บทที่ 17 คะแนนประเมินระดับ SS

บทที่ 17 คะแนนประเมินระดับ SS

บอร์ดจัดอันดับ!

[อันดับ 1: หลิวอัน, ระดับ SS]

[อันดับ 2: หวง, ระดับ C]**

[อันดับ 3: หวัง, ระดับ C]**

[อันดับ 4: เฉา, ระดับ C]*

......

[อันดับ 100: ซุน, ระดับ C]**

ทันทีที่บอร์ดจัดอันดับปรากฏขึ้น ผู้รอดชีวิตทั้งหมดในพื้นที่สรุปผลก็แตกตื่นกันทันที

ข้อความมากมายหลั่งไหลเข้าสู่ช่องแชทจนแทบมองไม่ทัน

(หมายเหตุ: ตราบใดที่ยังไม่ออกไปจากพื้นที่สังหาร ช่องแชทและช่องทางซื้อขายจะยังคงใช้งานได้ตามปกติ)

"เชี่ย! ฉันก็ระดับ C เหมือนกัน ทำไมฉันไม่ติดอันดับวะ?"

"ประเมินได้ระดับ SS ล้อกันเล่นป่ะเนี่ย? ต้องใช้โปรโกงแน่ๆ!"

"สมองมีปัญหาเหรอ? คิดว่านี่เล่นเกมอยู่รึไง? ไหนลองมาใช้โปรโกงใส่ฉันดูดิ๊?"

"ผมมือใหม่ระดับ D ครับ ขอถามพวกเทพๆ หน่อยว่าทำยังไงถึงจะได้ระดับ C ครับ?"

"ตามคำอธิบายของระบบ การฆ่ามอนสเตอร์เกิน 100 ตัวจะถึงระดับ C แต่ฉันจะบอกว่า ฉันฆ่าไปอย่างน้อย 300 ตัว ก็ยังได้แค่ระดับ C แถมติดอันดับแบบเฉียดฉิวด้วย"

"ขาใหญ่ระดับ C ในบอร์ดโผล่มาแล้ว ตามที่ขาใหญ่บอก ฉันขอเดาว่าฆ่า 1,000 ตัวน่าจะถึงระดับ B, 10,000 ตัวระดับ A และ 100,000 ตัวระดับ S?"

"หนึ่งแสนตัวเป็นไปไม่ได้หรอก ต่อให้ฆ่าวินาทีละตัว 24 ชั่วโมงก็ยังไม่ถึงแสน การคำนวณนี้ผิดแน่ ระดับ S ขึ้นไปไม่ได้วัดกันแค่จำนวนการฆ่าชัวร์ๆ"

"อ้อ มีรางวัลตามระดับคะแนนด้วย ฉันระดับ D รางวัลคือ ค่าสถานะทุกด้าน +1, แต้มสถานะอิสระ +1, แต้มสังหาร +100 ขอร้องล่ะพวกเทพ โชว์รางวัลหน่อยได้ไหม?"

"ระดับ C: ค่าสถานะทุกด้าน +2, แต้มสถานะอิสระ +2, แต้มสังหาร 200"

"ฉันก็ระดับ C รางวัลเหมือนข้างบนเลย"

"ผู้น้อยระดับ D ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน! ปลอบใจเค้าหน่อย กอดเค้าหน่อย แงๆ..."

"เมนต์บน เปิดไฟหน้าโชว์หน่อยสิ เดี๋ยวพี่ช่วยวัดขนาดให้"

"เทพเจ้าอันดับ 1 ระดับ S อยู่ไหมครับ? ช่วยโชว์รางวัลระดับ SS ให้ดูเป็นบุญตาหน่อย เอาข้อมูลฟาดหน้าผมให้ตายไปเลย!"

"ดูจากรางวัลระดับ D และ C ฉันว่าพอจะเดารางวัลระดับ B และ A ได้แล้วนะ แต่สูงกว่านั้นไม่รู้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงไหม"

"ฉันก็เหมือนจะรู้แล้ว!"

"เมนต์บน จะมาทำเป็นลับลมคมในทำไม ถ้ารู้ก็พูดมาสิวะ!"

......

ช่องแชทคึกคักเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะได้คะแนนระดับไหน ทุกคนต่างก็เป็นมือใหม่และอดไม่ได้ที่จะโอ้อวดกัน

ในบรรดาคนเหล่านี้ มีคนหัวไวบางคนที่คำนวณรางวัลในระดับถัดไปได้อย่างคร่าวๆ

ส่วนจะถูกต้องหรือไม่นั้น เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ เว้นแต่ว่าหลิวอันจะยอมเปิดเผยรางวัลของเขา

[รางวัลประเมินระดับ SS: ค่าสถานะทุกด้าน +6, แต้มสถานะอิสระ +15, แต้มสังหาร +1,500]

นี่คือรางวัลที่หลิวอันได้รับ

มันเหนือกว่าการคาดเดาของพวก "คนหัวไว" ในช่องแชทไปไกลลิบ

หลิวอันมองดูคะแนนระดับ SS ที่ได้รับ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ข้อได้เปรียบของการรู้อนาคตนั้นช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน

การประเมินระดับ SS เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำได้ในชีวิตก่อนของเขา

ในชีวิตที่แล้ว สูงสุดที่มีคนทำได้คือระดับ S ส่วนระดับที่สูงกว่านั้นเป็นเพียงการคาดเดา ไม่เคยมีใครเห็นคนได้รับมันจริงๆ

แม้แต่รางวัลระดับ S ก็ยังถูกปกปิดเป็นความลับ รู้เพียงแค่ว่าเป็นรางวัลที่มหาศาลมาก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าในชีวิตนี้ เขาจะมีโอกาสได้เปิดเผยความจริงด้วยตัวเอง

รางวัลระดับ SS นั้นอุดมสมบูรณ์จริงๆ ลำพังแค่แต้มสถานะอิสระก็ได้มาถึง 15 แต้ม ดังนั้นรางวัลของระดับ S ก็น่าจะไม่เลวเหมือนกัน

มิน่าล่ะ พวกยอดฝีมือระดับ S ในชีวิตก่อนถึงได้พัฒนาความแข็งแกร่งรวดเร็วนักในช่วงหลัง

ตอนนี้เขาเข้าใจเหตุผลแล้ว

ในชีวิตก่อน รางวัลระดับ A ที่มีการเปิดเผยคือ: ค่าสถานะทุกด้าน +4, แต้มสถานะอิสระ +4, แต้มสังหาร +400

หากไม่นับรวมแต้มสังหาร แต้มสถานะที่ได้รับรวมกันคือ 20 แต้ม

แต่เมื่อขยับขึ้นมาเป็นระดับ SS แต้มรวมกลายเป็น 39 แต้ม

ความแตกต่างเกือบ 19 แต้ม ถ้าไม่เก่งเร็วขึ้นก็คงจะแปลกแล้ว

[ติ๊ง! ตรวจพบการ์ดคงเหลือ 225 ใบ ทำการแปลงเป็นแต้มสังหาร 2.25 หมื่นแต้มโดยอัตโนมัติ]

(ป.ล. ไอเทมที่ถูกทำให้ออกมาเป็นรูปธรรมแล้วจะไม่ถูกรีไซเคิลและสามารถนำออกจากพื้นที่ได้ หลังหักลบการ์ด 4 ใบที่แลกไป จึงเหลือ 225 ใบ)

[แต้มสังหารปัจจุบัน: 4.36 หมื่น]

[ติ๊ง! ตรวจพบแต้มสังหารมากกว่า 100 แต้ม ร้านค้าสังหารเปิดใช้งาน คุณสามารถใช้แต้มสังหารแลกเปลี่ยนสินค้าในร้านค้าได้]

ข้อความปรากฏขึ้นอีกครั้งในความว่างเปล่า พร้อมกับข้อมูลชุดหนึ่งที่ไหลเข้ามาในสมองของหลิวอัน

มันคือวิธีการใช้งานและกฎของ 'ร้านค้าสังหาร'

หลิวอันคุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้ดีอยู่แล้ว เขาจึงไม่ได้สนใจดูรายละเอียด เพียงแค่คิด หน้าต่างสีทองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ด้านบนสุดของหน้าต่างมีตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวเขียนว่า: "ร้านค้าสังหาร"

ด้านล่างแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ใหญ่ๆ ได้แก่: ประเภททักษะ, ประเภทอุปกรณ์, ประเภทค่าสถานะ, ประเภทการรักษา, ประเภทพิเศษ

ภายใต้แต่ละหมวดหมู่มีรายการสินค้ามากมาย

สินค้าเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่สังหารในปัจจุบัน

ยกตัวอย่างเช่นพื้นที่นี้เป็นฉากเมืองซอมบี้ ดังนั้นไอเทมจากแนวบำเพ็ญเพียรหรือแฟนตาซีจะไม่ปรากฏ

หากเป็นฉากยุคโบราณ เทคโนโลยีและอาวุธสมัยใหม่ก็จะไม่ปรากฏเช่นกัน

ประเด็นหลักคือต้องเข้ากับสถานการณ์ และสินค้าจะไม่ซ้ำเดิมในแต่ละครั้ง

หลิวอันกวาดตามองหน้าต่างร้านค้า แล้วตัดสินใจเลือก 'ประเภทค่าสถานะ' ทันที

อย่างอื่นล้วนเป็นของนอกกาย ค่าสถานะต่างหากคือรากฐานที่กำหนดความแข็งแกร่งส่วนบุคคล

รายการประเภทค่าสถานะนั้นเรียบง่ายที่สุด มีเพียง 4 ตัวเลือกเท่านั้น

[พละกำลัง +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 100 แต้ม]

[ความอึด +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 100 แต้ม]

[ความเร็ว +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 100 แต้ม]

[พลังจิต +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 100 แต้ม]

เมื่อมองดูแต้มสังหารที่ต้องใช้ หลิวอันก็อดถอนหายใจไม่ได้

เขายังจำได้ดีว่าตอนแลกครั้งแรกในชีวิตก่อน เขาทำได้เพียงมองตาปริบๆ ด้วยความอิจฉา ต้องคิดแล้วคิดอีกว่าจะเลือกอันไหนดี ไม่กล้าใช้อย่างสิ้นเปลืองแม้แต่น้อย

ต่างจากตอนนี้ ต่อให้แลกทั้งหมด มันก็เป็นแค่เศษเงินของแต้มสังหารที่เขามี

เพียงแค่คิด หลิวอันก็เลือกแลกเปลี่ยนทั้งหมดทันที

[ติ๊ง! ค่าสถานะทั้งสี่ด้าน +10, ใช้แต้มสังหาร 400 แต้ม, แต้มสังหารคงเหลือ: 4.32 หมื่น]

หลิวอันเลือกที่จะพัฒนาทุกด้าน

จิตใจมนุษย์ยากแทหยั่งถึง เขาเคยสัมผัสมันมาแล้วในชีวิตก่อน ชาตินี้เขาถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะไม่ตั้งทีมให้เสียความรู้สึก

ชาตินี้เขาจะท่องไปทั่วโลกเพียงลำพัง ด้วยพลังส่วนตัวที่เหนือกว่าทุกประเทศ

และในฐานะหมาป่าเดียวดาย การมีความสมดุลทั้งสี่ด้านโดยไม่มีจุดอ่อน จะช่วยให้เขามีชีวิตรอดได้ยาวนานกว่า

อย่างไรก็ตาม การจัดสรรแบบสมดุลก็จะทำให้ไม่มีจุดเด่นด้านใดด้านหนึ่ง และการเติบโตจะช้ากว่าพวกวิวัฒนาการที่เน้นพัฒนาด้านเดียว

แต่หลิวอันจะแคร์เหรอ? เขาเป็นชายผู้มีระบบนะ

การเติบโตที่ช้าลงเล็กน้อยนี้ แก้ไขได้ด้วยการอัปเกรดเพียงครั้งเดียว

ถ้าครั้งเดียวยังไม่พอ ก็สองครั้ง มันก็แค่เรื่องของการฆ่ามอนสเตอร์เพิ่มอีกนิดหน่อยเท่านั้นเอง!

เมื่อหลิวอันเลือกเสร็จ รายการค่าสถานะในร้านค้าก็รีเฟรชใหม่อีกครั้ง

[พละกำลัง +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 1,000 แต้ม]

[ความอึด +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 1,000 แต้ม]

[ความเร็ว +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 1,000 แต้ม]

[พลังจิต +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 1,000 แต้ม]

ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นยังคงเท่าเดิม แต่แต้มสังหารที่ต้องใช้เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า

หลิวอันไม่แปลกใจ เพราะนี่เป็นสิ่งที่คาดไว้แล้ว

นี่คือกฎของร้านค้า: สำหรับสินค้าชิ้นเดิม การแลกเปลี่ยนครั้งที่สองจะต้องใช้แต้มสังหารเพิ่มขึ้น

กฎนี้ไม่ได้ใช้แค่กับค่าสถานะ แต่รวมถึงอาวุธและความสามารถด้วย

เมื่อพื้นที่สังหารแห่งต่อไปสิ้นสุดลง ราคาสินค้าเหล่านี้จะถูกรีเซ็ตกลับมาที่ 100 แต้มสังหารใหม่

หากคุณมีแต้มสังหารไม่มาก คุณสามารถเก็บสะสมไว้และรอแลกเพียงครั้งเดียวหลังจบแต่ละพื้นที่ก็ได้

นี่คือวิธีที่ประหยัดที่สุด

ทว่า วิธีนี้เท่ากับเป็นการจำกัดความเร็วในการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองทางอ้อม

หากเจอเข้ากับมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งในพื้นที่ถัดไป คุณอาจตายได้เพราะความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ

มีได้มีเสีย มีดีมีแย่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแต่ละคน

หากต้องการแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาสั้นๆ ก็ต้องยอมจ่ายมากกว่าคนอื่นเป็นธรรมดา

หลิวอันเลือกแลกเปลี่ยนทั้งหมดอีกครั้งโดยไม่ลังเล

4,000 แต้มสังหาร เป็นแค่ขนหน้าแข้งไม่ร่วง!

[ติ๊ง! ค่าสถานะทั้งสี่ด้าน +10, ใช้แต้มสังหาร 4,000 แต้ม, แต้มสังหารคงเหลือ: 3.92 หมื่น]

รายการค่าสถานะในร้านค้ารีเฟรชอีกครั้ง

[พละกำลัง +10, แต้มสังหารที่ต้องใช้: 10,000 แต้ม]

......