บทที่ 440 - คำประกาศสงครามจากสรรพสัตว์?
บทที่ 440 - คำประกาศสงครามจากสรรพสัตว์?
บทที่ 440 - คำประกาศสงครามจากสรรพสัตว์?
[ปีที่ห้าแสนเจ็ดหมื่นหนึ่ง เจ้ากลับสู่แม่น้ำไหว เพิ่มพูนพลังจิตต่อไป ส่วนโลกที่เพิ่มมาใบนี้ ก็กลายเป็นสารอาหารของต้าฮวง ช่วยเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้แก่สรรพสัตว์ในต้าฮวงต่อไป]
...
[ปีที่ห้าแสนแปดหมื่น ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่เจ้ารู้สึกว่าด้วยตัวเจ้าในตอนนี้ หากคิดจะเอาชนะหนี่วา ก็ยังคงยากลำบากยิ่ง
เจ้าเข้าใจแล้วว่า หลังจากก้าวสู่ระดับมหาเทพ การจะเพิ่มพูนความแข็งแกร่งกลายเป็นเรื่องยาก ยากยิ่งขึ้นไปอีกหากต้องการเพิ่มพูนอย่างมหาศาล แต่เจ้าก็ไม่มีวิธีอื่น ทำได้เพียงเพิ่มพูนต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้]
...
[ปีที่ห้าแสนเก้าหมื่นยี่สิบเจ็ด ทรัพยากรของโลกใบนั้นแห้งเหือดลง แต่หลังจากแห้งเหือดไปไม่นาน ก็มีสิ่งมีชีวิตค้นพบโลกใหม่อีกใบในส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขต เจ้าไปตรวจสอบด้วยตัวเอง พบว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนี้มีเพียงระดับตำนานระดับกลาง จึงไม่ได้ใส่ใจ]
...
[ปีเดียวกัน เจ้าเลือกที่จะบำเพ็ญเพียรในแม่น้ำไหวต่อไป แต่ก็คิดหาวิธีอื่นเพื่อเพิ่มพูนพลัง
หลังจากคิดไปคิดมา เจ้าก็ยังคงตั้งใจจะเพิ่มพูนตบะบารมี จากสถานการณ์ปัจจุบัน มีเพียงการเพิ่มพูนตบะบารมีเท่านั้น ที่จะทำให้ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นได้เร็วหน่อย
แต่การจะเพิ่มพูนตบะบารมี เจ้าต้องไปฝึกฝนจิตใจในทางโลก แต่ด้วยสถานะของเจ้าในตอนนี้ การจะได้รับการฝึกฝนอย่างแท้จริงนั้นยากยิ่ง
หลังจากไตร่ตรองอย่างใจเย็น เจ้าก็ยังคงตั้งใจจะแยก ‘ไท่กวง’ และ ‘โยวจิง’ ออกมา แล้วส่งพวกมันเข้าสู่วัฏสงสาร ให้พวกมันไปฝึกฝนแทนเจ้า]
...
[ปีเดียวกัน เจ้าแยกไท่กวงและโยวจิงออกมา และส่งพวกมันเข้าสู่วัฏสงสาร]
...
[ปีที่หกแสน ไท่กวงและโยวจิงของเจ้าใช้ชีวิตอย่างรุ่งโรจน์ในต้าฮวง เจ้าไม่ได้ใส่ใจ เพียงแค่รอให้ไท่กวงและโยวจิงดับสูญ แล้วค่อยเรียกกลับคืน ตัวเจ้าเองก็ยังคงเพิ่มพูนพลังจิตอยู่ในแม่น้ำไหว
ทรัพยากรของโลกที่ค้นพบใหม่แห้งเหือดลงอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน ก็พบโลกใหม่อีกสองใบในส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขต เจ้าไปตรวจสอบด้วยตัวเองอีกครั้ง พบว่าไม่มีอันตราย ก็ปล่อยวาง]
เจอโลกใหม่อีกสองใบแล้ว?
ความถี่นี้ มันจะสูงเกินไปหน่อยไหม?
จีเจิงอยู่ที่แม่น้ำไหว มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นในการจำลอง รู้สึกว่าเรื่องราวมันชักจะยุ่งยาก
ความถี่ในการค้นพบโลกของเขา สูงเกินไปจริงๆ และสูงจนน่าเหลือเชื่อ
ทุกครั้งที่โลกใบหนึ่งถูกปล้นชิงจนหมด ก็จะมีโลกใหม่ปรากฏขึ้นทันที
ตอนนี้ถึงขั้นปรากฏขึ้นมาสองโลกพร้อมกัน
ในส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขต มีทางเข้าช่องทางสู่โลกอื่นมากมายขนาดนี้จริงหรือ
จีเจิงครุ่นคิด
เขาไม่รู้ และไม่รู้ด้วยว่าในส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขตมีอะไรอยู่กันแน่
เพราะมหาสมุทรไร้ขอบเขตมีความลึกลับในตัวมันเอง กุยซวี่ก็อยู่ในนั้น
แต่เขารู้สึกว่า เบื้องหลังเรื่องนี้ คงไม่ใช่แค่การค้นพบโลกใหม่ แล้วปล้นชิงโลกเหล่านั้นง่ายๆ แบบนั้น
ถ้าการคาดเดาของเขาไม่ผิด เรื่องนี้คงเกี่ยวข้องกับมหาสงครามที่จะระเบิดขึ้นกับแดนสวรรค์ในอีกหนึ่งล้านปีให้หลัง
เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไม ถึงต้องทำสงครามกับแดนสวรรค์
จีเจิงคิดไม่ออก
จากสถานการณ์ปัจจุบันในการจำลอง ไม่เหมือนว่าจะเกิดสงครามกับแดนสวรรค์ได้เลย
ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมต้าฮวงถึงจะทำสงครามกับแดนสวรรค์
“โลกใหม่...”
“มหาสมุทรไร้ขอบเขต...”
“มหาสงครามในอีกหนึ่งล้านปี...”
จีเจิงเค้นสมอง พยายามเอาคีย์เวิร์ดสามคำนี้มาเชื่อมโยงกัน
การจำลองยังคงดำเนินต่อไป
...
[ปีที่หกแสนหนึ่งหมื่น ไท่กวงของเจ้ากลับมาแล้ว เจ้าหลอมรวมไท่กวง ได้รับพลังของไท่กวง ด้านอื่นๆ ของเจ้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ตบะบารมีของเจ้ากลับเพิ่มขึ้นอย่างมาก เพราะตบะบารมีเพิ่มขึ้น พลังของเจ้าจึงได้รับการยกระดับอย่างมหาศาล
สิ่งนี้ทำให้เจ้าสงสัยในอดีตของไท่กวง เจ้าอยากจะตรวจสอบดูว่า ตลอดชีวิตของไท่กวงทำอะไรมาบ้าง ถึงได้มีตบะบารมีเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้
เจ้าเริ่มตรวจสอบความทรงจำของไท่กวง ไท่กวงของเจ้าเกิดในเผ่ามนุษย์ มีพรสวรรค์โดดเด่นตั้งแต่เด็ก ได้รับความสนใจจากยอดฝีมือมากมาย ต่อมาก็โดดเด่นสมคำร่ำลือ กลายเป็นยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์ แต่ตลอดชีวิตมีเมตตาธรรม น้อยนักที่จะขัดแย้งกับผู้อื่น หลังจากบำเพ็ญเพียรมาหลายปี ก็เกิดความสนใจใน ‘เต๋า’ อย่างลึกซึ้ง
หลังจากบำเพ็ญเพียรมาหลายปี ตบะบารมีของไท่กวงก็เพิ่มพูนขึ้นมาก และภายใต้คำชี้แนะของนักพรตลึกลับท่านหนึ่ง ความเข้าใจในเต๋าก็รุดหน้าอย่างก้าวกระโดด พลังบำเพ็ญเพียรของเขาอาจจะไม่สูงนัก แต่ตบะบารมีกลับสูงส่งมาก
แต่ต่อมา เพราะไท่กวงของเจ้ามีพลังบำเพ็ญเพียรไม่เพียงพอ อายุขัยจึงสิ้นสุดลง ท่ามกลางคำเกลี้ยกล่อมของยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์จำนวนมาก เขาเลือกที่จะละสังขาร เข้าสู่วัฏสงสาร แล้วกลับมาหาเจ้า
หลังจากเจ้ารู้วีรกรรมของไท่กวง ก็ต้องตกตะลึง เพราะเจ้ารู้ตัวตนของนักพรตลึกลับท่านนั้น นักพรตลึกลับท่านนั้นคือนักพรตเฒ่าไม่ใช่หรือ
เจ้าเข้าใจได้ในทันที นักพรตเฒ่ายังอยู่ในต้าฮวง]
นักพรตเฒ่ายังอยู่ในต้าฮวง?
จีเจิงก็ตกตะลึงไปชั่วขณะเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ เทพบดีไม่ได้สั่งให้เทพสวรรค์กลับแดนสวรรค์ ห้ามเข้าสู่ต้าฮวงอีกไม่ใช่หรือ
แม้แต่มหาเทพ ก็ยังตกอยู่ภายใต้คำสั่งเทพบดี ก่อนหน้านี้หนี่วาจะเข้าต้าฮวง ยังต้องมาถามเขา ก็มีความหมายของคำสั่งเทพบดีแฝงอยู่
แต่นักพรตเฒ่ากลับยังอยู่ในต้าฮวง...
นี่หมายความถึงนัยยะหนึ่งหรือไม่
นักพรตเฒ่า หรือก็คือไท่ซ่าง ไม่กลัวเทพบดี?
นี่แสดงว่า พลังของไท่ซ่างใกล้เคียงกับเทพบดีใช่หรือไม่?
“แต่ว่า นักพรตเฒ่าจะอยู่หรือไม่อยู่ในต้าฮวง ก็ไม่ต่างกัน หากต้าฮวงมีภัยจริงๆ นักพรตเฒ่าก็คงไม่ช่วยหรอก”
จีเจิงไม่เคยคิดจะให้นักพรตเฒ่าช่วย
นักพรตเฒ่าไม่ได้ติดค้างอะไรเขา
เขามีหน้าอะไรไปขอให้นักพรตเฒ่าช่วย
อีกอย่าง เขาคือเจ้าแห่งต้าฮวงที่ได้รับการยอมรับ
นักพรตเฒ่าไม่ใช่
จีเจิงคิดเช่นนี้
ในใจก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
ถ้าเขามีพลังระดับนักพรตเฒ่า จะต้องไปคิดอะไรให้มากความ เขาอยากปกป้องต้าฮวง ก็ปกป้องไปเลยสิ
จีเจิงคิดถึงตรงนี้ ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ลองคิดให้ละเอียดดู
ก็อดไม่ได้ที่จะล้มเลิกความคิดนี้
บางครั้ง พลังก็ไม่อาจแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
เช่นความขัดแย้งภายในระหว่างสิ่งมีชีวิตในต้าฮวง ต่อให้เขาพลังแกร่งกล้าแค่ไหน ก็แก้ไม่ได้
“จู่ๆ ก็เริ่มเข้าใจความคิดของเทพบดีขึ้นมาบ้างแล้ว”
จีเจิงครุ่นคิด
บางทีเทพบดีในอดีตก็อาจจะเหมือนกับเขา ปวดหัวกับสถานการณ์ในแดนสวรรค์ ฝ่ามือก็เนื้อ หลังมือก็เนื้อ
เพียงแต่ไม่รู้ว่าต่อมาเทพบดีทำอย่างไร
จีเจิงอยากรู้
การจำลองยังคงดำเนินต่อไป
...
[ปีเดียวกัน หลังจากเจ้าเข้าใจว่านักพรตเฒ่ายังอยู่ในต้าฮวง ในใจก็เกิดความคิดอยากจะไปคารวะนักพรตเฒ่าขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่เจ้าก็แค่คิดเท่านั้น
เจ้าไม่ได้ตั้งใจจะไปคารวะนักพรตเฒ่า เจ้ารู้ดีว่า การจะพานพบนักพรตเฒ่า ทำได้เพียงแล้วแต่วาสนา วาสนามาถึง เจ้าก็จะได้พบนักพรตเฒ่าเอง หากไร้วาสนา ต่อให้เจ้าดึงดันเพียงใด ก็ไม่อาจพบหน้านักพรตเฒ่าได้
อีกอย่าง ด้วยความแข็งแกร่งของนักพรตเฒ่า เป็นไปไม่ได้ที่จะดูไม่ออกถึงเรื่องไท่กวงของเจ้า และการที่นักพรตเฒ่าเลือกที่จะช่วยชี้แนะแก้ปัญหาให้เจ้า นี่จะไม่ใช่การพบเจอกับเจ้าในอีกรูปแบบหนึ่งหรือ
หลังจากเจ้าคิดตกเรื่องนี้ ก็ไม่คิดมากอีก เริ่มย่อยสิ่งที่ได้รับจากไท่กวง]
...
[ปีที่หกแสนสองหมื่น เจ้าได้ย่อยสิ่งที่ได้รับจากไท่กวงจนหมดสิ้น และยังเสพรับควันธูปสี่แม่น้ำ เพิ่มพูนพลังจิตไปไม่น้อย
ปีนี้ เต่าเฒ่าลูกน้องเจ้ามารายงานเจ้าอีกครั้ง บอกกับเจ้าว่า ต้าฮวงมีสิ่งมีชีวิตพบช่องทางเชื่อมต่อสู่โลกใหม่อีกสามแห่งในส่วนลึกของมหาสมุทรไร้ขอบเขต
เจ้าได้ยินดังนั้น แม้เจ้าจะรู้ว่าต่อไปต้าฮวงจะมีช่องทางเชื่อมต่อสู่โลกใหม่ปรากฏขึ้นไม่น้อย แต่เจ้าก็ยังรู้สึกตกใจ เพราะนี่มันโผล่มาทีเดียวสามโลก ความเร็วในการเพิ่มขึ้นนี้ เกินความคาดหมายของเจ้าไปไกลโข
แต่เจ้าก็รู้ดีว่า สิ่งมีชีวิตในต้าฮวงไม่มีทางปล่อยสามโลกนี้ไปแน่ ต่อให้ไม่มีความช่วยเหลือจากเจ้า แต่พวกสิ่งมีชีวิตที่ใจกล้าบ้าบิ่นเหล่านั้น ก็จะพยายามบุกเข้าไปในสามโลกนี้ เพื่อปล้นชิงทรัพยากรอยู่ดี
เจ้าก็ไม่วางใจให้สิ่งมีชีวิตในต้าฮวงไปสำรวจโลกเอง หลังจากเจ้ารู้ว่ามีโลกใหม่สามแห่ง ก็ออกเดินทางเองทันที เจ้าตรวจสอบอย่างลับๆ รอบหนึ่ง ไม่นานก็พบว่า สามโลกนี้ไม่มีพลังที่สามารถคุกคามสิ่งมีชีวิตในต้าฮวงได้ เจ้าจึงวางใจ]
...
[ปีที่หกแสนสามหมื่น ภายใต้การสนับสนุนทรัพยากรจากหลายโลก ต้าฮวงรุดหน้าอย่างรวดเร็ว สิ่งมีชีวิตมากมายทะลวงระดับตำนานระดับสูง
ต้าฮวงในยามนี้ ขวัญกำลังใจฮึกเหิม อยู่ในสถานะจุดสูงสุด ตัวเจ้าที่ถือครองอำนาจกึ่งหนึ่งของต้าฮวง ยิ่งสัมผัสได้ถึงการตอบรับจากต้าฮวง
ยามนี้เจ้าอยู่ในต้าฮวง จะได้รับการเสริมพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม และการกดดันของฟ้าดินต้าฮวงที่มีต่อศัตรูของเจ้า ก็จะยิ่งรุนแรงขึ้น
เจ้าสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ของต้าฮวง แต่กลับไม่ได้ยินดีเท่าไหร่นัก ตรงกันข้าม เจ้ามีความรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย เจ้ารู้สึกเสมอว่า ต่อไปจะต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น กลิ่นอายที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุดของต้าฮวงในตอนนี้ กลับให้ความรู้สึกเหมือนแสงสุดท้ายก่อนตะวันลับฟ้า
รุ่งเรืองถึงขีดสุดย่อมเสื่อมถอย แข็งแกร่งเกินไปย่อมเปราะบาง นี่คือสิ่งที่เจ้าคิดในใจตอนนี้ แต่เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ปัจจุบันของต้าฮวง เจ้ากลับจับต้นชนปลายไม่ถูก ทำได้เพียงเฝ้าดูต่อไป]
...
[ปีที่หกแสนสี่หมื่น โลกต่างๆ ทยอยถูกต้าฮวงค้นพบ สิ่งมีชีวิตในต้าฮวงเริ่มตระหนักว่า มหาสมุทรไร้ขอบเขตคือขุมทรัพย์ ขุมทรัพย์ทรัพยากร สิ่งมีชีวิตมากมายเริ่มออกเดินทางไปสำรวจมหาสมุทรไร้ขอบเขตด้วยตนเอง
เจ้าไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้ เจ้าก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ตัดสินใจปล่อยให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้สำรวจกันเอง เจ้าไม่ได้ไปสำรวจโลกทีละใบอีกแล้ว แต่ตั้งใจเพิ่มพูนพลังจิตอยู่ที่ก้นแม่น้ำไหว]
...
[ปีที่เจ็ดแสน ความแข็งแกร่งของต้าฮวงยิ่งทวีความรุ่งโรจน์ แต่ในใจเจ้ากลับไม่สงบสุขมาโดยตลอด เจ้ารู้สึกเสมอว่า จะต้องมีเรื่องเกิดขึ้น
ตลอดหลายปีมานี้ แม้เจ้าจะเพิ่มพูนพลังจิต แต่ก็มักจะใช้อิทธิฤทธิ์มู่ทง สังเกตการณ์ต้าฮวงอยู่เป็นระยะ หลังจากแน่ใจว่าต้าฮวงปกติดี เจ้าถึงจะวางใจ]
...
[ปีเดียวกัน โยวจิงของเจ้าตายแล้ว และกลับมาหาเจ้า การกลับมาของโยวจิง ทำให้พลังของเจ้าแข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น เจ้าตรวจสอบดูประวัติของโยวจิงอย่างละเอียด ไม่นานเจ้าก็พบว่า โยวจิงตายในระหว่างการสำรวจโลกต่างมิติ
ในโลกต่างมิติแห่งหนึ่ง มีตำนานระดับสูงปรากฏตัวขึ้นสามตน โยวจิงนี้กลับชาติมาเกิดเป็นปีศาจ มั่นใจว่าหนึ่งต่อสามไหว สุดท้ายถูกตำนานระดับสูงสามตนสังหาร โดยแลกชีวิตไปได้สอง และบาดเจ็บสาหัสอีกหนึ่ง
หลังจากเจ้าทราบข้อมูลเหล่านี้ ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เข้าฌานต่อ เพิ่มพูนพลังจิต และไม่ได้มีความคิดจะปล่อยไท่กวงและโยวจิงออกมาอีก]
...
[ปีที่เจ็ดแสนสองหมื่น ความแข็งแกร่งของต้าฮวงยกระดับขึ้นอีกขั้น เจ้าไม่มีข้อเรียกร้องอะไรต่อการแข็งแกร่งขึ้นของต้าฮวง ข้อเรียกร้องเดียวคือ หวังว่าสรรพสัตว์ในต้าฮวงจะระงับใจไว้ได้ อย่าไปก่อเรื่องอะไรอีกเลย]
...
[ปีเดียวกัน เจ้ากังวลว่าสรรพสัตว์ในต้าฮวงที่มีขวัญกำลังใจฮึกเหิมจะก่อเรื่องอะไรขึ้น เจ้าคิดไปคิดมา ก็ให้เต่าเฒ่าลูกน้องเจ้าปล่อยข่าวเรื่องที่จะทำสงครามกับแดนสวรรค์ในอีกสามแสนปีข้างหน้าออกไป
เจ้าหวังว่าจะอาศัยข่าวนี้ ทำให้ทั่วทั้งต้าฮวงสามัคคีกัน ไม่เกิดความวุ่นวายภายใน และไม่ไปก่อเรื่องวุ่นวายอื่นๆ]
...
[ปีเดียวกัน ผิดไปจากที่เจ้าคาดไว้ สรรพสัตว์ในต้าฮวงหลังจากทราบข่าวนี้ ไม่ได้มีความตื่นตระหนกใดๆ และไม่ได้สามัคคีกัน กลับแยกเขี้ยวใส่แดนสวรรค์ แต่ละตนถึงกับปรึกษาหารือกันว่า ทรัพยากรของแดนสวรรค์เป็นอย่างไร
เจ้าพลันค้นพบว่า สิ่งมีชีวิตในต้าฮวงไม่ได้เห็นเทพสวรรค์มานานเกินไปแล้ว จนไม่เข้าใจถึงความน่ากลัวของเทพสวรรค์แล้ว และสูญเสียความยำเกรงต่อเทพสวรรค์ไป บัดนี้พอได้ยินว่าจะทำสงครามกับแดนสวรรค์ กลับตั้งตารอคอยเสียอีก...]
นี่คือจุดเริ่มต้นของสงครามหรือ?
สรรพสัตว์ในต้าฮวงแยกเขี้ยวใส่แดนสวรรค์...
จีเจิงรู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง
เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ชนวนเหตุของสงครามครั้งนี้ จะมาจากเหตุผลของสรรพสัตว์ในต้าฮวง
เขาคิดถึงเหตุผลไว้หลายอย่าง แต่ไม่เคยคิดถึงข้อนี้เลย
“ความกังวลของข้าในแบบจำลองนั้นถูกต้องแล้ว ในที่สุดก็หนีไม่พ้นคำว่า รุ่งเรืองถึงขีดสุดย่อมเสื่อมถอย แข็งแกร่งเกินไปย่อมเปราะบาง ต้าฮวงก็หลีกเลี่ยงไม่ได้”
จีเจิงถอนหายใจในใจ
สรรพสัตว์ในต้าฮวงหลงระเริงไปแล้วจริงๆ
ก็ถูก
โลกมากมายขนาดนั้นถูกปล้นชิง
ได้รับทรัพยากรมากมายขนาดนั้น
แถมสรรพสัตว์ในต้าฮวงก็แข็งแกร่งขึ้นรวดเร็วปานนี้
จะไม่หลงระเริงได้อย่างไร
ผู้อยู่ในเกม ย่อมมองไม่เห็นภาพรวมภายนอกเกมได้ง่ายๆ
เขาอยู่นอกเกม สามารถมองเห็นทุกอย่าง แต่เขาไม่อาจควบคุมในเกมได้
“หากสรรพสัตว์ในต้าฮวงดึงดันจะทำสงครามกับแดนสวรรค์ ข้าจะเลือกทางไหน?”
จีเจิงไม่ต้องคิดก็รู้
ทางเลือกของเขา ต้องเป็นการร่วมรบไปกับสรรพสัตว์ในต้าฮวงแน่นอน
ต่อให้ต้องเผชิญกับความตาย เขาก็จะไปร่วมรบสักตั้ง
“การจำลองครั้งนี้ ถือว่าได้บทสรุปแล้ว”
จีเจิงรู้คำตอบแล้ว
แต่เขาก็ไม่รู้สึกเสียดายหรืออะไร
การจำลองครั้งนี้ เขาได้กำไรแล้ว
แต่เมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่ต้องใช้ในการจำลองแต่ละครั้งย่อมต้องมากขึ้น และการพัฒนาของเขาก็จะช้าลง
ต่อไป เครื่องจำลองในแง่ของการทำให้แข็งแกร่งขึ้น คงยากที่จะมอบการยกระดับมหาศาลให้เขาได้แล้ว
ประโยชน์ของเครื่องจำลอง น่าจะเปลี่ยนไปเน้นที่การทำนายอนาคต ให้เขารู้ทิศทางความเป็นไป แล้วทำการเปลี่ยนแปลง
พูดง่ายๆ ก็คือ ลองผิดลองถูก
“ในการจำลองครั้งนี้ ได้วิวัฒนาการแล้ว แถมยังมีผลการบำเพ็ญเพียรตลอดหลายแสนปีนี้ มาเสริมให้ข้า ความแข็งแกร่งของข้าจะต้องไปถึงระดับที่สูงมากแน่นอน”
“แต่ในการจำลองมีการกล่าวถึงว่า หากต้องการชนะหนี่วา ไม่ใช่เรื่องง่าย นั่นก็เท่ากับว่า พลังรบของข้า อยู่เหนือหนี่วา แต่ก็ไม่ได้เหนือกว่ามากมายนัก”
“แต่ว่า นี่ไม่ใช่การต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย หากเป็นการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ภายใต้การระเบิดศักยภาพ ก็ยังไม่แน่”
จีเจิงรู้ดีว่า ต่อไปจะต้องมีการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแน่นอน
การต่อสู้ครั้งนี้ มาจากสงครามระหว่างแดนสวรรค์กับต้าฮวง
เขาก็จะได้ดูด้วยว่า ภายใต้การต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ความแข็งแกร่งของเขาเป็นเช่นไร จะสามารถต่อกรกับมหาเทพได้กี่ตน...
[จบแล้ว]