บทที่ 390 - กระบี่เก้า หกพันลี้!

บทที่ 390 - กระบี่เก้า หกพันลี้!

สิ้นเสียงของเย่อี้ เขาตวัดมือใหญ่ กระบี่ยาวเล่มหนึ่งควบแน่นขึ้นในมือ เพียงแค่กระบี่เล่มนี้เผยคม ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงไอสังหารอันเฉียบคมพุ่งปะทะใบหน้า ตามมาด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ที่ถาโถมเข้ามา ทำให้ผู้คนรู้สึกหายใจไม่ออก

วินาทีนี้ ผู้คนอดไม่ได้ที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันอีกครั้ง "เจตจำนง! เจตจำนงแห่งกระบี่!"

"สมกับเป็นพี่เย่อี้ อายุเพียงเท่านี้ก็เข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่แล้ว สมญานามเยาวชนจอมราชัน ไม่ใช่เรื่องเท็จจริงๆ!"

"ไม่ใช่แค่เข้าถึง แต่ยังลึกซึ้งมากด้วย!"

"..."

ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่ที่ดังระงม บนเวทีประลอง

เย่อี้กวัดแกว่งกระบี่ยาว เงากระบี่นับไม่ถ้วนลอยเด่นอยู่กลางอากาศ นั่นคือการควบแน่นของเจตจำนง

ขณะนี้ ท่ามกลางปราณกระบี่นับไม่ถ้วน เย่อี้ดูราวกับเซียนกระบี่จุติลงมา ท่วงท่าสง่างามไร้ที่เปรียบ พริบตาเดียว ปราณกระบี่เหล่านั้นต่างพุ่งโจมตีใส่เย่เฮ่า ปราณกระบี่ผสานเข้ากับเจตจำนง ทุกสายล้วนดูเหมือนจะฉีกกระชากมิติ ทำลายล้างทุกสรรพสิ่งให้สูญสิ้น

เวลานี้

เสียงของเย่อี้ดังขึ้นช้าๆ "ถูกฝังกลบในธารกาลเวลามีอะไรไม่ดี ถึงต้องรนหาที่ตายภายใต้คมกระบี่หมื่นเล่ม!"

"หึ!" เย่เฮ่ายิ้มเยาะ "แค่เจตจำนงแห่งกระบี่กระจอกๆ ของเจ้า ก็กล้ามาคุยโต?"

สิ้นคำพูด ในมือของเย่เฮ่าก็ปรากฏกระบี่เช่นกัน ชั่วพริบตา ปราณกระบี่สีเงินขาววนเวียน ทันใดนั้นเบื้องหลังเย่เฮ่า ราวกับมีแม่น้ำสายใหญ่เชี่ยวกรากพุ่งทะยานสู่ฟ้าสูงถึงหมื่นจ้าง

เจตจำนงแห่งกระบี่เช่นเดียวกัน แถมยังทรงพลังกว่า ทั่วทั้งเมืองหลวงตกอยู่ภายใต้การปกคลุมของมัน ดูเหมือนว่าขอเพียงเย่เฮ่าต้องการ ปราณกระบี่ที่เชี่ยวกรากดั่งแม่น้ำสายใหญ่ก็จะฝังกลบเมืองหลวงแห่งนี้ ต่อหน้าเจตจำนงแห่งกระบี่เช่นนี้ พวกเขาต่างมองเห็นความหวาดกลัวของตัวเอง

ชั่วพริบตา เสียงฮือฮายิ่งดังกระหึ่ม "เขา... เขาก็เข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่เหมือนกัน แถม... แถมยัง...!"

"แถมดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเย่อี้ซะอีก!"

"เจตจำนงแห่งกระบี่แบบนี้ ไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่เคยได้ยินมาก่อน ราวกับแม่น้ำสายใหญ่ เชี่ยวกรากไม่ขาดสาย ต่อเนื่องไม่สิ้นสุด!"

"..."

ภายใต้เจตจำนงแห่งกระบี่เช่นนี้ ทำให้พวกเขาต้องมองเย่เฮ่าใหม่ เย่เฮ่าในตอนนี้ คู่ควรกับคำว่าอัจฉริยะฟ้าประทาน แต่... พวกเขาก็ยังไม่เชื่อว่า เย่เฮ่าจะเอาชนะเย่อี้ได้ เพราะมีทั้งกระดูกจอมราชันและเนตรซ้อน เย่อี้คือเยาวชนจอมราชันที่แท้จริง ไม่ใช่อัจฉริยะทั่วไปจะเทียบได้! ในหอสูง แม่ของเย่อี้ในดวงตาฉายแววตื่นตระหนก สีหน้ามืดครึ้มลง

เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในหอสูงอื่นๆ ก็วิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด ต่างประหลาดใจกับความแข็งแกร่งที่เย่เฮ่าแสดงออกมา

ในเวลาเดียวกัน

เสียงของจักรพรรดิดังขึ้นเรียบๆ "ลูกพ่อ เจ้าดูสิ พ่อบอกแล้วว่าเจ้าตัวเล็กนี่... ไม่ธรรมดา! ศึกวันนี้ต้องสนุกแน่ เผลอๆ... เจ้าตัวเล็กนี่อาจจะชนะก็ได้!"

สิ้นเสียง

องค์ชายอ้าปากค้าง เขาตกใจจนพูดไม่ออก แม้เสด็จพ่อจะตรัสไว้ก่อนหน้านี้ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจริงจัง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาจะยังอ่อนหัดนัก เจ้าตัวเล็กนี่ไม่แน่ว่า อาจจะสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ

แน่นอน โอกาสแบบนั้นยังต่ำอยู่ เพราะเย่อี้มีทั้งกระดูกจอมราชันและเนตรซ้อน ถ้า... ถ้ามีแค่อย่างเดียว โอกาสชนะของเจ้าตัวเล็กก็ไม่น้อย น่าเสียดาย... เย่อี้มีครบ

ขณะนี้

บนเวทีประลอง ในใจเย่อี้เริ่มมีความกดดัน เขาคิดไม่ถึงว่า เย่เฮ่าจะทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายได้ ปัจจุบันนี้ เขาจะรู้สึกแบบนี้ได้ก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิและเทพจากแดนบนบางองค์เท่านั้น ในรุ่นเดียวกัน เย่เฮ่าเป็นคนแรกที่ทำให้เขารู้สึกแบบนี้

ตอนนี้ จิตใจแห่งมรรคาของเย่อี้เริ่มสั่นคลอน แม้ไม่มีกระดูกจอมราชันและเนตรซ้อน เย่เฮ่าก็ยังน่าทึ่งขนาดนี้ นี่ทำให้เขายิ่งกดดัน

แน่นอน มีแรงกดดันก็ยิ่งมีแรงผลักดัน เจตจำนงแห่งกระบี่ของเขาก็ยิ่งทรงพลังมหาศาล ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

ฉับพลัน เจตจำนงแห่งกระบี่แม่น้ำใหญ่ของเย่เฮ่าปะทะกับเจตจำนงแห่งกระบี่ของเย่อี้ ไม่เหนือความคาดหมาย เย่อี้พ่ายแพ้ถอยร่น

ทันใดนั้น

เย่อี้ประสานมือทำท่าประทับ พลังกระดูกจอมราชันระเบิดออกอีกครั้ง อักขระสีทองลึกลับพรั่งพรูออกจากร่าง จารึกลงบนตัวกระบี่ ทำให้พลังกระบี่ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น "ไป!" เสียงของเย่อี้ดังกึกก้อง กระบี่พุ่งตรงเข้าหาเย่เฮ่าอย่างรวดเร็ว

ชั่วพริบตา มิติเกิดรอยร้าว แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของกระบี่นี้

ภายใต้กระบี่นี้ เจตจำนงแห่งกระบี่แม่น้ำใหญ่ของเย่เฮ่าถูกแหวกออก แต่กระบี่นี้ก็ยังเข้าไม่ถึงตัวเย่เฮ่า แต่พลังของมันแข็งแกร่งจริงๆ ปะทะกันถึงขีดสุด กระบี่ของเย่อี้ถูกกระแทกกลับ เจตจำนงแห่งกระบี่แม่น้ำใหญ่ก็สลายไป นี่คือเย่เฮ่าสู้กับเย่อี้ในระดับเดียวกัน หากเย่เฮ่าใช้ระดับพลังที่แท้จริง เย่อี้ไม่มีทางทำลายเจตจำนงแห่งกระบี่แม่น้ำใหญ่ได้ และคงแพ้ไปนานแล้ว

"ดูซิว่าเจ้ายังมีท่าไม้ตายอะไรอีก!" เย่อี้เอ่ยเสียงขรึม

พูดจบ

เสียงคำรามกึกก้องดังขึ้น มังกรแท้จริงตัวหนึ่งลอยขึ้นที่ด้านหลังเย่อี้ เห็นดังนั้น ทุกคนต่างสะท้าน "เคล็ดวิชาลับมังกรแท้จริง นั่นมันเคล็ดวิชาลับมังกรแท้จริง!"

"ดูเหมือน จะขาดหายไปบางส่วน ไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์!"

"แม่เจ้า! ถึงกับฝึกเคล็ดวิชาลับมังกรแท้จริงสำเร็จ สมเป็นเยาวชนจอมราชัน!"

"..."

ต่อจากนั้น ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ เย่อี้ไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาลับมังกรแท้จริงโจมตีโดยตรง แต่หลอมรวมมันเข้ากับกระบี่ ชั่วขณะหนึ่งบนตัวกระบี่มองเห็นเงาทังกรได้ชัดเจน พร้อมกันนั้น เจตจำนงแห่งกระบี่ก็ระเบิดออกถึงขีดสุด หลอมรวมเข้ากับกระบี่เช่นกัน ทำให้พลังกระบี่นี้ยิ่งน่าสะพรึงกลัว "กระบี่นี้ จะสังหารเจ้า!" เย่อี้มั่นใจเปี่ยมล้น

ได้ยินดังนั้น

เย่เฮ่าเอ่ยเรียบๆ "ทำไมไม่จำบ้างนะ? โม้อีกแล้ว! หน้ายังแหกไม่พอหรือไง!?"

"หึ! ใครกันแน่ที่โม้!? ไม่ต้องปากแข็ง รับกระบี่นี้ให้ได้ก่อนเถอะ!" เย่อี้ตวาดลั่น

วินาทีสิ้นเสียง กระบี่นี้ของเย่อี้ได้พุ่งออกไปแล้ว เจตจำนงแห่งกระบี่ถาโถม กระบี่นี้ดูเหมือนจะประกาศศักดาเหนือวิถีกระบี่ทั้งปวง เห็นดังนั้น

เสียงของเย่เฮ่าดังขึ้นเรียบๆ "ข้ามีกระบี่หนึ่ง นามว่ากระบี่เก้า หกพันลี้!"

เสียงยังไม่ทันจางหาย เย่เฮ่าออกกระบี่ ชั่วพริบตานั้นงดงามดั่งภาพฝัน กระบี่นี้ออกไป ราวกับธารดาราเก้าชั้นฟ้าตกลงสู่โลกมนุษย์ กระบี่นี้ราวกับบรรจุยุทธภพไว้ครึ่งใบ

เพียงชั่วพริบตา แต่เหมือนผ่านไปนานนับปี ภายใต้กระบี่เดียว เย่อี้พ่ายแพ้อีกครั้ง!

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนตกตะลึง ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจและตกใจ กระบี่เก้า หกพันลี้!

พวกเขาไม่สัมผัสถึงเจตจำนงแห่งกระบี่แม้แต่น้อย นี่คือกระบวนท่ากระบี่ล้วนๆ

กระบี่นี้ออกไป ใต้หล้านี้ไม่มีกระบวนท่ากระบี่ใดสูงส่งไปกว่านี้อีกแล้ว!

จักรพรรดิอดเอ่ยไม่ได้ "ช่างเป็น... กระบี่เก้า หกพันลี้ ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

องค์ชายยืนอึ้งอยู่ข้างๆ! วันนี้ อาศัยกระบวนท่านี้ ชื่อของเย่เฮ่าจะแพร่สะพัดไปทั่วหล้า กระบี่เก้า หกพันลี้ จะไม่มีใครไม่รู้จัก นี่คือกระบวนท่ากระบี่ที่สูงส่งที่สุดในโลกนี้

และในวินาทีนี้ เย่อี้ถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก็เพราะเย่เฮ่าไม่แยแส ไม่อย่างนั้นออกกระบี่อีกครั้ง เย่อี้ต่อให้ไม่ตายก็คงหมดสภาพต่อสู้

"ไง? อยากยอมแพ้เหรอ?" เสียงเย้ยหยันของเย่เฮ่าดังขึ้น เย่อี้ถึงได้สติ พร้อมกับรู้สึกหวาดหวั่น โชคดีที่เย่เฮ่าไม่ลงมือตอนนั้น ไม่งั้นเขาคงพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

ในใจเย่อี้ตอนนี่ยิ่งไม่ยินยอม ยิ่งโกรธแค้น และยังอิจฉา

ถ้ากระดูกจอมราชันและเนตรซ้อนของเย่เฮ่ายังอยู่ ตอนนี้เขาจะน่ากลัวขนาดไหน? เกรงว่าเขาคงไม่มีวันตามทันไปชั่วชีวิต

และในตอนนั้นเอง ในดวงตาของเย่อี้มีแสงสว่างวาบขึ้น เนตรซ้อนเปิดออก!

(จบบทนี้)