บทที่ 490 - จุดจบคนชั่วและการเริ่มต้นสืบหาความจริง

บทที่ 490 - จุดจบคนชั่วและการเริ่มต้นสืบหาความจริง

"ข้ามีความรู้สึกสังหรณ์ใจว่านางอาจจะเป็นพี่สาวของข้า"

เซียวเสวียนหลีได้ยินดังนั้นก็ทำสีหน้าจริงจัง "งั้นเริ่มตรวจสอบจากตัวเฉินซวงซวง ถ้าจะสืบว่านางใช่พี่สาวเจ้าหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก ข้าจะช่วยเจ้าเอง"

ซ่งชูหม่านซาบซึ้งใจมาก "ขอบคุณพี่ชายหลีมาก รอให้นางตื่นข้าจะลองถามนางดู ถึงตอนนั้นค่อยสืบจากประวัติและสิ่งที่นางเคยเจอมา รับรองว่าจะต้องรู้เรื่องเร็วขึ้นแน่นอน"

...

ตกดึก หลิวชุ่ยหงกำลังร้องห่มร้องไห้อยู่ในงานศพ "สามีข้าช่างอาภัพนัก ข้ายังไม่ทันจะยืมเงินได้ เขาก็จากไปเสียแล้ว"

"พ่อของลูกเอ๊ย เจ้าตายไปแล้วข้าจะอยู่ยังไง"

ชาวบ้าน ข ถามขึ้นว่า "ไม่ใช่ว่ามีคนให้เจ้าขายของแล้วบอกจะกลับไปเอาเงินมาให้หรอกหรือ เขาไม่กลับมาเหรอ"

หลิวชุ่ยหงแอบดีใจในใจ วันนี้สวรรค์เข้าข้างนางจริงๆ ที่ทำให้ไฟไหม้บนเขา ดึงดูดชาวบ้านทุกคนไปดู จนไม่มีใครเห็นคนคนนั้นถือเงินกลับมาหานาง

หลิวชุ่ยหงตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ "ใช่แล้ว ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงไม่กลับมา น่าจะเสียดายเงิน ไม่อยากให้ข้ายืมแล้วกระมัง"

ชาวบ้านต่างพากันมองนางด้วยความสงสาร

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ทางการกว่าสิบคนก็บุกเข้ามาในงานศพอย่างรวดเร็ว

หลิวชุ่ยหงเห็นเจ้าหน้าที่ หัวใจก็กระตุกวูบ

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งประกาศเสียงดัง "หลิวชุ่ยหง มีคนไปแจ้งความว่าเจ้าฆ่าคนตายสองศพ ตามพวกเราไปสอบสวนเดี๋ยวนี้"

หลิวชุ่ยหงลนลาน "ข้าไม่ได้ฆ่าคน พวกท่านใส่ร้ายข้า"

เจ้าหน้าที่คนนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง สั่งให้ลูกน้องลงมือทันที

ไม่นานนัก คนที่เข้าไปชันสูตรศพตาเฒ่าเกาก็ออกมาบอกว่า "หัวหน้า คนผู้นี้ถูกบีบคอจนตาย ที่คอยังมีรอยนิ้วมืออยู่เลย"

อีกคนหนึ่งก็วิ่งกลับมาจากหลังบ้าน "หัวหน้า หลังบ้านขุดเจอศพจริงๆ ด้วย ตอนนี้หามมาแล้ว"

ชาวบ้านต่างตื่นตะลึงกับข่าวร้ายที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน

ชาวบ้านคนหนึ่งเดินไปดูศพที่หามมาจากหลังบ้าน พอเห็นหน้าก็จำได้ทันที

"หลิวชุ่ยหง เจ้ามันอำมหิตเกินไปแล้ว ฆ่าผัวตัวเองยังไม่พอ ยังฆ่าคนที่เอาเงินมาให้เจ้าอีก"

"นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าหลิวชุ่ยหงจะเป็นคนแบบนี้"

"เงินพวกนั้นก็คงโดนนางฮุบไปแล้วแน่ๆ"

"ต้องใช่แน่ๆ"

เจ้าหน้าที่ค้นตัวนางจนเจอเงินสิบตำลึง

หลิวชุ่ยหงยังคิดจะแก้ตัว แต่เจ้าหน้าที่ไม่เปิดโอกาสให้นางพูดอีก สั่งให้คนอุดปากแล้วลากตัวไปทันที

ภายหลังได้ข่าวว่าหลิวชุ่ยหงถูกตัดสินประหารชีวิต

ส่วนชาวบ้าน ก ที่ถูกนางฆ่าตาย ก็สืบพบว่าเคยก่อคดีฆ่าคนมาหลายศพเช่นกัน หมู่บ้านเฮยอวี๋กำจัดคนชั่วไปได้ถึงสามคน ทำให้บรรยากาศในหมู่บ้านดีขึ้นผิดหูผิดตา

แต่นั่นก็เป็นเรื่องในภายหลัง

วันรุ่งขึ้น

ซ่งชูไหวเปิดประตูห้องออกมา ก็เห็นนกนางนวลสี่ตัวยืนอยู่ในลานบ้าน

พอเห็นพวกมันกำลังกินอาหารทะเลอย่างเอร็ดอร่อย เขาก็อารมณ์ดีเดินเข้าไปลูบหัวพวกมัน

ซ่งชูหม่านเดินเข้ามาจากหน้าประตู ทำหน้าเสียดายบอกว่า "อาไหว วันนี้คงออกทะเลไม่ได้ชั่วคราว ลมทะเลแรงมาก เพื่อความปลอดภัยคงต้องพักก่อน"

ซ่งชูไหวนึกถึงเงินมากมายที่หาได้เมื่อวาน ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไร "อื้ม ไปไม่ได้ก็ไม่ต้องไป"

หลังกินข้าวเช้าเสร็จ คนบ้านซ่งบ้านใหญ่ต่างพากันไปดูอาการเฉินซวงซวง

เมื่อคืนกลางดึกเหอเสี่ยวซวงลุกมาดูนาง พบว่านางมีไข้สูง ซ่งชูหม่านจึงต้มยาให้กิน รจนไข้ลดถึงได้กลับไปนอน

อาจจะเพราะรู้สึกว่าเปลี่ยนสภาพแวดล้อมแล้ว รู้ว่าตัวเองจะไม่โดนตีอีก รู้ว่าที่นี่ปลอดภัย นางจึงหลับได้อย่างวางใจ

ครอบครัวซ่งเห็นนางยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น แต่แน่ใจว่านางแค่หลับไปเท่านั้น จึงเบาใจ

ซ่งชูหม่านพาน้องชายทั้งสองเดินมุ่งหน้าไปทางบ้านตระกูลซ่งบ้านเดิม

ซ่งชูไหวถามด้วยความสงสัย "ท่านพี่ พวกเราจะไปไหนกันหรือ"

[จบแล้ว]