บทที่ 549 - ไม่ใช่คนอื่นคนไกล?

บทที่ 549 - ไม่ใช่คนอื่นคนไกล?

ซ่งเหอซิวเห็นภรรยาหน้าตื่นตระหนก ในใจเขาก็ร้อนรน "เจ้าอย่ากลัวนะ ทำใจดีๆ ไว้ ข้าอยู่นี่ ข้าจะอยู่ตรงนี้ตลอด"

สวีเฉ่าเฉ่าเห็นดังนั้น จึงดันหลังเขาให้เดินไปทางประตู "ท่านเป็นผู้ชาย ไม่รู้อะไรเรื่องพวกนี้หรอก ออกไปรอข้างนอกเถอะ"

ซ่งเหอซิวแย้ง "ข้า... ข้าจะไม่ทำตัวเกะกะ ให้ข้าอยู่ข้างๆ นางเถอะนะ"

สวีเฉ่าเฉ่ายืนกราน "ไม่ได้ ท่านเป็นบุรุษ จะมาอยู่ในห้องคลอดทำไม รีบออกไปเถอะ อย่ามาเพิ่มความวุ่นวาย ท่านอยู่นานเท่าไหร่ ซูหว่านก็ยิ่งเจ็บนานเท่านั้น"

เมื่อก่อนในหมู่บ้านก็เคยมีผู้ชายจะเฝ้าดูเมียคลอดลูกในห้อง

ผลปรากฏว่าพอเห็นเด็กตัวแดงๆ เปื้อนเลือดออกมา แล้วเห็นเมียตัวเองเลือดท่วม ก็ตกใจจนเป็นลมล้มพับไป

ถึงจะไม่รู้ว่าซ่งเหอซิวใจกล้าแค่ไหน แต่เขามีโรคหัวใจ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝันกลางคัน จึงต้องไล่เขาออกไปก่อน

ซ่งเหอซิวทำได้เพียงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางภรรยา

เซิ่งซูหว่านพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "ท่านออกไปก่อนเถอะเจ้าค่ะ"

ซ่งเหอซิวอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ท่านหมอกับหมอตำแยก็มาถึงพอดี และช่วยกันไล่เขาออกไป

เขาเถียงคนพวกนี้ไม่ชนะ สุดท้ายจำต้องยอมเดินออกไป

สวีเฉ่าเฉ่ารีบปิดประตูลงกลอน เขาทำได้เพียงเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความกระวนกระวาย

ซุนอวี้เหลียนและเฉียนเหมยเหมยรีบยกน้ำร้อน กรรไกร และอุปกรณ์ทำคลอดอื่นๆ ที่เตรียมไว้ เข้าไปในห้องของเซิ่งซูหว่านอย่างรวดเร็ว

จี้จิ่งหนานที่อยู่ด้านนอก เห็นพวกผู้หญิงยกน้ำเข้าๆ ออกๆ ก็พึมพำเสียงเบา "ดูท่าจะคลอดจริงเสียแล้ว"

ลูกน้องคนหนึ่งถามขึ้น "นายท่าน เราต้องทำอะไรบ้างขอรับ"

จี้จิ่งหนานสั่ง "เหมือนเมื่อกี้ เฝ้าระวังรอบเรือนให้ดี แล้วก็ให้คนคอยจับตาดูภายในเรือนด้วย ถ้ามีใครฉวยโอกาสตอนชุลมุนแฝงตัวเข้าไป ไม่ต้องมารายงานข้า ฟันมันทิ้งได้เลย"

"ขอรับ"

เด็กทั้งสามคน เพื่อไม่ให้เกะกะผู้ใหญ่ จึงมายืนรวมกันอยู่ใต้ต้นไม้ในลานบ้าน

ซ่งชูไหวเพิ่งเคยเห็นคนในบ้านร้อนรนกันขนาดนี้เป็นครั้งแรก จึงถามด้วยความกังวล "พี่เสี่ยวซวง พี่เสี่ยวซวน ทุกคนดูแตกตื่นกันจัง ผู้หญิงคลอดลูกนี่อันตรายมากเลยหรือขอรับ"

เหอเสี่ยวซวงตอบ "ข้าก็ไม่เคยเห็นคนคลอดลูกหรอก แต่เคยได้ยินคนเขาพูดกันว่า การคลอดลูกก็เหมือนก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปในประตูนรกแล้ว"

ยิ่งเป็นท้องแฝดด้วยแล้ว ยิ่งอันตรายเข้าไปใหญ่

เมื่อก่อนตอนอยู่ในเมือง นางมักได้ยินพวกหญิงสูงวัยคุยกันว่า เมียบ้านไหนคลอดลูกไม่ออก หรือคลอดออกมาแล้วแม่ตาย

หรือไม่ก็แม่รอด แต่ลูกคลอดออกมาแล้วไม่มีลมหายใจ

ถึงขั้นมีคนท้องแฝด แต่เพราะทารกผิดท่า ทำให้คลอดไม่ออก ตายทั้งกลมสามศพก็มี

แต่เรื่องพวกนี้นางไม่กล้าพูดออกมา กลัวจะทำซ่งชูไหวขวัญเสีย

ซ่งเสี่ยวซวนเคยเห็นพวกอนุภรรยาในจวนตระกูลเซิ่งคลอดลูกมาเยอะ แต่ซ่งชูไหวยังเด็ก นางไม่อยากให้เขาตกใจ จึงพูดปลอบว่า "อาไหว วางใจเถอะ ท่านอาสะใภ้ท้องนี้เป็นท้องที่สี่แล้ว ได้ยินว่าผู้หญิงที่เคยผ่านการคลอดลูกมาแล้ว จะคลอดง่ายขึ้นเรื่อยๆ"

ซ่งชูไหวพยักหน้า ตัวเกร็งด้วยความเครียด

เขายังคงกังวลอยู่ดี

เขารู้เรื่องที่พี่ชายพี่สาวสองคนแรกของเขาคลอดออกมาแล้วเสียชีวิตดี

...

อีกด้านหนึ่ง เซิ่งลี่ลี่เห็นคนของตัวเองไม่กล้าบุกเข้าไป ก็ตะโกนด่ากราด "พวกเจ้ามัวยืนบื้ออะไรอยู่ รีบบุกเข้าไปสิ ที่นี่เป็นบ้านสามีของท่านอาข้า ไม่ใช่คนอื่นคนไกล บุกเข้าไปก็ไม่มีใครกล้าว่าอะไรหรอก"

ซ่งชูหม่านพูดเสียงเรียบ "ไม่ใช่คนอื่นคนไกล? เจ้าไม่เห็นพวกเราเป็นคนอื่น แต่พวกเราเห็นพวกเจ้าเป็นคนอื่น ในเมื่อสืบรู้ว่าพวกเราอยู่ที่นี่ ก็ย่อมต้องเคยได้ยินชื่อเสียงข้ามาบ้าง รู้ว่าข้ามีพละกำลังมหาศาล ถ้าไม่กลัวโดนข้าซ้อม ก็ดาหน้ากันเข้ามาเลย"

[จบแล้ว]