บทที่ 709 - ผู้ดูแลคนใหม่

บทที่ 709 - ผู้ดูแลคนใหม่

ซ่งชูหม่านปล่อยน้ำลงไปในบ่อเมื่อสองวันก่อน

เดิมทีคิดว่าจะต้องใช้เวลานานกว่าจะขุดเสร็จ แต่เพราะดินทรายมันนุ่ม แถมต่อมานางยังเกณฑ์คนในหมู่บ้านทั้งชายหญิงเด็กคนแก่มาช่วยกันขุด ใครที่ไม่มีเรื่องบาดหมางกับนางก็มาทำได้หมด

ดังนั้นหลุมใหญ่จึงขุดเสร็จเร็วกว่าที่นางคาดการณ์ไว้มาก

หัวหน้าคนงานตัวเล็กๆ ที่คอยดูแลชายหาดมีชื่อว่า โหย่วหยวนเหลย เป็นลูกพี่ลูกน้องของโหย่วหยวนหลิน

พอเห็นสองพี่น้องซ่งชูหม่านพาพวกชาวประมงเดินมา เขาก็รีบวิ่งมารับหน้าทันที "อาหม่าน เจ้ามาแล้วรึ"

"อื้ม" ซ่งชูหม่านยิ้มตอบ "วันนี้พวกเราไม่ออกทะเล จะมาดูว่าบนหาดมีอะไรให้เก็บเกี่ยวบ้าง"

โหย่วหยวนเหลยพูดด้วยความตื่นเต้น "อาหม่าน ข้ากำลังจะบอกเจ้าพอดีเลย ช่วงสองสามวันนี้พวกเราเห็นของดีๆ บนหาดเพียบเลย ข้ากับคนอื่นๆ แค่ขุดเล่นๆ ก็เจอแล้ว ข้าว่าเจ้าให้คนมาเก็บไปขายได้แล้วล่ะ ขืนปล่อยไว้เดี๋ยวจะไม่มีที่ให้เพาะเลี้ยงเอานะ"

ซ่งชูหม่านแกล้งแซว "โอ้โห? เยอะขนาดนั้นเชียว? แล้วพวกท่านเห็นของดีแบบนี้ไม่นึกอยากได้บ้างหรือ?"

โหย่วหยวนเหลยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังขึงขัง "อยากได้สิ ใครจะไม่ใจเต้นบ้าง แต่พวกเรารู้ดีว่าขืนแตะต้องของพวกนั้น ต่อไปคงไม่ได้ทำงานกับเจ้าอีก งานที่นี่สบายแถมค่าแรงก็งาม หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว พวกข้าไม่ได้โง่นะ"

ซ่งชูหม่านหัวเราะร่า ไม่ได้พูดอะไรต่อ

ในเวลานี้ชายหาดเต็มไปด้วยผู้คน นอกจากคนงานที่จ้างมาขุดหลุมแล้ว ยังมีชาวบ้านคนอื่นๆ ที่มามุงดูความคึกคักด้วย

เมื่อเห็นซ่งชูหม่านมาถึง สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่นางเป็นตาเดียว

เด็กคนนี้เก่งกาจเกินวัยจริงๆ สามารถเนรมิตชายหาดรกร้างให้กลายเป็นบ่อเลี้ยงสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ได้

แถมยังใจกว้าง จ้างคนในหมู่บ้านมาทำงานด้วยค่าแรงที่สูงลิ่ว

ซ่งชูหม่านกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพอใจ

ผลงานออกมาดีกว่าที่คิดไว้เสียอีก

นางหันไปสั่งงานโหย่วหยวนเหลย "พี่หยวนเหลย เดี๋ยวพี่ช่วยเกณฑ์คนมาช่วยกันจับของทะเลในบ่อนี้ขึ้นมาหน่อยนะ เอาเฉพาะตัวที่โตเต็มวัย ส่วนตัวเล็กๆ ก็ปล่อยไว้ก่อน"

โหย่วหยวนเหลยรับคำแข็งขัน "ได้เลย! ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ"

ชาวประมงที่ติดตามมาด้วยต่างพากันตื่นเต้นที่จะได้เห็นผลผลิตในบ่อเลี้ยงแห่งใหม่นี้

ซ่งเหอซิวเดินเข้ามาลูกหัวลูกสาวเบาๆ "อาหม่าน พ่อภูมิใจในตัวลูกจริงๆ"

ซ่งชูหม่านยิ้มกว้าง "ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ"

[จบแล้ว]