บทที่ 746 - เรื่องของน้องชายท่าน
บทที่ 746 - เรื่องของน้องชายท่าน
บทที่ 746 - เรื่องของน้องชายท่าน
เซิ่งเพิงฉือคิดทบทวนดู หลานสาวแท้ๆ ของเขาต้องไปเป็นสาวใช้รับใช้ลูกของลูกเลี้ยงอยู่ในบ้านเขาตั้งหลายปี โดยที่เขาไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย
แถมเรื่องนี้ถ้าแพร่งพรายออกไป เขาคงจะมองหน้าใครไม่ติดไปอีกนาน
โก่วอิงหยาเห็นสามีลังเลก็ร้อนใจ “นี่ท่านจะไม่สนใจไยดีเอ่อร์ลางแล้วหรือไง”
เซิ่งเพิงฉือมีท่าทีลังเล กำลังจะอ้าปากพูด ก็เห็นกลุ่มองครักษ์นับสิบคนเดินตรงเข้ามาหาครอบครัวตระกูลซ่ง
“ขออภัยขอรับ ไม่ทราบว่าท่านคือคุณหนูเซิ่งซูหว่านใช่หรือไม่”
เซิ่งซูหว่านพยักหน้าอย่างงงๆ “ใช่ ข้าเอง”
หัวหน้าองครักษ์กล่าวด้วยความนอบน้อม “คุณหนู ทางตระกูลจี้ได้รับข่าวว่าท่านเพิ่งจะออกเดือน จึงส่งพวกข้าน้อยมารับท่านและครอบครัวกลับไปเยี่ยมบ้านขอรับ เชิญท่านขึ้นรถม้าได้เลย พวกข้าน้อยจะคอยคุ้มกันความปลอดภัยให้เอง”
เซิ่งซูหว่านได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนยิ้มแก้มปริ “ดีเลย ข้าเองก็ไม่ได้เจอท่านตาและท่านยายมานานมากแล้ว”
พูดจบ นางก็หันหลังเตรียมจะเดินไปขึ้นรถม้า
เซิ่งเพิงฉือรีบตะโกนเรียก “อาหว่าน เรื่องของน้องชายเจ้าล่ะ...”
เซิ่งซูหว่านหยุดเดินแล้วหันมาตอบ “เห็นแก่ที่ใช้นามสกุลเซิ่งเหมือนกัน ข้าจะลองถามท่านน้าจี้ดูว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่ แต่จะให้ข้าช่วยพูดขอความเมตตา ข้าบอกเลยว่าเป็นไปไม่ได้”
พูดจบเซิ่งซูหว่านก็ขึ้นรถม้าไปโดยไม่หันกลับมามองอีก
เซิ่งเพิงฉือยืนมองรถม้าเคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตา แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง ก่อนจะหันหลังเดินคอตกกลับไป
โก่วอิงหยาเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งตามไปอย่างไม่ยอมแพ้
[จบแล้ว]