บทที่ 280 - สนามรบโบราณ
บทที่ 280 - สนามรบโบราณ
บทที่ 280 - สนามรบโบราณ
ชั่วพริบตา
พลังของวิญญาณเทพโบราณพุ่งสูงขึ้นถึงระดับที่น่ากลัวอย่างยิ่ง ระดับพลังก้าวกระโดดข้ามไปหลายขั้น
เวลานั้น
วิญญาณเทพโบราณไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งตรงเข้าหาหลู้ชวน พูดไปก็ไร้ประโยชน์ มีแต่ต้องสู้ตายเท่านั้น
เห็นดังนั้น
คนของสำนักเทพอมตะต่างลอบยิ้มในใจ หลู้ชวนช่างโง่เขลาเกินไป
วิญญาณเทพโบราณที่สู้ถวายชีวิตนั้นน่ากลัวเพียงใด?! คราวนี้เขาไม่ตายก็ต้องเจ็บหนัก
ถึงตอนนั้น
พวกเขาค่อยลงมือซ้ำเติมคนตกน้ำ หลู้ชวนและหยางเจียนต้องตกตายที่นี่แน่นอน
แม้จะต้องแลกด้วยวิญญาณเทพโบราณหนึ่งตน แต่ค่าตอบแทนนี้คุ้มค่า มิฉะนั้น วันนี้สำนักเทพอมตะคงถูกทำลาย
ขณะนี้
เพียงชั่วพริบตา
วิญญาณเทพโบราณก็พุ่งมาถึงหน้าหลู้ชวน พลังอันยิ่งใหญ่ระเบิดออกในเสี้ยววินาที
และในวินาทีนั้นเอง ความว่างเปล่าถูกฉีกกระชาก หมัดหนึ่งแฝงด้วยกฎเกณฑ์นับหมื่น เจตจำนงแห่งเต๋าไร้ที่สิ้นสุด
วิญญาณเทพโบราณที่ระดับพลังพุ่งสูงขึ้นหลายขั้น มีความมั่นใจในหมัดนี้ของตนอย่างมาก
แต่ทว่า
วินาทีถัดมา
สีหน้าของวิญญาณเทพโบราณเปลี่ยนไปอย่างมาก พลังของเขาพุ่งสูง ทุ่มสุดตัวไปหนึ่งหมัด กลับ... กลับถูกรับไว้ได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
ทำไม... เป็นไปได้อย่างไร?!
วิชาโบราณนับหมื่นของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าหลู้ชวน กลับเปราะบางถึงเพียงนี้
ไม่!
เป็นไปไม่ได้?! ไม่ควรจะเป็นแบบนี้!
เสียงดังปัง
หน้าอกของวิญญาณเทพโบราณรับหมัดของหลู้ชวนเข้าไปเต็มๆ ร่างกระเด็นกลับไป พลังในกายแตกสลายอย่างรวดเร็ว
เห็นภาพนี้
คนของสำนักเทพอมตะตะลึงตาค้าง ไม่อยากจะเชื่อสายตา วิญญาณเทพโบราณทุ่มสุดตัว กลับ... กลับยังพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ
นี่... ใช่วิญญาณเทพโบราณจริงๆ หรือ?
อืม...!
จริงแท้แน่นอน และแข็งแกร่งจริงๆ ด้วย แต่เขามาเจอตัวตนที่ปีศาจยิ่งกว่า น่ากลัวยิ่งกว่า
จบกัน!
ความหวังที่พวกเขามีเมื่อครู่พังทลายลงแล้ว!
“เจ้าบีบข้าเองนะ!” วิญญาณเทพโบราณโกรธจัด
ทันใดนั้น
เห็นเพียงในร่างของวิญญาณเทพโบราณ พลังคลุ้มคลั่งจำนวนมหาศาลไหลบ่าออกมาจากภายใน ภายในร่างกาย กฎเกณฑ์ปั่นป่วน ไร้ระเบียบ พลังแกนหลักรวมตัวกันอย่างรวดเร็วในพริบตา
ระเบิดตัวเอง!
นี่คือท่าไม้ตายสุดท้ายของวิญญาณเทพโบราณ ใช้ตัวเองเป็นค่าตอบแทน ลากหลู้ชวนไปตายด้วยกัน หรืออย่างน้อยก็ให้หลู้ชวนบาดเจ็บสาหัส
การระเบิดตัวเองของวิญญาณเทพโบราณ อานุภาพน่ากลัวเพียงใด วิญญาณเทพโบราณในตอนนี้ คือตัวตนที่อยู่เหนือโลกใบนี้ ระเบิดทีเดียว พื้นที่หมื่นลี้จะกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา หากไม่มียอดฝีมือคอยควบคุม โลกทั้งใบอาจพินาศเพราะการระเบิดของเขา
อีกทั้ง ความเร็วนั้นเร็วมาก หลู้ชวนยังไม่ทันได้ลงมือ พลังก็ระเบิดออกแล้ว
จบกัน!
เห็นภาพนี้ คนของสำนักเทพอมตะต่างคิดเช่นนั้น
การระเบิดตัวเองของวิญญาณเทพโบราณ พลังที่เหนือกว่าโลกใบนี้ จะธรรมดาได้อย่างไร?
เขาระเบิดทีเดียว สำนักเทพอมตะทั้งสำนักก็จะกลายเป็นความว่างเปล่า ไม่เหลือซาก จุดจบก็เหมือนกัน แต่... สามารถลากหลู้ชวนและหยางเจียนไปลงนรกด้วยกันได้ ก็ถือว่าคุ้ม!
แต่ทว่า
ฉากต่อไป ทำให้โลกทัศน์ของคนสำนักเทพอมตะพังทลาย
เห็นเพียงหลู้ชวนสะบัดมือ มิติทั้งหมดถูกปิดผนึก พลังคลุ้มคลั่งฉีกกระชากความว่างเปล่า เพียงแค่แรงกดดันที่เล็ดลอดออกมา ก็ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำเลือดออกทวารทั้งเจ็ด บาดเจ็บสาหัส แม้แต่ยอดฝีมือระดับสูง ยังต้านทานแรงกดดันนี้อย่างยากลำบาก สำนักเทพอมตะพังพินาศไปกว่าครึ่ง
นี่ยังเป็นแค่แรงกดดันเล็กน้อยที่เล็ดลอดออกมา หากหลู้ชวนควบคุมไม่อยู่ แล้วก็... ภายในหมื่นลี้ จะไม่มีสิ่งมีชีวิตหลงเหลือ เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย เป็นดินแดนแห่งความตายไปอีกหลายหมื่นปี จะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ กำเนิดขึ้นได้อีก เผลอๆ อาจจะให้กำเนิดสิ่งที่น่ากลัวขึ้นมา
และในเวลาเดียวกัน
ยอดฝีมือทั่วหล้าต่างตื่นตระหนก สายตามุ่งตรงไปยังสำนักเทพอมตะ
เวลานั้น
ภายในมิติที่หลู้ชวนปิดผนึกไว้ เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอีก กลิ่นอายที่น่ากลัวยิ่งกว่าแผ่ออกมา กลิ่นอายนี้ ดูเหมือนจะข้ามผ่านแม่น้ำแห่งกาลเวลา มาจากยุคสมัยโบราณกาล ตามมาด้วยความโกลาหล ไร้ระเบียบ บ้าคลั่ง
เพียงแค่กลิ่นอายสายหนึ่ง ก็ทำให้ยอดฝีมือทั่วหล้าต้องเคร่งขรึม เพียงแค่กลิ่นอายเดียว ก็ทำให้พวกเขามองเห็นความตาย
ความกลัวก่อตัวขึ้นในใจอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่ยักษ์ใหญ่ที่มีชีวิตอยู่มาหลายหมื่นปี ยังต้องหวาดกลัว
และภายในมิติที่ถูกปิดผนึกนั้น เกิดการเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน นั่นคือช่องทางที่ลึกสุดหยั่ง มองผ่านช่องทางเข้าไป คือโลกที่โกลาหลวุ่นวายใบหนึ่ง
ภายในโลกใบนั้น เต็มไปด้วยไอความตายไร้ที่สิ้นสุด อัดแน่นด้วยพลังลึกลับนับหมื่น
ลางๆ
พวกเขาเห็นโครงกระดูก เห็นซากศพขนาดมหึมาที่ไม่ใช่มนุษย์
แม้จะมองผ่านช่องทาง พวกเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวภายในนั้น
“สนามรบโบราณ!”
ยักษ์ใหญ่ผู้มีชีวิตมาหลายหมื่นปีอุทาน!
ในเวลาเดียวกัน
ยอดฝีมือจำนวนมากก็จำได้ ต่างอุทานออกมา แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
สนามรบโบราณ
สถานที่ในตำนาน สนามรบที่เหล่าทวยเทพตกตาย นับตั้งแต่ยุคโบราณสิ้นสุดลง สนามรบโบราณดูเหมือนจะหายไปจากโลกใบนี้ มีข่าวลือว่าสนามรบโบราณหายไปจากโลกนี้แล้ว บ้างก็ว่าสนามรบโบราณยังอยู่ เพียงแต่ซ่อนอยู่ในมิติ ช่องทางพังทลายเข้าไม่ได้
ไม่ว่าจะทฤษฎีไหน สรุปคือไม่มีใครเคยเห็นสนามรบโบราณอีก ไม่มีใครเคยเห็นสถานที่ที่ทวยเทพตกตายแห่งนี้อีก
และยังมีตำนานว่า ในสนามรบโบราณมีสมบัติล้ำค่ามากมาย มีมรดกของเทพโบราณที่ตกตาย แน่นอนว่าในสนามรบโบราณ ก็มีอันตรายไร้ที่สิ้นสุดเช่นกัน
ตามมาตรฐานความแข็งแกร่งในปัจจุบัน ต่อให้ยักษ์ใหญ่ระดับหมื่นปีเข้าไป ก็ยากจะมีชีวิตรอดกลับมา
วันนี้ สนามรบโบราณกลับปรากฏขึ้นในสายตาของสรรพสัตว์ ด้วยวิธีการที่ไม่มีใครคาดคิด
เวลานั้น
ทั่วหล้าย่อมฮือฮา
“สนามรบโบราณ หากหาโอกาสวาสนาในนั้นได้...”
“เชรด เจ้าหนุ่มช่างกล้าคิด!”
“เข้าไปในสนามรบโบราณ เก้าตายหนึ่งรอด ยังจะคิดถึงวาสนาอะไรอีก!”
“ต่อให้เป็นยักษ์ใหญ่ในยุคนี้ ยังไม่กล้าเข้าไป นับประสาอะไรกับพวกเรา!”
“......”
“สหายเต๋า อายุขัยของท่านและข้าใกล้จะหมดแล้ว คิดจะใช้ชีวิตต่อในชาติที่สาม เกรงว่า... ยาก!
ไม่สู้เข้าไป... เดิมพันดูสักตั้ง!?”
“ดี ยังไงก็ตาย ตายเร็วไม่กี่วัน ตายช้าไม่กี่วันก็ไม่ต่างกัน ถือโอกาสตอนที่พลังยังไม่ร่วงโรยจากจุดสูงสุดมากนัก”
“......”
“ดี! งั้นก็ไปเดิมพันดู! หากฝืนลิขิตฟ้ามีชีวิตใหม่ได้ ย่อมเป็นเรื่องดีที่สุด!”
......
ชั่วขณะหนึ่ง ยักษ์ใหญ่มากมายต่างมุ่งหน้าสู่สำนักเทพอมตะ หวังจะเข้าสู่สนามรบโบราณ
และขณะนี้
คิ้วของหลู้ชวนขมวดเล็กน้อย เขาได้กลิ่นอายที่คุ้นเคยบางอย่างจากโลกใบนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ หยกพกกำลังตื่นเต้น
สนามรบโบราณแห่งนี้ ก็เป็นส่วนหนึ่งของโลกในหยกพกหรือ? สามารถหลอมรวมเข้ากับโลกในหยกพกได้?
ทันใดนั้น
หลู้ชวนหรี่ตาลงเล็กน้อย จากนั้นสะบัดมือเบาๆ แสงสีขาวพุ่งเข้าสู่กลางหน้าผากของหยางเจียน มีวิธีการนี้อยู่ หยางเจียนไม่ต้องกลัวยอดฝีมือหน้าไหน
แม้ลูกศิษย์ของเขาจะมีพลังไม่ธรรมดา แต่ก็ยังไม่ได้ไร้เทียมทานในโลกใบนี้ ในสนามรบโบราณไม่รู้สถานการณ์เป็นอย่างไร มีเกราะป้องกันไว้ หลู้ชวนอุ่นใจ
เวลานั้น หลู้ชวนพูดว่า “เจ้ารออยู่ข้างนอกอย่างวางใจ อาจารย์จะเข้าไปเดินเล่นสักหน่อย!”
“ท่านอาจารย์ระวังตัวด้วย!”
“อืม!”
รับคำสั้นๆ หลู้ชวนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเข้าสู่สนามรบโบราณทันที
[จบแล้ว]