บทที่ 100 - บอกว่าจะฆ่า ก็คือฆ่า!
บทที่ 100 - บอกว่าจะฆ่า ก็คือฆ่า!
บทที่ 100 - บอกว่าจะฆ่า ก็คือฆ่า!
วินาทีต่อมา
อริยะหยวนสื่อตกตะลึงสุดขีด หมัดที่ทรงพลังที่สุดของเขา หยุดชะงักอยู่ใต้นิ้วนั้น ไม่อาจคืบหน้าได้แม้แต่น้อย
แต่นิ้วของโฮ่วถู่นั้น กลับค่อยๆ ทะลุผ่านหมัดของอริยะหยวนสื่อ
หมัดที่อริยะหยวนสื่อปล่อยออกไป ค่อยๆ สลายไปใต้นิ้วของโฮ่วถู่ กลายเป็นความว่างเปล่า
พร้อมกันนั้น
นิ้วของโฮ่วถู่ไม่ได้หยุด ยังคงพุ่งเข้าใส่อริยะหยวนสื่อ พริบตานั้นลมเมฆสงบ สายธารแห่งกาลเวลาราวกับหยุดนิ่ง ร่างของอริยะหยวนสื่อกระเด็นกลับหลัง หากไม่มีเมฆามงคลแห่งทวยเทพคุ้มกาย ภายใต้นิ้วนี้ อริยะหยวนสื่อไม่ตายก็สาหัส
นี่...！
อริยะหยวนสื่อในใจหวาดกลัวอย่างยิ่ง โฮ่วถู่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัว
เหล่าอริยะก็ตกตะลึงเช่นกัน
สำนักตะวันตก
จุนถีหน้าถอดสี "ศิษย์... ศิษย์พี่ โฮ่วถู่นาง... หลุดพ้นจากวิถีสวรรค์แล้ว?! ทำไมรู้สึกว่า... ดูเหมือนจะแกร่งกว่าท่านปรมาจารย์เสียอีก!"
เจียอิ่นพยักหน้าเบาๆ "จริงด้วย... ดูเหมือนจะแกร่งกว่าท่านปรมาจารย์จริงๆ!"
"นางอยู่อันดับสามในสำนักสาขา แล้วสองคนก่อนหน้าจะแกร่งขนาดไหน? ท่านผู้อาวุโสคนนั้น... จะแกร่งถึงขั้นไหนกัน?!" จุนถีตื่นตะลึง
เจียอิ่นตอบช้าๆ "ดูท่า พวกเราต้องรีบไปเข้าพบท่านผู้อาวุโสแล้วล่ะ!"
จุนถีพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
......
ณ ถ้ำเสวียนตู มหาทวีปต้าหลัว
ไท่ซ่างเหล่าจื่อเหม่อลอย พึมพำ "นาง... หลุดพ้นจากวิถีสวรรค์แล้วหรือ?"
หลุดพ้นจากวิถีสวรรค์ นั่นคือระดับที่แม้แต่ปรมาจารย์หงจวินก็ยังไปไม่ถึง!
"ไม่! ไม่ถูก! น่าจะยังไม่ถึง! แต่เกรงว่า... ก็เป็นรองแค่ปรมาจารย์หงจวินเท่านั้น!"
......
ณ วังวา
หนี่วาเวลานี้ก็เหม่อลอยเช่นกัน "โฮ่วถู่... แข็งแกร่งถึงระดับนี้ ท่านผู้นั้นจะเป็นตัวตนระดับไหนกัน? เกรงว่า... เพียงความคิดเดียว ก็ทำลายหงฮวงได้!"
......
ณ เกาะจินเอ๋า
ปรมาจารย์ทงเทียนตอนนี้งงมาก "นี่... นี่ใช่สำนักสาขาเหรอ? สำนักหลักมัดรวมกันยังสู้ไม่ได้เลย!"
ชา! ชาไปหมดแล้ว! ปรมาจารย์ทงเทียนชาไปทั้งตัวแล้วจริงๆ!
......
เหล่าทวยเทพ : ⊙﹏⊙!!!
ฟ้าแห่งหงฮวง เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ วันหน้าคงเป็นยุคของสำนักเจี๋ยแล้ว เทียนตี้อยากจะเป็นเจ้าสามภพเกรงว่า... พูดไม่ถูก สวรรค์คงต้องหลุดจากการควบคุมไม่ช้าก็เร็ว!
เฮ่าเทียน : ???
งั้นเราก็ตายสิ?!
......
คนของสำนักสาขา : "......"
ต้องยกให้ศิษย์พี่สาม เรื่องพื้นฐานทั้งนั้น ทุกคนไม่ต้องตื่นเต้น!
เวลานี้
ณ แดนสวรรค์โกลาหล
ในใจอริยะหยวนสื่อเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ เวลานี้จะฝืนเก่งก็ไม่มีประโยชน์แล้ว แพ้ให้ยอดคนระดับนี้ ไม่ใช่เรื่องน่าอาย เวลานี้ไม่ใช่เวลามาปากแข็ง เวลาควรยอมก็ต้องยอม
ทว่า ไม่รอให้อริยะหยวนสื่อพูดอะไร เสียงของโฮ่วถู่ก็ดังขึ้น "เจ้าแพ้แล้ว รับไม่ได้ ดังนั้น... เจ้าจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้!"
อริยะหยวนสื่อ : ???
เหล่าอริยะ : ⊙⊙?!
เหล่าทวยเทพ : ⊙﹏⊙!
เจ๊ เจ๊เอาจริงดิ?!
นั่นอริยะนะ ท่านแน่ใจนะว่าจะฆ่า?! เคยคิดถึงผลที่ตามมาไหม?!
"โฮ่วถู่ เจ้าจะฆ่าข้า? หากเจ้าฆ่าข้าจริง ข้าก็จะยังคงเกิดใหม่ แล้วเจ้ารู้ไหมว่าเจ้าต้องแบกรับผลกรรมมหาศาลแค่ไหน? ถึงตอนนั้นผลกรรมถาโถม เจ้าก็จะอยู่ไม่เป็นสุขเช่นกัน!" อริยะหยวนสื่อตวาด
สิ่งที่อริยะหยวนสื่อคิด ก็เป็นสิ่งที่เหล่าอริยะและทวยเทพคิดเช่นกัน
สังหารอริยะ?!
นั่นไม่ใช่แค่มีฝีมือก็ทำได้ แต่ต้องแบกรับผลกรรมมหาศาล
ความแข็งแกร่งของโฮ่วถู่ในตอนนี้ไม่ต้องสงสัย นางมีพลังสังหารอริยะแน่นอน แต่ผลกรรมมหาศาล โฮ่วถู่จะแบกไหวเหรอ?
อีกอย่าง ต่อให้ฆ่าอริยะหยวนสื่อ อริยะหยวนสื่อก็จะเกิดใหม่จากวิถีสวรรค์
อริยะหยวนสื่อไม่หายไปจริงๆ แต่โฮ่วถู่ต้องแบกรับผลกรรมมหาศาล
คิดดูแล้ว นี่เป็นการค้าที่ขาดทุนย่อยยับ หากทำลงไปก็เสียหายหนักเกินไป
ดังนั้น อริยะหยวนสื่อและคนอื่นๆ จึงเชื่อมั่นว่า โฮ่วถู่ก็แค่พูดไปงั้นๆ ไม่มีทางฆ่าอริยะหยวนสื่อได้จริงๆ
"แบกรับผลกรรม? หึ! ฆ่าคนสกปรกอย่างเจ้า ยังต้องแบกรับผลกรรมอะไร?
เจ้าเป็นถึงอริยะ ปากบอกเพื่อใต้หล้าปวงประชา ในใจมีบ้างไหม?!
สังหารคนอย่างเจ้า วิถีสวรรค์ควรมอบบุญกุศลให้ข้า ต่างหาก ไม่ใช่ผลกรรม!" โฮ่วถู่เสียงเย็นชา
สิ้นเสียง
ร่างโฮ่วถู่วูบไหว พลังน่ากลัวกวาดม้วน เข้ากดข่มอริยะหยวนสื่อโดยตรง
ภายใต้การกดข่มของโฮ่วถู่ อริยะหยวนสื่อที่เป็นถึงอริยะกลับไม่มีแรงต่อต้าน
"เจ้า... เจ้า..." อริยะหยวนสื่อตอนนี้ตื่นตระหนกจริงๆ ไม่รู้จะพูดอะไรดี เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากตัวโฮ่วถู่ คำพูดของโฮ่วถู่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
นี่...！
เสียงเรียบเฉยของโฮ่วถู่ดังขึ้นในตอนนี้ "เจ้าอะไรนักหนา บอกว่าจะฆ่าเจ้าก็คือฆ่าเจ้า ข้ารักษาสัจจะเสมอ คำพูดที่พูดออกไป จะเป็นคำลวงได้อย่างไร?"
อริยะหยวนสื่อ : "......"
เหล่าอริยะก็ตะลึง โฮ่วถู่จะฆ่าอริยะหยวนสื่อจริงๆ เหรอ?! นางรู้ไหมว่าต้องแบกรับผลกรรมน่ากลัวแค่ไหน?!
"ท่านปรมาจารย์ช่วยข้าด้วย!" อริยะหยวนสื่อตะโกนลั่น
เขารู้ว่า ตอนนี้ที่พึ่งได้มีแค่ปรมาจารย์หงจวินแล้ว อริยะคนอื่นพึ่งพาไม่ได้เลย
ทว่า
ปรมาจารย์หงจวินไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่นิดเดียว สิ่งนี้ทำให้อริยะหยวนสื่อตะลึง แววตาไม่อยากจะเชื่อ ทำไมปรมาจารย์ถึงไม่ลงมือ?!
ส่วนหงจวินย่อมมีความคิดของตัวเอง ต่อให้เขาลงมือ ก็ใช่ว่าจะช่วยอริยะหยวนสื่อได้
อีกอย่าง อริยะหยวนสื่อไม่หายไปจริงๆ เขายังจะเกิดใหม่ในวิถีสวรรค์ เช่นนั้นให้โฮ่วถู่แบกรับผลกรรมมหาศาลก็ไม่เลว จะได้บั่นทอนกำลังของสำนักสาขา
เวลานี้
โฮ่วถู่ยิ้มเรียบๆ "ดูท่า... ปรมาจารย์ของเจ้าไม่ได้คิดจะช่วยเจ้านะ!"
อริยะหยวนสื่อตอนนี้ก็พอจะเข้าใจความคิดของปรมาจารย์หงจวินแล้ว
ส่วนเหล่าอริยะ ก็รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ ปรมาจารย์หงจวินจะไม่ลงมือ รู้ทั้งรู้ แต่ปรมาจารย์หงจวินไม่ลงมือจริง ทำให้พวกเขาในใจรู้สึกไม่ดี
ปรมาจารย์หงจวินพึ่งไม่ได้แล้ว ตอนนี้ที่พึ่งได้มีแค่ตัวเอง อริยะหยวนสื่อเข้าใจดี รีบพูดว่า "โฮ่วถู่ หากเจ้าฆ่าข้าจริง สำหรับเจ้าไม่มีผลดีแม้แต่นิดเดียว ผลกรรมมหาศาลถาโถม เจ้าก็จะเดินสู่ทางตัน!"
ได้ยินดังนั้น
โฮ่วถู่หัวเราะอย่างดูแคลนและเหยียดหยาม "ทางตัน? หึ! คอยดูก็แล้วกัน! เดินทางปลอดภัยนะ!"
คำนี้หลุดออกมา
อริยะหยวนสื่อเหม่อลอย
และในตอนนั้นเอง โฮ่วถู่ก็ลงมือทันที
เหล่าอริยะ : ???
เหล่าทวยเทพ : !!!
เชี่ย...!
เอาจริงดิ?! โฮ่วถู่จะฆ่าอริยะหยวนสื่อจริงๆ นางไม่สนใจผลกรรมมหาศาลเลยสักนิดเหรอ?!
บ้าไปแล้ว! นี่มันบ้าไปแล้วแน่ๆ!
อริยะหยวนสื่อตาย ผลกรรมถาโถม ต่อให้โฮ่วถู่ไม่ตกตายไปตรงนั้น แต่ระดับพลังต้องร่วงหล่น และถ้าไม่แก้กรรม ต้องมีหายนะถึงตายแน่
อริยะหยวนสื่อไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่เคยสัมผัสกลิ่นอายความตาย
ในวินาทีสุดท้ายเขายังคงมีความหวัง โฮ่วถู่แค่ขู่ นางจะไม่ทำ นางจะไม่ลงมือ นางเข้าใจผลของการทำแบบนั้น!
ส่วนคนของสำนักสาขา รู้สึกเพียงว่าศิษย์พี่สามเผด็จการไร้เทียมทาน ส่วนผลลัพธ์อะไรนั่น ในเมื่อศิษย์พี่สามกล้าลงมือ ย่อมไม่กลัวผลกรรมมหาศาลนั่น
ศิษย์พี่สามบอกว่าอริยะหยวนสื่อต้องตาย อริยะหยวนสื่อก็ต้องตาย!
[จบแล้ว]