ตอนที่ 31 ฆ่าโอไรออน

"เฮ้ ใครได้หมายเลข1? วิ่งไปซ่อนหลังลูกแกะดีกว่าไป"

ชายหนุ่มกระโดดขึ้นไปบนเวทีการต่อสู้ครั้งแรกและเรียกคู่ต่อสู้ของเขาอย่างเย่อหยิ่ง เขาสวมเครื่องแบบของนิกายดาวอรุณรุ่ง และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อเขาเห็นว่าใครคือคู่ต่อสู้ของเขา ความเย่อหยิ่งก็หายไปจากใบหน้า ขณะที่เขากลืนน้ำลายเข้าไปเต็มปาก เขารู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นลมซะดื้อๆ เพราะคนที่เพิ่งมาถึงตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากวิคตอเรีย พาร์คเกอร์จากหุบเขาทองคำ

“ขะ ข้าขอยอมแพ้!”

เขาไม่ได้ใช้เวลามาก เขารีบพูดคำเหล่านี้ทันทีและกระโดดลงจากเวทีต่อสู้ ความเร็วนั้นมากกว่าความเร็วที่เขากระโดดขึ้นไป แม้ว่าเขาจะดูเย่อหยิ่ง แต่เขาก็รู้ขีดจำกัดของตัวเอง การต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับอัจฉริยะที่ทรงพลังอย่างวิคตอเรีย พาร์คเกอร์ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย

ในอีกด้านหนึ่ง เหตุการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นเมื่ออีวาน คลาร์กปรากฏตัวขึ้น คู่ต่อสู้ของเขาไม่กล้าสู้กับเขา ดังนั้นเขาจึงทำในสิ่งที่สมเหตุสมผล ยอมแพ้

ฝูงชนรู้สึกผิดหวังที่ไม่ได้เห็นวิคตอเรียและอีวานลงมือ แต่ความผิดหวังของพวกเขาหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาได้มองไปยังเวทีที่หกซึ่งผีและชายหนุ่มผมแดงกำลังเผชิญหน้ากัน

“บอกตามตรง เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจเมื่อไปถึงขั้นที่ 100 แต่น่าเสียดายที่วันนี้เจ้าจะต้องตาย”

เด็กคนนี้ดูหยิ่งผยองมาก และเมื่อไมเคิลมองเสื้อคลุมของเขาใกล้ๆ เขาก็สังเกตเห็นดาวปักอยู่บนหน้าอก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนิกายอรุณรุ่ง ผมสีแดงของเขาปลิวไสวไปตามสายลมในขณะที่เขาเปิดเผยระดับหลอมกายาขั้น 5

“พี่โอไรออน อย่าเลย! เราเห็นเขาสังหารหมู่นิกายเลือดและกระดูกทั้งนิกายและเผาสาวกพวกนั้นทั้งเป็น!”

ไม่ไกลจากเวทีการต่อสู้ มีคนตะโกนออกมาดังๆ และเมื่อไมเคิลมองไปในทิศทางของเสียงก็เห็นกลุ่มของนิกายดาวอรุณรุ่งที่เขาเคยพบก่อนหน้านี้

“ไม่มีใครเอาสิ่งที่เป็นของข้าไปได้ ตอนนี้ข้าจะยกตัวอย่างให้เขาเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากพวกเขาเอาของที่เป็นของข้าโอไรออน คีเชอร์ไป”

“มนุษย์ เขาน่าจะเป็นคนที่ทิ้งร่องรอยไว้บนภารกิจที่เราทำ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไมเคิลก็ส่ายหัวเบาๆและเริ่มหัวเราะ ซึ่งทำให้ผู้คนสงสัยว่าทำไมเขาถึงหัวเราะ โอไรออนรู้สึกขุ่นเคืองและขมวดคิ้วมองเขาหัวเราะ

"เจ้าหัวเราะทำไม?!"

“เจ้าคิดจะสู้กับข้าเพราะข้าทำภารกิจจากกิลด์ เจ้าโง่หรือเปล่า? ฟังเพื่อนร่วมนิกายของเจ้าแล้วยอมแพ้ซะ ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”

เสียงหัวเราะของเขาหยุดลงและตอนนี้เขามองโอไรออนอย่างเย็นชาในขณะที่ปล่อยเจตนาฆ่าเล็กน้อยรอบตัวเขา

“พี่ผีน่ากลัวมาก!”

สาวกหญิงคนหนึ่งของนิกายอรุณรุ่งกลัวเมื่อมองใบหน้าที่เย็นชาของเขา

ไมเคิลไม่ได้ออมมือ หลายคนในลานจึงได้ยินเขาดังและชัดเจน เวทีอื่นๆ หันไปมองที่เวทีที่หกอย่างรวดเร็ว

“เจ้าเชื่อเหรอว่าเขาสามารถฆ่าพวกนั้นได้โดยไม่ต้องใช้อุบายสกปรก?”

ด้วยการโบกมือ โอไรออนหยุดกลุ่มของคลาร่าไม่ให้พูดอะไร

แม้แต่อัจฉริยะทั้งสี่ที่อยู่ด้านบนก็หันไปมองเวทีที่หกเพื่อดูว่าผีผู้โด่งดังสามารถทำอะไรได้บ้าง

“เปล่าประโยชน์ รัฟฟี่ไม่สามารถแม้แต่จะฆ่าคนอ่อนแออย่างเขาได้ ฮึ่ม เขาไม่มีค่าอะไรนอกจากความอับอายที่กล้าเรียกตัวเองว่าเจ้านิกาย”

เขาพ่นหายใจ

“ศิษย์พี่โอไรออนฆ่ามัน!”

“ใช่แล้ว ฉีกมันให้เป็นชิ้นๆ!”

แฟนๆ ของเซลิน่าและอเล็กซ์บางคนเริ่มตะโกนเสียงดัง พวกเขาไม่เชื่อว่าผู้บ่มเพาะระดับหลอมกายาขั้น 5 อย่างโอไรออนจะไม่สามารถฆ่าคนที่อยู่แค่ขั้น 1 ได้

ในใจคลาร่ารู้สึกไม่สบายใจเพราะนางเคยเห็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเขามาก่อนแล้ว

"ตายซะ!"

ต่อหน้าไมเคิล โอไรออนตะโกนดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ โอไรออนพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกับดาบสีเงินในมือของเขา ในขณะที่สัญลักษณ์เวทมนตร์ปรากฏขึ้นรอบๆ ดาบเป็นการเพิ่มพลังของมัน

หวืด!

“ฆ่าไอ้มนุษย์เวรนั้น่ซะ!”

ก่อนที่โอไรออนจะเข้าไปใกล้ ฝูงชนก็เห็นร่างของผีกลายเป็นสายฟ้าและหายไปจากสายตาของโอไรออน แต่ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังโอไรออน และที่ปลายนิ้วของเขามีสายฟ้าสีพุ่งผ่านหน้าผากของโอไรออน

ซวบ!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของสำหรับการฆ่าผู้บ่มเพาะระดับหลอมกายาขั้น 5 รางวัลคือ 4000 คะแนนประสบการณ์และ200 คะแนนสุดโกง]

ครู่ต่อมาโอไรออนก็ล้มลงบนพื้นโดยมีรูอยู่ระหว่างคิ้วของเขา ชายหนุ่มที่ทำตัวสูงส่งเมื่อครู่นี้ไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้องและนอนตายอยู่บนพื้น ควันพวยพุ่งออกมาจากบาดแผลของโอไรออน ดวงตาของเขายังคงเบิกกว้าง ราวกับเห็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวมาก

ฉากนี้ทำให้ทุกคนหวาดกลัวและรู้สึกเย็นวาบไปยังกระดูกสันหลัง การฆ่ากันที่ประตูสวรรค์นั้นเป็นเรื่องปกติ และฝูงชนก็ไม่กลัวเลือดและความตาย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกเขากลัวก็คือการที่ผีฆ่าโอไรออน เขาว่องไวราวกับสายฟ้า และโอไรออนไม่มีโอกาสแม้แต่จะยกดาบใส่เขาหรือป้องกันตัวเอง

“สม”

กายะถอนหายใจเมื่อมองศพของเขา การตะโกนเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำบนเวทีต่อสู้

โอไรออนไม่มีโอกาสแม้แต่จะโจมตี เขาไม่มีเวลาแสดงทักษะการต่อสู้และอาวุธต่อสู้ด้วยซ้ำ การตะโกนเป็นการแสดงเดียวของเขาบนเวทีการต่อสู้

ใบหน้าของไมเคิลแสดงออกถึงความเฉยเมย และเขาไม่ได้มองศพที่นิ่งอยู่บนพื้นด้วยซ้ำ ละเลยสายตาที่มองมานับพัน เขากระโดดลงจากเวทีต่อสู้ เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการลอบสังหารผู้คนและการฆ่าโอไรออนไม่ได้ให้ความรู้สึกแตกต่างไปจากเดิม

ไมเคิลยังให้โอกาสเขาในการยอมแพ้และเพื่อนของเขาก็บอกเขาแล้วว่าอย่าต่อสู้ แต่เขาเพิกเฉยต่อทั้งหมดเพราะความเย่อหยิ่งของเขา และจ่ายราคาด้วยชีวิตของเขา

“บัดซบ เกิดอะไรขึ้นวะ?! ทำไมเขาถึงเร็วได้ขนาดนี้?!”

“นี่มันน่าตกใจมาก ผีนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน? เขาฆ่าคนที่สูงกว่าเขาสี่ขั้น!”

“เขาฆ่าโอไรออนเหมือนตบแมลง”

“เจ้าเด็กโอไรออนนั่นน่าจะยอมแพ้”

“พวกเจ้าเห็นไหม! ผีไม่แม้แต่จะกระพริบตาตอนที่เขาฆ่า จริงๆ แล้วนั่นเป็นการดูถูกนิกายนิกายดาวอรุณรุ่ง! แต่ทัศนคติและความกล้าหาญของเขานั้นทำให้ข้าเคารพเขา!”

ทุกคนยังคงตกตะลึง และทั้งลานก็เกิดความโกลาหลอีกครั้ง มีเพียงคลาร่าและกลุ่มของนางเท่านั้นที่รู้ผลลัพธ์อยู่แล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ ความกลัวและความเคารพต่อผีส่งตรงมาถึงหัวใจของพวกเขาอีกครั้ง

“ขอบคุณพระเจ้า หมาบ้านั่นตายซะได้”

“ใช่ ข้าก็แอบอยากให้มันตายเหมือนกัน”

“บัดซบ! เขาฆ่าพวกเราไปคนหนึ่ง!”

บางคนจากนิกายดาวอรุณรุ่งดูโล่งใจ ในขณะที่บางคนดูไม่พอใจ แต่หลายคนกำลังมองไปที่อีวาน คลาร์ก ความหวังสูงสุดของพวกเขาและไพ่ตายเพียงใบเดียว

“ข้าต้องการให้เขาจับคู่กับอีวาน! ข้าพนันว่าอีวานจะเอาชนะเขาได้”

"แน่นอน! การทนต่อแรงกดดันและการต่อสู้ตัวต่อตัวเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง"

อีวาน คลาร์กเป็นตัวแทนของนิกายนิกายดาวอรุณรุ่งในการแข่งขันครั้งนี้ และความสามารถของเขานั้นไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับโอไรออน

ผ่านไปไม่กี่นาที รอบแรกก็จบลง ผู้เข้าร่วม 12 คนถูกกำจัดและอีก 12 คนที่เหลือจะต่อสู้กันต่อ

เหมือนเดิม พวกเขาจะสุ่มและต่อสู้กับผู้สุ่มได้หมายเลขเดียวกัน

อีกครั้งที่วิคตอเรีย พาร์คเคนและอีวาน คลาร์กไม่ได้ต่อสู้เพราะคู่ต่อสู้ยอมแพ้ทันทีที่เห็นพวกเขา ในทางกลับกันฮานนา เบอร์รี่และไนล่าจากนิกายจันทร์เงินต่อสู้กับเหล่าสาวกของนิกายหุบเขาทองคำ และฆ่าพวกเขาโดยการตัดหัวโดยไม่ต้องคิดเลย

คราวนี้เมื่อไมเคิลขึ้นไปบนเวทีต่อสู้ของเขา เขาเห็นชายหนุ่มระดับหลอมกายาขั้น 4 ยืนอยู่ตรงหน้าเขา แต่ทันทีที่เห็นเขา ชายหนุ่มก็ถอยกลับไปสองสามก้าวแล้วขว้างดาบลงพื้น

“ข้ายอมแพ้”

หลังจากพูดจบเขาก็หันหลังและกระโดดลงจากเวทีต่อสู้ เขาเพิ่งเห็นโอไรออนซึ่งมีขั้นสูงกว่าเขาถูกฆ่าตายในเสี้ยววินาที ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่กล้าสู้กับผี เมื่อมองเขายอมแพ้ เขาไม่ได้ล้อเลียนหรือทำอะไรเลยนอกจากกระโดดลงจากเวที

หลังจากจบรอบสองเหลือเพียง 6 คน อีวาน คลาร์กจากนิกายดาวอรุณรุ่ง วิคตอเรีย พาร์คเคนและหญิงสาวอีกคนจากนิกายหุบเขาทองคำ ฮานนา เบอร์รี่และไนล่า รี้ดจากนิกายจันทร์เงิน และผีจากนิกายอรุณรุ่ง

ฝูงชนรู้สึกขนลุกเมื่อมองพวกเขาทั้ง 6 คน เพราะไม่ว่าจะจับคู่กันอย่างไร มันก็เป็นการต่อสู้ที่คู่ควรแก่การดู

"สู้ต่อได้"

เซลินาพูดอย่างเคร่งขรึมขณะที่นางโบกมือและโยนจานอีกหกใบออกไปอีกครั้ง คราวนี้คู่ต่อสู้ของไมเคิลไม่ใช่ใครอื่นนอกจากไนล่า รี้ดจากนิกายจันทร์เงินซึ่งเป็นยอดฝีมือ

ไม่เหมือนครั้งก่อน การต่อสู้สามครั้งไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน และน่าแปลกใจที่วิคตอเรีย พาร์คเคนและหญิงสาวจากนิกายของนางจับได้หมายเลขเดียวกัน ส่งผลให้หญิงสาวยอมจำนนต่อวิคตอเรีย ฝูงชนรู้สึกผิดหวัง แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง พวกเขาคาดไม่ถึงกว่าว่าฮานนา เบอร์รี่จะยอมจำนนต่ออีวาน คลาร์ก ซึ่งทำให้ฝูงชนเริ่มโห่ใส่ฮานนา เบอร์รี่