บทที่ 16 - ผู้สมรู้ร่วมคิด

บทที่ 16 - ผู้สมรู้ร่วมคิด

ซ่งเหอซิวถามด้วยสีหน้าจริงจัง "อาหม่าน ลูกคิดว่ายังไง"

ซ่งชูหม่านเองก็อยากกินของพวกนี้เหมือนกัน แต่ในความทรงจำ อาหารทะเลเป็นของโปรดของพวกเศรษฐีในเมือง ถ้ากินหมดเกลี้ยง สำหรับฐานะทางบ้านตอนนี้ มันก็ดูจะฟุ่มเฟือยเกินไปหน่อย

แต่ถ้าไม่กินเลย ก็สงสารกระเพาะตัวเองแย่

หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง ซ่งชูหม่านก็ตอบจริงจัง "ท่านพ่อ ตอนนี้ถ้าเราจะเข้าเมือง กว่าจะไปถึงประตูเมืองคงปิดแล้ว เอาอย่างนี้ดีกว่าเจ้าค่ะ เราแบ่งกินส่วนหนึ่ง แล้วอีกส่วนเลี้ยงไว้ในถัง ถ้าพรุ่งนี้มันยังรอด เช้าตรู่เราไปหาเพิ่มอีกหน่อย แล้วค่อยขนไปขายในเมืองทีเดียว"

จะเอาไปแลกของกับชาวบ้าน หรือขายให้คนในหมู่บ้านคงไม่คุ้ม

อาหารทะเลในแคว้นเสวียนหลิงมีราคาแพง ชาวบ้านต่อให้หามาได้ ส่วนใหญ่ก็เอาไปขายในเมืองกันทั้งนั้น

อุตส่าห์หามาได้แทบตาย ถ้าโดนคนในหมู่บ้านกดราคา สู้เก็บไว้กินเองยังดีซะกว่า

ซ่งเหอซิวพยักหน้าเห็นด้วย "ความคิดเข้าท่า เอาตามนี้แหละ"

พูดแล้วก็ลงมือทำทันที

บ้านพวกเขายังไม่มีเงินซื้อเครื่องปรุง ก็เลยกะว่าจะต้มน้ำเปล่ากินกันง่ายๆ นี่แหละ

บนเขาน่าจะมีต้นหอมป่ากับขิงป่าอยู่บ้าง แต่ตอนนี้อากาศหนาว คงยังไม่งอกออกมาให้เห็น

หรือต่อให้งอกออกมาแล้ว ก็คงโดนชาวบ้านเก็บไปหมดแล้ว

ยังมีเนื้อหมูที่ซ่งเหอซิวซื้อมาจากในเมืองเมื่อเช้า พวกเขากะว่าจะทำต้มจืดหมูสับ บำรุงร่างกายกันให้เต็มที่คืนนี้

แต่ในขณะที่กำลังจะเริ่มลงมือทำอาหาร ก็มีคนสี่คนเดินตรงเข้ามาแต่ไกล ได้แก่ ผู้ใหญ่บ้านตู้ ซ่งเซี่ยงเฉียน เกาซือเยว่ และหวงเสี่ยวลี่

เมื่อกี้เกาซือเยว่กับหวงเสี่ยวลี่ก็ไปเดินหาของทะเลเหมือนกัน แต่หาตั้งนานได้หอยลายมาแค่ไม่กี่ตัว

อย่างอื่นไม่เจอเลย กลับบ้านไปก็เลยไปฟ้องพ่อปู่แม่ย่า

หลี่ชุ่ยชุ่ยไม่ค่อยเชื่อน้ำคำสะใภ้ทั้งสอง เลยส่งซ่งเซี่ยงเฉียนมาดูให้เห็นกับตา

ประจวบเหมาะกับผู้ใหญ่บ้านตู้เดินผ่านมาพอดี ได้ยินเข้าก็เลยตามมาดูด้วย

เพราะช่วงหลายปีมานี้ คนหมู่บ้านชิงอวี๋ไม่เคยมีใครหาของทะเลได้เยอะขนาดที่ซ่งชูหม่านหาได้มาก่อน

ซ่งเหอซิวที่กำลังจัดเตาไฟอยู่ ซ่งชูหม่านที่อยู่นอกถ้ำเห็นคนกลุ่มนั้นก่อนใคร นางขมวดคิ้วทันที "ท่านพ่อ มีคนมาเจ้าค่ะ"

ซ่งเหอซิวหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นใคร สีหน้าก็เคร่งเครียดลง

เรื่องที่จะจับลูกสาวเขาไปบูชายันต์ ถ้าผู้ใหญ่บ้านตู้ไม่พยักหน้า ชาวบ้านคงไม่กล้าทำ

ผู้ใหญ่บ้านตู้ก็เปรียบเสมือนผู้สมรู้ร่วมคิดที่เกือบจะฆ่าลูกสาวเขา

กับคนประเภทนี้ เขาไม่มีทางญาติดีด้วยแน่

ซ่งเหอซิวพูดเสียงเรียบ "ผู้ใหญ่บ้านตู้ มาทำไมรึ"

ผู้ใหญ่บ้านตู้พยักหน้ารับเนือยๆ

ซ่งเซี่ยงเฉียนไม่พอใจท่าทีของลูกชายคนโต ขมวดคิ้วตำหนิ "เจ้าใหญ่ ไม่เห็นข้ากับน้องสะใภ้รึไง"

ซ่งเหอซิวตอบเสียงเรียบ "ตอนนี้เห็นแล้ว"

"แก!" ซ่งเซี่ยงเฉียนโกรธจัดที่ลูกชายทำตัวเย็นชาใส่ กำลังจะอาละวาด แต่ผู้ใหญ่บ้านตู้ยกมือห้ามไว้ก่อน

ซ่งเซี่ยงเฉียนจำใจต้องระงับความโกรธไว้

ผู้ใหญ่บ้านตู้กวาดตามองไปรอบๆ สายตาไปสะดุดเข้ากับถังไม้ที่อยู่ไม่ไกล พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็เห็นอาหารทะเลเต็มถัง กะดูคร่าวๆ น่าจะหลายสิบชั่ง

แปลกจริง ซ่งชูหม่านโดนเจ้าแม่สมุทรสาปแช่งไม่ใช่เหรอ

ทำไมดวงบ้านใหญ่อยู่ๆ ถึงดีขึ้นมาได้?

ของทะเลที่หาได้นี่ มากกว่าที่ชาวบ้านคนอื่นหาได้เป็นสิบวันรวมกันซะอีก

ซ่งเซี่ยงเฉียนพาสะใภ้ทั้งสองเดินตามเข้าไป ไม่ปิดบังความโลภบนใบหน้าเลยสักนิด "ข้าไม่ได้เห็นของทะเลเยอะขนาดนี้มาตั้งนานแล้ว"

[จบแล้ว]