280.ร่ำไหผิดคนแล้ว

เพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจักรพรรดิเทพขั้นเก้าผู้อาวุโสสูงสุดยวี่ฉงจึงสั่งการทันทีโดยไม่ลังเล

“เปิดแผนส่งเมล็ดพันธุ์เดี๋ยวนี้!”

แม้ตัวเขาเองก็เป็นจักรพรรดิเทพเช่นกันแต่ขั้นพลังต่างกันราวฟ้ากับเหวเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

คราวนี้สำนักกระบี่จินหยูคงถึงคราวล่มสลายจริงๆแล้ว

แต่ถึงรู้ว่าแพ้ก็ยังต้องสู้ตาย!

“เปิดใช้ค่ายกลใหญ่!”

คำสั่งของผู้อาวุโสสูงสุดดังก้องประมุขจินรีบดึงมือกลับทันทีแล้วหยิบแผ่นคำสั่งออกมาแผ่พลังลงไป

พื้นดินทั้งผืนสั่นสะเทือนเบาๆกระบี่ที่ปักอยู่ระหว่างฟ้าดินส่งแสงเรืองรองออกมาก่อนที่เสาแสงมหึมาจะพุ่งทะลุเมฆจากยอดกระบี่

ม่านพลังขนาดใหญ่กางลงมาคลุมทวีปทั้งทวีปไว้ในพริบตา

เหล่าผู้อาวุโสที่เพิ่งส่งเมล็ดพันธุ์ออกไปต่างรีบรุดกลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งนัก

เวลามีน้อยเกินไปส่งออกไปได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น

แต่ตอนนี้…ไม่มีทางเลือกแล้ว

จินเหอเว่ยฉวยจังหวะนี้รีบมาหากู่หยวนยิ้มฝืดๆให้หนึ่งที

“ขอบคุณมาก”

กู่หยวนโบกมือ “พวกเราเป็นสหายกันทั้งนั้นจะขอบคุณอะไร”

พูดจบเขาก็ชี้ขึ้นฟ้า “นางผมขาวคนนั้นคือฉู่หรูหยานใช่ไหม?ใช้ได้เลยแค่พลังยังอ่อนไปหน่อย”

จินเหอเว่ยชักจะชินกับการตัดคำพูดหลังของกู่หยวนออกไปแล้ว “ข้าก็ไม่แน่ใจแต่ดูท่าจะใช่”

บนท้องฟ้ากองทัพสำนักกระบี่เสี่ยวเหยามาถึงเบื้องหน้าม่านแสงแล้วก็หยุดลง

แต่ยวี่ฉงรู้ดีค่ายกลนี้ขวางจักรพรรดิเทพขั้นเก้าไม่อยู่อีกฝ่ายไม่ลงมือทันทีคงมีอะไรจะพูด

เขาจึงกระโจนออกไปนอกม่านแสงทันที

“ยวี่ฉง คารวะท่านบรรพชนฉู่”

สองสำนักใหญ่พันผูกพันกันมานานแม้รู้ว่าวันนี้คือวันตาย แต่ยวี่ฉงก็ยังรักษามารยาทไว้ครบถ้วน

แต่ฉู่หรูหยานแค่เหลือบมองเขาด้วยสายตาเย็นชาราวกับไม่สนว่าเขาคือใครแล้วเอ่ยถาม

“กู่หยวนอยู่ไหน?”

คำถามประโยคเดียวทำให้ทุกคนตาค้าง

ในลานตำหนักใหญ่เหล่าผู้อาวุโสพร้อมใจกันหันมามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างจินเหอเว่ยพร้อมกัน

ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นแม้แต่ตัวกู่หยวนเองยังงง

ข้าโด่งดังขนาดนี้เลยเหรอถึงขั้นยายแก่สามล้านปีก่อนยังเคยได้ยินชื่อข้า?

“อาจแค่ชื่อซ้ำกันจินเหอเว่ยรีบพูด

ทุกคนพยักหน้ารับพร้อมกันเพราะในใจพวกเขามีแค่นี่ที่เป็นไปได้

บนฟ้ายวี่ฉงก็ตกตะลึงไม่แพ้กันแต่ก็ยังตอบอย่างจริงจัง

“สำนักกระบี่จินหยูมีสามตระกูลหลักเป็นหลักแม้จะมีคนสกุลอื่นแต่ไม่มีใครชื่อกู่หยวนเลย”

“ท่านคงมาผิดที่แล้ว”

ฉู่หรูหยานส่ายหน้าช้าๆดวงตาเต็มไปด้วยความคลั่ง “ข้าพูดไม่ผิดคนคนนั้นไม่มีเหตุผลต้องโกหกข้า”

“ส่งกระบี่ทำลายสวรรค์ออกมาแล้วข้าจะปล่อยพวกเจ้ารอดไปทางหนึ่ง”

ยวี่ฉงขมวดคิ้วทันที

“กระบี่ทำลายสวรรค์หายสาบสูญไปนานแล้วทุกคนรู้ดี”

“ฉู่หรูหยานด้วยความแค้นระหว่างเราสองฝ่ายท่านไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลโง่ๆแบบนี้หรอก”

กระบี่ทำลายสวรรค์หายไปหลายล้านปีแม้แต่เจ้าเดิมคือวิญญาณกระบี่ยังหาไม่เจอในสายตายวี่ฉงนี่คือคำขอที่ไม่มีวันทำได้

เมื่อเป็นคำขอที่ทำไม่ได้ฉู่หรูหยานยกขึ้นมาก็ไร้ความหมายแล้วเหตุใดนางยังยืนยัน?

ในใจยวี่ฉงคิดได้เพียงอย่างเดียวนางแค่หาเหตุผลลงมือเท่านั้น

ด้านล่าง

เดิมทีกู่หยวนก็สงสัยว่าที่ฉู่หรูหยานตามหาอาจเป็นคนชื่อเดียวกัน

แต่เมื่อได้ยินว่านางยังต้องการกระบี่ทำลายสวรรค์เขาก็เขาใจทันที

คนที่นางตามหาคือตัวเขาเองจริงๆ

แต่นี่ก็ยิ่งแปลกนางรู้จักเขาอย่างไรและรู้ได้อย่างไรว่ากระบี่ทำลายสวรรค์อยู่กับเขา?

เดิมทีแค่แวะมาช่วยเพื่อนคืนบุญคุณแต่ตอนนี้เรื่องกลับโยงมาถึงตัวเขาเอง

ถ้าเป็นแบบนี้เขาจะอยู่นิ่งไม่ได้จริงๆ

คิดถึงตรงนี้เขาจึงหันไปบอกมู่หนานหว่านทันที

“เจ้าอยู่ที่นี่ก่อนอย่าเพิ่งวิ่งไปไหน”

พูดจบก็ยกมือตบไหล่มู่หนานหว่านเบาๆ

ลังเลเล็กน้อยเขาก็ตบไหล่จินเหอเว่ยอีกหนึ่งที

จินเหอเว่ยงง “พี่กู่เจ้าจะไปไหน?”

กู่หยวนไม่ตอบแค่ชี้ขึ้นฟ้าแล้วพุ่งตัวขึ้นไปทันที

การกระทำนี้ทำให้ทุกคนตกใจจนหน้าถอดสีประมุขจินถึงกับร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว

“กู่หยวนเจ้าจะไปไหน?อยู่ที่นี่ข้ายังปกป้องเจ้าได้!”

เพียงประโยคนี้ฉู่หรูหยานที่อยู่บนฟ้าก็ขนลุกซู่ทันที

นางยกมือขึ้นกะทันหันฝ่ามือขนาดใหญ่ก่อตัวเหนือท้องฟ้าพุ่งคว้ากู่หยวนลงมาในฉับพลัน!

“พี่กู่!” จินเหอเว่ยหน้าซีดเผือดไม่เข้าใจว่าทำไมกู่หยวนถึงทำแบบนี้

“ระวัง!” ประมุขจินตื่นตระหนกรีบแผ่พลังเทพไล่ตามไป หวังจะช่วยรับการโจมตีนี้แทน

แต่ความเร็วของเขายังช้าเกินไปยังไม่ทันถึงตัวกู่หยวน ฝ่ามือนั้นก็มาถึงเบื้องหน้าเขาแล้ว!

“ศิษย์พี่!” มู่หนานหว่านตกใจจนขยับเขยื้อนไม่ได้จินเหอเว่ยรีบคว้าตัวนางไว้

ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่ากู่หยวนจะต้องถูกฉู่หรูหยานจับตัวไปแน่นอน

ท้องฟ้าก็พลันฉีกขาด

แสงกระบี่ที่แข็งแกร่งถึงขีดสุดพุ่งผ่านมาหนึ่งสาย!

ฝ่ามือนั้นขาดสะอาดเป็นสองท่อนท้องฟ้าด้านหลังราวกับกระดาษบางถูกตัดออกเป็นรอยยาวเรียบกริบ!

เมื่อเห็นแสงกระบี่สายนี้ประมุขจินกับผู้อาวุโสสูงสุดยวี่ฉง หน้าตาเปลี่ยนสีพร้อมกัน!

“นี่คือ…วิชากระบี่ตัดสวรรค์? กลิ่นอายนี้…ใช่แล้ว นี่คือกระบี่ทำลายสวรรค์!”

วิชากระบี่ตัดสวรรค์หายสาบสูญมานานแม้แต่สายตรงอย่างพวกเขายังใช้ไม่ได้

แต่กู่หยวน…กลับใช้ได้!

แถมในมือเขายังถือกระบี่โบราณเล่มหนึ่ง

ถึงแม้ไม่เคยเห็นของจริงแต่ภาพวาดกระบี่ทำลายสวรรค์ยังคงถูกเก็บรักษาไว้ในสำนัก

เคยตามหานานจนสิ้นหวังสำนักจึงเก็บภาพวาดนั้นไว้ไม่มีใครสนใจอีก

แต่ตอนนี้กระบี่ในมือกู่หยวนเหมือนกับในภาพวาดทุกกระเบียดนิ้ว!

เพียงพริบตากู่หยวนก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ามาหยุดข้างกายยวี่ฉง

ยวี่ฉงตอนนี้ตะลึงจนพูดไม่ออกจ้องหน้าชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

ถึงแม้ใบหน้านี้จะไม่คุ้นเคยเลยแต่ในมือมีกระบี่ทำลายสวรรค์ยังใช้กระบี่ตัดสวรรค์ที่แม้แต่พวกเขาเองยังใช้ไม่ได้

เขามองไปที่ฉู่หรูหยานที่อยู่ไม่ไกลความคิดบ้าบิ่นหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวอย่างบ้าคลั่ง

หรือว่า…จินอวี้ถังไม่ได้ตายจริงแต่แอบซ่อนตัวรักษาตัวมาตลอด

และเมื่อรู้ว่าฉู่หรูหยานตื่นขึ้นจึงออกมาเช่นกัน!

ถ้าเป็นแบบนั้นชายหนุ่มตรงหน้า…ก็คือ…

คิดถึงตรงนี้ร่างยวี่ฉงสั่นสะท้านไปทั้งตัวดวงตาขุ่นมัวคลอไปด้วยน้ำตา

“ยวี่ฉง คารวะท่านบรรพชน!”

เขาร้องลั่นพร้อมคุกเข่าลงแต่ถูกกู่หยวนคว้าช่วงไหล่ดึงขึ้นมาก่อน

“ร่ำไหผิดคนแล้ว”