248.วัตถุดิบครบมือ
248.วัตถุดิบครบมือ
“คุณชายกู่ท่านดูสิว่านี่คืออะไร!”
กู่หยวน ฉือเซียว ฮุ่ยจี ซูจิ่วเอ๋อร์ สี่คนเดิมกำลังประชุมกันในตำหนักใหญ่จุนม่อซือพลันฉีกมิติโผล่พรวดออกมา
เสื้อผ้าของเขายุ่งเหยิงร่างกายทรุดโทรมโลหิตในปั่นป่วนยังไม่สงบลงทั่วตัวยังมีรอยแผลให้เห็น
แต่ใบหน้าของเขากลับตื่นเต้นยิ่งนักพลางกล่าวพลางหยิบกิ่งเถาวัลย์สองต้นที่พันกันแน่นผิวมีจุดดาวระยิบระยับกับก้อนหินทรงสี่เหลี่ยมออกมา
“สมุนไพรดาราสองชีวิต ศิลาสูงสุด”
สมุนไพรดาราสองชีวิตนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะบนดาวที่เย็นสนิทแล้วเท่านั้นแถมยังต้องมีดวงจันทร์ที่ยังโคจรรอบดาวอยู่ด้วยโอกาสบังเอิญจึงจะก่อกำเนิด
ความหายากของมันย่อมไม่ด้อยไปกว่านมแปลงหยินหยาง
ส่วนศิลาสูงสุดนั้นสำหรับจุนม่อซือแล้วกลับไม่ยากเย็นนักด้วยหอการค้าเฉียนคงมีธุรกิจทำแหวนมิติอยู่แล้วซื้อเหมืองศิลามาไม่น้อย
มากสุดก็แค่เสียแรงบ้างก็ยังมีโอกาสพอสมควรที่จะหาได้
กู่หยวนรู้สึกซาบซึ้งอย่างแท้จริงเมื่อเห็นสภาพเช่นนี้เพื่อให้ได้วัตถุดิบสองอย่างนี้คงมิใช่เรื่องง่าย
เขาอดถามไม่ได้ “ท่านผู้นำจุนท่านไปต่อสู้กับผู้ใดมาหรือ?”
จุนม่อซือยิ้ม “ไม่เป็นไรแค่ข้านึกขึ้นได้ว่ามีสหายเก่าคนหนึ่งมีสมุนไพรดาราสองชีวิตข้าเลยไปขอเขาหลังจากไม่ได้เจอกันหลายปีย่อมตื่นเต้นกันหน่อยเป็นธรรมดา”
กู่หยวนแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันหลายปีของท่านจะไม่ใช่อดีตคนรักหรอกนะ?
มิเช่นนั้นเพื่อนบ้านใดที่ไม่ได้เจอกันหลายปีแล้วต้องลงมือต่อสู้กัน?
ทว่าเขามิได้พูดออกมาแต่กล่าวอย่างจริงใจ “ท่านผู้นำจุนสิ่งนี้มาได้ทันเวลาเหลือเกิน”
“เช่นนี้เถิดเป็นค่าตอบแทนข้าจะหลอมโอสถเก้าอัตลักษณ์ให้ท่านอีกเม็ดหนึ่งท่านว่าอย่างไร?”
ใบหน้าของจุนม่อซือชะงักในทันใดจากนั้นค่อยๆกลายเป็นความตกตะลึง
“คุณชายกู่ท่านหมายถึงโอสถเก้าอัตลักษณ์ที่สามารถยกระดับขอบเขตหนึ่งขั้นให้ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิเทพได้โดยตรงนั่นหรือ?”
กู่หยวนพยักหน้าอย่างแน่นอน “ถูกต้อง”
ได้ยินเช่นนั้นจุนม่อซือสูดลมหายใจเย็นวูบ “แต่นั่นมิใช่โอสถระดับเก้าหรอกหรือ?ส่วนคุณชายกู่ท่านดูเหมือนจะเป็นเพียงปรมาจารย์หลอมโอสถระดับแปดเท่านั้น”
กู่หยวนหัวเราะเบาๆ “ข้าไม่เคยบอกเลยว่าข้าเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับแปดนี่ล้วนแต่เป็นการคาดเดาของพวกท่านเองทั้งสิ้น”
ได้ยินคำนี้จุนม่อซือกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากจากนั้นลมหายใจพลันถี่กระชั้นอย่างยิ่ง
พรสวรรค์ที่เขาสามารถก้าวสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทพได้ย่อมถือเป็นอัจฉริยะหนึ่งในล้านแต่ถึงอย่างนั้นบัดนี้เขาก็เกือบแตะขีดจำกัดของตนแล้ว
คาดว่าแม้จะบ่มเพาะต่อไปอีกทั้งชีวิตก็คงไม่มีโอกาสทะลวงอีกกี่มากน้อย
แต่บัดนี้กู่หยวนยินยอมมอบโอสถที่สามารถทะลวงขอบเขตหนึ่งขั้นให้เขาได้โดยตรง!
นั่นคือโอสถจักรพรรดิระดับเก้า!
ยังเป็นโอสถที่ยกระดับการบ่มเพาะโดยตรง!
แม้คนหนึ่งทั้งชีวิตจะใช้ได้เพียงเม็ดเดียวแต่เขาจะพิถีพิถันถึงเพียงนั้นได้อย่างไร!
“คุณชายกู่บุญคุณครั้งนี้ข้าจริงๆแล้วไม่อาจตอบแทนได้”
จุนม่อซือกล่าวแล้วจะคุกเข่าลงแต่ยังไม่ทันคุกเข่าก็ถูกกู่หยวนดึงไว้
“เฮ้อ..ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องพูดเช่นนี้แล้ว”
“อีกอย่างท่านช่วยข้าสะสมวัตถุดิบเหล่านี้ข้าไม่มีหินวิญญาณมากพอจะให้ท่านก็ใช้โอสถเม็ดนี้หักลบกลบหนี้กันเถิด?”
จุนม่อซือย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใดด้วยค่าวัตถุดิบเหล่านี้เมื่อเทียบกับโอสถเก้าอัตลักษณ์แล้วแทบไม่ต้องกล่าวถึง
ด้วยวัตถุดิบเหล่านี้แม้จะล้ำค่าก็ยากจะดึงดูดตัวตนระดับจักรพรรดิเทพ
แต่หากโอสถเก้าอัตลักษณ์ปรากฏตัวขึ้นยังไม่รู้ว่าจะล่อปีศาจเฒ่าขอบเขตจักรพรรดิเทพออกมากี่ตน!
แม้แต่แปดตระกูลโบราณก็ไม่อาจสงบเยือกเย็นต่อหน้าโอสถเก้าอัตลักษณ์ได้!
จุนม่อซือในขณะนี้รู้สึกเสมือนถูกฟ้าผ่ากลางศีรษะอย่างแท้จริงจนถึงกับหวั่นไหว
“โอสถนี้ล้ำค่าเกินไปวัตถุดิบเพียงไม่กี่อย่างนี้จะเทียบได้อย่างไร?”
“คุณชายกู่หรือข้าจะยกหอการค้าเฉียนคงให้ท่านเลย!”
กู่หยวนหัวเราะ “ข้าจะเอาหอการค้าเฉียนคงไปทำอะไรข้ายังขี้เกียจจัดการเลย”
“พอแล้วสงบสติอารมณ์หน่อยดูท่าทางไม่เคยเห็นโลกของท่านนั่นสิ”
“ยังคงตามกฎเก่าวัตถุดิบเตรียมมาเอง”
จุนม่อซือได้ยินเช่นนั้นยิ่งตื่นเต้นหน้าแดงก่ำ “ไม่ปิดบังคุณชายวัตถุดิบข้าเตรียมไว้พร้อมแล้ว!”
เมื่อปีนั้นรู้สึกว่าทะลวงไม่ได้อีกเขาจึงก่อตั้งหอการค้าเฉียนคงหนึ่งในเหตุผลคือเพื่อสะสมวัตถุดิบโอสถเก้าอัตลักษณ์
ในตอนนั้นเขาคิดหาทางทุกวิถีคิดว่านี่น่าจะเป็นวิธีที่เป็นไปได้มากที่สุด
หลายปีผ่านไปเขาวนเวียนไปมาเพียรพยายามจนรวบรวมวัตถุดิบครบ
แต่กลับหาคนหลอมไม่ได้เลย!
ด้วยนี่คือโอสถระดับเก้าต้องเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับเก้าถึงจะหลอมได้แถมอัตราความสำเร็จยังต่ำ
ส่วนปรมาจารย์หลอมโอสถระดับเก้าในสามพันโลกใหญ่ทั้งหมดยังหาได้ไม่เกินสองมือ
หอโอสถมีอยู่บ้างแต่ค่าจ้างที่พวกเขาขอแทบไม่น่าเชื่อ!
ดังนั้นมานานแสนนานวัตถุดิบจึงอยู่ที่นี่เสมอไม่เคยกลายเป็นโอสถได้
แต่ในวันนี้เขาในที่สุดก็รอโอกาสนี้มาได้!
น่าจะเป็นคำกล่าวที่ว่าหมั่นนึกถึงสิ่งใดย่อมมีเสียงสะท้อนกลับมา
“มีวัตถุดิบย่อมดีที่สุดท่านกลับไปเอามาเถิดข้าจะหลอมให้ท่านโดยเร็วที่สุด” กู่หยวนกล่าว
จุนม่อซือตื่นเต้นจนพูดไม่ออกได้แต่พยักหน้าอย่างหนักหน่วงแล้วฉีกมิติจากไปอีกครั้ง
หลังเขาจากไปกู่หยวนหยิบวัตถุดิบที่รวบรวมได้ในปัจจุบันออกมาทั้งหมด
“ผลึกดาวตกขั้นสูงสุด ที่ปี้เหยาให้ ศิลาสูงสุด ที่จุนม่อซือให้”
“สองอย่างนี้ครบข้าในที่สุดก็สามารถรักษาบาดแผลในร่างกายได้อย่างสมบูรณ์แล้ว”
กู่หยวนอดยิ้มไม่ได้โชคดีที่คำนี้มิได้ถูกยอดฝีมือจักรพรรดิเทพเผ่าอสูรอื่นได้ยินมิเช่นนั้นคงกรามร่วง
เมื่อครั้งกำจัดอ้าวอี้ยังร้ายกาจเพียงนั้นผลปรากฏว่าบัดนี้ท่านบอกว่าตอนนั้นท่านยังอยู่ในสภาพบาดเจ็บอยู่?!
แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆหลังจากหลุดออกจากมิติสูญสลายพลังมิติสูญสลายยังคงเกาะติดราวหนอนในกระดูกมันขับไล่ไม่ได้ทำให้กู่หยวนรักษาไม่หายสนิทเสมอ
อ้าวอี้นั้นแม้จะเป็นขอบเขตสวรรค์อันยิ่งใหญ่แต่ระดับต่ำ ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของกู่หยวน
ส่วนซูจิ่วเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆพอได้ยินคำนี้หัวใจพลันหดเกร็ง “กู่หยวนเจ้ามีบาดแผลในร่างกายหรือ?”
กู่หยวนบอกให้นางอย่าสนใจ “ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็หายดีแล้ว”
จากนั้นเขาหยิบวัตถุดิบโอสถกระบี่สูญสวรรค์ออกมาอีก
สมุนไพรดาราสองชีวิต ที่เพิ่งได้มา
ศิลาหินสองโลก ที่เตี้ยนหยางให้
นมแปลงหยินหยาง ซื้อจากงานประมูล
ผลต้นกำเนิดปฐพี ที่เจียงหลิ่วช่วยหาให้
“วัตถุดิบหลักห้าชนิดสำหรับหลอมโอสถกระบี่สูญสวรรค์ ได้มาสี่ชนิดเหลือเพียงอย่างสุดท้าย”
“แต่กิ่งพฤกษาหมื่นปีนี้จะไปหาที่ใด?”
กิ่งพฤกษาไม่ถือเป็นสมุนไพรหายากมากนักปัญหาอยู่ที่อายุหากหมื่นปีขึ้นไปความหายากย่อมไม่ด้อยไปกว่าวัตถุดิบอื่น
ขณะนั้นฉือเซียวที่เงียบมาตลอดพลันยกมือขึ้น
“คุณชายข้ารู้ว่ามีกิ่งพฤกษาหมื่นปีอยู่ที่ใด”