NH-ตอนที่ 24 ความเสียใจของลุกซ์

“เชี่*!” ลุกซ์ สบถออกมาเสียงดังใส่มอนสเตอร์ระดับ 1 ทั้ง 3 ตัว ที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

“รีบวิ่งเร็วเข้า!” คุณย่าแอนนี่ได้สั่ง “ฉันสามารถเอาชนะ 1 ในนั้นได้ แต่ฉันไม่สามารถเอาชนะพวกมันทั้ง 3 ตัวพร้อมกันได้! รียล่าถอยไปเร็วเข้า!”

โคเล็ตต์ และ เพื่อน ๆ ของเธอพยายามพยุงหญิงชราขณะที่พวกเขากำลังล่าถอย ทว่า ดรักเกอร์ ไม่ได้วางแผนที่จะยืนมองพวกเขาหนีไป

“ไปปิดกั้นพวกมันเร็ว!” ลุกซ์ สั่งการ

ทันใดนั้น หมาป่าพงไพร และ เดียโบล ก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อสกัดกั้นการเคลื่อนไหวของ ดรักเกอร์ทั้ง 3 ตัว เพื่อซื้อเวลาให้พวกเขาได้หลบหนี

เพียงแต่น่าเสียดาย ทั้ง หมาป่าพงไพร และ เดียโบล ต่างก็ถูกการฟันเพียงครั้งเดียวจนพวกมันได้เปลี่ยนกลายเป็นอนุภาคแสงอย่างรวดเร็ว

ลุกซ์ กัดฟันแน่นและหยุดวิ่ง

เขาถือโล่ดอว์นในมือและดาบความเงียบสงบไว้ในมืออีกข้างพร้อมกับ เรียก เดียโบล และ หมาป่าพงไพรขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

หลังจากทำเช่นนั้น เขาก็เปลี่ยนดาบของเขาเป็นกริชน้ำแข็ง

_____

<กริชน้ำแข็ง>

ระดับ : หายาก

ประเภท : มีดสั้น

- พลังการโจมตี : 10-15 ดาเมจธาตุน้ำแข็ง

- ให้คุณใช้สกิล ไอซ์สแลช

(ไอซ์สแลช)

- สร้างความเสียหาย 20-25 ความเสียหายธาตุน้ำแข็งแบบพื้นที่ ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตที่อยู่ห่างจากผู้ใช้ไม่เกิน 5 เมตร

- มีโอกาสที่จะแช่แข็งศัตรูเป็นเวลา 5 วินาที

- คูลดาวน์สกิล : 2 นาที

_____

“ไอซ์สแลช!” ลุกซ์ คำรามออกมา ทันใดนั้นเขาก็ส่งพลังงานดาบสีขาวรูปพระจันทร์เสี้ยวบินไปทาง ดรักเกอร์ทั้ง 3 ที่วิ่งมาทางเขา

มอนสเตอร์ทั้ง 2 ตัวได้ถูกแช่จนกลายเป็นน้ำแข็ง ในขณะที่ ตัวที่ 3 สามารถปัดป้องการโจมตีได้อย่างกระทันหัน แม้ว่ามันจะได้รับความเสียหายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีผลอะไรมากนัก

ในเวลานี้เอง หมาป่าพงไพร ก็ได้พุ่งเข้าไปใส่ ดรักเกอร์ และ กัดคอของมัน

ในทางกลับกัน เดียโบล ก็ฟันไปที่มือของดรักเกอร์ที่ถืออาวุธเพื่อพยายามปลดอาวุธมัน

เพียงแต่น่าเสียดายที่ดาบกระดูกไม่แข็งพอที่จะตัดมือของมันออก สิ่งนี้ทำให้ความพยายามของเดียโบลไร้ผล

การแลกเปลี่ยนนี้กินเวลาไม่กี่วินาทีก่อนที่ หมาป่าพงไพร และ เดียโบล จะกลายเป็นอนุภาคแสงอีกครั้งภายใต้การโต้กลับของดรักเกอร์

ในช่วงระยะเวลาอันสั้น ลุกซ์ ได้เคี้ยวลูกอมอีกเม็ดในปากของเขาอย่างรุนแรงเพื่อฟื้นฟูมานาของเขาอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ ดรักเกอร์ ฆ่าศัตรูที่น่ารำคาญทั้ง 2 ไป หมาป่าพงไพร และ โครงกระดูกสีขาว ก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง และ พุ่งออกไปโจมตีมันจากทั้งสองข้าง

ในช่วงเวลานี้เอง ดรักเกอร์ทั้ง 2 ที่ถูกแช่แข็ง และ หลุดออกมาจากสถานะเยือกแข็งได้ มันได้ส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความโกรธ

สายตาของมัน จับจ้องไปที่ ลุกซ์ ด้วยเจตนาฆ่าที่รุนแรง

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ ดรักเกอร์ทั้งสองจะเข้าใกล้ ฮาล์ฟเอลฟ์ได้ ดรักเกอร์ ตัวที่ 3 ก็ฆ่า เดียโบล และ หมาป่าพงไพรอีกครั้ง

จากนั้นมันก็คำรามออกมาและส่งกำปั้นที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังไปยัง ชายหนุ่มผมแดง สิ่งนี้ทำให้ชายหนุ่มรีบยกโล่ขึ้นมาป้องกันตัวเอง

เสียงกระแทกได้ดังขึ้นในอากาศ ตามมาด้วยเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของ ลุกซ์ ที่กระเด็นลอยไปเพราะการโจมตีของดรักเกอร์

ร่างของชายหนุ่มได้ร่วงหล่นลงมาห่างจากจุดที่เขาเคยอยู่ไกลนับ 10 เมตร จากนั้นเขาก็กลิ้งไปบนพื้นอีกไม่กี่เมตรก่อนที่จะหยุดลง

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด โดยเฉพาะแขนซ้ายที่หักงออย่างผิดปกติ มันเจ็บปวดมากจน การมองเห็นของ ฮาล์ฟเอลฟ์หนุ่มเริ่มเบลอ ในขณะที่น้ำตาได้ไหลลงมาบนใบหน้าของเขา

ทุกครั้งที่เขาหายใจ เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่หน้าอก ดูเหมือนว่าซี่โครงของเขาจะหักไปหลายซี่

เขากัดฟันแน่นและพยายามลุกขึ้น แต่เขาไม่สามารถรวบรวมเรี่ยวแรงในร่างกายของเขาได้เลย

“คุณย่า…เวร่า…” ลุกซ์ กล่าวพูดอย่างเจ็บปวด “ผมขอโทษ…”

ลุกซ์ เงยหน้าขึ้นมอง ดรักเกอร์ ทั้ง 3 ตัว ที่มองมาที่เขาอย่างดูถูก พวกมันได้ยกดาบขึ้นสูง ลุกซ์ รู้ว่าตัวเองไม่มีความสามารถกพอที่จะหลบเลี่ยงการโจมตีของมอนสเตอร์ระดับ 1 ทั้ง 3 ตัว ในสถานะปัจจุบันของเขาได้

สิ่งเดียวที่เขาเสียใจก็คือเขาไม่สามารถรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับคุณย่าเวร่า,เอลิออน และ แม็กซ์ ได้

“ผมขอโทษ…” ลุกซ์ ถอนหายใจขณะที่เขาหลับตา และ เฝ้ารอการโจมตีที่พุ่งเข้ามาหมายจะจบชีวิตของเขา แต่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้น

ในเวลานี้เองเขากลับสัมผัสได้ถึงคลื่นลมร้อนที่พัดผ่านร่างกายจนทำให้เขาลืมตาตื่นขึ้นมามองดูทันที

ดรักเกอร์ ทั้ง 3 ที่อยู่ข้างหน้าเขา คำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด ขณะที่ร่างกายของพวกมันได้ถูกแผดเผาไปด้วยเปลวเพลิงที่ส่องสว่างในค่ำคืนอันมืดมิด

ในขณะนั้นเอง เสียงแตรอันทรงพลังก็ดังมาถึงหูของ ลุกซ์ ตามมาด้วยเสียงผืนดินที่สั่นไหวขนาดใหญ่ จากเสียงของกีบเท้าหลายร้อยตัวที่กำลังมุ่งมายังแนวหน้าของการต่อสู้

ทันใดนั้น ก็มีบางอย่างพุ่งขึ้นมาเหนือร่างของ ลุกซ์ ที่นอนอยู่บนพื้น

ราวกับว่าเวลาได้เดินช้าลง ลุกซ์ สามารถมองเห็นใบหน้าของคนแคระสวมชุดเกราะซึ่งมองลงมาที่เขาจากบนหลังของแพะภูเขาที่สูงเมตรครึ่ง

สายตาของพวกเขาสบเข้ากับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นนิรันดร์ก่อนที่เวลาจะไหลไปตามธรรมชาติอีกครั้ง

“โจมตี!” คนแคระที่กระโดดข้ามร่างของ ลุกซ์ ได้ตะโกนออกมา “นักรบแห่งนอร์เรีย! ขับไล่พวกมันออกไปซะ!”

“ฆ่า!”

คนแคระที่ขี่แพะภูเขาหลายร้อยตัวได้เคลื่อนตัวผ่านร่างของ ลุกซ์ ขณะที่พวกเขาตะโกนโห่ร้อง ทันใดนั้น ฝูงแพะภูเขาก็พุ่งชนเข้ากับกองทัพอันเดดและได้กำจัดนักรบโครงกระดูกที่ขวางทางพวกมัน

บรรดาผู้ที่อ่อนแอที่สุดที่ขี่แพะภูเขานั้นเทียบเท่ากับ มือใหม่แรงค์ C (มอนสเตอร์ระดับ 2) ซึ่งมันมากเกินพอที่จะเอาชนะ ดรักเกอร์ ทั้ง 2 ตัวพร้อมกันได้อย่างง่ายดาย

เสียงเชียร์ได้ดังขึ้นทั่วทั้งหมู่บ้าน ในที่สุด กำลังเสริมที่พวกเขาเฝ้ารอก็มาถึง

ลุกซ์ รู้สึกว่าร่างกายของเขาได้ผ่อนคลายลง หลังจากได้ยินเสียงเชียร์จำนวนมากเหล่านี้ที่ดังมาจากภายในหมู่บ้าน ในที่สุด นักรบจากฐานที่มั่นนอร์เรีย ก็มาถึง และ พวกเขาได้กำจัดฝูงอันเดด ราวกับมีดร้อน ๆ ที่ตัดผ่านเนย กระแสสงครามได้พลิกกลับทันที

เนื่องจากสถานการณ์ที่รุนแรง ลุกซ์ จึงได้ลืมตรวจสอบเวลาที่เหลือของภารกิจที่เขาคิดว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเคลียร์

ในไม่ช้า ฮาล์ฟเอลฟ์ ก็นอนนิ่งบนพื้น และ หมดสติไปเพราะความเหนื่อยล้าและความโล่งใจ

ฮาล์ฟเอลฟ์ ไม่แม้แต่จะขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่บ่งบอกถึงความสำเร็จในภารกิจของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะเหนื่อยทั้งกายและใจจนไม่ได้ยินเสียงความสำเร็จนี้