บทที่ 559 - ไม่ชอบน้องชายหรือ

บทที่ 559 - ไม่ชอบน้องชายหรือ

ซ่งชูหม่านเอ่ยแทรกขึ้นในจังหวะที่เหมาะสม "ท่านแม่ ท่านยังมีข้านะ พี่หลีกับพี่จี้กำลังช่วยตามหาพี่ใหญ่กับพี่หญิงใหญ่ให้อยู่ พวกเขามีความสามารถมาก อีกไม่นานต้องได้ข่าวแน่"

"จริงหรือ"

"จริงสิ ข้าไม่หลอกท่านหรอก"

เซิ่งซูหว่านไม่ใช่คนประเภทชอบคิดวนเวียนอยู่กับเรื่องแย่ๆ จึงพยายามทำใจให้เข้มแข็ง "ได้ แม่จะรักษาสุขภาพให้ดี รอวันที่ลูกแม่กลับมา แม่จะได้ดูแลพวกเขา"

ทุกคนในที่นั้นต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เซิ่งซูหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองหน้าซ่งเหอซิวอย่างจริงจัง "พ่อเจ้าอาหม่าน ต่อไปนี้ข้าคงทำตัวดีกับหลี่ชุ่ยชุ่ยเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนะ"

นางขายลูกสองคนของข้าไป เมื่อก่อนข้าเห็นแก่นางที่เป็นแม่สามี เลยแค่ไม่สนใจนาง

แต่จากนี้ไป ข้าจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว

ซ่งเหอซิวตอบเสียงเบา "ไม่เป็นไร เจ้าอยากทำอะไรก็ทำเถอะ เป็นนางที่เนรคุณและไร้คุณธรรมก่อน"

"อืม"

หมอตำแยและกลุ่มแม่ครัวหันมองหน้ากัน ไม่มีใครพูดอะไร

หลี่ชุ่ยชุ่ยเลวร้ายขนาดนั้น ทำร้ายเซิ่งซูหว่านจนย่ำแย่ ต่อให้เซิ่งซูหว่านจะแก้แค้นคืนยังไง พวกนางก็ไม่คิดว่าเกินกว่าเหตุเลย

เซิ่งซูหว่านเพิ่งคลอดลูก ไม่ควรพูดคุยมากนัก

หมอตำแยเห็นนางเหนื่อยแล้ว จึงให้พักผ่อน อุ้มเด็กไปไว้อีกห้อง แล้วไล่ให้ทุกคนออกไป

ซ่งเหอซิวปิดประตู มองกลุ่มแม่ครัวห้าคนด้วยความซาบซึ้งใจ "วันนี้ขอบคุณพวกเจ้ามากจริงๆ"

สวีเฉ่าเฉ่าไปส่งท่านหมอกลับมาแล้ว ได้ยินเรื่องลูกสองคนของซ่งเหอซิวที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็กล่าวว่า "ไม่ต้องเกรงใจหรอก ต่อให้ท่านไม่ให้เงิน พวกข้าก็จะมาช่วยอยู่ดี พวกข้าขอตัวไปทำงานก่อนนะ ท่านก็พักผ่อนบ้างเถอะ"

ร่างกายของซ่งเหอซิวเองก็ใช่ว่าจะแข็งแรงนัก

ซ่งเหอซิวพยักหน้า ให้พวกนางทิ้งคนไว้เฝ้าในลานบ้านสองคน ส่วนคนที่เหลือไปช่วยงานในครัว

ซ่งเหอซิวไม่กล้าไปนอนพัก เขาเดินไปห้องข้างๆ เพื่อเฝ้าลูกน้อย

ซ่งชูหม่านและน้องๆ เข้าไปดูน้องชายเสร็จ ก็เดินไปหาจี้จิ่งหนาน

จี้จิ่งหนานเห็นซ่งชูหม่านเดินออกมา ก็รีบเดินเข้าไปถามไถ่ "อาหม่าน แม่เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"

ซ่งชูหม่านพยักหน้า "สบายดีแล้ว ขอบคุณพี่จี้ที่เป็นห่วง"

จี้จิ่งหนานถามต่อ "ได้ยินว่าเป็นลูกชายทั้งสองคนเลยหรือ"

ซ่งชูหม่านถอนหายใจ "ใช่ ข้าอุตส่าห์นึกว่าจะมีน้องสาวสักคน"

จี้จิ่งหนานถามยิ้มๆ "ทำไม หรือเจ้าไม่ชอบน้องชาย"

ซ่งชูหม่านส่ายหน้า "ไม่ใช่หรอก ขอแค่เป็นน้องแท้ๆ ของข้า ข้าก็ชอบหมดแหละ แค่อยากได้น้องสาวตัวนุ่มนิ่มน่ารักสักคน"

จะได้จับแต่งตัวให้เหมือนเจ้าหญิงน้อยทุกวัน แค่มองก็อารมณ์ดีแล้ว

อีกอย่างเด็กผู้ชายมักจะซนกว่าเด็กผู้หญิง ต่อไปคงทำให้พ่อกับแม่ปวดหัวน่าดู

แต่ว่า ตอนน้องชายยังเล็ก ก็น่าจะจับแต่งกระโปรงได้เหมือนกันนี่นา

เวลานี้ นางลืมไปเสียสนิทเลยว่า ตัวนางเองก็เป็นน้องสาวตัวนุ่มนิ่มเหมือนกัน

จี้จิ่งหนานยิ้มอย่างจนใจ

บ้านอื่นอยากได้ลูกชายแทบตายก็ไม่ได้ มีแต่บ้านนี้นี่แหละที่ลูกชายเยอะจนไม่สนใจ

จี้จิ่งหนานเหลือบมองเด็กคนอื่นแวบหนึ่ง

ซ่งชูหม่านเข้าใจความหมายของเขาทันที หันไปบอกน้องๆ "อาไหว ข้ามีเรื่องจะคุยกับพี่จี้ พวกเจ้าไปดูในครัวหน่อยสิว่ามีอะไรให้ช่วยไหม"

ซ่งชูไหวพยักหน้า พาคนอื่นๆ เดินออกไปอย่างรวดเร็ว

จี้จิ่งหนานพาซ่งชูหม่านไปที่มุมเงียบสงบ สีหน้าจริงจังขึ้น "เรื่องที่แม่เจ้าคลอดลูกแล้ว ต้องแจ้งไปทางตระกูลจี้ที่เมืองหลวง ก่อนหน้านี้ท่านทวดตากับท่านทวดยายของเจ้าป่วยพร้อมกัน ข้าเลยไม่กล้าบอกเรื่องราวของแม่เจ้าให้พวกท่านรู้"

"ทุกครั้งที่พวกท่านถาม ข้าก็ได้แต่บ่ายเบี่ยงไป"

[จบแล้ว]