บทที่ 15 : เฉินฟานคลั่งดาบ, ชื่อแห่งการตื่นรู้

พนักงานมองเฉินฟานด้วยสายตาที่แปลกไปเรื่อยๆ

ครั้งก่อนๆ ไม่ต้องพูดถึงแล้ว

ครั้งนี้ซื้อยี่สิบเล่มในคราวเดียว

คุณมาเพื่อซื้อส่งใช่ไหม

เฉินฟานเพิกเฉยต่อสายตาประหลาดของพนักงานโดยอัตโนมัติ

จ่ายเงิน แล้วจากไป

ระบบเรียนรู้กระบี่สายลม

เฉินฟานไม่รู้ว่าต้องใช้กี่เล่มถึงจะถึงขั้นสมบูรณ์ อาจเป็นสี่เล่ม ห้าเล่ม

หรืออาจเป็นสิบเล่ม หรือมากกว่านั้น

เขาจึงตัดสินใจซื้อยี่สิบเล่มเลย

อาจจะมีเหลือ

แต่เฉินฟานไม่ค่อยสนใจ

ตอนนี้มีเงินแล้ว และยังหาเงินได้มากขึ้น ไม่จำเป็นต้องประหยัดทุกบาททุกสตางค์แบบก่อนแล้ว

"ติ๊ง ตรวจพบวิชากระบี่ระดับเหลืองคุณภาพต่ำ กระบี่สายลม*20 ต้องการเรียนรู้หรือไม่"

"ใช่"

เรื่องพวกนี้ เฉินฟานชำนาญแล้ว

เฉินฟานหลับตา เตรียมสัมผัสประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่าง

ตูม!

ความทรงจำมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง

เฉินฟานพบว่า ครั้งนี้เขาไม่ได้อยู่ในห้องลับเงียบสงบแล้ว

แต่อยู่ที่ถนนตลาดโบราณ เป็นแผงลอยเล็กๆ

แต่การทำการค้าไม่น่าดึงดูดเท่ากับดาบในมือ

เขาฝึกท่าแล้วท่าเล่า จมดิ่งอยู่ในนั้น

ภาพเปลี่ยนไป

ลมพัดกระโชก

เฉินฟานยืนอยู่บนยอดเขา ลมแรงจนเขาแทบยืนไม่อยู่

แต่เขายังคงดื้อดึงฟันดาบต้านลม

ภาพเปลี่ยนอีกครั้ง

ริมแม่น้ำ ลานบ้าน ใต้น้ำตก ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่...

ทุกที่มีร่องรอยการฝึกดาบของเฉินฟาน

ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง ปีแล้วปีเล่า

เฉินฟานจากหนุ่มน้อยรูปงาม กลายเป็นลุงหนวดเครารุงรัง

เขากลายเป็น "คนคลั่งดาบ" ที่มีชื่อเสียงกระฉ่อน

"กระบี่สายลม ระดับสมบูรณ์"

วันหนึ่ง เฉินฟานถือดาบด้วยสองมือ แล้วหัวเราะเสียงดังสู่ท้องฟ้า

แต่ความทรงจำยังไม่สิ้นสุด

ภาพยังคงดำเนินต่อไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผ่านไปอีกกว่ายี่สิบปี

เผลอแป๊บเดียว เฉินฟานก็ผมขาวทั้งสองข้าง หลังค่อมลงไปหลายส่วน

กลายเป็นคนแก่ตัวเล็กๆ

สวมเสื้อผ้าผ้าป่านหยาบๆ

ตอนหนุ่มๆ เขาไม่เคยห่างดาบ

แต่ตอนนี้ เขาไม่ได้แตะต้องดาบมาหลายปีแล้ว

เขาใช้ชีวิตอย่างสงบในหมู่บ้านเล็กๆ บนภูเขา

จนกระทั่งวันหนึ่ง กลุ่มโจรภูเขาทำลายความสงบของหมู่บ้าน

เผา ฆ่า ปล้น

หมู่บ้านเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้คร่ำครวญ ราวกับนรกบนดิน

ในที่สุด เฉินฟานก็หยิบดาบขึ้นมาอีกครั้ง

มีดตัดฟืนที่เต็มไปด้วยสนิม

นี่ทำให้โจรทุกคนหัวเราะเยาะ

แต่ในวินาถัดไป

เฉินฟานฟันดาบออกไปหนึ่งที

ห่างออกไปสิบเมตร หัวหน้าโจรถูกผ่าออกเป็นสองซีก

ดวงตาของมันเบิกกว้าง ก่อนตายมันโพล่งออกมาด้วยความหวาดกลัวเป็นคำสุดท้ายในชีวิต: "พลัง... ดาบ..."

ความทรงจำจบลงเพียงเท่านี้

เฉินฟานลืมตาขึ้น แต่ใจยังไม่สงบเป็นเวลานาน

สังหารโจรจากระยะสิบเมตร

และยังใช้มีดตัดฟืนที่เต็มไปด้วยสนิม

นี่คือการเข้าถึงระดับที่ไม่ยึดติดกับวัตถุ

ช่างทรงพลังเหลือเกิน

เฉินฟานทึ่ง

ปล่อยพลังดาบออกมา

นี่คืออาณาเขตใหม่ของวิชาดาบแล้ว

ถ้าเทียบกับกระบี่สายลมระดับเชี่ยวชาญก่อนหน้านี้

ช่างต่างกันมาก จนไม่อาจประเมินได้

เพราะว่า

นี่คือความสำเร็จที่คนคลั่งดาบเฉินฟานทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตเพื่อบรรลุ

เฉินฟานออกมาจากตึกนักรบ

ไม่ได้กลับบ้านทันที

เขาแวะไปที่ตลาดวัสดุก่อสร้าง

ประตูบ้านยังพังอยู่

ให้เบอร์โทรและที่อยู่ไว้

ทางร้านสัญญาว่าจะส่งคนไปวัดขนาดคืนนี้ แล้วสั่งทำ

เร็วที่สุดพรุ่งนี้ก็ติดตั้งได้แล้ว

เฉินฟานพอใจจึงจากไป

ที่จริงเขาไม่ได้กังวลว่าจะถูกขโมย

ในบ้านก็ไม่มีอะไรมีค่า

แต่บ้านไม่มีประตู รู้สึกไม่ใช่เรื่อง

ร้านทำงานมีประสิทธิภาพสูง

เฉินฟานกลับถึงบ้านไม่นาน

คนของร้านก็มาแล้ว

วัดขนาดเสร็จอย่างรวดเร็ว

แล้วก็ไป

เฉินฟานนอนบนเตียง ค้นหากระทู้เกี่ยวกับพลังดาบในฟอรั่มบ้านนักรบ

ที่แท้ในโลกนี้ ก็มีพลังดาบเหมือนกัน

นักรบระดับสูง อาศัยพลังร่างกายอันแข็งแกร่ง ก็สามารถปล่อยพลังดาบได้

แต่พลังดาบของพวกเขา

อาศัยพละกำลัง

ไม่ใช่ความเข้าใจในวิชาดาบ

ยังคงแตกต่างจากเฉินฟานอยู่บ้าง

เว้นแต่

เป็น "ผู้ตื่นรู้"

ผู้ตื่นรู้ คือคำเรียกรวมสำหรับผู้มีพรสวรรค์พิเศษ

ถ้าเป็นผู้ตื่นรู้ในสาขาดาบ

พวกเขามีความได้เปรียบในด้านดาบโดยธรรมชาติ

กระทู้หนึ่งกล่าวว่า เคยมีผู้ตื่นรู้สาขาดาบคนหนึ่ง อายุเพียงสามสิบหก อาศัยความเข้าใจอันลึกซึ้งในวิชาดาบ ปล่อยพลังดาบออกมาได้ สร้างความฮือฮาในเวลานั้น

ได้รับการยกย่องจากคนรุ่นหลังว่า "ราชาดาบ"

เฉินฟานย่อมรู้จักชื่อของผู้ตื่นรู้เป็นอย่างดี

พวกเขาคือผู้โชคดีที่สวรรค์ตามป้อนข้าว

หนึ่งในหมื่น

และยังเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของสหพันธ์

คนคลั่งดาบเฉินฟานในความทรงจำ ต้องทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตถึงจะปล่อยพลังดาบได้

ราชาดาบผู้ตื่นรู้สาขาดาบ อายุเพียงสามสิบหกก็บรรลุความสำเร็จเดียวกัน

ความน่ากลัวของผู้ตื่นรู้ เห็นได้ชัดจากตรงนี้

คืนหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

คืนนี้เฉินฟานนอนไม่ค่อยสบาย

คืนก่อนเมื่อถูกเสือแมวฟันคมมาเยือน เป็นเหมือนเสียงเตือนสำหรับเขา

แม้อยู่บ้านก็ต้องระวังตัว

ภายใต้แสงอาทิตย์อันสดใส เฉินฟานออกจากเมืองอีกครั้ง มุ่งหน้าไปยังจุด 0431

"ตอนนี้พลังเลือดอยู่ที่ 2891 พยายามสักหน่อย ขอให้ทะลุขึ้นเป็นนักรบสี่ดาวภายในสองวัน"

เฉินฟานเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

การใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมอันตรายเช่นนี้

พลังคือรากฐาน

สิ่งอื่นล้วนเป็นสิ่งไร้แก่นสาร

เฉินฟานเดินอยู่บนถนนขรุขระ

ห่างจากจุด 0431 ไม่ไกลแล้ว เดินต่อไปก็จะเป็นอาณาเขตของแมงป่องหางเหล็ก

ตอนนี้เขาคุ้นเคยกับจุด 0431 และบริเวณโดยรอบเป็นอย่างดี

เป็นไปตามคาด

ข้างหน้ามีแมงป่องหางเหล็กปรากฏตัว

แมงป่องหางเหล็กเห็นเฉินฟาน ชูหางสูง แล้วพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เฉินฟานยิ้มอย่างสบายๆ

พอดีจะได้ลองพลังดาบของตัวเอง

ดาบรบโลหะผสมปรากฏในมือ ฟันออกไปหนึ่งที

แมงป่องหางเหล็กที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตร ยังไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีก

...

เวลาช่วงเช้าผ่านไป เฉินฟานสู้รบอยู่ในพื้นที่ลึกของจุด 0431

เมื่อกระบี่สายลมอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งในระดับเดียวกันแล้ว

ตอนนี้กระบี่สายลมอยู่ในระดับสมบูรณ์ และยังฝึกพลังดาบได้

แทบจะไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน

สัตว์ร้ายระดับสามหลายตัวอยู่ในมือเขาไม่เกินสองดาบ

ฆ่าง่ายพอๆ กัน

อย่างนั้นก็ฆ่าระดับสาม

ที่สำคัญ พลังเลือดเพิ่มเยอะกว่ามาก

หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทางกลับเมืองของเฉินฟาน เขามองหน้าต่างระบบ

ชื่อ: เฉินฟาน

อายุ: 18

ระดับ: นักรบสามดาว

พลังเลือด: 4200/5000

วิชากระบี่: กระบี่สายลม (ระดับสมบูรณ์) (พลังดาบ)

จาก 2891 เป็น 4200

หนึ่งวันพลังเลือดเพิ่มขึ้นกว่าหนึ่งพันสามร้อย

เฉินฟานแทบจะคลั่งไปกับการฆ่า

ห่างจากนักรบสี่ดาวอีกแค่ 800 พลังเลือด

พรุ่งนี้ทะลุขึ้นแน่นอน

กลับถึงในเมือง เฉินฟานก็รีบไปที่ตึกนักรบ

ชั้นสี่ หน้าร้านหวั่นเซิงเก๋อ

เฉินฟานกำลังจะเดินเข้าไป แต่พบว่าวันนี้มีคนใหม่

ลุงตู้ไม่อยู่

วันนี้เป็นเด็กหนุ่มอ้วนคนหนึ่ง

น่าแปลกที่ เด็กหนุ่มอ้วนคนนี้เขารู้จัก

เป็นตู้ฉางเจ๋อที่เรียนที่สถาบันนักรบเบื้องต้นที่สาม มีความสัมพันธ์ดี

"พี่ฟาน?!"

ตู้ฉางเจ๋อร่างกลมเห็นเฉินฟานที่หน้าประตู ตื่นเต้นมาก รีบลุกขึ้นเดินออกมา

"ฉางเจ๋อ นี่เป็นร้านของครอบครัวนายหรือ?"

"ใช่ครับ พี่ฟาน"

เฉินฟานอดยิ้มไม่ได้

นี่มันประหลาดจริงๆ

ที่แท้ฉางเจ๋อก็คือลูกชายของลุงตู้

(จบบท)