บทที่ 726 - พยาน
บทที่ 726 - พยาน
บทที่ 726 - พยาน
“หลังจากที่ผู้ชายคนที่สามปีนเข้าไปในบ้านนางตอนกลางคืนและข่มเหงนางแล้ว นางก็รู้สึกหมดอาลัยตายอยากในชีวิตจริงๆ จึงได้กระโดดแม่น้ำฆ่าตัวตาย”
พูดไปพลาง จ้าวชุนลี่ก็หันไปมองทางหลวี่ต้าถู่แล้วพูดต่อ “คนสุดท้ายที่ข่มเหงรังแกนาง ก็คือเจ้านั่นแหละ เจ้ามันก็แค่คนสารเลวคนหนึ่ง ทำให้คนอื่นต้องตายไปแล้ว ยังจะมาสาดน้ำโคลนใส่คนอื่นอีก อย่าคิดว่าพวกข้าไม่รู้นะ หลังจากที่เจ้าข่มเหงนางเสร็จ นางคิดอยากจะไปแจ้งความกับทางการ เป็นเจ้าที่เอาเงินไปให้หัวหน้าหมู่บ้านตู้ ให้หัวหน้าหมู่บ้านตู้ไปข่มขู่นาง ไม่อย่างนั้นนางก็คงจะไม่คิดสั้นแบบนั้นหรอก”
ซ่งชูหม่านขมวดคิ้ว เจ้าหัวหน้าหมู่บ้านตู้คนนั้นช่างทำเรื่องชั่วช้าสารพัดจริงๆ
แม่เฒ่าหลวี่พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า “แกอย่ามาพูดมั่วซั่วนะ ลูกชายข้าจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง เจ้ากำลังปรักปรำกัน ปรักปรำชัดๆ!”
จ้าวชุนลี่แค่นเสียงในลำคอ “จะเป็นการปรักปรำหรือไม่ ลูกชายเจ้ารู้อยู่แก่ใจดีที่สุด”
จื่อหู่พูดขึ้นว่า “ถูกต้อง ลูกชายเจ้ารู้ดีที่สุด ความผิดที่เขาทำเมื่อครู่นี้ พูดได้ว่าเป็นการพยายามฆ่าคน ขอแค่ส่งไปที่ว่าการอำเภอ ภายใต้การลงทัณฑ์ทรมาน เขาเคยทำอะไรไว้บ้าง เดี๋ยวเขาก็จะยอมสารภาพออกมาเองจนหมดเปลือก”
จ้าวชุนลี่พยักหน้า “เมื่อสักครู่นี้หลวี่ต้าถู่ทำอะไรไว้ในลานบ้าน พูดอะไรออกมาบ้าง พวกเราต่างก็ได้ยินกันชัดเจนแจ่มแจ้ง พวกเรานี่แหละล้วนเป็นพยานได้”
แม่เฒ่าหลวี่ใบหน้าซีดเผือดลงในทันที นางมองดูลูกชายของตัวเองด้วยความร้อนใจ
นางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันนี้ลูกชายเป็นอะไรไป ทำไมถึงได้พูดเรื่องที่ส่งผลเสียต่อตัวเองออกมามากมายขนาดนั้น
ที่นางพาคนพวกนี้มาด้วย ก็เพราะต้องการจะให้มาดู...
[จบแล้ว]