บทที่ 200 - รักษาม้าตายดุจม้าเป็น

บทที่ 200 - รักษาม้าตายดุจม้าเป็น

พอได้ยินคำว่า "มีทางรอด" ซุนอวี้เหลียนก็เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา พอเห็นว่าเป็นซ่งชูหม่าน ก็ทำหน้าผิดหวัง "เด็กอย่างเจ้า จะไปมีหนทางอะไร?"

ซ่งชูหม่านไม่อยากเสียเวลากับนาง "ขออภัยด้วย"

พูดจบนางก็ดึงตัวซุนอวี้เหลียนออก แล้วเริ่มทำ CPR ให้เจี่ยงถงซานทันที

ตามความรู้ทางการแพทย์ที่นางเรียนมาในชาติก่อน คนจมน้ำภายในสิบนาที ถ้าได้รับการปฐมพยาบาลอย่างถูกวิธี ก็ยังมีโอกาสรอดชีวิต

นางยังมีพลังจิตอยู่ ถึงจะไม่รู้ว่าจะช่วยได้ไหม

แต่ขณะทำ CPR นางก็ส่งพลังจิตเข้าสู่ร่างกายของเจี่ยงถงซานไปด้วย

ตอนนี้เป็นเวลากลางวันนางไม่กล้าใช้พลังจิตจนหมด

ถ้าตอนกลางคืนไม่มีเหตุฉุกเฉินอะไร นางค่อยหาที่อื่นใช้พลังจิตให้หมดเกลี้ยง

หลี่เซี่ยเฉ่าเห็นการกระทำของซ่งชูหม่าน ก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปขวาง นางทำหน้าเศร้าสร้อย "เจ้าอย่าไปยุ่งกับเขา เขาตายไปแล้ว เจ้าเด็กบ้า อย่าไปทรมานศพเขาเลย ให้เขาจากไปอย่างสงบเถอะ"

ซุนอวี้เหลียนนึกถึงเรื่องปาฏิหาริย์ที่เกิดกับซ่งชูหม่าน นางรีบเข้าไปขวางหลี่เซี่ยเฉ่าไว้ทันที "อาหม่านคราวที่แล้วรอดชีวิตมาจากทะเลได้ ไม่แน่ว่านางอาจจะมีวิธีจริงๆ ให้นางลองดูหน่อยเถอะ จะเสียหายตรงไหน?"

จี้จิ่งหนานเดินเข้ามาพอดี เขาพูดสนับสนุน "นั่นสิ รักษาม้าตายดุจม้าเป็นเถอะ นางไม่ทำลายศพเจี่ยงถงซานหรอก"

หลี่เซี่ยเฉ่าเห็นผู้ใหญ่บ้านออกปาก ก็ได้แต่ยืนดูอยู่เฉยๆ

ตอนที่ซ่งเหอซิวมาถึง ก็เห็นลูกสาวกำลังทำท่าทางแปลกๆ

พอเห็นเจี่ยงถงซานหน้าซีดเผือดเหมือนคนตาย เขาก็รีบสอบถามคนข้างๆ ด้วยความร้อนใจ

พอรู้เรื่องราว เขาก็มองเจี่ยงถงซานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หวังว่าอาหม่านจะช่วยชีวิตเขาได้จริงๆ

อายุยังน้อยแท้ๆ ต้องมาตายแบบนี้มันน่าเสียดายเกินไป

ซ่งชูหม่านกดหน้าอกไปได้หลายสิบครั้ง จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพลังจิตของนางถูกแรงดึงดูดบางอย่างดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

เมื่อกี้ตอนนางส่งพลังจิตให้เจี่ยงถงซาน ร่างกายเขาดูดซับช้ามาก ทำไมจู่ๆ ถึงเร็วขึ้นล่ะ?

แถมตอนที่นางลองใช้พลังจิตรักษาซ่งเหอซิว มันกลับไม่มีผลอะไรเลย

[เจ้านาย พลังจิตของท่าน มีประโยชน์มากสำหรับคนที่ใกล้จะตาย ส่วนที่ใช้กับพ่อท่านไม่ได้ผล ร่างกายเขาไม่ดูดซับ นั่นเป็นเพราะเขาไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต]

"งั้นวันหน้าพลังจิตของข้า จะรักษาโรคหัวใจของพ่อข้าให้หายขาดได้ไหม?"

[ไม่ได้ มีผลแค่กับคนที่ใกล้ตายเท่านั้น จะรักษาพ่อท่าน ท่านก็น่าจะรู้ ของทะเลบางอย่างก็เป็นยารักษาโรค ท่านรีบมุ่งหน้าสู่ทะเลลึก รวบรวมของทะเลมารักษาเขาเถอะ อย่าลืมสิ ท่านจบจากมหาวิทยาลัยการแพทย์ปี 2060 ด้วยความสามารถของท่าน ต้องรักษาเขาหายแน่]

ซ่งชูหม่านไม่ได้ผิดหวัง

นั่นหมายความว่า วันหน้าถ้าอาการของซ่งเหอซิวเกิดกำเริบหนัก ต่อให้นางยังรักษาเขาไม่หายขาด แต่นางก็สามารถแย่งชิงชีวิตเขามาจากมือมัจจุราชได้ในช่วงวิกฤต

ในจังหวะที่ซ่งชูหม่านกดหน้าอกครั้งที่หกสิบหก ซ่งเหอซิวก็ร้องตะโกนด้วยความดีใจ "ขยับแล้ว มือของเจี่ยงถงซานขยับแล้ว"

อะไรนะ!

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่มือของเจี่ยงถงซาน

จริงด้วย ทุกครั้งที่ซ่งชูหม่านกดหน้าอก มือของเขาก็จะกระตุกทีหนึ่ง

ผ่านไปครู่หนึ่ง เจี่ยงถงซานก็สำลักน้ำทะเลออกมาคำโต แล้วไอโขลกขลากอย่างรุนแรง "แค่กๆๆ... แค่กๆๆ... แค่กๆๆ..."

ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ซ่งเหอซิวตื่นเต้นสุดขีด "ฟื้นแล้ว ฟื้นแล้วจริงๆ ด้วย"

โหยวหยวนหลินดีใจมาก "เยี่ยมไปเลย รอดตายแล้ว"

คนอื่นๆ ก็พากันร้องอุทาน

"มหัศจรรย์เกินไปแล้ว เมื่อกี้พวกเราลองเช็คดูแล้ว คนไม่หายใจแล้วชัดๆ"

[จบแล้ว]