บทที่ 786 - ซื้อองครักษ์มาเพิ่มอีกแล้วเหรอ
บทที่ 786 - ซื้อองครักษ์มาเพิ่มอีกแล้วเหรอ
บทที่ 786 - ซื้อองครักษ์มาเพิ่มอีกแล้วเหรอ
หลังจากงานเลี้ยงเลิกรา ผู้คนส่วนใหญ่ก็ทยอยเดินทางกลับออกจากวังหลวง
ท่านอ๋องกงเซวียนพยายามคะยั้นคะยอให้ซ่งเหอซิวและครอบครัวพักค้างคืนที่จวนอ๋องในเมือง แต่ซ่งเหอซิวเป็นห่วงลูกชายฝาแฝดสองคนที่บ้าน จึงปฏิเสธไป
ท่านอ๋องเห็นใจจึงไม่บังคับ แต่กำชับให้วันพรุ่งนี้พาลูกๆ กลับมาเยี่ยมบ้านให้ได้
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฐานะของซ่งเหอซิวเปลี่ยนไปแล้ว การเป็นถึงซื่อจื่อแห่งจวนอ๋อง ย่อมตกเป็นเป้าสายตาของศัตรูคู่แค้นของท่านอ๋องมากมาย
ดังนั้นต่อให้ครอบครัวซ่งอยากจะทำตัวเงียบๆ ท่านอ๋องก็ยังยืนกรานส่งกองทหารองครักษ์ฝีมือดีจำนวนมากไปคุ้มกันพวกเขากลับบ้าน
ขบวนรถม้าที่ห้อมล้อมไปด้วยทหารองครักษ์ดึงดูดสายตาผู้คนตลอดสองข้างทาง
เมื่อขบวนเดินทางมาถึงหมู่บ้านชิงอวี๋ ชาวบ้านที่เห็นรถม้าตระกูลซ่งถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนาก็พากันออกมามุงดูด้วยความสงสัย
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"
"บ้านซ่งซื้อองครักษ์มาเพิ่มอีกแล้วเหรอ"
"ไม่น่าใช่นะ ดูที่ธงสิ นั่นมันธงของจวนอ๋องกงเซวียนนี่นา"
"ทหารจวนอ๋องมาคุ้มกันบ้านซ่งทำไมกัน"
"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน"
ทหารองครักษ์นายหนึ่งได้ยินชาวบ้านซุบซิบกัน ก็ทำตามคำสั่งของเจ้านายที่ได้รับมอบหมายมาทันที เขาประกาศเสียงดังฟังชัดเพื่อให้ชาวบ้านหายสงสัย
"คนที่พวกเจ้าเรียกว่าคนบ้านซ่ง แท้จริงแล้วคือท่านซื่อจื่อและพระชายาน้อยแห่งจวนอ๋องกงเซวียน!"
"ท่านซื่อจื่อคือบุตรชายคนโตของท่านอ๋องที่พลัดพรากจากกันไปนาน วันนี้ได้กลับคืนสู่ฐานะเดิมแล้ว!"
"พวกข้าได้รับคำสั่งให้มาคุ้มกันท่านซื่อจื่อและครอบครัวกลับบ้าน!"
สิ้นเสียงประกาศ ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านชิงอวี๋ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
ซ่งเหอซิว... พ่อค้าขายปลาที่พวกเขาคุ้นเคย...
กลายเป็นท่านอ๋องน้อยไปแล้วเหรอเนี่ย!
นี่มันเรื่องเหลือเชื่อที่สุดในรอบร้อยปีของหมู่บ้านเลยทีเดียว!
ซ่งชูหม่านแอบมองลอดม่านรถม้าออกมา เห็นสีหน้าตื่นตะลึงของชาวบ้านแล้วก็อดขำไม่ได้
จากนี้ไป ชีวิตของพวกนางคงจะไม่มีวันสงบเงียบเหมือนเดิมอีกแล้วสินะ
แต่ก็นะ...
การเป็นคนดัง มันก็มีสีสันดีเหมือนกัน
[จบแล้ว]