้ามาทำเรื่องในหอคอยตันถ่าแม้เจ้าจะเป็นขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ก็อย่างไร?”
“ยอมมอบตัวซะเถอะ…อ้าวอี้!”
กู่หยวนกำลังจะยกมือตบหน้าให้สองสามฉาดแต่พอได้ยินคำสุดท้ายก็ชะงักทันที
“เจ้าบอกข้าว่าใครนะ?”
คนจากตระกูลกู่ที่ยืนอยู่ข้างๆหัวเราะเยาะทันที “อ้าวอี้พวกเรารู้หมดแล้วอย่ามาแกล้งโง่เลย!”
“หรือเจ้าจะบอกว่าตนเองคือผู้นำตระกูลรุ่นเยาว์แห่งตระกูลกู่ กู่หยวนกัน?”
กู่หยวนตาโต “ข้าคือกู่หยวนจริงๆ!”
“ยังแสร้งอีก! ยังแสร้งอีก!”
“ทุกท่าน! อย่าพูดพร่ำกับมันเลยไม่คิดว่าแค่มาคุยเรื่องนิดหน่อยจะได้เจอมารสวรรค์ที่ออกมาลำพังตัวเดียวแบบนี้นี่มันโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมา!”
“ถูกต้อง! ผนึกมันเสียมารสวรรค์ก็จะขาดแม่ทัพคนสำคัญไปตัวหนึ่งดูสิว่าพวกมันที่เหลือจะยังก่อคลื่นลมอะไรได้อีก!”
ทุกคนพร้อมใจกันผันมุทราในขณะที่กู่หยวนคิดว่าพวกมันจะใช้กระบวนท่าการโจมตีอันแข็งแกร่ง
กรงทองขนาดยักษ์กลับปรากฏขึ้นเหนือ-ใต้กู่หยวนทันที จากนั้นก็ปิดลงสนิท!
ทันทีที่ถูกกรงทองกลืนกินทั้งสี่คนก็ตกอยู่ในความมืดมิด
กู่หยวนดีดนิ้วจุดแสงสว่างปรากฏว่าผนังกรงทองนั้นไร้รอยต่อสิ้นดีหาช่องว่างไม่ได้เลยแม้แต่นิด
นี่มันของอะไรกันแน่?!
เขายกมือฉีกมิติเพื่อหนีแต่เมื่อลงมือกลับไม่รู้สึกถึงคลื่นมิติใดๆเลย
สมบัติระดับไหนกันถึงได้ปิดกั้นภายใน-ภายนอกอย่างสมบูรณ์แถมตอนที่มันปรากฏกู่หยวนไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด
มิเช่นนั้นไม่ว่าเร็วแค่ไหนเขาก็หนีทันแน่
“ฮ่าๆ อ้าวอี้รสชาติของสมบัติโบราณชิ้นนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“รู้ว่าเจ้าฆ่าไม่ตายแต่พลังของเจ้าจะค่อยๆถูกสูบออกไปไม่ช้าเจ้าจะได้ถูกผนึกอย่างถาวร!”
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังมาจากด้านนอกกู่หยวนกำลังจะสบถกลับแต่เสียงของมู่หนานหว่านกลับดังขึ้นจากด้านหลังก่อน
“ศิษย์พี่…”
กู่หยวนรีบหันกลับไปกลับเห็นมู่หนานหว่านและคนอื่นๆล้มลงนั่งกับพื้นใบหน้าซีดเผือดอ่อนแอสุดขีด
มู่หนานหว่านต้องใช้กระบี่ชิงหยวนค้ำยันตัวเองถึงจะยืนไหว
“ท่านผู้อาวุโส…ข้ากำลังจะถูกดูดแห้งแล้ว” ฮงหยวนซานหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดขอบเขตของเขาสูงกว่ามู่หนานหว่านจึงยังทนได้นานกว่าเล็กน้อย
แต่เห็นได้ชัดว่าอีกไม่นานก็คงทนไม่ไหว
กู่หยวนขมวดคิ้วแน่นสัมผัสอย่างละเอียดจริงด้วยพลังของเขากำลังค่อยๆไหลออกไปอย่างช้าๆ
เขาเป็นขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ขั้นเก้าพลังเทพในกายกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตแต่คนอื่นๆไม่ใช่
สมกับเป็นแปดตระกูลโบราณวิธีการแบบนี้ทำให้กู่หยวนต้องประหลาดใจจริงๆ
“ไม่ต้องกลัวกรงนี่ขังข้าไว้ไม่อยู่หรอก”
พูดจบกู่หยวนยกมือขึ้นตราผนึกนับร้อยชั้นพุ่งออกมาห่อหุ้มสามคนนั้นไว้
นี่ไม่ใช่เพื่อทำร้ายแต่เพื่อปกป้องเท่านั้น
เพราะกรงทองนี้แข็งแกร่งจริงๆถ้าไม่ใช้พลังเต็มที่คงไม่ง่ายที่จะทำลาย
“ในที่สุดก็มีโอกาสได้ใช้พลังเต็มที่แล้ว”
กู่หยวนตอนนี้กลับรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยศัตรูที่เคยเจอมักอ่อนแอเกินไปวันนี้ในที่สุดเขาก็ได้ปลดปล่อยพลังโดยไม่ต้องกังวลใดๆ
กระบี่เทียนจู๋ในมือสั่นระริกราวกับตื่นเต้นไม่แพ้เจ้าของ…
…
“เจ้าหอคอยตันถ่าและท่านทั้งหลายจากแปดตระกูลโบราณมารสวรรค์ตัวนั้นถูกขังแน่นแล้วใช่หรือไม่?”
“เจ้าตัวนั้นแข็งแกร่งเหลือเกินแต่ต่อหน้าแปดตระกูลโบราณแล้วก็ยังเท่านั้น”
“สมกับเป็นแปดตระกูลโบราณแม้แต่มารสวรรค์ยังมีวิธีจัดการได้”
ชั่วพริบตาเสียงยกยอปอปั้นดังระงม
น่าเสียดายไม่ว่าตี้เฟินเทียนหรือคนจากแปดตระกูลโบราณ ต่างก็เคยได้ยินคำชมแบบนี้จนเบื่อหูไปแล้วจึงไม่ค่อยมีปฏิกิริยา
แต่ตี้เฟินเทียนยังคงกังวลอยู่บ้างจึงถามว่า “ทุกท่านมันหนีออกมาไม่ได้จริงๆใช่ไหม?”
“คลื่นพลังเมื่อครู่ทุกท่านก็น่าจะสัมผัสได้บุคคลผู้นั้นน่าจะเป็นขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ขั้นสูงกรงทองนี้จะป้องกันได้แน่นอนหรือ?”
คนจากตระกูลกู่รีบออกมากล่าวทันที “เจ้าหอคอยวางใจได้นอกจากมารสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่าง ‘หยวนเจวี๋ย’ ที่อาจขังไม่อยู่แล้วมารสวรรค์ตัวอื่นๆไม่มีทางหนีออกมาได้แน่นอน”
อีกคนหนึ่งเสริมต่อ “ถูกต้องแม้แต่หยวนเจวี๋ยถ้าจะหนีก็ต้องใช้เวลามหาศาล”
“ความแข็งแกร่งของอ้าวอี้ในบรรดามารสวรรค์อยู่แค่ระดับกลางเท่านั้นไม่มีทางหนีออกมาได้แน่นอน”
อีกคนหนึ่งพูดต่อ “ใช่ รอให้มันหมดแรงก็พอตอนนี้เรามาคุยเรื่องที่ยังไม่จบเมื่อครู่กันต่อเถอะ”
ครั้งนี้แปดตระกูลโบราณมาหอคอยตันถ่าก็เพื่อเตรียหอมสงครามครั้งใหญ่ที่จะมาถึง
ในโลกใหญ่ทั้งหมดมีเพียงหอคอยตันถ่าที่สามารถผลิตโอสถรักษาแผลระดับสูงได้เป็นจำนวนมาก
สงครามครั้งต่อไปต้องเป็นสงครามเลือดแน่นอนแปดตระกูลถึงแม้จะมียอดฝีมือขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่แต่ทุกคนถูกผนึกอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษไม่สามารถออกมาได้
มารสวรรค์ย่อมไม่โง่ถึงขั้นบุกเข้าไปช่วงแรกที่ต้องรับศึกจึงเป็นหน้าที่ของจักรพรรดิเทพจากแปดตระกูลเท่านั้น
ช่วงนี้แปดตระกูลได้ใช้สมุนไพรล้ำค่าของแต่ละตระกูลยกระดับยอดฝีมือเทพสูงสุดที่ใกล้จะถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพให้ก้าวข้ามขอบเขตมาโดยพลการ
ถึงจะเป็นการถอนกล้าให้โตเร็วแต่ถ้าผ่านเคราะห์กรรมนี้ไม่ได้แปดตระกูลก็สูญสิ้นจะไปสนใจอนาคตได้ที่ไหน?
กล่าวโดยสรุปสงครามยังมาไม่ถึงแต่แปดตระกูลได้เริ่มงัดไพ่ตายออกมาแล้วสุดท้ายจะต้องมีจำนวนจักรพรรดิเทพที่น่ากลัวแน่นอน
หากสามารถลดจำนวนมารสวรรค์ลงได้ก่อนที่พวกมันจะบุกเข้าไปในดินแดนโบราณไท่ชูโอกาสชนะก็จะสูงขึ้นมาก
หอคอยตันถ่าสามารถให้การสนับสนุนอย่างมหาศาลได้ จึงมาคุยเรื่องความร่วมมือกัน
และเพราะรู้ว่ามารสวรรค์ออกมาหมดแล้วจึงออกมาเป็นทีมเล็กๆเพื่อให้มีโอกาสหนีได้หากเจอมารสวรรค์
ใครจะไปคิดว่าจะเจอมารสวรรค์ที่ออกลำพังตัวเดียวแบบนี้
ถ้าเจ็ดตัวพร้อมกันพวกเขาทำได้แค่หนีแถมยังอาจหนีไม่รอดแต่ถ้าแค่ตัวเดียวบางทีพวกเขาอาจจะสร้างวีรกรรมยิ่งใหญ่ก็ได้
“เจ้าหอคอยเงื่อนไขของเรากล่าวไปชัดเจนแล้วท่านคิดเห็นอย่างไร?”
ตี้เฟินเทียนยังไม่ตัดสินใจราคาที่แปดตระกูลเสนอครั้งนี้สูงมากแต่เขาคิดว่ายังรีดได้อีก
ทันใดนั้นเสียงตื่นตระหนกดังขึ้นจากด้านล่าง
“เจ้าหอคอย! ทุกท่าน! กรงทองนั่นทำไมมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นนี่มันปกติหรือ?!?”