บทที่ 369 - ร่ำรวยมหาศาล

บทที่ 369 - ร่ำรวยมหาศาล

"แต่ยังดีที่คนผ่านไปมาแถวนั้นส่วนใหญ่เป็นคนดี ช่วยกันเข้าข้างอาจู พวกข้ายังไม่ทันได้ออกไปช่วย อาจูก็จัดการเองเสร็จเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ"

ไท่หวงไท่โฮ่วโกรธจัดทันที "บังอาจนัก ลูกสาวเถ้าแก่เล็กๆ คนหนึ่ง กล้าทำตัวกร่างคับเมือง ไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตาเลยหรือ"

เซียวเสวียนหลีกล่าวเสริม "ตอนนั้นข้าก็ดูอยู่ข้างๆ เห็นพฤติกรรมของแม่นางคนนั้นแล้ว คาดว่าคงไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำเรื่องแบบนี้"

เสิ่นถังอวี้สนับสนุน "แค่ลูกสาวเถ้าแก่ยังกล้าดูหมิ่นกฎหมาย ถ้ามีตำแหน่งขุนนางสักหน่อย ไม่รู้จะวางก้ามในเมืองขนาดไหน"

ท่านอ๋องกงซวนทำสีหน้าจริงจัง "ท่านย่า คุณชายหลี เรื่องนี้มอบให้ข้าจัดการเถอะ รับรองว่าจะให้ความเป็นธรรมกับอาจูอย่างเหมาะสม"

ไท่หวงไท่โฮ่วพยักหน้า "งั้นก็ฝากด้วยนะ อาจูถือเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้า ถ้าไม่มีนาง ป่านนี้ข้าคงไม่อยู่แล้ว"

เซียวเสวียนหลีกำชับ "ต้องเชือดไก่ให้ลิงดู ให้พวกอันธพาลครองตลาดพวกนั้นได้รับบทเรียน"

ท่านอ๋องกงซวนรับคำ "ท่านย่าวางใจ ข้าจะจัดการให้เรียบร้อย"

ซ่งชูหม่านได้ยินดังนั้นก็ซาบซึ้งใจ "ขอบพระคุณท่านย่า ขอบพระคุณท่านอ๋องเจ้าค่ะ"

ไท่หวงไท่โฮ่วยิ้มอย่างเมตตา "ไม่ต้องเกรงใจ มากินข้าวเถอะ แม้ข้าจะรู้ว่าที่บ้านเจ้ามีของทะเลเยอะแล้ว แต่พ่อครัวแต่ละคนก็มีวิธีทำไม่เหมือนกัน มื้อเที่ยงวันนี้เลยเน้นของทะเลเป็นหลัก พวกเจ้าลองชิมดูนะ"

ไม่นาน สาวใช้ก็ทยอยยกอาหารขึ้นโต๊ะจนครบ

ได้กลิ่นหอมของอาหาร ซ่งชูไหวกับเหอเสี่ยวซวงอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเอือกใหญ่

ซ่งชูหม่านเองก็น้ำลายสอ

นั่นสินะ ถึงที่นี่จะเป็นยุคโบราณ ไม่มีเครื่องปรุงรสซับซ้อนเหมือนชาติก่อน แต่อาหารการกินของชนชั้นสูง ก็ล้วนเป็นรสเลิศทั้งนั้น

ไท่หวงไท่โฮ่วหยิบตะเกียบ คีบเนื้อปลาขึ้นมากินคำหนึ่ง "ทุกท่าน กินกันเถอะ"

เซียวเสวียนหลีก็คีบเนื้อปลามากินคำหนึ่ง

เห็นทั้งสองคนเริ่มกินแล้ว ครอบครัวท่านอ๋องกงซวนถึงได้เริ่มลงมือ

ซ่งชูไหวกับเหอเสี่ยวซวงสบตาพี่สาว พอเห็นนางพยักหน้า ถึงได้ยื่นตะเกียบออกไป

เห็นซ่งชูหม่านใช้ตะเกียบกลางคีบอาหาร ซ่งชูไหวกับเหอเสี่ยวซวงก็ทำตามอย่างนาง

ไท่หวงไท่โฮ่วและคนอื่นๆ มองหน้ากัน นึกไม่ถึงว่าเด็กสามคนนี้จะรู้ธรรมเนียมดีขนาดนี้

ความจริงซ่งชูหม่านก็แปลกใจเหมือนกัน ที่คนรวยในยุคนี้มีนิสัยใช้ตะเกียบกลางกันแล้ว

แต่ก็ดีเหมือนกัน ดีต่อสุขภาพของทุกคน

ซ่งชูหม่านคีบเนื้อปลาเข้าปาก พอกลืนลงไป แล้วมองดูรูปร่างของปลา ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง "นี่คือปลาหมอทะเลหรือเจ้าคะ"

เซียวเสวียนหลียิ้มตอบ "อาจู ลิ้นเจ้าดีจริงๆ นี่คือปลาหมอทะเล แถมยังเป็นปลาหมอทะเลที่ขนมาจากบ้านเจ้าด้วย วันนี้ร้านเทียนไว่ส่งของทะเลมาให้ ของทะเลบนโต๊ะนี้ทั้งหมดมาจากบ้านเจ้าทั้งนั้น"

จื่อหยวนเงยหน้ามองฟ้า

ไม่ใช่แค่วันนี้หรอก ของทะเลที่ร้านเทียนไว่ขนไปทุกวัน ส่วนหนึ่งถูกส่งเข้าวังหลวง แม้แต่จวนอ๋องกงซวนยังไม่ได้เลย

คนจวนอ๋องกงซวนวันนี้ถือว่าได้อานิสงส์จากเจ้านายของเขาและไท่หวงไท่โฮ่วแท้ๆ

ไม่อย่างนั้นถ้าวันนี้พวกเขาอยากกินของทะเลสดๆ ก็ต้องไปกินที่ร้านเทียนไว่เท่านั้น

ซ่งชูหม่านพยักหน้า "ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

เสิ่นหานรุ่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็แนะนำอาหารให้ซ่งชูหม่าน "อาจู กับข้าวพวกนี้อร่อยมากนะ อันนี้คือกุ้งม้วนหมี่กรอบ ไข่ผัดปลาดาว ปลาหมึกยักษ์อบซอส ปลาเกล็ดขาวต้มต้นหอม ปลาสากตุ๋นน้ำใส กุ้งกุลาดำนึ่ง อันนี้รังนก เป๋าฮื้อย่าง"

เป๋าฮื้อย่างหรือ

คาดว่าคงใช้ของแห้งทำกระมัง

นั่นสินะ จวนอ๋องกงซวนนี่ร่ำรวยมหาศาลจริงๆ

ซ่งชูหม่านชิมทุกอย่าง "อร่อยทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ"

[จบแล้ว]