บทที่ 718 - ซ่งชิงชิงเป็นอะไรไป

บทที่ 718 - ซ่งชิงชิงเป็นอะไรไป

แม่เฒ่าหลูเอ่ยด้วยน้ำเสียงรำคาญใจ "ใช่ๆๆ พวกเจ้าไม่ใช่คนรับใช้ แล้วทำไมถึงอยากจะออกจากบ้านสกุลซ่งล่ะ?"

ซ่งชิงชิงเห็นท่าทีของแม่เฒ่าหลูที่เปลี่ยนไปก็เริ่มรู้สึกเสียใจที่พูดความจริงออกไปเมื่อครู่ "ข้าก็แค่ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้พี่ชายกับพี่สะใภ้"

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้แม่เฒ่าหลูไม่ได้พูดจาแบบนี้นี่นา?

หรือว่าสิ่งที่พูดคุยกันก่อนหน้านี้ เป็นเพียงแค่การเล่นละครตบตาพวกนางแม่ลูก?

แม่เฒ่าหลูทำท่าจะพูดอะไรต่อ แต่หลูต้าถู่ถลึงตาใส่เสียก่อน

นางจึงจำต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป ดวงตาของหญิงชรากลอกกลิ้งไปมา ก่อนจะเอ่ยขึ้น "พวกเจ้าคุยกันไปก่อนนะ ข้าจะออกไปข้างนอกสักเดี๋ยว"

พูดจบ นางก็เดินดุ่มๆ ออกจากห้องไป

พอพ้นประตูรั้วหน้าบ้าน นางก็จัดการคล้องกุญแจล็อคประตูจากด้านนอกทันที

หลูต้าถู่รู้ดีว่าแม่ของตนจะทำอะไร พอเห็นประตูรั้วปิดสนิทเขาก็โล่งใจ หันมาพูดกับซ่งชิงชิง "ชิงชิง ข้าว่าวันนี้พวกเจ้าแม่ลูกอย่าเพิ่งกลับไปเลยนะ บ้านข้าถึงจะไม่ดีเท่าบ้านสกุลซ่ง แต่ก็กว้างขวางพอตัว เก็บกวาดนิดหน่อยก็อยู่ได้สบาย"

ซ่งชิงชิงกวาดตามองดูบ้านตรงหน้า ก็เห็นมีแค่สองห้องนอน ห้องหนึ่งแม่เฒ่าหลูนอนไปแล้ว อีกห้องก็น่าจะเป็นของหลูต้าถู่

"คงจะไม่เหมาะมั้ง เรายังไม่ได้แต่งงานกัน ไม่มีคำสั่งพ่อแม่ไม่มีแม่สื่อชักนำ ถึงเราจะเคยผ่านการแต่งงานมาแล้วทั้งคู่ แต่ถ้ามาอยู่ด้วยกันก่อนแต่ง ชาวบ้านจะเอาไปนินทาเสียหายได้"

หลูต้าถู่โบกมืออย่างไม่ยี่หระ "โธ่เอ๊ย จะไปสนขี้ปากชาวบ้านทำไม อีกอย่างห้องนอนข้าก็เตียงใหญ่นอนได้สบาย เรานอนด้วยกันสามคนยังได้เลย"

ซ่งชิงชิงชะงักกึก "จะให้นอนเบียดกันสามคนได้ยังไง ลูกสาวข้าโตเป็นสาวแล้วนะ ข้าตั้งใจว่าถ้าแต่งงานกับท่าน ท่านต้องสร้างห้องเพิ่มให้ลูกสาวข้าอีกสักห้อง"

หลูต้าถู่ขมวดคิ้ว "สร้างห้องใหม่? ต้องใช้เงินตั้งเท่าไหร่เจ้ารู้ไหม? ข้าไม่มีเงินหรอก"

"แต่ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่าท่านเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งไม่ใช่หรือ?" ซ่งชิงชิงท้วง

หลูต้าถู่แค่นเสียง "เงินนั่นข้าเก็บไว้เป็นสินสอดให้เจ้าไง จะเอามาสร้างห้องได้ยังไง อีกอย่างลูกสาวเจ้าเดี๋ยวก็ต้องแต่งออกไป จะสร้างห้องให้สิ้นเปลืองทำไม"

ซ่งชิงชิงเริ่มใจคอไม่ดี "แต่นางยังเด็ก อีกหลายปีกว่าจะออกเรือน จะให้นางนอนเบียดกับพวกเราได้ยังไง มันไม่สะดวก ท่านต้องสร้างห้องให้นางนะ ไม่อย่างนั้นข้าไม่สบายใจ"

[จบแล้ว]