บทที่ 23 : กระบี่คลื่นซ้อน, ร่างกายวัชระ

ออกจากเมือง

แม้ว่าเฉินฟานยังคงมุ่งหน้าไปทางจุดเครื่องหมาย 0431

แต่จุดหมายที่แท้จริงของเขาไม่ใช่ 0431 แล้ว

แต่เป็นจุดเครื่องหมาย 0455 ที่ไกลกว่า 0431

การกลับไปที่จุดเครื่องหมาย 0431 เพื่อบุกทะลวงสู่นักรบระดับหกดาวในเวลาจำกัด นับว่ากระชั้นชิดเกินไป

จุดเครื่องหมาย 0455 ห่างจากเมืองฐานทัพเจียงหนานเจ็ดสิบกว่ากิโลเมตร

ส่วนใหญ่เป็นที่รวมตัวของสัตว์ร้ายระดับสามถึงระดับหก สำหรับเฉินฟานที่เป็นนักรบระดับห้าดาว มีอันตรายอยู่บ้าง

แต่นี่แหละคือความปกติ

การบุกบั่นในป่า จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่มีอันตรายเลย

เฉินฟานเองก็รู้สึกว่า ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ตัวเองใช้ชีวิตที่ 0431 สบายเกินไป...

ระหว่างเดินทางไปยัง 0455 เฉินฟานวิ่งอย่างสุดกำลัง

ตอนนี้เขาเป็นนักรบระดับห้าดาว ความเร็วสูงสุดสามารถทำได้ถึง 70 กม./ชม.

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ตึกสูงร้างมากมายของจุดเครื่องหมาย 0455 ก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

0455 เป็นเมืองระดับอำเภอที่ค่อนข้างพัฒนาก่อนยุคฟื้นฟูพลังลมปราณ

พื้นที่กว้างใหญ่มาก

ไม่สามารถเปรียบกับ 0431 ได้

เฉินฟานถือดาบโลหะผสม เดินเข้าไปในจุดเครื่องหมาย 0455

สำหรับนักรบระดับห้าดาว ผู้ชำนาญสกิลฟันพายุสุดขีด และสามารถฟันพลังดาบออกมาได้อย่างเฉินฟาน การฆ่าสัตว์ร้ายระดับสาม ระดับสี่ และระดับห้าที่นี่ เหมือนกับการฆ่าแตงและหั่นผักเท่านั้น

สิ่งเดียวที่ต้องระวังคือสัตว์ร้ายระดับหก

"ติ๊ง ฆ่าสัตว์ร้ายระดับสี่ มีคชิรา ลมปราณ +30"

"ติ๊ง ฆ่าสัตว์ร้ายระดับห้า วัวป่านักธนู ลมปราณ +40"

"ติ๊ง ฆ่าสัตว์ร้ายระดับห้า..."

...

แวบเดียวก็ถึงเที่ยงวัน

ในโรงงานร้างแห่งหนึ่ง บนหอหล่อเย็นสูง เฉินฟานนั่งอยู่ หลังจากต่อสู้มาทั้งช่วงเช้า ใช้เวลาพักผ่อนบ้าง

และถือโอกาสนี้กินอาหารกลางวันด้วย

สมแล้วที่คนเราต้องกดดันตัวเองบ้าง

ในเวลาช่วงเช้า ลมปราณของเฉินฟานเพิ่มจาก 10530 เป็น 13000

เพิ่มขึ้นเกือบ 2500

หากคำนวณตามนี้ หนึ่งวันก็จะเพิ่มได้ 5000

ด้วยความเร็วนี้ แปดวันก็จะทะลวงถึงนักรบระดับหกดาว

แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้เฉินฟานคำนวณมาอย่างละเอียดแล้ว

นอกจากนี้

ก่อนหน้านี้เฉินฟานอยู่ที่ 0431 มีสกิลฟันพายุขั้นสุดยอด และพลังดาบ ซึ่งเพียงพอสำหรับการใช้งาน

เฉินฟานจึงไม่รีบร้อนฝึกวิชายุทธ์อื่น

แต่ตอนนี้ความคิดเฉินฟานไม่เหมือนเดิมแล้ว

เมื่อกลับไปเขาจะไปเลือกวิชายุทธ์ที่สูงกว่า

อย่างไรก็ตาม มีระบบอยู่แล้ว การเรียนรู้ก็ไม่ยาก

เรียนแล้วก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของกำลังของตัวเอง

ในเวลานั้น การฆ่าสัตว์ร้ายระดับหกข้ามระดับก็ไม่ใช่ไม่มีทางเป็นไปได้

หลังจากพักสั้นๆ กินอาหารบ้าง เฉินฟานก็เข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง

แวบเดียวพระอาทิตย์ตกดินย้อมครึ่งฟ้าสีแดง

เฉินฟานดูเวลา ถึงเวลากลับแล้ว

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงของการวิ่ง เฉินฟานกลับมาถึงเมืองฐานทัพเจียงหนาน

ตึกนักรบ ชั้นสี่ ร้านวั่นเซิง

ตู้ฉวนหยูตกใจจนเปลือกตากระตุก

"ระดับสี่ ระดับห้า ระดับห้า ระดับสี่ ระดับห้า..."

น้องเฉินทะลวงถึงนักรบระดับห้าดาวแล้วหรือ?

ความเร็วนี้...

บางทีแม้แต่ผู้ตื่นพลังที่เชี่ยวชาญการยกระดับ ก็คงต้องยอมรับว่าสู้ไม่ได้

ตู้ฉวนหยูกดความตกใจในใจไว้ เริ่มนับจำนวน

ครั้งนี้ปริมาณน้อยลงบ้าง

แต่คุณภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก

หลังจากผ่านไปสิบกว่านาที โอนเงิน 7.6 ล้าน

"น้องเฉินเดินทางปลอดภัยนะ"

ตู้ฉวนหยูส่งเฉินฟานถึงประตูด้วยตัวเอง

เฉินฟานโบกมือลา

...

"ฮัลโหล ลุงหลิว"

เฉินฟานยิ้มพลางโทรศัพท์

"เสี่ยวฟานหรอ"

เสียงหัวเราะของหลิวจื้ออันดังมาจากปลายสาย

"เนื้อสัตว์ร้ายที่ให้พวกคุณคราวที่แล้วกินหมดยัง?"

"อะไรนะ? ยังไม่หมดเหรอ? พวกนั้นเป็นแค่ระดับสองระดับสาม เก็บไว้ก่อนละกัน เดี๋ยวกินที่สตาร์ไทด์ วันนี้ผมไปที่จุดเครื่องหมายใหม่ เอาสัตว์ร้ายระดับห้ามาให้พวกคุณด้วย"

หลิวจื้ออัน หานคัง และหวังเจิน ทั้งสามคนเพิ่งเลิกงาน

จู่ๆ หลิวจื้ออันที่กำลังรับโทรศัพท์ก็ชะงักไป

"เป็นอะไรไปเหรอ เฮียหลิว?"

หานคังและหวังเจินต่างถามยิ้มๆ

หลิวจื้ออันพูดตัวสั่น: "เสี่ยวฟาน...เสี่ยวฟานบอกว่าเอาเนื้อสัตว์ร้ายระดับห้ามาให้พวกเราด้วย"

"ฮึ่ว..."

หานคังและหวังเจินต่างสูดลมหายใจเฮือก

เสี่ยวฟานเป็นนักรบระดับห้าดาวแล้วหรือ?

ไม่นานนัก ที่โรงแรมสตาร์ไทด์

ครั้งนี้เวลาไม่ดึกเกินไป เฉินฟานโทรจองห้องส่วนตัวไว้ล่วงหน้า

เฉินฟานและลุงทั้งสามพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

ต้องยอมรับว่า

นี่แหละคือชีวิต

สองชั่วโมงต่อมา ทุกคนออกจากโรงแรมสตาร์ไทด์

เฉินฟานมอบเนื้อวัวป่าระดับห้าที่ตัดแบ่งไว้แล้วให้กับลุงทั้งสาม

สัตว์ร้ายระดับห้ามีลมปราณเข้มข้น เนื้อสัตว์ร้ายระดับห้าหนึ่งปอนด์มีประสิทธิภาพเกือบจะเทียบเท่ากับยาเม็ดลมปราณหนึ่งเม็ด

"เสี่ยวฟาน เนื้อสัตว์ร้ายที่เธอให้เรามาก่อนหน้านี้ ลมปราณของพวกเราเพิ่มขึ้นไปบ้างแล้ว ตอนนี้มีเนื้อสัตว์ร้ายระดับห้า บางทีพวกเราสามคนอาจจะมีความหวังที่จะเป็นนักรบในชาตินี้ก็ได้นะ"

หลิวจื้ออันและคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นมาก

นักรบ เดิมทีเป็นความฝันที่ห่างไกลสำหรับพวกเขา

ตอนนี้พวกเขาเห็นความหวังที่จะทำความฝันให้เป็นจริงแล้ว

แม้ว่าพวกเขาไม่ได้หนุ่มอีกต่อไป หลังจากเป็นนักรบแล้ว อาจจะไม่ออกไปต่อสู้นอกเมืองก็ตาม

แต่หลังจากเป็นนักรบแล้ว เงินเดือนและสวัสดิการของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า

ตอนนี้เงินเดือนของพวกเขาอยู่ที่ 8,000

ก่อนหน้านี้เมื่อเฉินฟานเพิ่งเป็นนักรบ โจวซงเชิญเขาไปเป็นหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยที่โรงฆ่าสัตว์ เงินเดือนพื้นฐานก็ 20,000 แล้ว ยังไม่รวมโบนัสอีก

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินฟานก็ยิ้ม

"ลุงทั้งสาม พวกคุณพยายามนะ ตั้งใจให้ทุกคนได้เป็นนักรบ"

...

แยกจากลุงทั้งสาม เฉินฟานกลับมาที่ตึกนักรบ

ชั้นหนึ่ง ห้องวิชายุทธ์

พนักงานที่เคาน์เตอร์ในห้องวิชายุทธ์เห็นเฉินฟาน ดวงตาสวยตกตะลึงโดยสัญชาตญาณ

เขา...เขาไม่ได้มาซื้อของอีกใช่ไหม

เฉินฟานเดินดูรอบๆ ข้างในอยู่พักใหญ่

แน่นอน ไม่ผิดคาดที่อุ้มหนังสือสามกองวางบนเคาน์เตอร์

กองแรกคือวิชากระบี่คลื่นซ้อน ยี่สิบเล่ม

วิชายุทธ์ระดับเซียนเกรดสูง

ระดับเทียน ดิน เซียน หวง ทั้งสี่ระดับ ไม่ใช่ว่าเฉินฟานไม่เลือกระดับเทียนหรือระดับดิน

แต่เพราะห้องวิชายุทธ์นี้มีระดับสูงสุดเพียงระดับเซียนเท่านั้น

ระดับที่สูงกว่านี้ต้องไปที่คลังวิชายุทธ์ของเมืองฐานทัพเจียงหนาน

แน่นอนว่าการเข้าคลังวิชายุทธ์ไม่ใช่เรื่องง่าย

ต้องตรงตามเงื่อนไขบางประการ

เช่น เข้ากองทัพรับใช้ชาติ

หรือชนะการแข่งขันนักรบชั้นยอดในอันดับดีๆ เป็นต้น

ตอนที่เฉินฟานซื้อวิชาฟันพายุเกรดต่ำระดับหวง ราคาเล่มละ 25,000 หยวน

วิชากระบี่คลื่นซ้อนระดับเซียนเกรดสูงมีราคาสูงถึง 250,000 หยวน

ราคาเพิ่มขึ้นสิบเท่า

แต่ตอนนี้เฉินฟานมีเงินอยู่ในมือกว่ายี่สิบล้าน เขาไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ หยิบยี่สิบเล่ม รวมราคา 5 ล้าน

นอกจากกระบี่คลื่นซ้อนแล้ว ยังมีหนังสืออีกสองกอง กองหนึ่งเป็นวิชาป้องกัน ร่างกายวัชระ อีกกองหนึ่งเป็นวิชาการเคลื่อนไหว แสงแวบวาบ

ทั้งหมดเป็นระดับเซียนเกรดสูง

เมื่อเทียบกับราคาแพงของกระบี่คลื่นซ้อนเล่มละ 250,000 หยวน ราคาของร่างกายวัชระและแสงแวบวาบถูกลงเกือบครึ่งหนึ่ง

เล่มละ 130,000 หยวน

แต่คิดดูแล้วก็ไม่ยากที่จะเข้าใจ

วิชายุทธ์ยากที่จะฝึก เป็นที่ยอมรับของทุกคน วิชาฟันพายุระดับหวงเกรดต่ำ นักรบเริ่มต้นส่วนใหญ่ก็ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี

สำหรับวิชาระดับเซียนเกรดสูงที่ซับซ้อนและลึกซึ้งยิ่งกว่า

ความยากเพิ่มขึ้นหลายเท่า

นอกจากนี้ พลังงานของคนเรามีจำกัด

นักรบมักจะให้ความสำคัญกับวิชายุทธ์โจมตีก่อน

ส่วนร่างกายวัชระ แสงแวบวาบจะมีคนเลือกน้อยกว่า

ราคาจึงถูกลงบ้าง

เมื่อเฉินฟานวางหนังสือหลายสิบเล่มบนเคาน์เตอร์ พนักงานก็สูดลมหายใจลึก

ก่อนหน้านี้เขามองเฉินฟาน รู้สึกว่าสมองของเขามีปัญหาเล็กน้อย

แต่ตอนนี้เขามอง

พระเจ้า นี่มันเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งของฉันนี่นา

(จบบท)