ตอนที่29 คุณใช้ชีวิตตามชื่อเสียงของคุณ!

จิน เซียงตง หันไปมองยังใบหน้าสวยของ ลู่ เจียเอ๋อร์ ปากของเขาเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย "ศาสตราจารย์ลู่ คุณต้องบอกว่าคุณมีจิตวิญญาณอันสูงสุดของมนุษย์แทนที่จะกลัวโดยใช่เหตุต่างหาก!"

"ฉันรู้สึกเหมือนกับถูกอวยเกินไปจนฉันแทบจะรับมือไม่ไหวอยู่แล้วนะ!" รอยยิ้มของ ลู่ เจียเอ๋อร์ ช่างแตกต่างจากอารมณ์ปกติที่เธอแสดงออกมาในวันที่มีสอนหนังสือ

"คำพูดของผมมีเหตุผลนะไม่ได้เยินยอสักหน่อย!" จิน เซียนตง กล่าว

"ไหนล่ะหลักฐาน?" ลู่ เจียเอ๋อร์ แสดงความอยากรู้อยากเห็นของเธอ

"ศาสตราจารย์ลู่ ผมเห็นจดหมายที่คุณเขียนแล้วนะ ความคิดของคุณเป็นวิทยาศาสตร์มากในขณะที่จิตวิญญาณยังคงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ!" จิน เซียงตง ตอบกลับ

อย่างน้อยทุกคนก็มีความปรารถนาที่จะให้ความพยายามของพวกเขาได้รับการยอมรับ ลู่ เจียเอ๋อร์ เองก็ไม่มีข้อยกเว้นและจุดที่เธอสนใจในตอนนี้ก็คือมุมมองทางวิชาการของเธอไงละ

จิตวิทยาสมัยใหม่เป็นศาสตร์ที่เข้มข้นและมีสีสันการคิดเชิงตรรกะเกี่ยวกับความละเอียดอ่อน ความแน่นอน และความเป็นกลาง มันใช้เพื่อแสดงถึงจิตวิญญาณทางวิทยาศาสตร์ แต่นักวิชาการหลายต่อหลายคนกลับเพิกเฉยต่อจิตวิญญาณของมนุษยนิยมของจิตวิทยา ในขณะที่มักจะเน้นวิทยาศาสตร์เป็นซะส่วนใหญ่ มันทำให้จิตวิทยาแน่ชัดและปราศจากความอ่อนโยนของมนุษย์

จากมุมมองทางวิชาการของ ลู่ เจียเอ๋อร์ เธอไม่เพียงแต่วิเคราะห์วิชาการทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังสร้างสำนวนเชิงเปรียบเทียบที่แตกต่างกันเพื่อแทนที่คำศัพท์ทางวิทยาศาสตร์และทางจิตวิทยาอีกด้วย ความสมดุลที่เกิดขึ้นได้ด้วยการแสดงออกเชิงเปรียบเทียบ ตรรกะที่มีความเข้มงวด และความมีเหตุผลที่ใช้ควบคู่กับการไม่มีเหตุผล มันถ่ายทอดเสียงหัวใจของมนุษย์ได้ดีขึ้น จากนั้นก็จะกลายเป็นการตระหนักรู้ของการบูรณาการและจิตวิญญาณทางวิทยาศาสตร์และจิตวิญญาณความเห็นอกเห็นใจของจิตวิทยา

"ฉันหมดความหวังที่จะค้นหาทิศเหนือแล้ว เพราะคุณรู้จักฉันดีเหลือเกิน!" หัวใจของ ลู่ เจียเอ๋อร์ เต้นแรงเนื่องด้วยความรู้สึกที่เธอมี

"ทิศเหนืออยู่ทางนี้!" จิน เซียงตง ช่วยบอกเธอทันทีโดยการระบุทิศทางให้ถูกต้อง

"ฉันคาดหวังนะว่าที่นี่จะมีแรงกดดันมากเนื่องจากฉันเคยทำงานแต่กับคนที่มีไอคิวสูง ในเมื่อตอนนี้ฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว ดูเหมือนว่าฉันจะสบายใจแล้วล่ะ!" ลู่ เจียเอ๋อร์ หัวเราะคิกคักและพูดว่า เธอมักจะสูญเสียท่าทางที่สงบและมักจะสงวนท่าทีเข้าไว้

"ทีมของเราผสมผสานความหล่อเข้าไปกับสติปัญญาและอารมณ์ขันครับ! ไม่ต้องเครียดนะครับ!" จิน เซียงตง ยกย่อง

ลู่ เจียเอ๋อร์ รู้สึกขบขันอีกครั้งและในขณะเดียวกันเธอก็แสดงความคิดเห็นออกมาว่า "อื้ม เป็นทีมที่โดดเด่นจริงๆ มีทั้งความหล่อความฉลาดแถมยังมีอารมณ์ขันอีกต่างหาก!"

"สำหรับคำว่า ‘โดดเด่น’ ควรใช้พูดถึงผมเพราะถ้าพูดถึงคนอื่นแบบนั้นถือว่าเป็นการกล่าวเกินจริงไปหน่อย!" จิน เซียงตง ตอบกลับ

หลังจากได้ยินคำพูดของเขาก็ทำเอา ลู่ เจียเอ๋อร์ ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เธอไม่คิดว่า เอซ จะมีมุมที่หลงตัวเองกับคนอื่นเค้าด้วย เธอจึงยิ้มและพูดออกมาว่า "ตราบใดที่คุณมีความสุขอ่ะนะ!"

"ศาสตราจารย์ลู่ คุณไม่คิดว่าผมหล่อเหรอ!" จิน เซียงตง จ้องไปที่ ลู่ เจียเอ๋อร์ แล้วเอ่ยถาม

เขาคือคนเดียวที่สามารถทำให้ ลู่ เจียเอ๋อร์ ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นเพราะมีลักษณะไร้ที่ติเหนือความพิเศษของเขา

ลู่ เจียเอ๋อร์ ไม่สามารถ ทนต่อสายตาจ้องมองของ จิน เซียงตง อย่างตั้งใจแบบนี้ได้เพราะหัวใจดวงน้อยๆของเธอมันเต้นแรงซะจนควบคุมไม่ได้แล้วเธอก็เริ่มรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนผ่าวด้วย

"คุณใช้ชีวิตตามชื่อเสียงของคุณ!"

ลู่ เจียเอ๋อร์ ทำตามหัวใจและความรู้สึกของศิลปะความงามด้วยเหตุนี้

หลังจากที่ จิน เซียงตง ได้รับคำตอบที่เขาต้องการแล้ว ปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย "ข้อมูลของผมไม่ค่อยรั่วไหลออกไป ผมเลยถูกโลกภายนอกเข้าใจผิดมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ศาสตราจารย์ลู่ ได้โปรดช่วยชี้แจงข้อเท็จจริงนี้ในอนาคตหน่อยนะครับ!"

"มีค่าจ้างแล้วก็ค่าประชาสัมพันธ์ให้หรือเปล่า?" ลู่ เจียเอ๋อร์ ยิ้มและกล่าว

"ไม่มี แต่ผมสามารถขอบคุณ คุณเป็นการส่วนตัวได้ครับ ศาสตราจารย์ลู่!" จิน เซียงตง กล่าว

"โอเค๊" ลู่ เจียเอ๋อร์ เห็นด้วยอย่างไม่เห็นแก่ตัวเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเขา ดวงตาของเธอก็เป็นประกายทันที

มองลึกเข้าไปในดวงตาที่กะพริบของ ลู่ เจียเอ๋อร์ ซึ่งมันเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้า ท้องฟ้านั้นเต็มไปด้วยหมู่ดาวมากมายที่ปรากฏขึ้นภายในจิตใจของ จิน เซียงตง และเธอคนที่นั่งตรงข้ามเขานั่นก็คือ ลู่ เจียเอ๋อร์ เธอเปรียบดั่งดวงดาวที่ส่องสว่างที่สุดแล้วในขณะนี้