บทที่ 700 - ตัวซวยอัปมงคล

บทที่ 700 - ตัวซวยอัปมงคล

ในขณะที่สองพี่น้องรู้สึกว่าเรี่ยวแรงกำลังจะหมดลง ซ่งชูหม่านก็เอ่ยขึ้น "พอได้แล้ว แค่นี้แหละ"

ทั้งสามคนหยุดมือพร้อมกันทันที

เมื่อคลายความตึงเครียดลง สองพี่น้องก็แข้งขาอ่อนแรง ทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้น หอบหายใจแฮกๆ ราวกับจะขาดใจ

เถ้าแก่โจวกลัวว่าซ่งชูหม่านจะเข้าใจผิดคิดว่าพวกนางร่างกายอ่อนแอ จึงรีบออกตัวแก้ต่างแทน "คุณหนูขอรับ พวกนางไม่ได้ร่างกายไม่แข็งแรงนะขอรับ เพียงแต่ช่วงนี้พวกนางอยากจะลดความอ้วน ก็เลยแทบไม่ได้กินอะไรเลย อาหารที่กินแต่ละวันก็น้อยลงเรื่อยๆ"

"หากคุณหนูซื้อพวกนางกลับไป แล้วให้พวกนางได้กินอิ่มท้อง รับรองว่าพวกนางจะมีเรี่ยวแรงมหาศาลแน่นอนขอรับ"

ซ่งชูหม่านพยักหน้า "อืม ก็ฟังดูมีเหตุผล"

พูดจบ นางก็หันไปถามสวีจี้ไหล "วรยุทธ์ของพวกเจ้าดูเหมือนจะได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ตอนเด็กๆ มีอาจารย์สอนมาหรือ?"

สวีจี้ไหลพยักหน้าตอบ "ใช่ขอรับ ตอนเด็กๆ ที่บ้านพอจะมีฐานะอยู่บ้าง ท่านพ่อเลยจ้างอาจารย์มาสอนพวกเราพี่น้อง"

ซ่งชูหม่านถามต่อ "แล้วพวกเจ้าทั้งสามคนรู้หนังสือด้วยไหม?"

สวีจี้ไหลตอบ "รู้ขอรับ ถึงจะไม่ได้รู้ทุกตัวอักษร แต่สำหรับการใช้ชีวิตประจำวันไม่มีปัญหาแน่นอนขอรับ"

ซ่งชูหม่านรู้สึกพอใจมาก จึงหันไปถามเถ้าแก่โจว "ถ้าอย่างนั้นคนที่ข้าเลือกเมื่อกี้รวมสิบแปดคน ทั้งหมดราคาเท่าไหร่?"

เถ้าแก่โจวคำนวณตัวเลขในหัวอย่างรวดเร็ว "คุณหนูขอรับ คนที่คุณหนูเลือกล้วนเป็นพวกมีวรยุทธ์ แถมฝีมือยังอยู่ในระดับยอดเยี่ยม ราคาจึงค่อนข้างสูงหน่อยนะขอรับ ยกเว้นสวีจี้ไหลที่มีเงื่อนไขติดพัน คนอื่นๆ อีกสิบห้าคน ข้าคิดคนละห้าสิบตำลึง ส่วนสวีจี้ไหล..."

เถ้าแก่โจวลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ "สวีจี้ไหลเดิมทีค่าตัวก็ควรจะห้าสิบตำลึงเหมือนกัน แต่เพราะเขามีน้องสาวสองคนพ่วงมาด้วย... เอ่อ น้องสาวของเขาหน้าตาอัปลักษณ์ แถมคนเขายังลือกันว่าเป็นตัวซวยอัปมงคล ใครซื้อไปบ้านก็จะล่มจม ข้าเลยขายไม่ออกสักที"

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ถ้าคุณหนูเหมาทั้งสามคนพี่น้อง ข้าคิดราคาแค่สามสิบตำลึงพอ ถือว่าลดแลกแจกแถมให้"

ซ่งชูหม่านเลิกคิ้ว "ตัวซวยอัปมงคล? เรื่องเหลวไหลพรรค์นั้นข้าไม่เชื่อหรอก"

สำหรับนางแล้ว ของถูกและดีมีอยู่จริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ นางได้กำไรเห็นๆ

สิบห้าคนแรก คนละห้าสิบตำลึง รวมเป็นเจ็ดร้อยห้าสิบตำลึง

บวกกับสามพี่น้องสกุลสวีอีกสามสิบตำลึง

"ทั้งหมดเจ็ดร้อยแปดสิบตำลึง ถูกต้องไหม?" ซ่งชูหม่านถามย้ำ

เถ้าแก่โจวยิ้มกว้างจนตาหยี "ถูกต้องแล้วขอรับ คุณหนูช่างคำนวณได้แม่นยำจริงๆ"

ซ่งชูหม่านหันไปมองซ่งเหอซิว บิดาของนางไม่ได้มีทีท่าคัดค้านอะไร เงินทองพวกนี้ลูกสาวหามาได้ นางจะใช้จ่ายอย่างไรเขาก็ไม่ขัดข้อง

"ตกลงตามนี้" ซ่งชูหม่านล้วงตั๋วเงินออกมาจากอกเสื้อ

สวีจี้ไหลและน้องสาวทั้งสองมองดูเด็กหญิงตัวน้อยตรงหน้าด้วยสายตาเหลือเชื่อ

นางไม่รังเกียจพวกเราจริงๆ หรือ?

แถมยังไม่ต่อราคาสักคำ

ช่างเป็นเจ้านายที่ใจกว้างอะไรเยี่ยงนี้!

[จบแล้ว]