ตอนที่ 1 ฉันขอจีบคุณได้ไหม?

มักกล่าวกันว่าหัวใจของมนุษย์นั้นยากที่จะคาดเดาแต่สำหรับ ลู่ เจียเอ๋อร์ แล้วหัวใจของผู้คนเป็นอะไรที่เข้าใจได้ง่ายเพราะเธอสามารถรับรู้ถึงสิ่งต่างๆ ที่อยู่ภายในใจของใครหลายๆ คนได้เป็นอย่างดี

...

ณ ห้องบรรยายขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัยB กำลังดำเนินการสอนหลักสูตรจิตวิทยาอยู่

"จิตวิทยาพฤติกรรม พูดได้ว่าเป็นการอ่านใจ เราสามารถคาดเดาพฤติกรรมของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าได้อย่างแน่ชัดจากการเคลื่อนไหว ท่าทาง การแต่งกายและสายตา..."

เสียงนี้มาจาก ลู่ เจียเอ๋อร์ ศาสตราจารย์สาวสวยรูปร่างดี

"การเคลื่อนไหวเช่นการสัมผัสที่จมูกเบาๆถือเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าสัมผัสบ่อยเกินไปนั้นสามารถเดาได้เลยว่าพวกเขากำลังโกหกอยู่ อย่างเช่นในกรณีที่รู้จักกันดีของ บิล คลินตัน ครั้งที่ถูกศาลสอบสวนเรื่องอื้อฉาว เขาสัมผัสจมูกไปแล้วทั้งสิ้น 26 ครั้ง ซึ่งนั่นหมายความว่าเขากำลังพยายามปกปิดข้อเท็จจริงด้วยการโกหกขณะใช้อวัยวะสัมผัสที่จมูกเบาๆ ไปด้วยจนติดเป็นนิสัย และอีกอย่างหนึ่งคือถ้าเวลาคนเราโกหกดวงตามักจะกระพริบเองโดยไม่ได้ตั้งใจ..."

ในเวลานี้มีนักศึกษาชายคนหนึ่งยกมือและ ลู่ เจียเอ๋อร์ ก็อนุญาต "เชิญพูดได้ค่ะ"

นักศึกษาชายกล่าวอย่างจริงจัง "ศาสตราจารย์ลู่ คุณพูดถึงคนที่สัมผัสจมูก แล้วถ้าเกิดคนคนนั้นดันเป็นหวัดหรือเป็นไซนัสขึ้นมาล่ะครับ?"

คำพูดของเขาทำให้นักศึกษาหลายคนถึงกับหัวเราะออกมา

ลู่ เจียเอ๋อร์ เหลือบมองไปที่นักศึกษาชาย "แม้ว่าจะมีปัจจัยหลายๆ ด้านหรือหลายๆ สาเหตุ แต่คุณก็ยังสามารถที่จะแปลความหมายในใจของบุคคลนั้นผ่านการแสดงออกหรือปฏิกิริยาของพวกเขาได้อยู่ดี"

"ศาสตราจารย์ลู่ แล้วคุณบอกได้ไหมว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ผ่านคำพูดและการแสดงออกของผม" นักศึกษาชายจ้องไปที่ ลู่ เจียเอ๋อร์ ขณะที่เขากำลังถามคำถามด้วยความสนใจเป็นอย่างมาก

ลู่ เจียเอ๋อร์ ยินดีตอบรับในความสงสัยของนักศึกษาเสมอ เธอหันไปมองที่นักศึกษาชายอย่างรวดเร็ว แล้วเธอก็สังเกตเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงและหล่อเหลากำลังสบตากับเธออยู่

ลู่ เจียเอ๋อร์ จ้องไปที่ใบหน้าของเขาสองถึงสามวิก่อนจะพูดขึ้นว่า "ความคิดจริงๆ ในใจของคุณตอนนี้คือ ศาสตราจารย์ลู่ ที่ยืนอยู่บนแท่นไม่ได้มีแค่ความสวยอย่างเดียวแต่ยังมีความรู้อีกต่างหาก แฟนที่ฉันจะคอยไล่ตามในอนาคตจะต้องเป็นแบบเธอนี่แหละ!"

หลังจากที่พูดออกไป บรรยายในห้องก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ นี่เป็นเรื่องปกติของศาสตราจารย์ลู่ ที่วิธีการสอนของเธอไม่ค่อยเป็นไปตามแบบที่กำหนดไว้สักเท่าไหร่แต่มันก็ผสมผสานกันออกมาได้อย่างลงตัว

"ล้อเล่นหน่า! แต่ปฏิกิริยาของคุณหลังจากได้ยินสิ่งที่ฉันพูดคือ — คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย ตาเบิกกว้าง ปากอ้าออกนิดหน่อย และอายเกินจนยากที่จะควบคุมสีหน้าทั้งหมดไว้ได้ และนี่แสดงให้เห็นว่าคุณประหลาดใจและอายแค่ไหน แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าคำพูดของฉันนั้นถูกต้อง!" ลู่ เจียเอ๋อร์ กล่าวต่อ

นักศึกษาชายกัดริมฝีปากล่างกับอาการอึกอักในลำคอและตีตัวเองก่อนที่เขาจะตะโกนไปยัง ลู่ เจียเอ๋อร์ บนแท่นว่า "ศาสตราจารย์ลู่ ผมชอบคุณมากๆ เลยนะครับ!"

เมื่อต้องมาเผชิญกับนักศึกษาชายที่สารภาพรักกับเธอในห้องเรียนเช่นนี้ ลู่ เจียเอ๋อร์ จึงทำใจของตัวเองให้เย็นและสงบขณะที่ยังยืนอยู่บนแท่น เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยและส่งเสียงนุ่มนวลอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอผ่านไมโครโฟนออกไปยังทุกมุมของห้องเรียนว่า "ขอบคุณที่ชอบวิชาของฉัน"

"ผมไม่ได้แค่ชอบวิชาของคุณอย่างเดียวนะ แต่ผมชอบคุณด้วยต่างหากละ!" นักศึกษาชายแก้ไขคำพูดใหม่

"ชอบฉันเหรอ?" ลู่ เจียเอ๋อร์ ตอบกลับด้วยความสุขุมและสง่างาม "แสดงว่าคุณนี่ดูมีรสนิยมดีเหมือนกันนะ อันที่จริงแล้วฉันเองก็ชอบคุณมากเหมือนกัน!"

ทุกคนรู้สึกขบขันกับอารมณ์ขันของ ลู่ เจียเอ๋อร์ แล้วทั้งห้องเรียนก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง

"ขอบคุณที่ทำให้ห้องเรียนของเราดูมีชีวิตชีวาขึ้นนะคะ" ลู่ เจียเอ๋อร์ ยิ้มอ่อน "ทุกคนได้โปรดขอบคุณเขาด้วยการปรบมือทีค่ะ ส่วนคุณนั่งลงได้!"

ความผิดหวังปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่มขณะที่เขานั่งลงอย่างเศร้าใจ ลู่ เจียเอ๋อร์ สังเกตเห็นทุกอย่างแต่อันที่จริงแล้วเธอนั้นรับรู้ได้ถึงความรู้สึกจริงๆ ภายในใจของเขา

ขณะที่การสอนกำลังดำเนินต่อ เวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักคลาสเรียนก็สิ้นสุดลง ลู่ เจียเอ๋อร์ ปิดเอกสารประกอบการบรรยายและกล่าวว่า "หมดเวลาเรียนแล้ว เจอกันใหม่สัปดาห์หน้านะคะ!"

"เจอกันสัปดาห์หน้าค่ะ/ครับ ศาสตราจารย์ลู่!" นักศึกษาพูดพร้อมกัน

ลู่ เจียเอ๋อร์ ออกจากห้องบรรยายพร้อมกับแผนการสอนในมือ และมีนักศึกษาหลายต่อหลายคนเดินตามเธอไปด้วยเพื่อถามสิ่งที่สงสัย

สามสิบนาทีต่อมา หนึ่งมือที่ถือกระเป๋ากับอีกหนึ่งมือที่ถือแผนการสอน ในที่สุด ลู่ เจียเอ๋อร์ ก็เข้ามายังลาดจอดรถใกล้ๆ ถึงรถคาเยนน์สีขาวของเธอแล้ว เธอมองไปเห็นชายคนหนึ่งกำลังลงจากรถมายบัคที่ดูหรูหราและมีสไตล์

ชายผู้นี้รูปร่างสูง หล่อ และสวมใส่เสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนสีน้ำเงินอ่อน ดูสบายๆ แต่กลับมีสไตล์บวกกับรังสีของแสงแดดสาดส่องเข้ามายังเรือนร่างของเขาทำให้เรือนร่างของเขาถูกล้อมรอบไปด้วยรัศมีอันงดงาม

ลู่ เจียเอ๋อร์ กระพริบตาแล้วมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย การแสดงออกบนใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปด้วยความประหลาดใจ

"สวัสดีครับ" สุภาพบุรุษ เดินเข้ามาใกล้และเอื้อมมือออกมาหาเธอโดยธรรมชาติ "ผมชื่อ จิน เซียงตง จากบริษัทBUA! ผมได้ยินมาว่าศาสตราจารย์ลู่ต้องการพบผมใช่ไหมครับ?"

จิน เซียงตง! ลู่ เจียเอ๋อร์ รีบใช้สมองทันทีเพื่อนึกชื่อและก็ทราบถึงความทรงจำที่สัมพันธ์กันได้อย่างรวดเร็ว

จิน เซียงตง คืออัจฉริยะที่มีข่าวลือบนโลกไอที และเป็นชายอัปลักษณ์ในตำนาน! ผู้ก่อตั้งBUA เทคโนโงยี หัวหน้าวิศวกรโครงการหลักของบริษัท AI (Artificial-Intelligence) มีข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับเขาบนอินเทอร์เน็ต แต่กลับมีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับตัวตนของเขา

ลู่ เจียเอ๋อร์ มองดูเขาอีกครั้งและพบว่าข่าวที่ลือกันนั้นเชื่อถือไม่ได้ ว่ากันว่าพระเจ้ายุติธรรมมาก ถ้าคุณมีรูปร่างหน้าตาที่ดีไอคิวของคุณจะต่ำ แต่ในทางกลับกันพระเจ้าคงชอบผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอในขณะนี้มากกว่าคนอื่นอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

คนที่มีความลับเยอะอย่างเขามาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ คงจะเกี่ยวกับการที่เธอปฏิเสธคำชวนของBUA เทคโนโลยี ที่ให้ไปเป็นนักจิตวิทยาวิศวกรรม AI ซึ่งมันก็ไม่ได้สำคัญอะไร แต่ประเด็นคือมันมีประโยคหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเธอ : หากรักแรกพบเป็นเพียงเรื่องในนิยาย แต่ในขณะนี้มันก็คงจะได้กลายเป็นความจริงแล้ว

"คุณจิน" ลู่ เจียเอ๋อร์ ค่อยๆเอื้อมมือไปจับกับมือเขาแล้วโพล่งออกมาว่า "ฉันขอจีบคุณได้ไหม?"