บทที่ 550 - ทำไมยังไม่เป็นตำนานสูงสุด

บทที่ 550 - ทำไมยังไม่เป็นตำนานสูงสุด

[ปีที่แปดสิบสามล้าน ตี้จวินรู้ดีว่าต้นเหตุมาจากผู้สืบทอดของตน สีหน้าจึงเคร่งเครียด เขาบอกกับคุณว่าจะไปจัดการเรื่องในโลกซานไห่สักหน่อย

พูดจบ ร่างของตี้จวินก็หายวับไปทันที

คุณที่กำลังอารมณ์ดีกะว่าจะรอดูเรื่องสนุก จู่ๆ ก็เหลือบไปเห็นซุสและพวกอีกสองคนที่ถูกพันธนาการอยู่ข้างๆ ความอารมณ์ดีก็มลายหายไปทันที

ตี้จวินหนีไปแล้ว ภาระในการนำตัวสามคนนี้ไปขังที่ก้นบึ้งโลก ก็ต้องตกเป็นของคุณสินะ

คุณแอบบ่นอุบในใจ แต่ก็พูดอะไรมากไม่ได้ เพราะตี้จวินไปทำธุระสำคัญ ไม่ได้อู้งาน

คุณจึงจำใจต้องคุมตัวซุสและพวกอีกสองคน มุ่งหน้าสู่ก้นบึ้งของโลกอย่างรวดเร็ว

ก้นบึ้งของโลกซานไห่ อยู่ในสวรรค์ชั้นที่สิบ หรืออดีตมหาทุรกันดารนั่นเอง หากระบุพิกัดให้ชัดเจน ก็คือที่ก้นบึ้งของทะเลไร้สิ้นสุด(ทะเลอู๋จิ้น) ดังนั้นจุดหมายของคุณคือทะเลไร้สิ้นสุด]

เขาต้องคุมตัวสามตำนานสูงสุดไปขังคนเดียวเนี่ยนะ?

จีเจิงเงียบกริบ รู้สึกจนปัญญา

ช่างกล้ากันจริงๆ

คาออส ไกอา ซุส

ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันกับสามตัวตนนี้ขึ้นมา

ลำพังตัวเขาคนเดียวคงเอาไม่อยู่

เผลอๆ โลกซานไห่อาจจะปั่นป่วนไปทั้งใบ

เพราะตอนนี้สามตำนานสูงสุดเข้ามาอยู่ในโลกซานไห่แล้ว ไม่ใช่ข้างนอก

แต่คิดอีกที คงไม่เกิดเรื่องอะไรหรอก ในเมื่อนักพรตเฒ่า ตงหวงไท่อี และตี้จวินวางใจทิ้งภาระให้เขา ก็แสดงว่าไม่น่ามีปัญหา พันธนาการคงไม่หลุดง่ายๆ

การต้องคุมตัวสามตำนานสูงสุดที่ถูกพันธนาการดำดิ่งสู่ก้นทะเล เพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นปุ๋ยโลก

เรื่องแบบนี้ แค่คิดยังไม่กล้าคิดเลย

แต่ในระบบจำลองกลับเกิดขึ้นจริง

“อยากรู้จังว่าโลกจะดูดซับตำนานสูงสุดเป็นปุ๋ยได้ยังไง”

จีเจิงยังคงสงสัยใคร่รู้

เขาเงยหน้ามองการจำลองต่อไป

การจำลองยังคงดำเนินต่อไป

...

[ในปีเดียวกัน คุณพาซุสและพวกอีกสองคนดำดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของทะเลไร้สิ้นสุด ทันทีที่ลงมา เจตจำนงแห่งฟ้าดินก็ปรากฏขึ้น และรีบชี้ทางให้คุณไปยังจุดที่ลึกที่สุด]

...

[ปีที่แปดสิบสามล้านกับอีกหนึ่งปี คุณมาถึงจุดที่ลึกที่สุดของทะเลไร้สิ้นสุด แรงดันน้ำมหาศาลกดทับร่างของคุณ แต่คุณกลับไม่รู้สึกระคายผิว คุณใช้พลังอันมหาศาลสร้างแท่นบูชาขึ้นที่ก้นทะเลตามวิธีการที่เจตจำนงแห่งฟ้าดินมอบให้ บนแท่นบูชามีเสาสามต้นตั้งตระหง่าน คุณจับซุสและพวกอีกสองคนยัดเข้าไปในเสา แล้วล่ามด้วยโซ่ตรวน

โซ่ตรวนเหล่านี้สร้างขึ้นจากต้นกำเนิดแห่งฟ้าดิน บวกกับผนึกที่นักพรตเฒ่าและตงหวงไท่อีร่ายไว้ ทำให้พวกมันไม่มีทางดิ้นหลุดได้ มีแต่จะค่อยๆ ถูกบั่นทอนพลังลงตามกาลเวลา

หลังจากพันธนาการเสร็จสิ้น ภารกิจของคุณก็ถือว่าลุล่วง แต่สติของซุสและพวกก็เริ่มฟื้นคืนกลับมาพอดี

ซุส คาออส และไกอา เมื่อรับรู้สภาพแวดล้อมรอบตัว ก็หน้าถอดสี แล้วเริ่มตะโกนด่าทอคุณยกใหญ่

คุณทำหูทวนลม ไม่สนใจเสียงนกเสียงกา สายตาจับจ้องไปที่แท่นบูชาที่สร้างขึ้นตามบัญชาสวรรค์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น คุณอยากรู้ว่าโลกจะย่อยสลายสามตำนานสูงสุดนี้อย่างไร

ภายใต้การจับตามองของคุณ แม้พวกซุสจะด่าทอไม่หยุด แต่โซ่ตรวนบนร่างของพวกมันกลับเริ่มเปล่งแสง คุณสัมผัสได้ชัดเจนว่าโซ่ตรวนกำลังสูบพลังของสามตำนานสูงสุดไปทีละน้อย

และสิ่งที่ถูกสูบไป ไม่ใช่แค่พลังงาน แต่เป็น ‘ต้นกำเนิด’ ของพวกมันเลยทีเดียว

พวกซุสเมื่อรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ก็หน้าซีดเผือด จ้องมองคุณด้วยความโกรธแค้น

ซุสถึงกับตะโกนลั่นว่า จะฆ่าก็ฆ่า ทำไมต้องเอาพวกมันมาทำเป็นปุ๋ยแบบนี้ นี่มันหยามเกียรติกันชัดๆ

คุณฟังแล้วก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร...]

หยามเกียรติ?

จีเจิงแค่นเสียงหัวเราะ

ตลกสิ้นดี

เขายังจำได้ดี ตอนที่พวกซุสรุมล้อมเขาในระบบจำลอง หมายจะจับเขาไปทำปุ๋ยโลกเหมือนกัน

ทีตอนนี้ตัวเองโดนจับได้ กลับมาร้องแรกแหกกระเชอว่าหยามเกียรติ

ถ้าไม่อยากทรมานก็บอกมาตรงๆ เถอะ อย่ามาอ้างนู่นอ้างนี่

เห็นเขาเป็นเด็กอมมือหรือไง

ระดับตำนานสูงสุดด้วยกันทั้งนั้น มาพูดจาแบบนี้มันน่าขำ

“เจ้าซุส ราชาแห่งทวยเทพ คงยังหวังลึกๆ ว่าจะพลิกเกมได้สินะ”

จีเจิงไม่แปลกใจเลย

เพราะในโลกโอลิมปัส บทบาทของซุสคือ ‘พระเอก’ ที่มักจะพลิกสถานการณ์ได้เสมอ ไม่แปลกที่จะยังมีความหวัง

ตามตำนานที่เขารู้มา ซุสคือตัวแทนของ ‘พระเอก’ ที่ฝ่าฟันอุปสรรค โค่นล้มพ่อตัวเองอย่าง ‘โครนอส’ ที่คิดจะกลืนกินลูกๆ จนได้ขึ้นเป็นราชาแห่งไททันและราชาแห่งทวยเทพ

แต่ที่นี่คือโลกซานไห่ ไม่ใช่โลกโอลิมปัส ไม่มีใครจะมาโอ๋ซุสหรอกนะ

จีเจิงไม่ได้กลัวซุสเลยแม้แต่น้อย

ในโลกซานไห่ ถ้าจะมีใครเป็น ‘พระเอก’ ก็คงเป็นตี้จวิน หรือไม่ก็ตงหวงไท่อีโน่น

“ถ้าโลกซานไห่ย่อยสลายสามตำนานสูงสุดนี้ได้หมด จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นบ้างนะ?”

จีเจิงอยากรู้เหลือเกิน

แต่เขาก็รู้ดีว่า ตามตรรกะของระบบจำลอง

กว่าโลกจะย่อยสลายสามตำนานสูงสุดได้หมด คงต้องใช้เวลาอีกนานโข

ดังนั้นเขาต้องติดตามการจำลองต่อไปเรื่อยๆ

จีเจิงคิดพลางเงยหน้ามองการจำลอง

การจำลองยังคงดำเนินต่อไป

...

[ในปีเดียวกัน คุณไม่สนใจเสียงโวยวายของซุส เมื่อรู้แล้วว่าโลกย่อยสลายพวกมันอย่างไร คุณก็หมดความสนใจ

คุณรีบออกจากก้นทะเล กลับขึ้นสู่พื้นดิน คุณไม่กังวลเลยว่าแท่นบูชาจะถูกทำลาย หรือพวกซุสจะหนีออกมาได้

เพราะแท่นบูชานั้นอยู่ที่ก้นบึ้งของทะเลลึก ตัวตนธรรมดาไม่มีทางลงไปถึงได้ หรือต่อให้มีใครลงไปได้ เจตจำนงแห่งฟ้าดินก็จะแจ้งเตือนคุณทันที คุณจึงไม่กังวลในจุดนี้

คุณกลับมายังแม่น้ำหวายสุ่ย และได้พบกับเต่าเฒ่าและสามแม่ทัพใหญ่ สิ่งที่ทำให้คุณประหลาดใจคือ อิงหลงได้ก้าวเข้าสู่ระดับครึ่งก้าวสู่มหาเทพแล้ว ขาดอีกเพียงครึ่งก้าวก็จะกลายเป็นมหาเทพเต็มตัว

ส่วนจูหลง และปิงอี ก็ใกล้จะถึงระดับครึ่งก้าวสู่มหาเทพแล้วเช่นกัน ขอเพียงมีเวลาอีกหน่อย คงไปถึงได้ไม่ยาก

คุณรู้สึกทึ่งและกล่าวชมเชยแม่ทัพทั้งสาม จากนั้นคุณตั้งใจจะเทศนาธรรมให้พวกเขาฟังด้วยตัวเอง ว่าด้วยเรื่องของการเป็นมหาเทพ

แต่ก่อนจะเริ่มเทศนา คุณหันไปมองเต่าเฒ่า และพบว่าเต่าเฒ่ายังคงย่ำอยู่กับที่ในระดับมหาเทพ แทบไม่มีความก้าวหน้าเลย

คุณจึงอดไม่ได้ที่จะถามเต่าเฒ่าว่า ทำไมยังไม่ก้าวต่อไปเพื่อบรรลุระดับตำนานสูงสุดเสียที

เนื่องจากคุณเคยเผยแพร่ระบบการฝึกตนไปแล้ว เต่าเฒ่าย่อมรู้ดีว่าระดับตำนานสูงสุดคือตัวตนแบบไหน

แต่เมื่อเต่าเฒ่าได้ยินคำถามของคุณ ก็ถึงกับทำหน้าเหวอ ตัวแข็งทื่อ มองคุณด้วยสายตาเหลือเชื่อ ราวกับนึกไม่ถึงว่าคุณจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา นี่คุณประเมินมันสูงเกินไปหรือเปล่า...]

[จบแล้ว]