บทที่ 405 เริ่มมื้ออาหาร

บทที่ 405 เริ่มมื้ออาหาร

ตั้งแต่เซียวอันเล่อมาถึงดินแดนนี้ เรื่องที่นางมองไม่ทะลุมีน้อยนัก

สถานการณ์ในลานบ้านหลังเล็กนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

รูปร่างของปิศาจคางคกตนนี้ดูน่าจะหนักราวๆ 150 ชั่ง อวบอัดแต่ก็มีส่วนเว้าส่วนโค้ง บุรุษทั่วไปคงหลงเสน่ห์นางเป็นแน่กระมัง?

ประเด็นคือ นายพรานที่นี่ดูไม่ปกติ และผู้หญิงคนนั้นก็ดูไม่ปกติเช่นกัน

คนประเภทเดียวกันย่อมอยู่ด้วยกันได้

หัวสามหัวโผล่ออกมา เรียงกันเป็นระเบียบที่หน้าต่าง คอยสังเกตการณ์ภายในบ้าน

เนื่องจากพวกนางใช้วิชาล่องหน คนฝั่งตรงข้ามจึงมองไม่เห็น นี่มันเหมือนการดูละครสดชัดๆ

ภรรยานายพรานเดินถือถาดเข้ามา

“ท่านพี่ ให้ข้าทำแผลให้แม่นางท่านนี้เถิดเจ้าค่ะ อย่างไรเสียชายหญิงก็ไม่ควรแตะเนื้อต้องตัวกัน หากใครรู้เข้าจะเสียชื่อเสียงแม่นางเขาได้”

แล้วใครกันที่อุ้มพี่สาวคางคกเข้ามาเมื่อครู่นี้? ทีตอนนี้มาพูดเรื่องชื่อเสียง

นายพรานเกาหัว ทำหน้าซื่อบื้อ

“ตราบใดที่เราไม่บอกใคร ก็ไม่มีใครรู้หรอก จริงไหม?

อีกอย่าง ข้าเห็นนางน่าสงสาร ข้าชำนาญเรื่องทำแผลพวกนี้ดี เจ้าลืมไปแล้วหรือ ตอนนั้นข้าก็เป็นคนทายาให้เจ้า เจ้ายังชมว่าข้ามือเบา ทายาแล้วสบายตัวอยู่เลย”

พอได้แล้ว พวกเขาทำอะไรกันเนี่ย?

ใบหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อ ดุสามีเบาๆ

“แต่ข้าไม่อยากให้ท่านพี่ทายาให้คนอื่นนี่เจ้าคะ”

น้ำเสียงหวานเลี่ยนจนน่าขนลุกทำเอาเซียวอันเล่อตัวสั่น

แต่พี่สาวคางคกไม่สนหรอกว่าเขาจะเป็นสามีใคร นางคว้ามือนายพรานไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

เรื่องสัมผัส มือที่ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำมันคางคกย่อมดีกว่าอยู่แล้ว

“คุณชาย ช่วยทายาให้ข้าเถอะนะเจ้าคะ พี่สาวคนนี้น่ากลัวจัง ข้ากลัว”

เซียวอันเล่อบ่นในใจ: คนบ้าสามคนชัดๆ

นางไม่ลืมที่จะปรายตามองเศรษฐีหวัง อืม ผู้ชายคนนี้ดวงซวยพิลึก

ไม่อย่างนั้นจะยกลูกสาวให้ครอบครัวประหลาดแบบนี้ได้อย่างไร?

นายพรานไล่ภรรยาออกไป ปิดประตู แล้วเริ่มทายาที่ขาเรียวยาวของพี่สาวคางคก

พี่สาวคางคกยืดขาข้างที่เลือดไหลออกไปตรงหน้านายพราน

“ขาพี่สาวนี่ยาวจริงๆ ทาสองวันก็คงไม่ทั่ว!”

เซียวอันเล่อมมองภาพในบ้าน บรรยากาศคลุมเครือชวนคิดลึก ไม่สิ นางสั่งให้ไปสืบประวัติผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่หรือ? นี่นางกำลังยั่วยวนสามีชาวบ้านอยู่หรือไง ข้าละพูดไม่ออกจริงๆ

ชายหนุ่มจับเท้านาง ลูบไล้น่อง แล้วดึงนางเข้ามาใกล้ ทันใดนั้นบรรยากาศคลุมเครือก็เปลี่ยนไป

ชายหนุ่มจับเท้านางขึ้นมาแล้วสูดดมลึกๆ

ท่าทางดูหื่นกามลามก แต่สิ่งที่เขาพูดกลับเป็นว่า:

“ข้านึกว่ามีแต่ปิศาจจิ้งจอกที่ร่านแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าคางคกจะร่านได้ขนาดนี้เหมือนกัน!”

คำพูดนี้ทำเอาพี่สาวคางคกในบ้าน และเซียวอันเล่อ เซี่ยซือหมิง กับเศรษฐีหวังที่อยู่ข้างนอกตกตะลึงไปตามๆ กัน

เกิดอะไรขึ้น? พวกเขาคิดมาตลอดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นปิศาจ ที่ไหนได้ ปิศาจตัวจริงกลับเป็นนายพรานหรือนี่?

เซียวอันเล่อหันไปมองเศรษฐีหวังอีกครั้ง ยกนิ้วโป้งให้ เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ!

ดวงแบบไหนกันถึงยกลูกสาวให้คนที่ไม่ใช่มนุษย์ได้?

ไม่สิ ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นปิศาจด้วยหรือเปล่า?

พวกเราเข้ามาอยู่ในรังปิศาจชัดๆ!

ผู้ชายเป็นปิศาจ ผู้หญิงเป็นปิศาจ แถมยังมีปิศาจคางคกมาลองใจอีก

คราวนี้พี่สาวคางคกเลิกเสแสร้ง ลิ้นยาวพุ่งวูบออกมาพันรอบคอคนตรงหน้า

ชายหนุ่มที่ถูกรัดคอไม่ได้ขัดขืน แต่กลับยิ้ม

“เอาสิ ฆ่าข้าเลย! ยิ่งเจ้ารัดแน่น ข้ายิ่งชอบ!”

เซียวอันเล่อพูดไม่ออก นี่มันโรคจิตไปหน่อยมั้ง แต่พี่สาวคางคกก็โหดเหี้ยมจริงๆ

ชายหนุ่มเหมือนคนที่ถูกสายสะดือพันคอเจ็ดรอบ หายใจไม่ออกเลยทีเดียว จังหวะนั้น หญิงสาวที่อยู่ข้างนอกก็วิ่งเข้ามาถือมีดปังตอฟันฉับใส่ปิศาจคางคก

ลิ้นของปิศาจคางคกไม่ใช่สิ่งที่เหล็กธรรมดาจะทำอันตรายได้

ทว่า มีดปังตอของหญิงสาวกลับบาดลิ้นนางจนเป็นแผล

“อ๊บ!”

พี่สาวคางคกร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด หดลิ้นกลับทันที

“เจ้าทำร้ายข้าได้ด้วยรึ?”

หญิงสาวแยกเขี้ยว ใบหน้าเปลี่ยนเป็นปิศาจจิ้งจอก ฟันใส่พี่สาวคางคกอย่างดุเดือด

เห็นผู้หญิงสองคนตบตีกัน นายพรานร่างกำยำรีบวิ่งหนีออกมา ปิดประตู แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก

ฉากแล้วฉากเล่า ทำเอาเซียวอันเล่อ เซี่ยซือหมิง และคนอื่นๆ งุนงงไปหมด สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เศรษฐีหวังยิ่งร้อนใจกว่า

“คนนี้ใช่ลูกเขยข้าจริงๆ หรือ?

เราออกไปดูกันหน่อยดีไหม?”

เซียวอันเล่อกับเซี่ยซือหมิงมองหน้ากัน แล้วส่ายหัวพร้อมกัน

“ข้าว่ารอดูอีกหน่อยดีกว่า”

เซี่ยซือหมิงเสริมว่า

“ดูสิว่าปิศาจสองตนนั้น ใครจะชนะ?”

ปิศาจสองตนในบ้านสู้กันเอาเป็นเอาตาย สุดท้ายก็บาดเจ็บทั้งคู่

นายพรานคว้ามีดพร้าคมกริบจากลานบ้าน พุ่งเข้าไปในบ้าน ตะโกนลั่น “เมียจ๋า ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!”

ปิศาจจิ้งจอกได้ยินก็หัวเราะอย่างผู้ชนะ มองไปที่ปิศาจคางคก

“เป็นไงล่ะ? ข้ามีผู้ชายช่วย แต่เจ้าไม่มี”

สิ้นเสียง มีดพร้าในมือนายพรานก็ฟันฉับลงที่ไหล่นาง บาดลึกจนเห็นกระดูก

“กรี๊ดดด!

โจวหลาง ท่านทำอะไร?

ทำร้ายข้าทำไม? ท่านต้องฟันนางสิ!

เชื่อข้า ฆ่านางซะ เราจะได้เอาน้ำมันคางคกจากตัวนาง น้ำมันคางคกนั่นเป็นของดีบำรุงความงาม ช่วยให้ชุ่มชื้น ขายได้ราคาดีแน่นอน

แถมตัวนางอ้วนขนาดนี้ ต้องมีน้ำมันเยอะแน่ๆ!”

คราวนี้พี่สาวคางคกฟิวส์ขาด

“อ๊บ! ข้าอ้วนตรงไหน? ข้าแค่อวบอัดย่ะ! เจ้าสิอ้วน อ้วนทั้งโคตร!”

พี่สาวคางคกโกรธมาก ผลที่ตามมาร้ายแรงสุดๆ

นางพ่นพิษใส่หน้าปิศาจจิ้งจอกเต็มๆ

“กรี๊ดดด หน้าข้า! เจ้าทำลายโฉมหน้าข้า! ข้าจะฆ่าเจ้า! ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้!”

เซียวอันเล่อและคนอื่นๆ นั่งดูราวกับชมละคร

ลิ้นยาวของพี่สาวคางคกยืดออก พันรอบเอวปิศาจจิ้งจอก ยกนางขึ้นแล้วฟาดลงพื้นซ้ำๆ เป็นร้อยครั้ง

นายพรานกำมีดพร้าแน่น เมื่อพี่สาวคางคกโยนร่างนั้นทิ้งและปิศาจจิ้งจอกคืนร่างเดิม เขาก็พุ่งเข้าไปฟันที่คอปิศาจจิ้งจอกทันที

เขาฟันเต็มแรง ราวกับจะตัดคอปิศาจจิ้งจอกให้ขาดในดาบเดียว เหมือนเชือดไก่อย่างไรอย่างนั้น

ภาพนี้ทำเอาทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก

หมอนี่มันเป็นอะไรไป?

หลังจากแน่ใจว่าฆ่าปิศาจจิ้งจอกตายแล้ว เขาก็ประสานมือคารวะขอบคุณพี่สาวคางคก

“ขอบคุณท่านอาวุโสที่ช่วยเหลือ ปิศาจจิ้งจอกตนนี้จ้องจะควบคุมข้ามาตลอด ถึงขั้นจับครอบครัวข้ามาขู่ บังคับขูดรีดข้าเช้าเย็น ในที่สุดข้าก็กำจัดนางได้เสียที”

ฟังดูน่าสงสารเหมือนกันนะเนี่ย?

แต่ผู้ชายไม่ชอบแบบนี้กันหรอกหรือ?

“ไม่ทราบว่าแม่นางรับคำสั่งจากผู้ใดมาช่วยข้าหรือ?”

เศรษฐีหวังทำท่าจะออกไป แต่เซียวอันเล่อจับไหล่เขาไว้

ปิศาจจิ้งจอกอะไรกัน? เซียวอันเล่อก็มีปิศาจจิ้งจอกเหมือนกัน แถมยังเป็นตัวผู้ และบังเอิญว่าวันนี้เขาก็ออกมาด้วย

นางจะไม่รู้เชียวหรือว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นปิศาจจิ้งจอกจริงหรือไม่?

ทั้งหมดเป็นแค่กลลวง ของจริงยังไม่เริ่มต่างหาก