บทที่ 527 - เพราะเจ้าดีกับพวกเขาเกินไป

บทที่ 527 - เพราะเจ้าดีกับพวกเขาเกินไป

เรื่องในอดีต นางรู้ตัวว่าทำเกินไปจริงๆ

แต่นางไม่ชอบขี้หน้าเซิ่งซูหว่านนี่นา ตอนนางบุกไปขอเงินที่ตระกูลเซิ่ง คนตระกูลเซิ่งยังเอาไม้ไล่ตีนางจนได้แผลกลับมา

ความแค้นนี้ นางก็ต้องมาลงกับเซิ่งซูหว่านสิ

นางไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรกที่ซ่งเหอซิวจะแต่งงานกับเซิ่งซูหว่าน แถมยังโดนบ้านเซิ่งดูถูกอีก นางเกลียดเซิ่งซูหว่านเข้าไส้ อยากให้ตายๆ ไปซะ

แต่เซิ่งซูหว่านดวงแข็ง รู้ว่าลูกตายไปตั้งสองคนก็ยังไม่สติแตกจนเป็นบ้า

ไม่อย่างนั้นถ้าให้ซ่งเหอซิวแต่งกับลูกสาวเศรษฐี สินเดิมที่เจ้าสาวเอามาคงทำให้นางสุขสบายไปได้อีกนานโข

ซ่งเหอซิวอ่านออกเขียนได้ สมัยที่ยังไม่ได้หมั้นหมายกับเซิ่งซูหว่าน ก็มีแม่สื่อมาทาบทามแนะนำลูกสาวบ้านรวยให้ตั้งเยอะ

มีแม่สื่อคนหนึ่งถึงกับมาบอกนางว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งชอบพอซ่งเหอซิว ถ้าได้แต่งเข้าบ้านซ่ง จะแถมเงินสินเดิมมาให้ยี่สิบตำลึง

ใครจะไปรู้ว่าพอนางไปบอกซ่งเหอซิว เขากลับปฏิเสธทันควันแบบไม่ต้องคิด

แถมยังมัดมือชก วันแรกหมั้นกับเซิ่งซูหว่าน วันรุ่งขึ้นก็แต่งงานเลย ทำเอานางหาทางขัดขวางไม่ทัน

ซ่งเหอซิวหันไปมองเกาซือเยว่กับหวงเสี่ยวลี่ที่ยังนั่งกองอยู่กับพื้น พูดเสียงเย็น "รวมถึงพวกเจ้าสองคนด้วย"

ทั้งสองคนเห็นสายตาอำมหิตของเขาก็รีบตั้งท่าระวังตัว

ถ้าเขาสั่งให้ซ่งชูหม่านมาตบอีก พวกนางจะวิ่งหนีทันที

ซ่งเหอซิวสงบสติอารมณ์ลงนิดหนึ่งก่อนพูดต่อ "ลูกสี่คนของพวกเจ้า ตั้งแต่เกิดมาข้าก็เป็นคนหาเลี้ยง พวกเจ้าก็เป็นแม่คนเหมือนกัน ไม่มีหัวใจบ้างเลยหรือไง"

"ทนดูเมียข้าใจสลายเพราะเสียลูกไปต่อหน้าต่อตา พวกเจ้าคงสะใจมากสินะ"

"ครอบครัวข้าไปทำอะไรให้พวกเจ้าเจ็บช้ำน้ำใจนักหนา ถึงได้ทำร้ายพวกเราครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้!"

คนบ้านซ่งเห็นซ่งเหอซิวโกรธจัด แต่พวกเขายังมีเรื่องต้องพึ่งพาเขาอยู่ จึงได้แต่เงียบกริบ

ซ่งชูหม่านทำหน้าไร้เดียงสาพูดขึ้น "ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดต่อพวกเขาหรอกเจ้าค่ะ เป็นเพราะท่านดีกับพวกเขามากเกินไปต่างหาก เลี้ยงดูพวกเขาจนเคยตัว พวกเขาก็เลยกลัวว่าถ้าท่านมีลูกของตัวเอง เงินที่จะเอามาให้พวกเขาใช้ก็จะน้อยลง"

"กลัวว่าถ้าท่านมีทายาทของตัวเอง ท่านก็จะไม่รักลูกหลานของพวกเขา แล้วลูกหลานพวกเขาก็จะมาเอาเปรียบตักตวงจากท่านได้น้อยลง"

"พวกเขาอยากให้ท่านสิ้นไร้ทายาทสืบสกุล พอท่านแก่ตัวลง ไม่มีลูกหลาน ท่านก็ต้องยอมให้ลูกหลานพวกเขามาเลี้ยงดู แล้วท่านก็จะต้องช่วยออกเงินแต่งเมียให้ลูกหลานพวกเขาอีก"

"พวกเขาอยากให้ท่านเลี้ยงดูพวกเขาไปชั่วชีวิต เลี้ยงลูกพวกเขาไปชั่วชีวิต เผลอๆ จะให้เลี้ยงหลานของพวกเขาด้วย"

ซ่งเหอซิวตะลึงงัน มองหน้าคนบ้านซ่งเดิมอย่างไม่อยากเชื่อ "พวกเจ้าทำเรื่องทั้งหมดนี้เพราะเหตุผลแค่นี้เองหรือ พวกเจ้ามันชั่วช้าสารเลว! พวกเจ้ามันเลี้ยงไม่เชื่องจริงๆ ข้าจะไปแจ้งความ ข้าจะเอาพวกเจ้าเข้าคุกให้หมด!"

ซ่งเซี่ยงเฉียนได้ยินว่าจะแจ้งความ ก็ทนไม่ไหวพูดขึ้นมา "พวกเราเป็นพ่อแม่บังเกิดเกล้าของเจ้านะ ปู่ย่าขายหลานมีให้เห็นถมเถไป เจ้าไปแจ้งความก็ไร้ประโยชน์ นี่มันเรื่องในครอบครัว!"

ซ่งชูหม่านสวนทันควัน "ถึงจะเป็นเรื่องในครอบครัว แต่กฎหมายแคว้นเสวียนหลิงระบุไว้ชัดเจน ห้ามผู้ใดซื้อขายทารกแรกเกิด ผู้ฝ่าฝืนมีโทษหนัก อย่าว่าแต่พวกเจ้าเลย ต่อให้เป็นพ่อแม่แท้ๆ ก็ไม่มีข้อยกเว้น"

หลี่ชุ่ยชุ่ยชะงัก ตะโกนลั่น "ซ่งเหอซิว ซ่งชูหม่าน ถ้าพวกเจ้ากล้าส่งพ่อแม่แท้ๆ เข้าคุก ต่อไปลูกหลานบ้านเจ้าก็อย่าหวังจะได้แต่งเมียเลย"

ซ่งชูหม่านเลิกคิ้ว "เจ้าคิดว่าคนอื่นเขาจะไม่มีเหตุผลเหมือนพวกเจ้างั้นหรือ บ้านข้าจะแต่งสะใภ้ ก็จะแต่งแต่คนที่เข้าใจและเห็นด้วยกับการกระทำของบ้านข้าเท่านั้นแหละ"

[จบแล้ว]