บทที่ 788 - ตอบแทนบุญคุณ (ตอนจบบริบูรณ์)

บทที่ 788 - ตอบแทนบุญคุณ (ตอนจบบริบูรณ์)

ได้ข่าวว่าหลังจากนั้น พวกทหารคุมงานก็เพิ่มโทษโบยให้คนบ้านสกุลซ่งสายหลักอีกวันละสามสิบที โดนตีจนเนื้อแตกยับเยินไม่มีชิ้นดี

คนบ้านสกุลซ่งพยายามจะฆ่าตัวตายหลายครั้ง เพราะไม่อยากทนทรมานรอความตาย

แต่พวกทหารก็คอยจับตาดูอยู่ตลอด ไม่ยอมให้ตายสมใจ

ต้องทนกินข้าวบูดเน่าที่ไม่มีสารอาหาร แถมยังไม่อิ่มท้อง บวกกับสภาพอากาศที่เลวร้าย ในวันที่ถนนสร้างเสร็จ คนบ้านสกุลซ่งสายหลักทุกคนก็ทนพิษบาดแผลและความหิวโหยไม่ไหว สิ้นใจตายไปพร้อมๆ กัน

ไม่กี่วันต่อมา คนตระกูลเซิ่งก็ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการตัดเอว รวมถึงเซิ่งลี่ลี่และเซิ่งคุนอวี่ด้วย

...

เก้าปีผ่านไป

ซ่งชูหม่านในวัยสิบห้าปี หรือตอนนี้ต้องเรียกว่า เสิ่นชูหม่าน

ปีนี้ นางได้เปิดโรงงานผลิตเครื่องประดับที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง สินค้าภายในร้านล้วนเป็นดอกไม้กำมะหยี่และดอกไม้ไหมพันลวดที่ประดับด้วยไข่มุกเลอค่า

เงินทองในมือของนาง ตอนนี้มีเก็บสะสมไว้หลายสิบล้านตำลึงแล้ว

ในระหว่างเก้าปีนี้ นางได้ออกเดินเรือไปทะเลลึกหลายครั้ง ในที่สุดก็รวบรวมสมุนไพรหายากได้ครบ และรักษาโรคหัวใจของซ่งเหอซิว หรือเสิ่นถังย่าว จนหายขาด

บิดาของนางได้กลับมาสอบขุนนางอีกครั้ง และคว้าตำแหน่ง 'จอหงวนฝ่ายบุ๋น' มาครองได้สมใจ

แม้จะไม่มีฐานะซื่อจื่อแห่งจวนอ๋อง ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาอีกต่อไป

ครอบครัวซ่งเปลี่ยนกลับมาใช้แซ่เสิ่น ท่านอ๋องตั้งชื่อใหม่ให้ทุกคน แต่ชื่อเดิมก็ยังใช้เป็นชื่อเล่น เพราะทุกคนคุ้นเคยกันแล้ว

พี่ชายคนโต ตอนนี้ชื่อ เสิ่นโย่วเซิน ไม่เพียงแต่สอบได้เป็น 'จอหงวนฝ่ายบู๊' แต่ยังได้เลื่อนยศเป็นถึงแม่ทัพใหญ่

เสิ่นเสี่ยวซวน กลายเป็นหมอหญิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองหลวง

เสิ่นชูหวาย ก็เจริญรอยตามพี่ชาย สอบผ่านฝ่ายบู๊และกลายเป็นนายกองหนุ่มอนาคตไกล ทำงานอยู่ใต้บังคับบัญชาของพี่ชายตัวเอง

ส่วนเสิ่นชูหม่าน วันๆ ก็ยุ่งอยู่กับการดูแลกิจการค้าขาย

สำหรับน้องฝาแฝดคู่เล็ก ก็ยึดพี่ๆ เป็นแบบอย่าง ขยันหมั่นเพียรเล่าเรียนวิชากันอย่างหนัก

และเพราะได้รับประทานอาหารที่ผสมพลังจิตของเสิ่นชูหม่านมาตลอด ร่างกายของทุกคนในบ้านจึงแข็งแรง ความจำดีเลิศ เรียนรู้อะไรก็รวดเร็วไปหมด

วันหนึ่ง ขบวนเกี้ยวอันยิ่งใหญ่หรูหราก็เคลื่อนขบวนมาหยุดที่หน้าจวนอ๋อง

ชายหนุ่มรูปงาม สง่าผ่าเผย ก้าวลงมาจากเกี้ยว

เขาคือ เซียวเสวียนหลี ฮ่องเต้หนุ่มผู้ปกครองแผ่นดิน

เขาเดินตรงเข้ามาหาเสิ่นชูหม่านด้วยรอยยิ้มอบอุ่น "อาหม่าน พี่รักษาสัญญาที่ให้ไว้แล้วนะ พี่รอจนเจ้าโตเป็นสาวแล้ว"

เสิ่นชูหม่านหน้าแดงระเรื่อ "พี่เสวียนหลี..."

"แต่งงานกับพี่นะ" เซียวเสวียนหลีหยิบม้วนราชโองการสีทองอร่ามออกมา "นี่คือราชโองการแต่งตั้งฮองเฮา พี่เตรียมไว้ให้เจ้าคนเดียว"

ท่านอ๋องกงเซวียนและพระชายา รวมถึงเสิ่นถังย่าวและเซิ่งซูหว่าน ต่างพากันยิ้มแก้มปริ

เสิ่นชูหม่านมองสบตาชายหนุ่มตรงหน้า เห็นความรักความจริงใจที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น

ตลอดเก้าปีที่ผ่านมา เขาคอยดูแลนางอยู่ห่างๆ เสมอ ไม่เคยบีบบังคับ ไม่เคยเร่งรัด รอคอยให้นางพร้อมด้วยความอดทน

นางยิ้มตอบ พลางยื่นมือออกไปวางบนมือใหญ่ของเขา

"เพคะ"

ชีวิตใหม่ของนางในภพนี้ ช่างสมบูรณ์แบบและมีความสุขเหลือเกิน

ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณท่านเจ้าสมุทร และขอบคุณโชคชะตา ที่พานางมาพบกับสิ่งดีๆ เหล่านี้

(จบบริบูรณ์)