286.มารสวรรค์คนสุดท้าย

นอกเนบิวล่าสวรรค์มีเรือเหาะลำหนึ่งลอยลำอยู่อย่างเงียบสงบ

ฉู่หรูหยานรู้สึกเพียงว่าสมองปวดจนแทบปริแตกต้องยันกำแพงเอาไว้จึงจะก้าวออกมาได้อย่างยากลำบาก

บนดาดฟ้าเรือเหาะมีผู้คนห้าคนรออยู่แล้ว

ปี้หยวน,จู้หมิง,เถาเย่า,หลินเซียวและหญิงสาวแปลกหน้าอีกคนหนึ่ง

ทั้งห้าคนนี้ไม่มีสักคนที่กลิ่นอายพลังไม่เกินขั้นเก้าจักรพรรดิเทพ

“แพ้แล้วเหรอ?” เถาเย่ามองสภาพของนางแล้วหัวเราะเยาะ “ข้าบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าถ้าเจ้าไปก็เท่ากับไปตายนางยังไม่เชื่ออีก”

“เพื่อกระบี่ทำลายสวรรค์เล่มเดียวคุ้มกันนักหรือ?”

จู้หมิงที่ยืนข้างๆก็เอ่ยเสริม “แค่อาวุธระดับจักรพรรดิที่นี่เรามีตั้งมากมายทำไมต้องยึดติดแต่เล่มนั้นด้วย?”

ฉู่หรูหยานทรุดตัวลงนั่งค่อยๆเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“พวกเจ้ามันจะเข้าใจได้อย่างไรว่ากระบี่ทำลายสวรรค์มีความหมายต่อข้าขนาดไหน”

คำพูดนี้ออกไปกลับยิ่งทำให้ทุกคนดูถูกหนักกว่าเดิม “แม้แต่ด่านความรู้สึกยังข้ามไม่ได้ใครจะไปรู้ว่าเจ้าปีนขึ้นมาถึงจักรพรรดิเทพขั้นเก้าได้อย่างไรกัน”

ฉู่หรูหยานโมโหทันที “ข้าไม่อยากพูดมากกับพวกเจ้า ปิดปากซะอย่ามายุ่งเรื่องของข้า!”

“พูดมาเถอะมาที่นี่มีธุระอะไร?”

เถาเย่าตอบทันที “แน่นอนเพื่อปลดปล่อยสหายคนสุดท้ายของเราเขาอยู่ในขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ขั้นเก้าถ้าเขาออกมาได้เราถึงจะมีพลังพอต่อกรกับแปดตระกูลโบราณ”

พูดจบนางกวาดสายตามองฉู่หรูหยานจากหัวจรดเท้าแล้วเอ่ยต่อ “พร้อมกันนั้นก็จะช่วยเปลี่ยนร่างให้เจ้าด้วยของที่เจ้าทิ้งไว้มากเกินไปกู่หยวนสามารถตามรอยเจ้าได้อย่างง่ายดาย”

ฉู่หรูหยานหัวเราะเยาะ “พูดง่ายนักถ้าพวกเจ้าทำได้จริงคงไม่ต้องหลบกู่หยวนเหมือนหนูจนถึงทุกวันนี้หรอก?”

ทุกคนไม่ปฏิเสธ “เราต้องเตรียมพลังเพื่อทำลายผนึกแน่นอนว่าไม่ยอมเสียพลังไปกับเรื่องเล็กน้อยนี้”

“ดังนั้นคนที่จะลงมือเรื่องนี้…ไม่ใช่พวกเรา”

ฉู่หรูหยานชะงัก “แล้วเป็นใคร?”

ไม่มีใครตอบมีเพียงนิ้วที่พร้อมใจกันชี้ไปด้านหลังของนาง

ฉู่หรูหยานหันกลับอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ด้านหลังของนางจึงปรากฏชายชุดเขียวคนหนึ่งขึ้นมาแล้ว

หน้าตาธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่นแต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมา กลับทำให้ฉู่หรูหยานตื่นตระหนกสุดขีด

“ร่างจำแรงของเต๋าสวรรค์?!”

ใช่แล้วผู้ที่มาไม่ใช่สิ่งมีชีวิตใดในโลกใหญ่สามพันโลกแต่เป็น “เต๋าสวรรค์” ตัวจริงแท้แน่นอน!

ฉู่หรูหยานมองเต๋าสวรรค์มองเถาเย่ากับพวกอีกครั้งรู้สึกว่าโลกของตนถูกทำลายย่อยยับ

ไม่ได้บอกไว้ว่า “มารสวรรค์” คือกลุ่มโจรที่ขโมยต้นกำเนิดของเต๋าสวรรค์หรือแล้วทำไมวันนี้กลุ่มโจรพวกนี้ถึงยืนเคียงข้างเจ้าของบ้านตัวจริงได้?

ยังไม่ทันที่นางจะคิดอะไรให้มากกว่านั้นเต๋าสวรรค์ยกนิ้วขึ้นแตะตรงจุดระหว่างคิ้วของนางเพียงครั้งเดียว

ร่างกายทั้งร่างของฉู่หรูหยานถูกกลืนหายไปจากบนลงล่างในพริบตากลายเป็นแสงจุดนับล้านทุกอย่างที่เคยมีตัวตนในโลกนี้ของนางถูก “ลบ” พร้อมกันหมดสิ้น

จากนั้นราวกับย้อนภาพกลับแสงจุดนับล้านค่อยๆควบรวมกันใหม่

ฉู่หรูหยานปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เพียงแต่นางในตอนนี้ผิวที่เคยซีดเผือดดุจศพกลับขาวนวลเนียนใสส่วนเส้นผมขาวโพลนทั้งศีรษะกลายเป็นสีดำสนิทราวกับย้อนกลับสู่วัยสาวอีกครั้ง

และกลิ่นอายของนางจากขั้นเก้าจักรพรรดิเทพเดินหน้าไปถึงขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ขั้นหนึ่งในทันที!

เมื่อสัมผัสได้ถึง “ต้นกำเนิดเต๋าสวรรค์” ที่หลั่งไหลอยู่ในร่างฉู่หรูหยานก็เข้าใจทุกอย่างในพริบตาก่อนตะโกนด่าออกมาด้วยความเกลียดชัง

“แปดตระกูลโบราณพวกหน้าไหว้หลังหลอกคนชั้นต่ำชั่วช้าสกปรก!”

เถาเย่าหัวเราะเยาะทันที “ข้ายังคิดว่าเจ้าจะรู้เรื่องมากหน่อยที่แท้ก็แค่คนน่าสงสารที่ถูกแปดตระกูลโบราณหลอกใช้มาตลอด”

เต๋าสวรรค์เพิ่งเอ่ยปากครั้งแรก “พอแล้วทุกคนปิดปาก”

“อ้าวอี้เจ้าโง่เง่าใจแคบมาตลอดยังคิดว่าตัวเองฉลาด”

“ไม่ทำตามแผนแถมลงมือส่วนตัวเองซะงั้นกลับถูกกู่หยวนโยนทิ้งลงในมิติสูญสลายไปซะแล้วเกือบทำลายแผนการใหญ่ของข้า”

“ก็ปล่อยให้มันสำนึกบาปอยู่ตรงนั้นต่อไปเถอะฉู่หรูหยานเจ้ามาแทนที่ตำแหน่งของมัน”

ฉู่หรูหยานรีบคุกเข่าครึ่งหนึ่งทันที “รับทราบเจ้าค่ะ!”

“รีบทำเวลา” เต๋าสวรรค์พูดจบก็สลายหายไปในอากาศ

เมื่อเขาหายไปฉู่หรูหยานจึงค่อยลุกขึ้นมองทุกคนแล้วถาม “ต่อไปเราต้องทำอะไร?”

หลินเซียวชี้ไปข้างหน้า “ปีนั้นที่ผนึก ‘หยวนเจวี๋ย’ ไว้ คือสำนักมารสำนักหนึ่งการคลายผนึกนี้ต้องใช้เลือด…เลือดจำนวนมหาศาล”

“ด้านหน้าเป็นเนบิวล่าสวรรค์ที่นั่นคือสถานที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในแถบนี้”

“มอบหมายให้เจ้าแล้วกัน”

ฉู่หรูหยานชะงักเล็กน้อยก่อนพยักหน้าแล้วหายตัวไปในทันที

…

สามวันต่อมา

สำนักกระบี่จินหยูกลับคืนสู่สภาวะปกติแล้วกระบี่ใหญ่ที่เคยเป็นสัญลักษณ์ถูกแทนที่ด้วยกระบี่ทำลายสวรรค์เรียบร้อย

ถึงจะเสียสิ่งงดงามไปหนึ่งจุดก็น่าเสียดายอยู่บ้าง

แต่สำหรับสำนักกระบี่จินหยูนี่คือข่าวดีระดับสวรรค์!

สามวันนี้กู่หยวนยังทิ้ง “วิชากระบี่ตัดสวรรค์” ไว้ให้ด้วย

เช่นนี้สามวิชากระบี่สูงสุดของจินอวี้ถังสำนักกระบี่จินหยูก็ได้กลับคืนมาสองวิชาแล้ว

ส่วนวิชาที่สาม…กู่หยวนก็ช่วยอะไรไม่ได้อีกต่อไปจะหาเจอหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกเขาเอง

เดิมทีกู่หยวนตั้งใจจะตามล่าฉู่หรูหยานต่อเพราะคนผู้นี้ยังไม่ตายความแค้นต่อจินอวี้ถังก็ยังไม่ถือว่าสะสางเสร็จสิ้น

แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เสี้ยววิญญาณที่ฉู่หรูหยานทิ้งไว้กลับหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

กู่หยวนตรวจสอบผนึกของตนแล้วไม่มีทางที่วิญญาณนั้นจะหนีออกมาได้แน่นอน

แต่ก็หายไปจริงๆ

ถึงจะแปลกประหลาดแต่คิดอยู่นานก็ไม่มีคำตอบจึงได้แต่พักเรื่องนี้ไว้ก่อน

เช่นนี้…ก็ถึงเวลาอันควรที่ต้องจากไปแล้ว

เมื่อข่าวนี้ถึงหูจินเหอเว่ยเขาย่อมต้องมาส่ง

เพียงแต่เมื่อกู่หยวนเห็นรอยฝ่ามือแดงก่ำบนใบหน้าของเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้งๆ

“บ้าเอ๊ย! ก่อนหน้านี้ยังพูดจาหวานซึ้งกินใจนักเพียงไม่กี่วันก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว?”

“ข้าคิดว่าเจ้าตายไปซะยังจะดีเสียอีก”

จินเหอเว่ยสีหน้าเครือดเครือดถอนหายใจยาว “การเปลี่ยนแปลงต้องใช้เวลาขั้นต่ำตอนนี้ก็ตีเบากว่าเดิมแล้วก็ถือเป็นข่าวดีบ้างไม่ใช่หรือ?”

กู่หยวนกลับมองโลกในแง่ร้าย “ยากจะบอกได้คำโบราณว่า ‘แม่น้ำยังเปลี่ยนทางได้แต่นิสัยคนเปลี่ยนยาก’ ข้าดูแล้วบิดาของเจ้าไม่น่าจะมีทางรอดแล้ว”

“หรือว่า…เจ้าจะออกไปข้างนอกสักพักก่อน?”

จินเหอเว่ยตาเป็นประกายทันที “ขอฟังรายละเอียดหน่อย!”

กู่หยวนหยิบแผ่นหยกขึ้นมาเขียนจดหมายฉบับหนึ่งแล้วยื่นให้ “เจ้าจงไปยังดินแดนอสูรไร้สิ้นสุดไปหาศิษย์พี่ซูจิ่วเอ๋อร์ของข้าเจ้าเคยพบหน้ากันมาแล้ว”

“ที่นั่นกำลังรบกันอยู่พอดีต้องการคนเก่งและอยู่ห่างจากที่นี่ค่อนข้างไกล”

“เจ้าออกไปก่อนสักสี่ห้าสิบปีรอจนกว่าบิดาของเจ้าจะเข้าใจจริงๆแล้วค่อยกลับมาก็ยังไม่สาย”

จินเหอเว่ยใจเต้นแรงทันทีแต่ยังลังเล “แต่ข้าเป็นประมุขน้อยถ้าหายตัวไปหลายสิบปีเกรงว่าผู้อาวุโสใหญ่ก็คงไม่ยอมกระมัง?”

กู่หยวนโบกมือใหญ่ “ไม่เป็นไร! ข้าจะเป็นคนไปบอกเองข้าอยากดูว่าใครกล้าขัดขวาง!”

มีกู่หยวนหนุนหลังจินเหอเว่ยก็ฮึกเหิมทันทีรับแผ่นหยกมา

“เช่นนั้นก็ขอขอบคุณพี่กู่แล้วบุญคุญครั้งนี้ข้าจะจดจำไว้ในใจตลอดกาล!”

พูดแล้วก็ทำทันทีกู่หยวนพาจินเหอเว่ยไปหาผู้อาวุโสและประมุขทันทีออกคำสั่งอย่างแข็งกร้าว

ในสถานการณ์แบบนี้คำขอของกู่หยวนใครเล่าจะกล้าขัด?

ถึงประมุขจินจะหน้าบึ้งตึงเพียงใดสุดท้ายก็ได้แต่ยอม

เช่นนี้ทั้งสามคนจึงออกจากเนบิวล่าหลวนเจี้ยนพร้อมกันมาถึงอาณาเขตดาวเทียนจี๋ก่อนแยกย้ายกันที่หน้าปากช่องทางมิติ

จินเหอเว่ยมุ่งสู่ดินแดนอสูรไร้สิ้นสุดส่วนกู่หยวนกับมู่หนานหว่านก็มุ่งหน้าต่อไปยังอาณาเขตดาวไท่เซวียนตามเดิม