บทที่ 376 - เงินยังไม่พอใช้

บทที่ 376 - เงินยังไม่พอใช้

ซ่งชูหม่านดีใจรีบพูดต่อ "ท่านพ่อ ถ้ามีเวลาท่านไปในเมืองกับข้า เราไปซื้อที่ดินเพิ่มกันเถอะเจ้าค่ะ จะปลูกห้าไร่หรือสิบไร่ก็เหมือนกัน จ้างคนสามสิบคนแล้ว จะจ้างคนมาช่วยทำนาเพิ่มอีกสักหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก"

ตอนนี้ในหมู่บ้านมีแรงงานที่หางานทำไม่ได้อยู่เยอะแยะไปหมด

ซ่งเหอซิวเดิมทีอยากจะบอกว่ารอให้ที่ดินห้าไร่นี้ปรับปรุงสำเร็จก่อนค่อยซื้อเพิ่ม

แต่เห็นลูกสาวมั่นใจขนาดนี้ เขาก็ไม่อยากขัด "ได้สิ ลูกอยากซื้อเท่าไหร่ก็ซื้อเลย พ่อไม่ขัดข้อง"

ซ่งชูหม่านรู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องตกลง นางจึงหันไปจัดการของที่ซื้อมาต่อ

นางวางวัสดุทำดอกไม้พันไหมไว้บนโต๊ะแล้วพูดอย่างจริงจัง "ท่านแม่ ท่านอา เสี่ยวซวง นี่คือวัสดุทำดอกไม้พันไหม ครึ่งเดือนที่ผ่านมาพวกท่านก็เรียนรู้กันจนเป็นแล้ว ค่อยๆ ลองทำดูนะเจ้าคะ"

เซิ่งซูหว่านรับคำ "ได้จ้ะ"

"จริงสิ" ซ่งชูหม่านหยิบเงินที่ได้จากการขายดอกไม้พันไหมวันนี้ออกมา ยิ้มร่าพลางว่า "วันนี้ขายดอกไม้ดีมาก ระหว่างทางเถ้าแก่เจียงกับลุงซุนก็ช่วยซื้อไปตั้งหลายดอก ไปถึงจวนอ๋องกงซวน ท่านย่ากับพี่หลี แล้วก็คนในจวนอ๋องก็ช่วยอุดหนุนอีกเยอะเลย ขายหน้าร้านก็ดี วันนี้วันเดียวขายได้ตั้งสองร้อยสิบตำลึงแน่ะ"

ผู้ใหญ่ทุกคนในที่นั้นตกตะลึง

หมายความว่า ฝนตกติดต่อกันมาครึ่งเดือน ที่บ้านก็ยังหาเงินได้ถึงสองร้อยสิบตำลึงเชียวหรือ

ซ่งเหอซิวรำพึง "เมื่อก่อนเคยได้ยินว่าเงินของผู้หญิงหาได้ง่ายที่สุด นึกไม่ถึงว่าดอกไม้พันไหมจะขายดีขนาดนี้"

เซิ่งซูหว่านมองลูกสาวด้วยความภูมิใจ "อามานเก่งจริงๆ ต่อให้ไม่ออกทะเล ก็ยังหาเงินได้มากมายขนาดนี้"

ซ่งชิงชิงยิ้มตาหยี "สมกับเป็นหลานสาวข้าจริงๆ"

"ดอกไม้พวกนี้เราช่วยกันทำ ทุกคนเก่งเหมือนกันหมดแหละเจ้าค่ะ" ซ่งชูหม่านยิ้มตอบ "แต่วันนี้ข้าก็จ่ายไปหลายสิบตำลึงเหมือนกัน ถึงจะจ่ายไปเยอะ แต่ตอนนี้ในมือข้าก็มีเงินเกินหนึ่งพันตำลึงแล้ว แต่ว่ากว่าจะสร้างบ้านเสร็จ ในมือน่าจะเหลือแค่สองสามร้อยตำลึง"

สร้างบ้านเสร็จแล้ว ยังต้องตกแต่งอีก

ถ้าทุกเรือนต้องลงเฟอร์นิเจอร์ดีๆ แล้วก็ต้นไม้ดอกไม้ประดับต่างๆ เกรงว่าเงินในมือก็ยังไม่พอใช้

แต่โชคดีที่เรือประมงน่าจะเสร็จเร็วๆ นี้ ถึงตอนนั้นรายได้ของนางก็จะเพิ่มขึ้นอีก

ซ่งชูหม่านหยิบเงินออกมาสามสิบตำลึง แบ่งให้เซิ่งซูหว่าน ซ่งชิงชิง และเหอเสี่ยวซวงคนละสิบตำลึง "ท่านแม่ ท่านอา พี่สาว เงินส่วนใหญ่ฝากไว้ที่ข้าก่อน แต่เศษเงินพวกนี้ให้พวกท่าน แต่ละคนควรจะพกเงินติดตัวไว้บ้างนะเจ้าคะ"

มองดูเงินในมือ ทั้งสามคนดีใจมากและไม่ได้ปฏิเสธ

ซ่งชิงชิงซาบซึ้งใจกล่าวว่า "อามาน ให้ข้ากับเสี่ยวซวงยี่สิบตำลึงนี่ก็พอแล้ว รูปแบบดอกไม้เจ้าเป็นคนคิด พวกข้าแค่ทำตามง่ายๆ ครึ่งเดือนแม่ลูกข้าหาได้ยี่สิบตำลึง ถ้าเป็นเมื่อก่อนข้าไม่กล้าแม้แต่จะฝันด้วยซ้ำ พอแล้ว พอแล้วจริงๆ"

แค่ได้ช่วยงานพี่ชาย นางก็ดีใจมากแล้ว

เงินยี่สิบตำลึง ต่อให้นางย้ายออกไปอยู่เอง ก็สร้างบ้านหลังเล็กๆ อยู่กับลูกสาวได้สบาย

เซิ่งซูหว่านก็พูดเสริม "อามาน สร้างบ้านยังต้องใช้เงินอีกเยอะ ลูกเก็บไว้เถอะ"

วันหน้าถ้าน้องสาวกับหลานสาวจำเป็นต้องใช้เงิน พวกเขาค่อยให้อีกทีก็ได้

ตอนนี้ให้ไปเยอะเกิดเหอต้าเฉวียนโผล่มาทวงเงิน แล้วพวกนางใจอ่อนจะแย่เอา

โดยเฉพาะเหอเสี่ยวซวง ยังไงก็มีสายเลือดของเหอต้าเฉวียน ถ้าโดนหลอกเอาเงินไปหมด คงน่าเจ็บใจพิลึก

[จบแล้ว]