บทที่ 49 - กุ้งกุลาดำ

บทที่ 49 - กุ้งกุลาดำ

นางคิดพลางโยนของทะเลที่หาได้ในวันนี้อย่างละตัวสองตัวเข้าไปในมิติ

ซ่งชูหม่านเห็นว่าถังใบเล็กเต็มแล้ว และจุดสีขาวบนพื้นทรายยังเหลืออีกไม่กี่จุด พอกำลังจะหันไปเรียกหยางหลานฮวาให้มาช่วยหาของจะได้ดีใจไปด้วยกัน ก็เห็นหญิงชราท่าทางร้อนรนคนหนึ่งรีบดึงมือหยางหลานฮวาเดินออกไป

หยางหลานฮวาร้องโวยวาย "ท่านย่า ข้ายังไม่ได้ขุดอะไรเลยนะ ข้าจะไปเล่นกับพี่อาหม่าน ข้าไม่อยากกลับบ้าน"

จ้าวชุนลี่รีบพูดดุหลาน "เมื่อวานไข้เพิ่งจะลด อาการหวัดยังไม่ทันหายดีเลยนะ ดันวิ่งออกมาตากลมแบบนี้ ถ้าแม่เจ้ารู้เข้าต้องโดนดุแน่ กลับบ้านเดี๋ยวนี้ เรื่องหาเงินไม่ใช่เรื่องที่เด็กตัวกะเปี๊ยกอย่างเจ้าต้องมาคิด"

หยางหลานฮวาพอนึกขึ้นได้ว่าแม่จะโกรธ ก็ไม่กล้าดื้อดึงอีก ได้แต่หันกลับมาส่งสายตาขอโทษซ่งชูหม่าน

ซ่งชูหม่านยิ้มตอบนางไป

ย่าดีๆ มีแต่บ้านคนอื่นทั้งนั้นแหละนะ

ย่าของหยางหลานฮวาดีกับหลานจริงๆ

ซ่งชูหม่านรีบจัดการขุดจุดสีขาวที่เหลือจนเกลี้ยง

ชายหาดของแคว้นเสวียนหลิงปราศจากมลพิษแบบโลกยุคปัจจุบัน น้ำใสสะอาดราวกับกระจกเงา

ตอนนี้นางอยู่ใกล้กับน้ำทะเลมาก พอเห็นกุ้งกำลังว่ายน้ำอยู่ ซ่งชูหม่านก็ตาลุกวาว รีบวิ่งเข้าไปตะครุบกุ้งตัวนั้นไว้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ

มันคือกุ้งกุลาดำ แถมตัวยาวกว่าสิบเซนติเมตรเสียอีก

ในประเทศหัวเซี่ยปี 2060 เพราะมลภาวะทางทะเล กุ้งกุลาดำแทบจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

แต่นี่เหมือนนางไปแหย่รังกุ้งเข้า เพราะมีกุ้งว่ายตรงดิ่งมาหานางไม่หยุดหย่อน

ซ่งชูหม่านย่อมไม่ปฏิเสธ มาหนึ่งจับหนึ่ง มาเป็นคู่จับเป็นคู่

เพื่อกันไม่ให้กุ้งกระโดดหนี นางเลยเอาหอยลายทับพวกกุ้งไว้ด้านบน

ฮิฮิ กุ้งกุลาดำช่วยบำรุงไตเสริมพลังหยาง ช่วยขับน้ำนมและต้านพิษ ท่านพ่อซ่งเหอซิวกับท่านแม่เซิ่งซูหว่านควรกินเยอะๆ

เพียงครู่เดียว กุ้งหนึ่งร้อยตัวก็มาอยู่ในมือ

นางลุกขึ้นยืน เดินถอยห่างจากน้ำทะเลด้วยความพึงพอใจ

ชาวบ้านหลายคนเริ่มมองซ่งชูหม่านเปลี่ยนไป พอเห็นนางยืนอยู่ริมน้ำแล้วโกยของทะเลลงถังไม่หยุด ก็พากันเดินเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ซ่งชูหม่านเห็นคนพวกนั้นเดินมา ก็ไม่ได้ตื่นตระหนก ปล่อยให้เข้ามามุง

ชั่วพริบตาเดียว ผู้คนกลุ่มใหญ่ก็ล้อมซ่งชูหม่านไว้ครึ่งวงกลม

พอเห็นของทะเลเต็มถังที่นางหามาได้ด้วยตัวคนเดียว ทุกคนก็เบิกตาโตเท่าไข่ห่าน

"คุณพระช่วย อาหม่านหาได้เยอะขนาดนี้อีกแล้ว"

"มีของทะเลสารพัดอย่างเลย แถมยังมีกุ้งกุลาดำตั้งเยอะแยะ"

"ตรงนี้มันมีของเยอะขนาดนี้เชียวหรือ?"

"เมื่อวานบ้านนางหาได้ตั้งสามถัง วันนี้นางคนเดียวก็ล่อไปเกือบสองถังแล้ว"

เกาซือเยว่ที่เมื่อกี้เห็นตำตาว่าซ่งชูหม่านหิ้วถังสองใบเดินขึ้นจากน้ำอย่างสบายๆ ก็ถามด้วยความอิจฉาริษยา "นังตัวล้างผลาญ แรงของแกเพิ่มขึ้นหลังจากถูกส่งไปบูชายันต์จริงๆ เหรอ?"

ไม่ใช่ว่าเป็นคนแรงเยอะมาตั้งแต่เด็ก แต่แกล้งทำเป็นอ่อนแอเพราะกลัวที่บ้านจะใช้ทำงานหนักและให้หาเงินหรอกนะ?

ซ่งชูหม่านไม่ตอบ

สวีเฉ่าเฉ่าขมวดคิ้วตำหนิ "สะใภ้สกุลเกา คนเขามีชื่อมีแซ่ ตัวเจ้าเองก็เป็นผู้หญิง เอาแต่เรียกคนอื่นว่าตัวล้างผลาญ เจ้าไม่คิดบ้างเหรอว่าเจ้ากำลังด่าตัวเอง แล้วก็ด่าพวกเราผู้หญิงทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ด้วย?"

ทันใดนั้น สายตาไม่เป็นมิตรหลายคู่ก็จ้องเขม็งไปที่เกาซือเยว่

เกาซือเยว่เห็นท่าไม่ดี รีบแก้ตัวเสียงอ่อย "ก็ได้ๆ ข้าไม่พูดแบบนั้นแล้วก็ได้ พวกเจ้าอย่ามองข้าแบบนั้นสิ ข้าก็แค่ถามแทนพวกเจ้าทุกคนนั่นแหละ"

ชาวบ้านถึงได้ละสายตาไป

เกาซือเยว่เห็นซ่งชูหม่านไม่ยอมตอบ ก็ถามด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหนอีกรอบ "ที่แกหาของทะเลได้เยอะขนาดนี้ มีเคล็ดลับอะไรหรือเปล่าฮะ?"

[จบแล้ว]