260.หัวใจที่ปรารถนาจะสร้างคุณงามความดี
260.หัวใจที่ปรารถนาจะสร้างคุณงามความดี
เพียงฟังคำนำของอู๋เหลียงเซิงก็รู้ได้ทันทีว่าเขาต้องการจะพูดอะไร
นี่ช่างตรงกับคำพูดของกู่หยวนเสียจริงในเรื่องการขยายอาณาเขตพวกเขาเหล่านี้ร้อนรนยิ่งกว่ากู่หยวนและซูจิ่วเอ๋อร์เสียอีก
ยิ่งไปกว่านั้นกู่หยวนยังรู้ดีว่าหลังจากที่พวกเขาทราบว่ากู่หยวนอยู่ในขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ความคิดเช่นนี้ยังไม่เกิดขึ้นในทันที
สิ่งที่ทำให้พวกเขาผุดความคิดนี้ขึ้นมาจริงๆคือตอนที่กู่หยวนปรุงโอสถก่อนหน้านี้และพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถขั้นเก้า
นั่นคือปรมาจารย์หลอมโอสถขั้นเก้าตราบใดที่สมุนไพรเพียงพ ก็สามารถผลิตยอดฝีมือระดับสูงได้เป็นจำนวนมาก!
แม้กระทั่งกล่าวได้ว่ากู่หยวนเคยทำเช่นนี้มาแล้ว
กลุ่มเทพจักรพรรดิใต้บังคับบัญชาของฉือเซียวก็คือสิ่งที่กู่หยวนสร้างขึ้นมาก่อนหน้านี้
สามารถกล่าวได้เต็มปากว่าตอนนี้เผ่าอสูรมีเงื่อนไขสำหรับการขยายตัวออกไปแล้วยังมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำเล่า?
อย่างไรก็ตาม
ไม่ว่ากู่หยวนและซูจิ่วเอ๋อร์จะยอมรับหรือไม่ยังไม่ต้องพูดถึง
ขั้นตอนที่จำเป็นก็ยังต้องดำเนินการให้ครบถ้วน
ซูจิ่วเอ๋อร์ในที่สุดก็เอ่ยปาก “แล้วท่านผู้อาวุโสมีความเห็นอันอย่างไรบ้าง?”
อู๋เหลียงเซิงรีบถ่อมตนทันที “ไม่กล้ารับคำว่า ‘ท่านผู้อาวุโส’ เลยหากคุณหนูซูไม่รังเกียจต่อจากนี้เราสนิทกันในฐานะรุ่นราวคราวเดียวกันเรียกข้าว่าอู๋เหลียงเซิงก็พอแล้ว”
คำพูดนี้ทำเอาผู้คนจำนวนไม่น้อยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดจักรพรรดิเทพคนหนึ่งจะสนิทกับนางที่เพิ่งอยู่ในขอบเขตราชันเทพ?
หน้าไม่อายจริงๆ!
อู๋เหลียงเซิงกล่าวต่อ “ก็ไม่ถึงกับเป็นความคิดเห็นอันประเสริฐหรอกแค่มีความเห็นเล็กๆน้อยๆเท่านั้น”
“อาณาเขตของเผ่ามนุษย์ในปัจจุบันกว้างใหญ่เพียงใดทั่วทั้งโลกใหญ่อย่างน้อยก็ครอบครองไปถึงหกส่วน”
“ในเผ่ามนุษย์เพียงเทพจักรพรรดิคนหนึ่งก็สามารถเป็นผู้นำอาณาเขตดวงดาวได้หากเป็นจักรพรรดิเทพล้วนปกครองเนบิวลาทั้งหมดนั่งรอรับทรัพยากรนับไม่ถ้วน”
จักรวาลกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตประกอบด้วยเนบิวลานับไม่ถ้วนและในเนบิวลามีอาณาเขตดวงดาวและในอาณาเขตดวงดาวก็มีดาวเคราะห์และทวีปรวมถึงโลกเล็กจำนวนมหาศาล
ในสถานการณ์ปกติจักรพรรดิเทพคนหนึ่งคือผู้ปกครองเนบิวลาแห่งหนึ่งตามหลักการแล้วปกครองสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนในนั้น
แต่สถานการณ์ตอนนี้คือผู้ปกครองที่ควรจะครองเนบิวลากลับมารวมตัวกันอยู่บนทวีปเล็กๆแห่งหนึ่ง
แล้วเผ่าอสูรจะไม่ร้อนรนได้อย่างไร?
ส่วนสำนักเซียนปี้โหยวและหอการค้าเฉียนคงรวมถึงขุมอำนาจอื่นๆอีกหลายแห่งที่มีจักรพรรดิเทพเช่นกันเหตุใดจึงเลือกมารวมตัวกันที่นี่
เหตุผลนั้นเรียบง่ายมากที่นี่เคยเป็นสนามรบโบราณในประวัติศาสตร์อันยาวนานมีขุมอำนาจมากมายที่สร้างขึ้นและล่มสลายที่นี่
เช่นเดียวกับสุสานที่กู่หยวนขุดขึ้นมาก่อนหน้านี้นั่นล้วนแต่เป็นทรัพยากรเป็นทรัพยากรที่แม้จักรพรรดิเทพยังต้องสนใจ
หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ทวีปเล็กๆแห่งนี้ทรัพยากรหมดสิ้นแล้วก็อาจไม่สามารถเลี้ยงจักรพรรดิเทพคนหนึ่งได้
ยิ่งบวกกับคนที่ถูกอ้าวอี้สังหารไปก่อนหน้านี้ที่นี่เคยมีจักรพรรดิเทพถึงสิบเอ็ดคนพร้อมกัน!
เพียงแต่จนถึงตอนนี้ทรัพยากรเหล่านั้นเหลือน้อยลงมาก หลังจากกู่หยวนกวาดล้างไปแล้วทรัพยากรที่เหลือยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่
หากไม่ขยายตัวออกไปเพื่อหาทรัพยากรเพิ่มเติมบนทวีปแผ่นนี้หากไม่มีอะไรผิดพลาดก็จะไม่มีวันเกิดจักรพรรดิเทพขึ้นอีก
แม้จนถึงตอนนี้ความคิดของอู๋เหลียงเซิงจะชัดเจนมากแต่ซูจิ่วเอ๋อร์ยังคงร่วมมือถามต่อ “แล้วตามความเห็นของท่านล่ะ?”
อู๋เหลียงเซิงยิ้มอย่างมั่นใจ “เมื่อตอนนี้เผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางกำลังจะผงาดขึ้นและมีท่านผู้อาวุโสกู่ผู้แข็งแกร่งคอยคุ้มกันเหตุใดจึงไม่มองไกลออกไปล่ะ?”
เมื่อคำพูดจบลงยอดฝีมือจักรพรรดิเทพคนอื่นๆก็ลุกขึ้นยืนตาม
“ถูกต้องทวีปเล็กๆแห่งนี้สำหรับขอบเขตจักรพรรดิเทพแล้วช่างเล็กเกินไปจริงๆไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่นแค่ทรัพยากรก็ไม่พอแบ่ง”
“เมื่อเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางมีจักรพรรดิเทพสองคนแล้วจะยอมให้ตัวเองอึดอัดมือเท้ายืดไม่ออกหรือ?”
“พวกข้าพร้อมช่วยคุณหนูซูยึดครองเนบิวลาที่ไม่มีเจ้าของจากนั้นแผ่ขยายไปยังเนบิวลารอบข้างทรัพยากรที่ได้มาอาจสามารถทำให้เกิดจักรพรรดิเทพได้”
“ถอยหลังหนึ่งก้าวแม้จะไม่มีจักรพรรดิเทพเพิ่มแต่ทรัพยากรของเนบิวลาที่ไร้เจ้าของทั้งหมดก็น่าจะผลักดันคุณหนูซูไปถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพขั้นเก้าได้จากนั้นท่องในจักรวาลได้อย่างอิสระไม่ดีกว่าหรือ?”
จักรพรรดิเทพทั้งสิบคนเห็นพ้องต้องกันอย่างชัดเจนส่วนคนอื่นๆที่ก่อนหน้านี้ยังไม่คิดถึงจุดนี้แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว ความรู้สึกก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที
ถูกต้องความสัมพันธ์ระหว่างกู่หยวนและเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางดีขนาดนี้จะไม่ทิ้งกันง่ายๆพวกเขาแค่ต้องเกาะขาเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางก็พอ
หากในอนาคตยึดครองเนบิวลามากมายเผ่าพันธุ์ที่ไม่มีจักรพรรดิเทพคุ้มกันเหล่านี้คงไม่กล้าฝันถึงการได้เนบิวลาทั้งหมด
เพียงยึดครองทวีปเพิ่มอีกสองสามแผ่นก็ดีกว่าชีวิตตอนนี้มาก!
แน่นอนสิ่งสำคัญที่สุดคือก่อนหน้านี้เผ่าอสูรไม่ขยายตัวออกไปเพราะไม่ว่าใครออกไปก็จะถูกหักหลังเมื่อถูกโจมตีก็ไม่มีใครช่วย
แต่ครั้งนี้สามารถให้เผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางเป็นผู้นำและทุกคนร่วมมือกัน!
นี่คือโอกาสอันยิ่งใหญ่!
เมื่อเข้าใจจุดนี้ผู้คนจำนวนไม่น้อยคุกเข่าลงกับพื้น
“ขอคุณหนูซูออกคำสั่งแก่เผ่าอสูรทั้งหมดพวกข้าพร้อมทุ่มเทชีวิตเพื่อคุณหนู!”
“ขอคุณหนูซูออกคำสั่งพวกข้าพร้อมทุ่มเทชีวิตเพื่อคุณหนู!”
งานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาที่ดีๆงานหนึ่งกลับกลายเป็นการประชุมสาบานตนนี่ทำให้ซูจิ่วเอ๋อร์ไม่อยากเป็นผู้นำเผ่าอสูรก็ยังไม่ได้
กู่หยวนยิ้มบางๆส่งกระแสจิตให้ซูจิ่วเอ๋อร์ “ดูสิหัวใจของเหล่านักรบที่ปรารถนาจะสร้างคุณงามความดีกดไว้ไม่อยู่แล้วความสูญเสียอะไรนั่นใครจะสน?”
“เมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่อาจได้รับมันไม่ต้องกล่าวถึงเลย”
“แต่จะทำหรือไม่ขึ้นอยู่กับเจ้าแต่หากทำข้ารับประกันว่าสงครามจะไม่กระทบเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางแม้แต่คนเดียวหากไม่ทำข้าจะช่วยเจ้าปฏิเสธเอง”
ไม่ว่าใจจะร้อนรุ่มแค่ไหนต่อหน้ากู่หยวนก็ยังกดได้ตามใจ
เขาไม่สนใจที่จะเป็นผู้ปกครองให้ซูจิ่วเอ๋อร์ตัดสินใจตามใจตน
ส่วนซูจิ่วเอ๋อร์ในตอนนี้รู้สึกจนตรอกจริงๆ
เมื่อถึงขั้นนี้แล้วนางจะปฏิเสธได้อย่างไร?
“ลุกขึ้นกันเถอะ” ซูจิ่วเอ๋อร์มองไปยังฝูงชนแล้วกล่าว “เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่แผนการเป็นอย่างไรยังต้องหารือกันอย่างละเอียดในภายหลัง”
เมื่อพูดถึงขั้นว่าจะทำอย่างไรแสดงว่าทัศนคติของซูจิ่วเอ๋อร์เห็นด้วย
นี่ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยดีใจยิ่งโดยเฉพาะจักรพรรดิเทพทั้งสิบคน
เมื่อถึงขอบเขตของพวกเขาการก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง ยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์แต่ตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้า
โอสถเก้าอัตลักษณ์!
กู่หยวนปรุงได้!
หากเอาใจซูจิ่วเอ๋อร์ให้ดีในอนาคตอาจได้มาหนึ่งเม็ด!
กู่หยวนกล่าวทันเวลา “พอแล้วลุกขึ้นเถอะ”
“เปิดอาหาร!”
ทุกคนลุกขึ้นยืนเรื่องราววันนี้สำหรับคนส่วนใหญ่ถือเป็นความยินดีอย่างยิ่ง
เพราะก่อนมาถึงที่นี่ทุกคนคิดว่าตนคือเค้กชิ้นที่จะถูกแบ่ง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นทุกคนจะร่วมกันทำเค้กให้ใหญ่ขึ้น แล้วแบ่งกันกิน!
หากไม่ใช่ความยินดีแล้วจะเรียกว่าอะไร?
บรรยากาศงานเลี้ยงร้อนแรงขึ้นอย่างแท้จริงมื้ออาหารนี้กินกันเต็มบ่ายทุกคนจึงจากไปด้วยความค้างคาใจ
แต่งานเลี้ยงจบลงทุกคนไม่ได้จากไป
เพราะไฮไลต์ที่แท้จริงยังอยู่ด้านหลัง
ค่ำคืนนั้นจักรพรรดิเทพทั้งสิบคนมารวมตัวกันที่หอประชุมใหญ่นั่งแยกสองฝั่ง
ไม่นานกู่หยวนและซูจิ่วเอ๋อร์เดินเคียงกันเข้ามาจากนั้นกู่หยวนไม่ได้ขึ้นโต๊ะแต่ไปนั่งด้านข้าง
ผู้ที่นั่งตำแหน่งผู้นำกลับเป็นซูจิ่วเอ๋อร์