บทที่ 287 - กุ้งขาว ปลาจาระเม็ดทอง ปลาเข็ม ปลาตาเดียว

บทที่ 287 - กุ้งขาว ปลาจาระเม็ดทอง ปลาเข็ม ปลาตาเดียว

"แล้วก็เลิกคิดเรื่องเอาชีวิตไปบูชายันต์เจ้าแม่สมุทรได้แล้ว สถานการณ์ของอาหม่านนั้นพิเศษ อย่าคิดจะเลียนแบบนาง"

"ต่อไปก็ตั้งใจทำงาน อย่าขี้เกียจ อาหม่านจะได้จ้างเจ้าทำงานบนเรือนานๆ แต่ถ้าเจ้าถือว่าตัวเองเด็กแล้วอู้งาน หรือเล่นลูกไม้ ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่อาหม่านเลย พวกข้าสี่คนก็คงไม่เอาเจ้าไว้เหมือนกัน"

เจิงเสี่ยวหนานรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ "วางใจได้เลย ถ้าวันหน้าข้าอู้งาน ขอให้ฟ้าผ่าตาย หรือไม่ก็ตกลงไปในทะเลให้ปลากินเลย"

หยางชิงลี่พอใจกับคำตอบนี้

ซ่งชูหม่านได้ยินดังนั้น ก็เพียงแค่ยิ้มบางๆ

พอหันไปมองทะเล เห็นของทะเลลอยอยู่ ซ่งชูหม่านก็ตะโกนบอก "ทุกคนรีบเอาสวิงมาเร็ว บนผิวน้ำมีปูเต็มไปหมดเลย"

ทุกคนรีบมองตามสายตานางไป ก็เห็นปูตัวใหญ่ลอยอยู่บนผิวน้ำจริงๆ ต่างคนต่างรีบคว้าสวิงมาตัก

"ปูเยอะมากเลย"

"เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นปูลอยอยู่บนผิวน้ำเยอะขนาดนี้มาก่อน"

"ปูพวกนี้ตัวใหญ่ด้วย ตัวหนึ่งต้องขายได้หลายร้อยอีแปะแน่ๆ"

"วันนี้โชคดีจริงๆ"

...

เจิงเสี่ยวหนานก็หยิบสวิงอันเล็กมาอันหนึ่ง พยายามตักปูอย่างสุดความสามารถ

วันนี้ได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ

ไม่นาน คนบนเรือก็ตักปูบนผิวน้ำใส่ถังไม้ได้ถังแล้วถังเล่า

ผ่านไปหนึ่งก้านธูป ปูก็ถูกตักจนเกือบหมด

ซ่งชูหม่านตักปูตัวสุดท้ายขึ้นมา เห็นปูเต็มถังไม้เล็กสองถัง ก็ยิ้มตาหยี "ไม่เลวเลย วันนี้น่าจะได้ปูเป็นร้อยตัว ตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น ถึงจะเป็นปูม้า แต่มีให้จับก็ดีถมไปแล้ว"

คนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย

อวนก็หย่อนลงไปพักหนึ่งแล้ว ซ่งชูหม่านจึงบอกว่า "ทุกคนเก็บอวนเถอะ วันนี้รอนานพอสมควรแล้ว เก็บฝั่งซ้ายก่อนนะ"

ทุกคนพยักหน้า เริ่มลงมือเก็บอวน

เจิงเสี่ยวหนานเพิ่งเคยขึ้นเรือครั้งแรก ตัวก็เล็ก พอเข้าไปช่วยก็โดนเบียดจนเกือบล้ม

เขาเห็นซ่งชูไหวรออยู่ข้างหลังก่อน พออวนขึ้นมาเกินครึ่งถึงค่อยเข้าไปช่วยดึง เขาเลยทำตามบ้าง

ซ่งชูหม่านคอยมองเจิงเสี่ยวหนานอยู่ตลอด แอบพยักหน้าในใจ

ใช้ได้ หัวไวยอมปรับตัว

ไม่นาน อวนทั้งสองปากก็ถูกลากขึ้นมา

เจิงเสี่ยวหนานมองของทะเลที่อัดแน่นอยู่ในอวน ตาค้างไปเลย

นี่... นี่มันเยอะเกินไปแล้ว

ขายได้เงินตั้งเท่าไหร่เนี่ย?

ซ่งชูหม่านเดินไปเปิดปากอวนด้วยตัวเอง ไม่นานของทะเลจากอวนทั้งสองก็กองอยู่บนเรือ

เห็นว่าปริมาณยังไม่เยอะมาก ซ่งชูหม่านก็สั่งให้หย่อนอวนทั้งสองลงทะเลอีกรอบ

คนอื่นๆ เริ่มแยกประเภทของทะเล

เจิงเสี่ยวหนานเห็นดังนั้น ก็เข้าไปช่วย

พอเห็นคนอื่นทำท่าเหมือนเป็นเรื่องปกติ เจิงเสี่ยวหนานก็ถามอย่างสงสัยระหว่างที่แยกปลา "พวกท่านอา หลายวันก่อนที่ออกทะเล ก็ได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

หยางชิงรุ่ยยืดอกตอบ "แน่นอน ดวงของน้องสาวอาหม่านของเจ้า ไม่ธรรมดาหรอกนะจะบอกให้"

เจิงเสี่ยวหนานพยักหน้าหงึกหงัก

ในใจตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องทำงานให้ดี ตั้งใจทำงาน จะได้ทำงานนี้ไปนานๆ

ซ่งชูหม่านกวาดตามองของทะเลเหล่านั้น แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "กุ้งขาว ปลาจาระเม็ดทอง ปลาเข็ม ปลาตาเดียว รวมๆ กันแล้วเกินร้อยชั่งแน่นอน เยี่ยมไปเลย"

ปลาเข็มที่เห็นอยู่ตรงหน้า เหมาะเอามาทำน้ำแกง ช่วยเติมสารอาหารให้ร่างกายได้เยอะมาก ทั้งโปรตีน ไขมัน วิตามินบีสอง วิตามินอี แคลเซียม เหล็ก ฟอสฟอรัส แมกนีเซียม สังกะสี และโพแทสเซียม

แถมปลาเข็มยังเป็นอาหารที่มีโพแทสเซียมสูงแต่โซเดียมต่ำ กินบ่อยๆ ช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูงได้ด้วย

[จบแล้ว]