บทที่ 196 - ปลาไหลทะเล ทองคำในน้ำ

บทที่ 196 - ปลาไหลทะเล ทองคำในน้ำ

ถังไม้ที่พวกเขาขนมาสามใบ เต็มจนล้นปรี่

ซ่งชูหม่านให้ซ่งชูไหวขนถังไม้สามใบกลับไปที่รถเข็น แล้วเปลี่ยนเอาถังไม้เปล่าสามใบมาแทน

จากนั้นพวกเขาก็ไปยังจุดสีขาวจุดถัดไป

พอเห็นของทะเลบนโขดหินตรงหน้า ซ่งชูไหวก็ตื่นเต้นก่อนใครเพื่อน "ท่านพี่ หอยเป๋าฮื้อ หอยเป๋าฮื้อตัวใหญ่กว่าคราวที่แล้วอีก"

ซ่งชูหม่านเดินเข้าไปเริ่มเก็บ "ใจเย็นๆ เจ้านี่ก็ใหญ่กว่าเดิมแค่นิดเดียวเอง กะดูแล้วน่าจะหนักสักสามสี่ตำลึงเองมั้ง"

ซ่งชูไหวถามด้วยความประหลาดใจขณะก้มหน้าก้มตาเก็บ "ยังมีใหญ่กว่านี้อีกหรือขอรับ?"

ซ่งชูหม่าน "มีสิ ท่านเจ้าแม่สมุทรเคยมาเข้าฝันบอกข้าว่า มีหอยเป๋าฮื้อชนิดหนึ่ง หนักตั้งหลายกิโลกรัม หอยเป๋าฮื้อตัวเดียว พวกเรากินกันทั้งบ้านมื้อเดียวยังไม่หมดเลย"

ซ่งชูไหวและเหอเสี่ยวซวงกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกัน

นั่นมันจะใหญ่เกินไปแล้ว

ไม่นานทั้งสามคนก็เก็บหอยเป๋าฮื้อได้สี่สิบกว่าตัว

จากนั้นทั้งสามคนก็เดินมาถึงแอ่งน้ำแห่งหนึ่ง

เพียงแต่เพิ่งจะเดินเข้าไปใกล้ ซ่งชูไหวและเหอเสี่ยวซวงก็หน้าซีดเผือด ถอยกรูดไปข้างหลังหลายก้าวทันที

"ท่านพี่ งู มีงู!"

ซ่งชูหม่านชะงักไปนิดหนึ่ง พอมองดูของทะเลในแอ่งน้ำ สีหน้าก็ผ่อนคลายลงทันที "ไม่ใช่งูทะเล เจ้านี่คือปลาไหลทะเล แค่หน้าตามันเหมือนงูไปหน่อยก็เท่านั้น"

พูดจบนางก็หยิบที่คีบที่เตรียมมา คีบปลาไหลทะเลโยนลงถังไม้อย่างรวดเร็ว

เพื่อความสะดวกในการหาของทะเล ตอนที่นางไปตลาดคราวก่อน นางได้ซื้อเครื่องมือสำหรับหาของทะเลโดยเฉพาะกลับมาด้วย

ปลาไหลทะเลก็นับเป็นยาชนิดหนึ่ง รสหวาน ฤทธิ์เป็นกลาง มีสรรพคุณช่วยบำรุงม้ามและปอด ขับลมขจัดความชื้น

ปลาไหลทะเลยังอุดมไปด้วยโปรตีน วิตามินเอ วิตามินดี แคลเซียม แมกนีเซียม ซีลีเนียม และสารอาหารอื่นๆ อีกมากมาย มีคุณค่าทางโภชนาการสูงมาก

ในโลกก่อนของนาง มันถูกขนานนามว่า "ทองคำในน้ำ" คิดดูเอาเถอะว่ามันล้ำค่าขนาดไหน

แต่คนที่นี่ไม่รู้ถึงข้อดีของมัน คงขายไม่ได้ราคาเท่ากับในโลกก่อน

โชคดีที่ปลาไหลทะเลตัวนี้ไม่ใหญ่มาก ไม่อย่างนั้นสองคนนี้ไม่รู้จะตกใจกลัวขนาดไหน

ซ่งชูไหวถาม "ปลาไหลทะเล? เป็นปลาหรือ?"

ซ่งชูหม่านพยักหน้า "ใช่จ้ะ ก็เรียกว่าปลาไหลทะเล ข้าวหน้าปลาไหลอร่อยไม่เลวเลยนะ"

พูดจบนางก็คีบปลาไหลทะเลที่เหลืออีกสี่ตัวในแอ่งน้ำลงถังไม้จนหมด

ซ่งชูไหวมองดูตัวปลาไหลที่ยังดิ้นกระดึ๊บๆ อยู่ ก็ยังรู้สึกกลัวอยู่บ้าง ไม่กล้าถือถังใบนั้น

ซ่งชูหม่านจึงต้องถือเอง แล้วเปลี่ยนถังใบอื่นให้เขาถือแทน

คู่มือระบบบอกไว้ว่า นางมีพลังจิต สัตว์จะไม่เข้ามาทำร้ายนางก่อน

สองคนเห็นนางหิ้วถังปลาไหลด้วยท่าทีนิ่งสงบ ก็รู้สึกเลื่อมใสในตัวนางสุดๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งสามคนก็หาปลาจวดเหลืองเล็กเจออีกจำนวนมาก

ถึงจะตัวเล็ก เทียบกับปลาจวดเหลืองใหญ่ไม่ได้ แต่ชนะที่จำนวนเยอะ ขายรวมๆ กันก็น่าจะได้เงินไม่น้อย

ซ่งชูหม่านไม่ได้ปล่อยพลังจิตออกมามากนักในรอบนี้ แม้ของทะเลแถบนี้จะมีราคาแพงกว่าจริง

แต่ถ้าปล่อยพลังจิตมากไป จุดสีขาวอาจจะไปโผล่ในเขตอันตราย หรือโผล่ไปกลางทะเล

ถึงนางจะบ้าเงิน แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงอันตราย และไม่อยากให้ซ่งเหอซิวต้องตกใจ

คนเป็นโรคหัวใจ ถ้าตกใจขึ้นมาอาจตายได้ง่ายๆ

ดังนั้นนางจึงเก็บพลังจิตไว้ส่วนหนึ่ง เอาไปใช้ในเขตหาดทรายที่ค่อนข้างปลอดภัยกว่าแทน

พอกลับมาถึงรถเข็น ซ่งเหอซิวเดินเข้ามาดูผลประกอบการของพวกเขา พอเห็นปลาไหลทะเล ก็พูดด้วยความแปลกใจ "มีปลาไหลทะเลด้วยหรือนี่"

ซ่งชูหม่านยิ้มตอบ "สมกับเป็นท่านพ่อ รู้จักแม้กระทั่งปลาไหลทะเล"

ซ่งเหอซิวรู้สึกนนับถือลูกสาวจริงๆ ปลาที่หน้าตาเหมือนงูขนาดนี้ นางกลับไม่กลัวเลยสักนิด

พอหันไปเห็นลูกชายกับหลานสาวที่ยืนห่างจากปลาไหลทะเลเป็นวา ก็คิดในใจว่า นี่สิถึงจะเป็นปฏิกิริยาของเด็กปกติ

ซ่งชูหม่านยกถังไม้ขึ้นรถเข็น แล้วเดินไปที่เขตโขดหินที่น้ำลึกหน่อย เตรียมตัวตกปลา

[จบแล้ว]