บทที่ 190 - เติ้งฉานอวี้: คนก็ขยะ ยังจะมีปากไว้อีก!

บทที่ 190 - เติ้งฉานอวี้: คนก็ขยะ ยังจะมีปากไว้อีก!

จีฟาเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว บัญชาการกองทัพเริ่มตีเมือง ยอดฝีมือทั้งหมดก็ถูกส่งออกไป

กองทัพมืดฟ้ามัวดินเข้าตีเมือง เสียงโห่ร้องสะเทือนฟ้า จีฟาเห็นภาพนี้ ก็ฮึกเหิม

ครานี้ ต้องตีด่านซื่อสุ่ยให้แตก โค่นล้มต้าซาง ขึ้นครองราชย์ เริ่มจากศึกนี้!

การปลุกใจก่อนรบ

จีฟาสัญญาว่าจะให้รางวัลอย่างงามแก่ทหารสามกองทัพ ทหารซีโจวพุ่งรบอย่างถวายหัว ขวัญกำลังใจสูงลิ่ว

แต่ทว่า

สำหรับทหารเลวชั้นยอดของต้าซางแล้ว เจ้าพวกนี้ต่อให้กระโดดโลดเต้นแค่ไหน ก็เป็นแค่พวกมาแจกแต้มฆ่าเท่านั้น!

การต่อสู้ระหว่างกองทัพย่อมดุเดือด แต่เมื่อเทียบกับการต่อสู้ของเหล่ายอดฝีมือแล้ว ก็เหมือนเด็กตีกัน ไม่น่าดูชมเท่าไหร่

ส่วนการต่อสู้ของเหล่ายอดฝีมือ เรามาแยกเล่ากัน

ขณะนี้

เหนือน่านฟ้าด่านซื่อสุ่ย

ในแดนสวรรค์

เติ้งฉานอวี้ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ เอวคาดมีดสั้น ชายเสื้อพลิ้วไหว ดูสง่างามเกินบรรยาย

ฝั่งตรงข้ามเติ้งฉานอวี้ ถูสิงซุนจ้องเขม็ง เต็มไปด้วยจิตสังหาร

"เติ้งฉานอวี้ แค้นในวันวาน วันนี้จะให้เจ้าชดใช้คืนมาทั้งหมด!" ถูสิงซุนตะโกน

ได้ยินดังนั้น

เติ้งฉานอวี้พูดด้วยความดูแคลนและรังเกียจ "ก็ดี วันนั้นฆ่าเจ้ามันง่ายไปหน่อย ครั้งนี้ เจ้าจะตายดีๆ คงยาก! ว่าแต่ เกิดใหม่ทั้งที ก็ไม่ทำให้ตัวเองสูงขึ้นหน่อย หน้าตานั่นก็ทำมาแค่พอให้ดูเป็นคนได้นิดหน่อย!

อ้อ!

เข้าใจแล้ว ตั้งใจทำให้อุบาทว์ เพื่อให้คนทนดูไม่ได้ จะได้ชนะสินะ!

จิตใจชั่วช้าจริงๆ!"

พูดจบ

ถูสิงซุนโกรธจัด "ไสหัวไป!"

ทันใดนั้น

ร่างของถูสิงซุนวูบหาย ฟันใส่เติ้งฉานอวี้ทันที แสงสีแดงระเบิดออก ลำแสงแต่ละสายอัดแน่นด้วยพลังมหาศาล

ต่อสิ่งนี้

เติ้งฉานอวี้ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ร่างกายวูบไหว พอกลับมาปรากฏตัวอีกที ก็ตบหน้าถูสิงซุนฉาดใหญ่ จนกระเด็นไปไกล

ถูสิงซุนที่กลิ้งหลุนๆ กลางอากาศดูตลกสิ้นดี แต่เติ้งฉานอวี้ไม่หยุดมือ

ร่างวูบตามไป เติ้งฉานอวี้โจมตีต่อ ถูสิงซุนย่อมไม่ยอมให้เชือดเฉือนฝ่ายเดียว

รอบกายมียันต์สีแดงเลือดปรากฏขึ้น ใช้เป็นเกราะป้องกันการโจมตีของเติ้งฉานอวี้

แกร๊ก~!

เสียงแตกหักดังขึ้น ยันต์ที่หนาแน่นถูกตีแตกกระจายในพริบตา

วินาทีนี้

ถูสิงซุนหน้าถอดสี หลบไม่ทันแล้ว โดนเตะเข้าที่เอวด้านหลังเต็มๆ

เสียงทึบๆ ดังขึ้น ฟังแล้วยังเจ็บแทน เกรงว่าไตคงถูกเตะจนแหลกไปแล้วมั้ง

"แค่นี้!?" เติ้งฉานอวี้ดูแคลน

มารสวรรค์ที่ถูสิงซุนรวมร่างด้วย ค่อนข้างอ่อนแอ แบบนี้เติ้งฉานอวี้บี้ตายได้เป็นฝูงในนาทีเดียว

"ท่านอาจารย์!"

ถูสิงซุนกรีดร้อง เขาเองรู้ดี ลำพังตัวเขาคงไม่รอด ที่เขากล้ากร่าง ก็เพราะมีแบ็กดี ไม่งั้นจะกล้าซ่าเหรอ

สิ้นเสียง

ห้วงมิติด้านหลังสั่นไหว ร่างของจู้หลิวซุนปรากฏขึ้น รอบกายมีแสงสีแดงเป็นสาย ร่างกายกำยำ และถูสิงซุนเหมือนของวิเศษชิ้นหนึ่ง ยืนอยู่บนหัวของจู้หลิวซุน

ฉับพลัน

จู้หลิวซุนระเบิดพลังมหาศาลออกมา การรวมพลังของทั้งสองทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

ท้องฟ้ามืดลงในพริบตา ดอกไม้สีเลือดปรากฏขึ้นทีละดอก ภายในมียันต์ลึกลับ

พลังสีเลือด เต็มไปด้วยจิตสังหาร

"ไป!"

จู้หลิวซุนยกแขนขวาขึ้น ใช้นิ้วชี้เป็นกระบี่ แล้วตวาด

พริบตาเดียว

ดอกไม้เลือดหมื่นดอกเบ่งบาน กฎเกณฑ์ไหลเวียน ระเบียบหนาแน่น หนึ่งดอกไม้หนึ่งโลก ดอกไม้เลือดทุกดอกที่บานสะพรั่งอัดแน่นด้วยพลังเทพไร้เทียมทาน

พลังของจู้หลิวซุนและถูสิงซุนที่ไปถึงขั้นนี้ ทำให้เติ้งฉานอวี้แปลกใจเล็กน้อยจริงๆ

มองดูดอกไม้หมื่นดอกที่พุ่งเข้ามาพร้อมกัน มือของเติ้งฉานอวี้วางบนด้ามมีดที่เอว

ดอกไม้เลือดหมื่นดอกที่บานสะพรั่ง พลังที่กวาดต้อนมาราวกับฟ้าถล่ม พริบตาเดียวที่แสงเย็นวาบ เติ้งฉานอวี้ชักมีดออกแล้ว ท่าทีฟ้าถล่มหายวับไป มรรคาเสื่อมสลาย

หนึ่งมีด ดอกไม้เลือดแยกออกซ้ายขวา พลังมีดยังไม่ลดลง ยังคงมีอานุภาพสังหารฟ้า

วินาทีนี้

ห้วงมิติแตกละเอียดเป็นชิ้นๆ พายุถูกดึงดูดด้วยพลังมีด เพิ่มความรุนแรงขึ้นอีกสามส่วน ภายในปราณมีด กฎเกณฑ์รวมตัวดั่งมหาสมุทร เต๋าไร้ขอบเขต

มีดนี้ ราวกับไปถึงจุดสูงสุดของวิถีมีดแล้ว จะต้องกลายเป็นรอยจารึกแห่งเต๋า

มีดแบบนี้ วันหน้า... อาจจะตัดสายธารแห่งกาลเวลาขาดได้จริงๆ!

เมืองเฉาเกอ

มองดูมีดนี้ มองดูเติ้งฉานอวี้แบบนี้

หลู้ชวน: "......"

เชี่ย!

เติ้งฉานอวี้ก็เป็นลูกศิษย์ฉันเหรอ!?

เติ้งฉานอวี้ คนที่มีชื่อบนทำเนียบเทพ ลูกสาวแม่ทัพเติ้งจิ่วกงแห่งราชวงศ์ซาง สาวงามวัยสะพรั่ง นิสัยห้าวหาญ มีรักมีแค้น ถูกบีบให้แต่งงานกับไอ้เตี้ยถูสิงซุนนั่น

ได้มาเป็นศิษย์ของฉัน ชะตากรรมเปลี่ยนไป แบบนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่ต้องไปขึ้นทำเนียบเทพ เป็นเทพดาวลิ่วเหอ (หกประสาน) บ้าบออะไรนั่น!

ไม่ใช่แค่เติ้งฉานอวี้ คนอื่นที่ร่วมรบยังมีสี่พี่น้องตระกูลม๋อ (สี่จตุรเทพ) นี่คือท้าวจตุโลกบาลที่คนรู้จักกันดีในภายหลัง ผู้ช่วยดูแลคัมภีร์พุทธ คุม ดิน น้ำ ลม ไฟ ปกป้องประเทศ ดูแลลมฝนให้ตกต้องตามฤดูกาล

ยังมีเฉินฉีและเจิ้งหลุน สองคนนี้ก็คือ สองขุนพลฮึ่มฮ่า ที่คนรุ่นหลังรู้จักกันดี!

ล้วนเป็นคนมีชื่อบนทำเนียบเทพทั้งนั้น!

น่าขำที่เมื่อก่อนฉันยังหลบๆ ซ่อนๆ หลบทำซากอะไร โดนลากเข้าไปเอี่ยวตั้งนานแล้ว!

......

กลับมาที่เรื่องราว

ภายใต้มีดของเติ้งฉานอวี้ จู้หลิวซุนและถูสิงซุนไม่กล้ารับตรงๆ รีบหลบหลีก

มีดแบบนี้ถ้ารับตรงๆ ก็ใช่ว่าจะรับไม่ได้ แต่กินแรงเกินไป ไม่จำเป็นเลย

จู้หลิวซุนและถูสิงซุนที่หลบออกมาได้ รีบเปลี่ยนตราประทับมืออย่างรวดเร็ว

ฉับพลัน

แสงสีแดงเลือดไหลเวียน ยันต์ลึกลับปกคลุมท้องฟ้าราวกับทะเลกว้าง

เมื่อยันต์แต่ละตัวพุ่งเข้าไปในดอกไม้เลือดที่ถูกฟันจนเฉา ดอกไม้เลือดแต่ละดอกก็ระเบิดแสงสีแดงหมื่นชั้นอีกครั้ง ราวกับเลือดสดๆ ไหลทะลัก

ดอกไม้เลือดไม่เพียงแต่กลับมามีชีวิตชีวา แต่ยังแยกตัวออกเป็นสอง ดอกไม้เลือดเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมหาศาล

ดอกไม้เลือดแต่ละดอกหมุนวน ขยายใหญ่ ใจกลางดอกไม้เล็งไปที่เติ้งฉานอวี้ ยันต์แต่ละตัวพุ่งออกจากใจกลางดอกไม้ โจมตีใส่เติ้งฉานอวี้ พลังน่ากลัวมาก!

ถูสิงซุนพูดขึ้น "เติ้งฉานอวี้ ไม่ต้องดิ้นรนอีกแล้ว เจ้ากับข้าเป็นสามีภรรยากัน นี่คือลิขิตฟ้ากำหนด จะทนลำบากไปทำไม เลิกต่อต้าน ข้าจะรักใคร่เอ็นดูเจ้าไปชั่วชีวิต! ทำตามลิขิตฟ้า จึงจะมีชีวิตนิรันดร์!"

สิ้นเสียง

เติ้งฉานอวี้หน้าเย็นชา "ไม่มีใครสอนให้พูดภาษาคนเหรอ? แบบนี้ จะมีลิ้นไว้ทำซากอะไร!?"

พูดจบ

พลังมีดของเติ้งฉานอวี้เพิ่มขึ้นอีก พลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เจตจำนงแห่งมีดสูงสุด

วินาทีนี้

สีหน้าของจู้หลิวซุนและถูสิงซุนเปลี่ยนไปทันที เพราะเติ้งฉานอวี้ ใช้เพียงเจตจำนงแห่งมีดก็ตรึงยันต์แต่ละตัวไว้ ทำให้ขยับไม่ได้ มีท่าทีจะแตกสลาย

ฉับพลัน

จู้หลิวซุนไม่กล้าชักช้า เปลี่ยนกระบวนท่าอีกครั้ง ดอกไม้เลือดหมุนวน ถักทอเป็นค่ายกล ล้อมรอบเติ้งฉานอวี้ พลังที่เกิดจากการเชื่อมต่อของดอกไม้เลือด ทำให้ความรุนแรงเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ภายใต้ค่ายกลดอกไม้เลือดนี้ มีท่าทีจะสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาลางๆ เพียงแต่ยังตัดขาดจากโลกหงฮวงไม่ได้สมบูรณ์ จะเรียกว่าโลกใบเล็กก็ไม่ใช่เสียทีเดียว

แน่นอน

พลังนั้นไม่ต้องสงสัย แถมยังมียันต์สีแดงเหล่านั้นเป็นทัพหน้า

"เติ้งฉานอวี้ กลับใจตอนนี้ ยังทันนะ มาเป็นภรรยาข้า ได้รับความรักจากข้า มีตรงไหนไม่ดี?!" เสียงถูสิงซุนดังขึ้น

สิ้นเสียง

เสียงเย็นชาของเติ้งฉานอวี้ดังขึ้น "คนก็ขยะ ยังจะมีปากไว้อีก แกไม่ตายแล้วใครจะตาย!?"

[จบแล้ว]