บทที่ 78 - คนพรรค์นี้ คู่ควรจะเป็นผู้ใหญ่บ้านหรือ?

บทที่ 78 - คนพรรค์นี้ คู่ควรจะเป็นผู้ใหญ่บ้านหรือ?

ตู้โหย่วชางตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่น ตรงจุดนี้เมื่อกี้ซ่งเหอซิวตกได้ตั้งหกตัว มันต้องมีปลาเหลืออยู่อีกเยอะแน่ๆ เขาจึงตั้งใจตกปลาต่อไป

แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เป็นใจให้พวกเขาได้ตกปลาอย่างสงบสุข

สองพ่อลูกตระกูลซ่งตกปลาขึ้นมาได้เรื่อยๆ แทบจะทุกชั่วอึดใจ ถึงแม้หลังจากนั้นจะเป็นแค่ปลาจาน แต่มีปลาติดเบ็ดก็ดีกว่าไม่มี

ชาวบ้านคนอื่นที่ตกปลาอยู่รอบๆ เห็นแล้วก็อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

สองพ่อลูกตระกูลตู้ริษยาจนหน้าบิดเบี้ยว ทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว ทั้งคู่คว้าอุปกรณ์ตกปลาเดินดุ่มๆ เข้าไปหาเรื่องทันที

ตู้โหย่วชางจ้องมองปลาในถังของซ่งเหอซิวตาเป็นมัน แล้วชี้มือไปที่จุดหนึ่ง ออกคำสั่งเสียงแข็ง "พวกแกไปตกตรงโน้น ตรงนี้กับตรงเมื่อกี้ที่พวกข้ายืน ห้ามพวกแกมาตกอีกเด็ดขาด"

ซ่งเหอซิวเหลืออดแล้ว เขาพูดเสียงเย็นชา "พวกเจ้าอย่าให้มันมากเกินไปนักนะ ทะเลตรงนี้เป็นสมบัติของคนทั้งหมู่บ้าน ไม่ใช่ของตระกูลตู้ พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์มาสั่งว่าข้าต้องไปตกตรงไหน!"

ตู้โหย่วชางเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี "มากเกินไปงั้นหรือ ข้าไม่เห็นจะรู้สึกแบบนั้นเลย ใครใช้ให้พี่ชายข้าเป็นผู้ใหญ่บ้านล่ะ ถ้าไม่พอใจ ก็ไปหาพี่ชายที่เป็นผู้ใหญ่บ้านมาสู้สิ"

ตู้ฟู่กุ้ยเงยหน้าหัวเราะเยาะ "นั่นสิ รีบทำตามที่พวกข้าสั่งซะ ไม่งั้นข้าจะให้ลุงผู้ใหญ่บ้านไล่พวกแกทั้งครอบครัวออกจากหมู่บ้านชิงอวี๋ แม้แต่ถ้ำก็จะไม่ให้อยู่!"

"ท่านพ่อ" จู่ๆ ซ่งชูหม่านก็เดินเข้ามา นางมายืนประจันหน้ากับสองพ่อลูกตระกูลตู้ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ "ทั้งสองคนกำลังจะบอกว่า การที่พวกท่านมีลุงเป็นผู้ใหญ่บ้าน ทำให้พวกท่านจะกำหนดให้ใครไปอยู่ที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ อย่างนั้นหรือ"

ตู้โหย่วชางยิ้มกระหยิ่ม "ก็แน่อยู่แล้ว พี่ชายข้าถ้าอยากจะบี้พวกเจ้าให้ตาย ก็ง่ายยิ่งกว่าบี้มดปลวกเสียอีก"

ซ่งชูหม่านทำตาโตแสร้งถามอย่างไร้เดียงสา "ว้าว เขาเก่งขนาดนั้นเลยหรือจ๊ะ งั้นแสดงว่าเมื่อก่อนเขาก็ต้องเคยทำเรื่องแบบนี้มาแล้วสินะ เห็นใครขวางหูขวางตาก็ฆ่าคนคนนั้นทิ้ง? แล้วก็สร้างสถานการณ์ปลอมว่าคนคนนั้นจมน้ำตายในทะเลใช่ไหมล่ะ"

เรือประมงของหมู่บ้านเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้งในช่วงไม่กี่ปีมานี้ นอกจากสาเหตุจากลมฟ้าอากาศ หรือว่าจะมีน้ำมือของคนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย?

ตู้ฟู่กุ้ยตอบสวนออกไปโดยไม่ทันคิด "แน่นอนสิ"

ซ่งเหอซิวตกใจจนหน้าถอดสี

ผู้ใหญ่บ้านตู้ถึงขั้นเคยทำเรื่องพรรค์นี้เชียวหรือ?

คนพรรค์นี้ คู่ควรจะเป็นผู้ใหญ่บ้านหรือ?

ตู้โหย่วชางหน้าเปลี่ยนสีฉับพลัน เขายกเท้าถีบตู้ฟู่กุ้ยเต็มแรง "แกพูดจาเหลวไหลอะไรฮะ! ลุงแกไปทำเรื่องแบบนั้นตอนไหน แกไม่ใช่เขา หุบปากเน่าๆ ของแกเดี๋ยวนี้ อย่ามาใส่ร้ายเขานะเว้ย!"

ทว่าตำแหน่งที่ตู้ฟู่กุ้ยยืนอยู่นั้นหมิ่นเหม่ติดขอบทะเล พื้นที่บนโขดหินมีให้เหยียบยืนจำกัด

ลูกถีบของตู้โหย่วชางส่งผลให้ตู้ฟู่กุ้ยที่ไม่ได้ทันระวังตัว หงายหลังร่วงตู้มลงไปในน้ำทันที

ซ่งชูหม่านและน้องชายสบตากัน แววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยรอยยิ้มขบขัน

ซ่งชูไหวถึงกับหลุดขำออกมา "ฮ่าๆๆ..."

ซ่งเหอซิวถลึงตาปรามลูกชาย

ซ่งชูไหวรีบเอามือปิดปาก แอบหัวเราะคิกคักเบาๆ

"ท่านพ่อ!" ตู้ฟู่กุ้ยตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำด้วยความหวาดกลัว "ท่านพ่อ ช่วยด้วย ข้าว่ายน้ำไม่เป็น ช่วยข้าด้วย"

ตู้โหย่วชางเองก็ว่ายน้ำไม่เป็น เขาหันขวับไปมองซ่งเหอซิว ร้องลั่นอย่างร้อนรน "ซ่งเหอซิว รีบกระโดดลงไปช่วยลูกข้าเร็วเข้า!"

ซ่งเหอซิวตอบกลับด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก "คนทั้งหมู่บ้านรู้ดีว่าข้าไม่เคยขึ้นเรือประมง และข้าก็ว่ายน้ำไม่เป็น เจ้าจะให้ข้าช่วยงั้นหรือ"

ซ่งชูหม่านแค่นเสียง "ท่านพ่อข้าเพิ่งไปหาหมอมาเมื่อวาน หอบยากลับมาตั้งห่อใหญ่ เจ้าจะให้คนป่วยกระโดดน้ำเย็นเฉียบลงไปช่วยลูกเจ้าหรือไง ชีวิตลูกเจ้ามีค่า แล้วชีวิตพ่อข้าไม่มีค่าหรือ"

ตู้โหย่วชางพูดไม่ออก เขารู้ดีว่าพึ่งพาคนบ้านซ่งไม่ได้

เห็นลูกชายตะเกียกตะกายจะจมมิจมแหล่ เขาก็หันไปตะโกนเรียกคนตกปลาคนอื่นๆ "พวกเจ้ารีบมาช่วยลูกข้าเร็วเข้า!"

[จบแล้ว]