ข้อความจากนักเขียน

คุยกันท้ายบท

ต้องขออภัยทุกคนก่อนนะครับ

หลังจากพิจารณาอยู่นาน ผมตัดสินใจว่าจะเขียนให้จบตรงที่หลินเซี่ยงอันพาครอบครัวไปเมืองหลวง

เดิมทีควรจะจบไปนานแล้ว แต่ก็ลากยาวมาจนถึงตอนนี้

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะยอดคนอ่าน การทดสอบหนังสือหลักล้านคำไม่ค่อยมียอดวิวให้เลย ทำเอาผมน้อยใจนิดหน่อย ฮ่าๆ แต่นั่นก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของเหตุผล

อีกส่วนหนึ่งคือ ผมรู้สึกว่าตัวเองเขียนเรื่องการเมืองการปกครองและการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในราชสำนักได้ไม่ดี เขียนมาถึงตรงนี้ก็ฝืนมากแล้ว

หลังจากจบเรื่องหลัก จะนำเสนอชีวิตขุนนางของหลินเซี่ยงอันในรูปแบบตอนพิเศษ รายละเอียดก็จะเล่าผ่านๆ ไป

แม้จะมีปัญหามากมาย และมีคนวิจารณ์เยอะ

จริงๆ แล้วผมเขียนเรื่องนี้ด้วยใจที่เรียบง่ายมาก แค่อยากรู้ว่าการสอบเคอจวี่สมัยโบราณเป็นอย่างไร ก็แค่นั้นเอง

เขียนออกมาอาจจะแห้งแล้งไปบ้าง จังหวะเรื่องก็ไม่ค่อยดี ส่วนใหญ่เขียนไปตามความรู้สึกแบบงูๆ ปลาๆ

ผมเป็นคนชอบศึกษาหาความรู้เรื่องต่างๆ ก็เลยใส่เนื้อหาที่หลายคนอาจรู้สึกว่าเป็นการยืดเรื่องเข้าไปเยอะ ก็ต้องขออภัยทุกคนตรงนี้ด้วยนะครับ

หลังจากนี้ผมจะศึกษานิยายของคนอื่น แล้วค่อยๆ ปรับปรุง ผมหวังว่าตัวเองจะพัฒนาขึ้นทีละนิดในวันหน้า

ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะครับ

รายละเอียดยังมีเรื่องราวตอนจอหงวนกลับบ้านเกิดอีก กะว่าน่าจะอีกสักสองหมื่นตัวอักษร รายละเอียดแน่ชัดผมก็ไม่แน่ใจ

แต่ผมจะเขียนเนื้อหาช่วงอยู่บ้านเกิดนี้ให้จบอย่างตั้งใจ เพื่อเป็นการอำลาหนังสือเล่มนี้

ส่วนตอนพิเศษ กะว่าจะพักสมองสักพัก แล้วค่อยกลับมาเขียนเติมครับ