ตอนที่ 6 ทำเนียบวิญญาณการต่อสู้ อันดับที่ 17 ทั้งทวีปสั่นสะเทือน

【อันดับที่ 17 ในทำเนียบวิญญาณการต่อสู้: กระบี่เจ็ดสังหาร】

【ผู้ครอบครอง: เฉินซิน (สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ)】

【คำประเมิน: วิญญาณยุทธ์ประเภทเครื่องมืออันดับหนึ่งของทวีป ราชาผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่วิญญาณยุทธ์ประเภทกระบี่ ครอบครองเขตแดนเจ็ดสังหารโดยกำเนิด และมีวิธีการโจมตีที่ทรงพลัง เช่น เพลงกระบี่เจ็ดสังหาร】

【รางวัล: ระดับพลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 1 ระดับ, อายุแหวนวิญญาณทั้งหมดเพิ่มขึ้น 800 ปี, แหวนวิญญาณที่เก้าวิวัฒนาการสู่ระดับแสนปี, ความคมกล้าของวิญญาณยุทธ์เพิ่มขึ้น 10%】

เมื่อรายชื่ออันดับถูกประกาศ ผู้คนนับไม่ถ้วนจ้องมองวิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหารซึ่งอยู่อันดับที่สิบเจ็ด พูดไม่ออกไปเป็นเวลานาน

"ใต้เท้าพรหมยุทธ์กระบี่แห่งสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติได้แค่อันดับที่สิบเจ็ดเองหรือ?"

"ใต้เท้าพรหมยุทธ์กระบี่คือเจ้าแห่งกระบี่อันดับหนึ่งของทวีป ถ้าเขาได้แค่ที่สิบเจ็ด น้ำในทวีปนี้คงจะลึกน่าดู!"

"ช่างเรื่องนั้นก่อน เจ้าไม่เห็นหนึ่งในรางวัลหรือไง? แหวนวิญญาณที่เก้าเพิ่มระดับเป็นแสนปี นั่นมันแหวนวิญญาณแสนปีเชียวนะ!"

"ใช่ พรหมยุทธ์กระบี่อยู่อันดับสิบเจ็ดก็ได้รางวัลมหาศาลขนาดนี้แล้ว พวกอันดับต้นๆ จะไม่ฝืนลิขิตสวรรค์เลยหรือ?"

"โอ้พระเจ้า มันบ้าไปแล้วจริงๆ"

ที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ เฉินซินที่กำลังต่อสู้กับพรหมยุทธ์กระดูกกู่หรงอย่างมันมือ จู่ๆ ก็หยุดชะงักกลางอากาศ

รางวัลจากทำเนียบทองคำถูกส่งมอบแล้ว เขาหลับตาลงและสัมผัสถึงพลังสายหนึ่ง ซึ่งเขารู้สึกว่าอบอุ่นและน่าปรารถนาอย่างยิ่ง กำลังไหลเข้าสู่กายเนื้อวิญญาณยุทธ์ของเขาอย่างช้าๆ

ราวกับว่าจิตวิญญาณของเขากำลังกลายเป็นไอทิพย์ภายใต้พลังอันอบอุ่นนี้

กระบี่เจ็ดสังหารสั่นสะท้านไม่หยุด เสียงกู่ร้องของกระบี่ดังก้องไปทั่วทั้งสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ

"เคร้ง..."

ด้วยเสียงกระบี่กู่ร้องอีกครั้ง วงแหวนวิญญาณใต้เท้าของเฉินซินก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

เริ่มจากระดับพลังวิญญาณของเขาที่ไม่ได้ขยับเขยื้อนมาหลายปี บัดนี้พุ่งจากระดับ 96 สู่ระดับ 97 ขั้นสูงสุดในพริบตา กลิ่นอายของเขาแข็งแกร่งขึ้นไม่ใช่แค่ไม่กี่ส่วน

ในเวลาเดียวกัน เจตจำนงแห่งกระบี่เจ็ดสังหารที่เดิมทีแหลมคมและแน่วแน่อยู่แล้ว ก็ยิ่งคมกล้าไร้เปรียบภายใต้การห่อหุ้มของแสงสีทอง

"ตูม..."

ห้วงมิติเหนือสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติพังทลายลงทันที ถูกฉีกกระชากด้วยปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวที่ปลดปล่อยออกมาจากกระบี่เจ็ดสังหาร

การเพิ่มความคมกล้าของวิญญาณยุทธ์ 10% คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับวิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหารอย่างแน่นอน

เมื่อวิญญาณยุทธ์และระดับพลังยกระดับขึ้น วงแหวนวิญญาณใต้เท้าของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกตะลึงเช่นกัน

ม่วง ม่วง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ ดำ แดง!

วงแหวนวิญญาณเก้าวงหมุนวนอย่างอิสระเหนือสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ไม่มีวงแหวนวิญญาณสีเหลืองแม้แต่วงเดียว ทั้งหมดล้วนมีอายุเกินพันปี

และวงแหวนวิญญาณที่เก้า ก็คือวงแหวนวิญญาณแสนปีสีแดงฉาน สมบัติแห่งแม่น้ำเลือดที่วิญญาณจารย์มากมายในโลกวิญญาณจารย์ต่างเสาะหา!

"ตาแก่กระบี่ พลังของเจ้าไปถึงระดับที่น่ากลัวขนาดนี้แล้วหรือ?"

พรหมยุทธ์กระดูกกู่หรงตกตะลึงอย่างยิ่ง เดิมทีวิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหารของเฉินซินและพลังป้องกันของเขาล้วนสูสีกัน ไม่มีใครเอาชนะอีกฝ่ายได้ง่ายๆ

เมื่อครู่นี้ ด้วยรางวัลทั้งหมดที่เขาได้รับหลังจากติดอันดับ การโจมตีของเฉินซินยิ่งมีโอกาสน้อยลงที่จะทำลายการป้องกันของเขา

แต่ตอนนี้ล่ะ?

กู่หรงแตะใบหน้าของเขา ซึ่งมีรอยขีดข่วนจากปราณกระบี่ที่กระบี่เจ็ดสังหารปล่อยออกมาอย่างไม่ตั้งใจ และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสยองขวัญเล็กน้อย

ในฐานะคู่ปรับเก่าและสหายเก่ามานานหลายปี ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่าการเพิ่มความคมกล้าของวิญญาณยุทธ์ 10% หมายความว่าอย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น รูปแบบวงแหวนวิญญาณของเฉินซินยังใช่มนุษย์อยู่หรือเปล่า?

พลังของวงแหวนวิญญาณแสนปีย่อมผลักดันความแข็งแกร่งของเฉินซินไปสู่จุดสูงสุดของชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อมองดูกู่หรงที่ยืนอึ้งอยู่กับที่ ใบหน้าของพรหมยุทธ์กระบี่ก็ฉายแววรอยยิ้ม

มือที่ด้านจากการฝึกกระบี่มาหลายปีลูบไล้ใบมีดของกระบี่เจ็ดสังหาร ความปรารถนาที่จะผสานเป็นหนึ่งเดียวและฟาดฟันทุกสิ่งยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"กระดูกแก่ ยังกล้าสู้ต่อไหม?"

"ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก!"

และแล้ว ทั้งสองที่เพิ่งหยุดสู้ก็กลับมาประมือกันอีกครั้งท่ามกลางเสียงเชียร์ของศิษย์สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมากมาย แต่วิญญาณจารย์ระดับมหาปราชญ์วิญญาณขึ้นไปล้วนดูออก

พลังโจมตีของพรหมยุทธ์กระบี่เพิ่มขึ้นไม่ใช่แค่นิดหน่อย พรหมยุทธ์กระดูกที่อยู่ตรงข้ามทำได้เพียงรับมือด้วยการเคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่าด้วยพลังมิติอย่างต่อเนื่อง

หนิงเฟิงจื้อมองดูทั้งสองด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

หากอันดับที่สิบแปดของพรหมยุทธ์กระดูกพอจะหาข้อแก้ตัวได้ว่าเขาไม่คุ้นเคยกับทิศทางการพัฒนาวิญญาณยุทธ์ โดยเปลี่ยนทิศทางการโจมตีหลักของมังกรกระดูกสายมิติไปเป็นสายป้องกัน หนิงเฟิงจื้อก็ยังพอรับได้

แต่... วิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหารคือวิญญาณยุทธ์ที่สร้างชื่อเสียงเกรียงไกรบนทวีป ใครก็ตามจากขุมอำนาจใหญ่ย่อมรู้กิตติศัพท์ของมัน

ตั้งแต่เฉินซินในรุ่นนี้ ไปจนถึงเฉินเจี้ยนจวินในรุ่นก่อน หรือแม้แต่ปรมาจารย์กระบี่เฉินซุนในรุ่นก่อนหน้านั้น มีใครบ้างที่ไม่ใช่ยอดฝีมือผู้ทรงพลังและมีชื่อเสียง?

หากจะว่ากันจริงๆ ใครจะกล้าบอกว่าทิศทางการพัฒนาวิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหารนั้นผิดพลาด?

นี่หมายความได้อย่างเดียว: กระบี่เจ็ดสังหารทำได้แค่อันดับนี้เท่านั้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หนิงเฟิงจื้อก็หัวเราะขื่นๆ ช่างน่าขันที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติของเขาเรียกตัวเองว่าเป็นหนึ่งในสามสำนักบน แต่กลับยังมีผู้เชี่ยวชาญและวิญญาณยุทธ์ที่ทรงพลังอีกมากมายบนทวีปที่เขาไม่เคยรู้ถึงการมีอยู่

ที่วิหารวิญญาณ มือของปิปิตงกำคทาพระสังฆราชแน่นขึ้นไปอีก จนภายในคทาสั่นสะเทือน แสดงถึงความโกรธเกรี้ยวของนางในขณะนี้

"วงแหวนวิญญาณแสนปี มีรางวัลระดับนี้จริงๆ ด้วย"

"ยอดเยี่ยมมากพรหมยุทธ์กระบี่ ยอดเยี่ยมมากพรหมยุทธ์กระดูก!"

ปิปิตงสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะมีสมาชิกวิหารวิญญาณกี่คนติดอันดับต้นๆ แต่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติในปัจจุบันไม่อาจรับมือด้วยความคิดแบบเดิมได้อีกต่อไป

พรหมยุทธ์กระดูกระดับ 96 ที่มีพลังมิติแข็งแกร่งขึ้น ย่อมไม่ด้อยกว่าราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 97 แน่นอน

เฉินซินที่เดิมอยู่ระดับ 96 ขั้นสูงสุด เมื่อทะลวงสู่ระดับ 97 ขั้นสูงสุด พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงของวงแหวนวิญญาณที่ฝืนลิขิตสวรรค์ วิหารวิญญาณคงมีไม่กี่คนที่เอาชนะเขาได้

และถ้าสองคนนี้ได้รับการสนับสนุนเต็มกำลังจากหนิงเฟิงจื้อ ทั่วทั้งวิหารวิญญาณ นอกจากนางและเฉียนเต้าหลิวแล้ว ใครจะเทียบได้?

หัวใจของปิปิตงกำลังหลั่งเลือด นางวางแผนมาหลายปี แอบบ่มเพาะและรวบรวมราชทินนามพรหมยุทธ์มากมาย เพื่อกำจัดสามสำนักบน

แต่... ราชทินนามพรหมยุทธ์เหล่านี้ที่มีระดับเพียง 92 หรือ 93 จะต้านทานการโจมตีเต็มกำลังของเฉินซินในตอนนี้ได้จริงหรือ?

ปิปิตงถามตัวเอง และคำตอบคือไม่ พวกเขาทำไม่ได้

ราชทินนามพรหมยุทธ์ที่นางรวบรวมมาแทบไม่มีโอกาสติดอันดับเลย

"ช่างเถอะ เมื่อข้าสืบทอดตำแหน่งเทพ การจัดการพวกมันย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย"

"ด้วยพรสวรรค์ของข้า รางวัลที่ข้าได้รับจากทำเนียบวิญญาณการต่อสู้ย่อมมหาศาลกว่านี้แน่นอน"

ปิปิตงปลอบใจตัวเองในใจ และไม่ลืมที่จะสั่งการ

"ผู้อาวุโสทุกคน ฟังคำสั่งข้า แผนการล่าวิญญาณถูกยกเลิกชั่วคราว ทุกอย่างค่อยหารือกันหลังเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงนี้สิ้นสุด"

"รับทราบ ฝ่าบาทพระสังฆราช!"

ที่หอคอยพรหมยุทธ์ ข้อสงสัยคล้ายๆ กันเกี่ยวกับทำเนียบนี้ก็ผุดขึ้น

"พี่ใหญ่ พวกเรารู้ดีถึงความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์กระบี่เจ็ดสังหาร ข้าเกรงว่านอกจากพวกเราสองคนแล้ว แม้แต่น้องสามและคนอื่นๆ ก็เทียบไม่ได้"

"แต่มันได้แค่ที่สิบเจ็ด..."

คำพูดของพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำเป็นที่เข้าใจของผู้อาวุโสลำดับที่สามถึงเจ็ด ความนัยคือพวกเขาอาจจะไม่ติดอันดับ

"ข้าเคยสู้กับเฉินซุนและเฉินเจี้ยนจวิน คนหนึ่งเป็นพรหมยุทธ์ระดับ 98 ขั้นสูงสุด อีกคนระดับ 97 ขั้นสูงสุด ทั้งคู่มีเพลงกระบี่ที่วิจิตรพิสดาร แต่เฉินซิน..."

"เขายังขาดอยู่นิดหน่อย ตอนที่เขาติดอันดับ เขามีแค่ระดับ 96 ดังนั้นอันดับนี้ถือว่าปกติมาก"

"ท้ายที่สุด ทำเนียบนี้ไม่ได้ดูแค่วิญญาณยุทธ์ แต่ดูที่การพัฒนาของวิญญาณจารย์ด้วย ในด้านนี้ เฉินซินยังสู้พ่อของเขาไม่ได้"

"ถ้าเป็นเฉินเจี้ยนจวินหรือเฉินซุน อันดับของพวกเขาไม่มีทางต่ำขนาดนี้แน่"

"น้องสาม เจ้าไม่ต้องดูถูกตัวเองหรอก"

"ครับ พี่ใหญ่!"

จบตอน