บทที่ 21 : รางวัลการแข่งขันใหญ่, ความโอหังของผู้ตื่นพลัง

ไม่นานนัก รถรับจ้างก็จอดที่หน้าประตูหมู่บ้านเย่จี

เฉินฟานจ่ายเงินแล้วเดินเข้าไปในหมู่บ้าน

เมื่อมาถึงตึกที่บ้านของเขาอยู่

ที่สวนเล็กๆ ชั้นหนึ่ง หวังซั่นหรูนอนอยู่บนเก้าอี้กำลังอ่านหนังสือพิมพ์

"คุณปู่หวัง"

เฉินฟานทักทายพร้อมรอยยิ้มขณะเดินผ่าน

"โอ้! เสี่ยวฟาน"

หวังซั่นหรูลุกขึ้นทันที "ไอ้แก่อย่างฉันไม่ได้เจอเธอมาพักใหญ่แล้ว เธอยุ่งอะไรอยู่ช่วงนี้ สบายดีไหม?"

"สบายดีครับ"

เฉินฟานยิ้ม

"ดีแล้วล่ะ"

หลังจากคุยกันสั้นๆ เฉินฟานก็ขึ้นตึกไป

กลับถึงบ้าน

บ้านยังคงเหมือนเดิม

อาจเป็นเพราะไม่มีคนอยู่มาระยะหนึ่ง ทำให้รู้สึกว่าขาดความมีชีวิตชีวาไปบ้าง

เขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นสักพัก

เฉินฟานลุกขึ้น ล็อคประตูแล้วออกจากบ้านไป

วันนี้เขาแค่กลับมาดูบ้านเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะพักอยู่

ห้องของเขาที่ชั้น 17 ของตึกนักรบนั้น เขาจองไว้หลายวันแล้ว

กลับถึงตึกนักรบ อาบน้ำเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดสบาย เฉินฟานนอนลงบนเตียง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาตามความเคยชิน เปิดแอพ "บ้านนักรบ"

ตอนนี้เขาออกไปต่อสู้ทุกวัน

เกือบทั้งหมดเขาต้องพึ่งบ้านนักรบในการรับรู้ข้อมูลต่างๆ

"หืม?"

"ประกาศการแข่งขันนักรบชั้นยอดออกมาแล้ว"

เฉินฟานเห็นสิ่งนี้เป็นอย่างแรก

การแข่งขันนักรบชั้นยอดทุกปีจัดอย่างยิ่งใหญ่

รางวัลที่ตั้งไว้มากมาย ทำให้นักรบมากมายที่มีคุณสมบัติตรงต้องคลั่งไคล้

และเป็นหัวข้อที่ทุกคนในเมืองฐานทัพพูดถึงมากที่สุด

"ไม่รู้ว่าปีนี้รางวัลจะเป็นอะไร"

เฉินฟานยิ้มเล็กน้อย แล้วคลิกเข้าไปดู

ตอนนี้เขาเป็นแค่ผู้ชมธรรมดาคนหนึ่ง

สำหรับการแข่งขันนักรบชั้นยอด เฉินฟานยังรู้สึกเฉยๆ อยู่

เหมือนปีก่อนๆ การแข่งขันนักรบชั้นยอดปีนี้ กลุ่มเป้าหมายยังคงเป็นนักรบระดับหกดาวถึงเก้าดาว

สามารถลงทะเบียนได้ตั้งแต่วันนี้

ปิดรับสมัครในอีกสิบวัน

ในส่วนของรางวัล ผู้ชนะเลิศการแข่งขันนักรบชั้นยอดจะได้รับเงินรางวัล 300 ล้าน

รองชนะเลิศ 200 ล้าน

อันดับสาม 100 ล้าน

จากอันดับที่ 1 ถึงอันดับที่ 500 เงินรางวัลต่ำสุดคือ 10 ล้าน

นอกจากเงินรางวัลแล้ว

คลังวิชายุทธ์ของเมืองฐานทัพเจียงหนานจะเปิดให้ 300 อันดับแรกได้เข้าไปเลือกหนึ่งวิชายุทธ์

นี่คือคลังวิชายุทธ์ของเมืองฐานทัพเจียงหนาน

ไม่ใช่ห้องวิชายุทธ์ของตึกนักรบ

ที่นั่นเป็นคลังสมบัติสุดยอดของเมืองฐานทัพ

นอกจากเงินรางวัลและคลังวิชายุทธ์แล้ว

ยังมีอีกหนึ่งจุดสำคัญมาก

เกี่ยวกับการรับใช้ทางทหาร

ก่อนอื่น ต้องบอกว่านักรบไม่ได้รังเกียจการรับใช้ทางทหารเลย

ตรงกันข้าม

พวกเขายังถวิลหา พร้อมตอบรับการเกณฑ์ทุกเมื่อ

หน้าที่ต่อเผ่าพันธุ์เป็นเรื่องหนึ่ง

สวัสดิการการเข้าร่วมกองทัพที่มากมายก็เป็นอีกเรื่องที่ไม่อาจมองข้าม

กองทัพปกป้องบ้านเกิดและประเทศ สหพันธ์ย่อมไม่ทอดทิ้งพวกเขา

ทรัพยากรต่างๆ ล้วนโน้มเอียงไปทางกองทัพ

ทรัพยากรที่ข้างนอกอาจต้องใช้ค่าใช้จ่ายมหาศาลในการซื้อ

ในกองทัพ...

แจกจ่ายตามโควต้าทุกเดือน

ถ้าจริงๆ ต้องการใช้จ่าย

ไม่มีปัญหา

เบี้ยเลี้ยงทุกเดือนก็สูงมาก

นอกจากนี้ ทั่วทั้งสหพันธ์มีสิทธิพิเศษสำหรับทหาร ได้รับส่วนลดต่างๆ

กลับมาพูดถึงการแข่งขันนักรบชั้นยอด

ผู้ที่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันนักรบชั้นยอดทั้งหมดเป็นนักรบระดับหกดาวขึ้นไป ซึ่งล้วนต้องรับใช้ทางทหาร

ปกติเข้าไปก็เป็นทหาร

อย่างไรก็ตาม

100 อันดับแรกของการแข่งขันนักรบชั้นยอดจะได้เป็นนายทหาร

ทหารประจำการกับนายทหาร...

ต่างกันแค่คำเดียว

แต่ไม่ได้ต่างกันแค่สวัสดิการเล็กน้อยเท่านั้น

เฉินฟานมองออกทันที

ในบรรดารางวัลของการแข่งขันนักรบชั้นยอดปีนี้ สิ่งที่มีคุณค่าและความหมายมากที่สุด

คือข้อที่สาม

จากจำนวนผู้ได้รับรางวัลก็เห็นได้ชัด

500 คนได้รับเงินรางวัล

300 คนได้เข้าคลังวิชายุทธ์

มีเพียง 100 คนที่ได้รับตำแหน่งนายทหาร

ประกาศนั้นสั้นมาก

เพียงแค่ประกาศรางวัลและวิธีการลงทะเบียน

รายละเอียดการแข่งขันจะประกาศในภายหลัง

ใต้ประกาศนั้น ขณะนี้มีกระทู้ตอบกลับสิบกว่าหมื่นแล้ว

กระทู้ที่ 1: กองเงินรางวัลปีนี้สูงกว่าปีก่อนๆ นะ

กระทู้ที่ 2: เงินรางวัลเป็นเรื่องรอง นายทหาร ฉันอยากเป็นนายทหาร

กระทู้ที่ 3: การเข้า 100 อันดับแรกยากเกินไป

กระทู้ที่ 4: คนด้านบนกล้าหน่อย เพิ่มศูนย์อีกตัวสิ 1000 อันดับแรกก็ยากแล้ว

กระทู้ที่ 5: จริงด้วย ปีที่แล้วมีคนเข้าร่วมเจ็ดแปดหมื่นคน การแข่งขันดุเดือดมาก

กระทู้ที่ 6: ไม่รู้ว่าปีนี้ใครจะโดดเด่นในการแข่งขันนักรบชั้นยอด และใครจะได้ที่หนึ่ง

กระทู้ที่ 7: ฉัน ฉัน ฉัน

กระทู้ที่ 8: หน้าใหญ่จัง

กระทู้ที่ 9: คนที่ 7 ไม่ใช่ผู้ตื่นพลังที่ทดสอบยุทธ์เมื่อวานหรอ

...

เฉินฟานออกจากกระทู้นั้น แล้วไปดูกระทู้อื่นๆ อีกสองสามอัน

ตอนนี้ทั้งหน้าของบ้านนักรบ เต็มไปด้วยเรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันนักรบชั้นยอด

หลังจากผ่านไปพักใหญ่

เฉินฟานโยนโทรศัพท์ลงบนเตียง

นักรบระดับหกดาวต้องรับใช้ทางทหาร

ตัวเองมีระบบ นักรบระดับหกดาวคงไม่ใช่จุดสิ้นสุดของตัวเอง

นั่นหมายความว่า สักวันหนึ่งตัวเองต้องไปรับใช้ทางทหารอยู่ดี

เมื่อต้องไปอยู่แล้ว

ทหารประจำการกับนายทหาร

ถ้าสามารถเลือกได้

แน่นอนว่าเลือกเป็นนายทหาร

แต่ตัวเองเพิ่งเป็นนักรบระดับห้าดาวเท่านั้น

ถ้าเป็นเหมือนวันนี้ ลมปราณเพิ่มวันละสามพัน ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบสามวันถึงจะทะลวงขึ้นระดับหกดาว

แต่เวลาลงทะเบียนมีแค่สิบวัน

เฉินฟานส่ายหน้าพร้อมยิ้ม

ทำเต็มที่แล้วแต่โชคชะตาละกัน

ทันก็ดี

ไม่ทันก็ช่างมัน

จุดที่เขาพึ่งพามากที่สุดคือความสามารถพิเศษ การแข่งขันนักรบชั้นยอดเป็นแค่ไม้ประดับ

ตอนนี้โทรศัพท์ได้รับข้อความโอนเงิน

6.8 ล้าน

เฉินฟานมองดู รู้ว่าเป็นเงินที่เถ้าแก่ตู้จ่ายให้

"นอนดีกว่า"

...

ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องผู้อำนวยการของโรงเรียนยุทธ์ขั้นต้นที่สาม

"มันเกินไปแล้ว เกินไปจริงๆ"

เหยาฝู๋โกรธมาก

เมื่อวานการทดสอบยุทธ์ โรงเรียนยุทธ์ขั้นต้นที่หนึ่งมีนักรบระดับสี่ดาวหนึ่งคน

ยังเป็นผู้ตื่นพลังด้วย

น่าทึ่งจริงๆ

แต่คุณเก่ง คุณก็เก่งไปทางเดียวสิ

ทำไมต้องมาข่มคนอื่นด้วย?

หลังการทดสอบยุทธ์เมื่อวาน สวีเหวินโพสต์สถานะด้วยความลำพองหลายครั้ง

ทั้งหมดชี้มาที่โรงเรียนที่สาม

ชี้มาที่เฉินฟาน

ข้อแรก:

"ได้ยินว่าโรงเรียนที่สามปีนี้มีนักรบระดับหนึ่งดาว ออกมาโอ้อวดหน่อยสิ รู้จักกันหน่อย"

ข้อที่สอง:

"น้องชาย ขอโทษนะ โดยปกติแล้วผู้ที่เป็นนักรบก่อนการทดสอบ ปีนี้ต้องรุ่งโรจน์แน่ แต่น่าเสียดาย ว่าเธอเจอฉัน..."

ข้อที่สาม:

"นักรบจากโรงเรียนที่สาม เธออย่าเสียใจ อย่าพยายามเปรียบเทียบกับฉัน ฉันเป็นผู้ตื่นพลัง เราไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน ถ้าเทียบกับเพื่อนร่วมชั้นของเธอ เธอก็ยังดีอยู่นะ คนเราต้องรู้จักตำแหน่งตัวเอง..."

ข้อที่สี่:

"โรงเรียนที่สามก็แค่โรงเรียนที่สาม ปีนี้ยังบ้าคิดจะท้าทายตำแหน่งของพวกเราโรงเรียนที่หนึ่ง ประเมินตัวเองสูงไป นอนราบไป"

เหยาฝู๋โกรธจนเดินวนไปมาหลายรอบ

เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป

คว้าโทรศัพท์

นี่เป็นการโทรหาผู้อำนวยการโรงเรียนที่หนึ่ง

"ฮัลโหล กงไห่ ควบคุมนักเรียนของคุณหน่อย อย่าให้หยิ่งผยองเกินไป พวกคุณจะโอ้อวดอะไรผมไม่เกี่ยว แต่อย่ามาเหยียบโรงเรียนที่สามและคนของโรงเรียนผม"

เหยาฝู๋พูดอย่างโกรธเคือง

"เหยาฝู๋ คุณอายุมากขนาดนี้แล้ว ยังมาจริงจังกับเด็กทำไม วัยรุ่นที่ไหนไม่บ้าคลั่งบ้าง แล้วเขาก็มีคุณสมบัติที่จะทำแบบนั้นด้วย"

"อีกอย่าง คุณโทรมาหาผมก็ไม่มีประโยชน์หรอก เขาถูกมหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนานรับเข้าแล้ว คุณจะติดต่อมหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนานดูไหมล่ะ?"

"หรือไม่ก็ ให้นักรบของโรงเรียนที่สามของคุณไปเอาชนะสวีเหวินสิ?"

ผู้อำนวยการโรงเรียนที่หนึ่งกงไห่พูดอย่างยิ้มที่ไม่ใช่ยิ้มสองสามประโยค

แล้ววางสาย

เขาหัวเราะเยาะ

ต้องเหยียบโรงเรียนที่สามของคุณแหละ

ในสังคมนี้ พลังคือคำตอบ ไม่มีพลังก็ยืนนิ่งๆ รอโดนตี

อีกด้านหนึ่ง เหยาฝู๋โกรธจนเกือบจะปาโทรศัพท์

(จบบท)