บทที่ 756 - ความลับแตกซะแล้ว?

บทที่ 756 - ความลับแตกซะแล้ว?

"ทำไมพวกคนแซ่ซ่งถึงยังไม่ตาย ทำไมงูพิษตั้งมากมายขนาดนั้นถึงกัดพวกมันไม่ตายสักคน!"

อนุภรรยาเติ้งหันขวับมาจ้องหน้าซ่งเหอซิวและซ่งชูหม่าน ทันใดนั้นนางก็แสดงสีหน้าดีใจจนออกนอกหน้าพร้อมพูดว่า "วันนี้มากันแค่สองคนเองเหรอ ได้ข่าวว่าบ้านแกมีกันเจ็ดคนนี่นา คนที่เหลือตายโหงไปหมดแล้วใช่ไหม?"

"ใช่ ต้องตายกันหมดแล้วแน่ๆ ได้ยินว่าบ้านแกเพิ่งมีลูกชายฝาแฝดเพิ่งคลอดด้วยนี่ ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กพวกนั้นก็คงไม่รอดเหมือนกันสินะ"

"พวกแกคงจะมาขอให้ท่านอ๋องช่วยตามหมอไปรักษาให้สิท่า? ฮ่าๆๆ เปล่าประโยชน์! งูพิษพวกนั้นข้าให้คนคัดมาอย่างดี ทุ่มเงินทองทั้งหมดที่มีไปจ้างมาเชียวนะ เป็นงูที่พิษร้ายแรงที่สุด รับรองว่าโดนเข้าไปทีเดียวตายเรียบ ฮ่าๆๆ..."

"ใครก็ตามที่ขวางทางเจริญของลูกหลานข้า มันต้องตาย มันต้องตายให้หมด ตายซะ!"

...

อนุภรรยาเติ้งพร่ำเพ้อพรรณนาอยู่คนเดียวราวกับคนเสียสติ

ทุกคนในจวนอ๋อง รวมถึงซ่งเหอซิว ต่างจ้องมองอนุภรรยาเติ้งด้วยความตกตะลึงระคนโกรธแค้น

เรื่องนี้พวกเขายังไม่ทันได้เริ่มสืบสวนหาตัวคนร้ายเลยด้วยซ้ำ ตัวการใหญ่ดันเสนอหน้ามารับสารภาพเองถึงที่

สิ่งที่อนุภรรยาเติ้งพูดออกมานั้นเป็นเรื่องจริง หรือแค่อาการของคนบ้า หรือว่านางแกล้งบ้าเพื่อรับผิดแทนใครบางคนที่บงการอยู่เบื้องหลังกันแน่?

แต่คนอย่างซ่งเหอซิวไม่ค่อยจะไปมีเรื่องบาดหมางกับใคร ด้วยนิสัยที่สุภาพเรียบร้อย คงไม่น่าจะมีศัตรูที่แค้นฝังหุ่นถึงขั้นจะฆ่าล้างครัวได้ขนาดนี้

ท่านอ๋องกงเซวียนตวาดเสียงดังลั่น "นังหญิงแพศยา! เจ้าพูดบ้าอะไรออกมา! เจ้ากล้าดียังไงถึงคิดจะฆ่าคนบริสุทธิ์!"

อนุภรรยาเติ้งหยุดหัวเราะ แล้วหันมามองท่านอ๋องด้วยสายตาว่างเปล่า "บริสุทธิ์? บนโลกนี้ไม่มีใครบริสุทธิ์หรอก ท่านพี่... ท่านเองก็เหมือนกัน ท่านลำเอียง ท่านรักแต่ลูกของนังแพศยานั่น ท่านไม่เคยเห็นหัวข้ากับลูกเลย!"

"เจ้า!" ท่านอ๋องโกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าด่านางไม่ถูก

"ข้าทำเพื่อลูกของข้า! ข้าทำผิดตรงไหน!" อนุภรรยาเติ้งตะโกนสวนกลับ "ถ้าไอ้พวกมารหัวขนพวกนี้ตายไปหมด สมบัติของตระกูลเสิ่น ตำแหน่งอ๋อง ทุกอย่างก็จะต้องตกเป็นของฉีเอ๋อร์ลูกข้า!"

ซ่งชูหม่านยืนฟังเงียบๆ แต่ในใจกลับเดือดปุดๆ

ที่แท้ก็เพราะความโลภ อยากได้สมบัติ อยากได้อำนาจ ถึงกับยอมฆ่าคนทั้งตระกูลได้อย่างเลือดเย็น

ช่างเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆ

แต่เดี๋ยวนะ...

เมื่อกี้อนุภรรยาเติ้งพูดว่า "ขวางทางเจริญของลูกหลานข้า"

นั่นหมายความว่า นางรู้แล้วงั้นหรือว่าซ่งเหอซิวคือทายาทที่แท้จริงของจวนอ๋อง?

ซ่งชูหม่านหรี่ตามองอนุภรรยาเติ้งอย่างจับผิด

ถ้านางรู้เรื่องนี้จริง แสดงว่าความลับเรื่องชาติกำเนิดของท่านพ่อ อาจจะรั่วไหลออกไปแล้วก็ได้

และถ้ารั่วไหลออกไปจริง อันตรายที่รออยู่ข้างหน้า คงไม่ใช่แค่งูพิษฝูงนี้แน่ๆ

ซ่งชูหม่านขยับตัวเข้าไปยืนบังหน้าบิดาไว้เล็กน้อย เป็นการปกป้องโดยสัญชาตญาณ

ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร นางจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายท่านพ่อของนางได้อีกเป็นอันขาด

"เอาตัวนังหญิงชั่วคนนี้ไปขัง!" ท่านอ๋องสั่งเสียงเฉียบขาด "ข้าจะสอบสวนนางด้วยตัวเอง!"

ทหารรีบเข้ามาลากตัวอนุภรรยาเติ้งออกไป เสียงหัวเราะและเสียงด่าทอของนางยังคงดังโหยหวนไปตลอดทาง

บรรยากาศในห้องโถงกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง แต่เป็นความเงียบที่น่าอึดอัดกว่าเดิม

ความจริงที่ถูกเปิดเผยในวันนี้ มันช่างหนักหนาสาหัสเหลือเกิน

และดูเหมือนว่า พายุลูกใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

[จบแล้ว]