ตอนที่ 20: พ่อค้ามิติ 3

หลังจากที่พวกเขาออกจากจุดซื้อขายพวกเขาก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ถ้าพวกเขาปะทะกับฮีโร่จากฝ่ายตรงข้ามในขณะที่อยู่ในป่ามันอาจเป็นเรื่องอันตราย พวกเขาไม่ได้พยายามวางกับดักดังนั้นพวกเขาจึงต้องเผชิญหน้ากับศัตรูของพวกเขาในแนวหน้า ถ้าฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนน้อยกว่ามันก็คงจะไม่เป็นอะไร แต่ถ้าฝ่ายตรงข้ามมีมากกว่าถ้าอย่างงั้นพวกเขาก็คงถูกฆ่า

อาร์ตลานและวีร่าเป็นผู้นำและเร่งความเร็ว คนในกลุ่มที่เหลือไม่ได้พูดอะไรและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกเขายังตระหนักถึงสถานการณ์ที่พวกเขาเป็นอยู่

ในขณะที่เขาตามผู้นำจุนฮยอกก็ทำให้พวกเขาประทับใจ ท้องฟ้าไม่มีเครื่องหมายบอกทิศทางแต่ฮีโร่ก็มักจะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเสมอ

ในขณะที่พวกเขาตามผู้นำซารังก็เรียกจุนฮยอก

"พี่ชาย"

จุนฮยอกหันกลับไปและซารังก็มองไปรอบๆแล้วก็ถามขึ้นมา

"มันจะจบเมื่อไหร่"

"ฉันจะบอกเธอ เราต้องชนะ"

"เราต้องทำอะไรเพื่อให้เราชนะ"

จุนฮยอกคิดจนจบและตอบ

"เราต้องทำลายหอสังเกตการณ์และปราสาทของพวกเขา"

"มันจะใช้เวลานานแค่ไหน"

"ครั้งที่แล้วมันใช้เวลาหนึ่งเดือน"

ซารังแข็งทื่อ เธอกังวลว่าเธอจะรอดอยู่ได้เป็นเดือนได้หรือไม่

จุนฮยอกกระซิบกับเธอ

"เนื่องจากเธอเป็นสมุนนักเวทย์เธอก็ไม่จำเป็นต้องก้าวไปข้างหน้า ปกป้องตัวเองด้วยโล่และโจมตีเมื่อเธอเห็นโอกาส พลังของเธอจะได้ผลอย่างดีกับสมุนศัตรู"

"ตกลง"

"ฉันไม่รู้ว่าวีร่าสอนอะไรให้เธอ แต่เธอจะต้องคิดแล้วคิดอีก"

ซารังพยักหน้า วีร่าสอนเธอเกี่ยวกับวิธีการเสริมพลังเวทมนต์ของเธอและเธอควรคิดเกี่ยวกับมัน เธอถูกครอบงำด้วยอารมณ์ที่อยู่รอบตัวเธอ แต่เธอก็เตือนตัวเองถึงสิ่งที่วีร่าสอนเธอ

จุนฮยอกหยุดพูดและใคร่ครวญกับการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขา เขาออกกำลังกายกล้ามเนื้อของเขาทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นและตอนนี้เขาพกหินรูนมันทำให้เขาทรงพลังยิ่งกว่าเดิม

ความแข็งแกร่งของเขาขึ้นอยู่กับไอเท็มของเขา แต่เขาก็ต้องการความแข็งแกร่งนั้น เขาเตรียมกล้ามเนื้อของเขาและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

จุดสิ้นสุดของป่ามีแม่น้ำกำลังเปล่งประกาย

จุนฮยอกแข็งทื่อในขณะที่อาร์ตลานพูด

"พวกเจ้าไปก่อน"

อาร์ตลานอนุญาตให้สมุนข้ามก่อนและจุนฮยอกก็โล่งใจ พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของแอ็กโกล่าดังนั้นพวกเขาจึงก้าวยาวๆไปบนก้อนหิน

ราวกับว่าพวกมันกำลังรออยู่ แอ็กโกล่าปรากฏตัวแต่ครั้งนี้อาร์ตลานก้าวไปข้างหน้า อาร์ตลานวิ่งไปและเหวี่ยงกระบี่ของเขาทำให้แอ็กโกล่าถูกฟันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

อาร์ตลานต้องคิดว่าเขาต้องการช่วยสมุนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ จุนฮยอกหันไปหาซารัง

"ไม่ต้องกังวลและข้ามไป"

"ตกลง"

เขานึกถึงครั้งก่อนว่าพวกเขาเสียสมุนไปมากแค่ไหน แต่ครั้งนี้อาร์ตลานจัดการด้วยตัวเอง เขาโล่งใจ พวกเขาข้ามหินอย่างระมัดระวังและวีร่าก็ก้าวตามหลังซารังและพูดกับจุนฮยอก

"เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม"

"ใช่"

มันจะใช้เวลาสิบวินาทีถ้าเขาข้ามคนเดียว จุนฮยอกมองไปอีกด้านและก้าวไปบนก้อนหิน

อาร์ตลานฆ่าแอ็กโกล่าและมาถึงอีกด้านของแม่น้ำแล้ว

เลือดของศพแอ็กโกล่าไหลไปตามแม่น้ำทำให้ดึงดูดแอ็กโกล่ามากขึ้น จุนฮยอกกระโดดไปก่อนที่แอ็กโกล่าจะถึงตัวเขา แอ็กโกล่าบินมาทางเขาแต่เขาก็ข้ามแม่น้ำแล้ว

จุนฮยอกมองไปข้างหลังเขาและเห็นแอ็กโกล่าจำนวนมากเหนือหิน เขาไม่ได้ใช้พลังของเขาและรู้สึกโล่งใจ

"เราจะเคลื่อนไหวต่อ"

เนื่องจากพวกเขาข้ามแม่น้ำแล้วพวกเขาจึงอยู่ในดินแดนพันธมิตร ไม่มีเขตแดนในป่าแต่ศัตรูจะไม่ข้ามไปยังดินแดนพันธมิตรง่ายๆ ถ้ามีศัตรูพวกเขาก็จะพบกับกองกำลังของพวกเขาและจะไม่สามารถหลบหนีได้

เมื่ออาร์ตลานลอบโจมตีมันก็ประสบความสำเร็จและพวกเขาก็ได้กำไรจำนวนมาก แต่พวกเขาก็ยังเสี่ยงชีวิตหลายชีวิต

พวกเขาเคลื่อนที่ไปในป่าอย่างรวดเร็ว มอนสเตอร์ปรากฏตัวเป็นครั้งคราว แต่อาร์ตลานและวีร่าก็ฆ่าพวกมันอย่างรวดเร็ว จากนั้นอาร์ตลานและวีร่าก็ส่งสัญญาณให้พวกเขาหยุด

กลุ่มหยุดลงและอาร์ตลานก็สอดส่องสิ่งที่เกิดขึ้นนอกป่า

"เป็นไปตามที่คาดไว้ พวกเขาอยู่ในการต่อสู้"

อาร์ตลานมองไปที่กลุ่ม

มีสมุนหกตน สมุนนักเวทย์ซารังและจุนฮยอก อาร์ตลานอธิบายสถานการ์ณอย่างสงบ

"เอลลิคและกรังชากำลังโจมตีหอสังเกตการณ์"

มันเป็นไปได้ที่ฮีโร่จะเกิดใหม่และพวกเขาก็อยู่ที่นั่นแล้ว

"นูดร้ากำลังหยุดการโจมตีของพวกเขา แต่มันก็ไม่ง่าย ตอนนี้เราจะเข้าไป"

อาร์ตลานมองที่จุนฮยอก

"เอลลิคอยู่ที่นั่น ข้าจะต่อสู้กับเขา เมื่อข้าเริ่มต่อสู้กับเอลลิคก็ใช้สนามพลังกับข้า"

"ฉันเข้าใจแล้ว"

อาร์ตลานต้องการจัดการกับเอลลิคแทนที่จะให้จุนฮยอกทำ มันไม่มีเหตุผลที่เขาจะไม่เห็นด้วยกับอาร์ตลาน อาร์ตลานมองไปที่วีร่า

"เราจะจัดการกับเอลลิคก่อน นูดร้าสามารถรับมือกับกรังชาได้"

วีร่ามองออกไปและพูด

"เราต้องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกเขาออาจจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง"

"ข้ารู้ เราต้องเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงสุด"

อาร์ตลานกำลังคิดเกี่ยวกับการจัดการกับเอลลิคก่อนด้วยสนามพลังของจุนฮยอก เขามองไปที่กลุ่มและพูด

"สมุน เคลื่อนที่เมื่อเราเคลื่อนไหวและโจมตีสมุนฝ่ายตรงข้ามที่อยุ่ใกล้หอสังเกตการณ์"

"รับทราบ!"

หลังจากที่เขาพูดอาร์ตลานก็ดึงกระบี่สองเล่มออกมาและพูด

"ข้าจะไปก่อน"

อาร์ตลานออกจากป่าและจุนฮยอกก็ตามหลังเขา เมื่อเขาออกจากป่าอาร์ตลานก็กระโดดไปที่หัวของเอลลิค

เคร๊ง

กระบี่ของอาร์ตลานและค้อนของเอลลิคปะทะกันและในขณะนั้นจุนฮยอกที่อยู่ใกล้อาร์ตลานก็ใช้สนามพลังของเขา พวกเขาต่อสู้กัน วีร่าก้าวออกมาข้างหน้าและตะโกน

"โจมตี!"

สมุนวิ่งไปข้างหน้าและจุนฮยอกก็เข้าร่วมกับพวกเขา เขามีหินรูนระดับต่ำสุด แต่เขาก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสมุนฝ่ายตรงข้าม

"ฉันจะต้องหาเงิน 41 ทอง"

หลังจากเขาสร้างสนามพลังเขาก็ไม่สามารถใช้พลังของเขา มีเพียงพลังทางกายภาพของเขาเท่านั้นที่เหลืออยู่

จุนฮยอกวิ่งไปหาสมุนฝ่ายตรงข้ามและเห็นสมุนฝั่งตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับกองกำลังฝ่ายตรงข้าม

เคร๊ง

สมุนใช้โล่ของพวกเขาดังนั้นจึงไม่มีสมุนตายจากการโจมตีแรก จุนฮยอกไปทางปีกขวาและโจมตีศัตรู

ก่อนที่สมุนฝ่ายตรงข้ามจะมีโอกาสตอบสนองจุนฮยอกก็แทงไปในคอของเขาและก้าวถอยหลังแล้ว เขาไม่ได้หยุดและก้าวไปข้างหน้า

จุนฮยอกเห็นสมุนฝ่ายตรงข้ามที่กำลังถือขวานหันมาทางเขาและเขาก็เหวี่ยงดาบ

เคร๊ง

สมุนต้านแรงดาบไม่ไหวทำให้ขวานตกลงไป จุนฮยอกก้าวไปข้างหน้าและเหวี่ยงดาบ

แครกกก

เขาสามารถผ่าเกราะของศัตรูได้ แต่ถ้าเขายังคงใช้กำลังของเขาแบบนี้ต่อไปเขาก็คงจะเหนื่อยในเร็วๆนี้

สมุนศัตรูกำลงให้ความสนใจไปที่จุนฮยอกในขณะที่เขาก้าวถอยหลัง ศัตรูส่งเสียงร้องและโจมตีเขา แต่สมุนฝั่งของเขาปกป้องเขาด้วยโล่ของพวกเขา มันเหมือนกับจุนฮยอกมีกำแพงโล่ข้างหลังเขา

มีการยิงพลังงานไปโดนหัวของสมุนศัตรู

จุนฮยอกตระหนักว่าซารังสนับสนุนเขาและก้าวไปข้างหน้า

มีสมุนศัตรูมากกว่ายี่สิบตน

อาร์ตลานและวีร่ากำลังต่อสู้กับเอลลิค แต่เอลลิคแข็งแกร่งมากจนเขาไม่ล้มลงไปง่ายๆ

นั่นหมายความว่าสมุนศัตรูที่เหลือจะต้องรับผิดชอบคนแปดคนที่เหลืออยู่

จุนฮยอกพยายามมากขึ้น เขาเห็นสมุนศัตรูกำลังจะโจมตีกำแพงโล่ สมุนยกขวานของมันและจุนฮยอกก็แทงด้วยดาบสองมือ

โล่ถูกยกสูงดังนั้นเขาจึงแทงระหว่างดวงตาสมุนศัตรู ศัตรูล้มลงและจุนฮยอกก็ตระหนักว่าเขาเพิ่งพบวิธีปลอดภัยในการโจมตี

เขายังสามารถโจมตีจากข้างหลังโล่ ถ้าเขามีหอกมันก็คงจะดีกว่า แต่เขายังสามารถใช้ดาบของเขาได้

เขาอยู่ข้างหลังโล่และแทงเป็นครั้งคราวเพื่อฆ่าศัตรู มันช่างง่ายอะไรเช่นนี้

สมุนที่กำลังจับโล่ยังรู้สึกดีขึ้นเมื่อจุนฮยอกลดจำนวนของสมุนศัตรูลง ซารังยังโจมตีและจำนวนของสมุนศัตรูก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

มีสมุนศัตรูเหลืออยู่อีกเจ็ดตน เขารู้สึกว่าชัยชนะอยู่ในมือ แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป

มีกลุ่มหนึ่งที่ถูกพวกเขาค้นพบในทุ่งพืชกกและกำลังวิ่งมาต่อสู้กับพวกเขา

"อาร์ตลาน!" จุนฮยอกเห็นพวกเขาก่อนอาร์ตลานและเขาก็ตะโกน

อาร์ตลานกำลังต่อสู้กับเอลลิค วอร์เร็นกำลังมาจากอีกด้านที่อยู่ห่างออกไปพร้อมกับสมุนศัตรูสิบตน

เอลลิคใกล้ตาย แต่เขายังทนไหวอยู่ บางทีเขากำลังรอวอร์เร็น

เอลลิคพยายามวิ่งหนีไปอย่างช้าๆและอาร์ตลานก็ตะโกน

"วีร่า! มาฆ่าเอลลิคก่อนเพื่อให้เราได้รับความช่วยเหลือจากหอสังเกตการณ์!"

"ตกลง"

มีกำแพงไฟขนาดมหึมาปรากฏข้างหลังเอลลิคและอาร์ตลานก็ปากระบี่ของเขา

เคร๊ง!

สนามพลังหายไป อาร์ตลานได้รับบาดแผลแต่ก็ยังโจมตี เอลลิคตระหนักว่าเขาไม่สามารถหลบหนีได้ดังนั้นเขาจึงจับขวานในขณะที่วิ่งไปข้างหน้า

อาร์ตลานมองไปที่เอลลิคที่กำลังมาทางเขาและกระโดดขึ้นไป เอลลิคข้ามสิ่งที่อยู่ใต้เท้าของเขาเมื่อกระบี่ที่กำลังบินแทงที่หลังของเขา

"อ๊ากกกก!"

ด้วยการที่หลังของเขาถูกแทงเอลลิคก็เหวี่ยงค้อนของเขาอย่างรุนแรงราวกับว่าเขากำลังถูกครอบงำจิตใจ เขาดูดุร้ายและอาร์ตลานก็ก้าวถอยไปข้างหลัง เอลลิคยกค้อนของเขา

"วีร่า! หลบไป!" อาร์ตลานตะโกนในขณะที่เขาขยับไปด้านข้างและเอลลิคก็ทุบค้อนเหมือนสายฟ้า

ตึง!

ค้อนของเอลลิคปะทะกับพื้นสร้างคลื่นกระแทก เขายังมีความแข็งแกร่งเหลืออยู่เยอะแม้แต่ตอนที่เขากำลังจะตาย สมุนถูกทำให้เซจากคลื่นกระแทก

เอลลิคเคลื่อนที่ไปข้างหน้าในขณะที่ทุกคนเสียสมดุล เขาผ่านกำแพงไฟและกระโดดไปทางวอร์เร็น

เขาใกล้ตายแต่เขาก็ยังไม่ตาย ในขณะที่เอลลิควิ่งหนีไปอาร์ตลานก็ปากระบี่ของเขา กระบี่แทงหลังเอลลิคเหมือนสายฟ้าฟาดและวีร่าก็ขว้างหอกไฟไปที่เขา

"อ๊ากกก!"

เอลลิคล้มลงข้างหน้าของวอร์เร็นที่วิ่งมาด้วยสี่ขาและหอน

"โบร๊ววว!" วอร์เร็นหอนเสียงดังและวิ่งมาทางอาร์ตลาน ใบหน้าของอาร์ตลานไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร

"เจ้าสามารถใช้สนามพลังได้ไหม"

"เราต้องรออีกสามสิบวินาที"

"บ้าเอ้ย!"

เอลลิคได้รับบาดแผลร้ายแรงที่เกิดจากอาร์ตลานและวีร่าก่อนที่เขาจะตาย อาร์ตลานเสียกระบี่ของเขาไปหนึ่งเล่มจากการปาไปที่เอลลิค

อีกด้านมีคนพิเศษมาเพิ่มคนเดียวเท่านั้น แต่มันก็ยังคงเป็นสถานการณ์ที่อันตราย

"เราจะล่าถอย"

ถ้าพวกเขาถอนตัวไปหอสังเกตการณ์นักธนูก็จะยิงช่วยพวกเขา พวกเขาต้องไว้วางใจนักธนูและถอนตัว

ในขณะที่พวกเขาถอยกลับไปพวกเขาก็ได้ยินนูดร้าตะโกน

"ระวัง!"

อาร์ตลานหันไปมอง และกรังชาที่กำลังป้องกันร่างกายของเขาก็หมุน เคียวของเขาบินไปทุกที่

"เขากำลังทำอะไร!"

อาร์ตลานหยิบกระบี่และกระโดดไปทางวีร่า วีร่าก้าวถอยหลังในขณะที่เคียวของกรังชาใหญ่ขึ้น กรังชาเหวี่ยงเคียวเร็วกว่าอาร์ตลานและวีร่าที่กำลังหลบหนี

ฟึบ ฟึบ ฟึบ!

อาร์ตลานและวีร่าเหนื่อยล้าจากการโจมตีของเอลลิคแล้วและกรังชาก็ไล่ฆ่าพวกเขา คลื่นกระแทกทำให้วีร่าและอาร์ตลานลดการป้องกันแต่มันก็ไม่ใช่เพียงพวกเขาเท่านั้น

สมุนเซจากคลื่นกระแทกของกรังชาและจากนั้นสมุนศัตรูก็เหวี่ยงขวานของพวกมัน

สมุนตายไปสี่ตนจากการโจมตีของศัตรู คลื่นกระแทกไม่ได้ส่งผลต่อสมุนศัตรู พวกมันสามารถยืนได้อย่างมั่นคงบนพื้นดิน

จุนฮยอกเซจากคลื่นกระแทก แต่เนื่องจากเขาเป็นมือใหม่เขาจึงสามารถยืนอยู่บนพื้นได้

เขายืนอยู่ข้างหน้าของซารังและมองไปที่ศัตรู

"บ้าเอ้ย!"

อาร์ตลานและวีร่าบาดเจ็บและก้าวถอยหลัง ในขณะเดียวกันวอร์เร็นก็เข้าร่วมกับกรังชา