บทที่ 25 - พวกเจ้าดูเหมือนหมาตัวนึงเลย!

บทที่ 25 - พวกเจ้าดูเหมือนหมาตัวนึงเลย!

สำหรับพลังที่จู่โจมเข้ามา เย่ว์ซีไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด เพียงแค่สะบัดมือเบาๆ พลังกฎเกณฑ์ก็แตกสลาย การโจมตีที่ดูดุดันนั้น กลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา

"พระแม่ซิว่างหมู่?! ทำไม! เจ้าก็อยากโดนตบด้วยรึ?!" เสียงเรียบเฉยของเย่ว์ซีดังขึ้น สายตาจับจ้องไปที่พระแม่ซิว่างหมู่

เมื่อสบตาเย่ว์ซี สีหน้าพระแม่ซิว่างหมู่เคร่งขรึม "เย่ว์ซี ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้?!

เทียนตี้คือประมุขสวรรค์ เจ้าแห่งสามโลก เจ้าทำแบบนี้ มันไม่เหมาะสมจริงๆ!"

ได้ยินดังนั้น

เย่ว์ซียังคงเย็นชา "ตกลงเขาทำไม่เหมาะสม หรือข้ากันแน่?! ฮึ!"

"ถ้าเจ้าอยากสู้ ก็ไม่ต้องพล่าม! ส่วนฮ่าวเทียน วางใจเถอะ! ข้าไม่ฆ่าเขาหรอก!"

พระแม่ซิว่างหมู่: "..."

เหล่าเทพ: !!!

นี่เหยียบหน้าเทียนตี้จมดินแล้ว มันเจ็บยิ่งกว่าฆ่าให้ตายซะอีก

พระแม่ซิว่างหมู่รับคำ "เทพจันทรา พอแค่นี้เถอะ! เรื่องวันนี้เทียนตี้ผิดเอง วันหลังจะมาขอขมาเทพจันทรา"

วินาทีนี้

ท่าทีของพระแม่ซิว่างหมู่อ่อนลงมาก นางเป็นผู้นำเหล่าเทพธิดาแห่งสวรรค์ ย่อมมีศักดิ์ศรีและความหยิ่งทะนง แต่กับเย่ว์ซี นางรู้ดีว่าถ้าสู้กัน ต่อให้นางร่วมมือกับฮ่าวเทียน ก็คงไม่ได้เปรียบ

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ว์ซีไม่ได้มาคนเดียว สาขาสำนักเจี๋ยมีคนไม่น้อย แถมแต่ละคนระดับท็อป ยังมีตัวตนระดับเทียบเท่าอริยะอีกองค์ ถ้าเปิดศึก คนที่เสียหน้าก็คือพวกนาง

เพราะพระแม่ซิว่างหมู่เข้ามาขัดจังหวะ ฮ่าวเทียนจึงได้สติ ระงับความโกรธกลับไป

ในฐานะประมุขสวรรค์ มหาเทพผู้บำเพ็ญเพียรมานับไม่ถ้วน จิตใจย่อมมั่นคง

เพียงแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นช่วงนี้ บวกกับตำแหน่งของเย่ว์ซีในใจเขา ทำให้มารในใจเข้าครอบงำชั่วขณะ

"เทพจันทรา ข้าขออภัย ช่วงนี้มีเรื่องรุมเร้า ข้าละเลยการบำเพ็ญเพียร มารในใจเลยฉวยโอกาสแทรกแซง ที่เสียกิริยาไป หวังว่าเทพจันทราจะให้อภัย" ฮ่าวเทียนกล่าว

คำพูดของฮ่าวเทียน เย่ว์ซีไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่คลายการสะกดข่ม

จากนั้น

เย่ว์ซีเข้าไปในดวงดาวไท่อิน เพียงโบกมือ พระราชวังขนาดใหญ่ก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน พร้อมกันนั้น นอกดวงดาวไท่อิน พลังกฎเกณฑ์ไหลเวียน ดวงดาวไท่อินที่เคยแตกสลาย บัดนี้กำลังฟื้นคืนสู่ความรุ่งโรจน์ในอดีต

ท่ามกลางความว่างเปล่า

ฮ่าวเทียนจากไปพร้อมใบหน้ามืดมน ไม่สนใจพระแม่ซิว่างหมู่ ซึ่งพระแม่ซิว่างหมู่ก็ไม่ได้ใส่ใจท่าทีของเทียนตี้ ร่างวูบไหวหายไปในความว่างเปล่า

...

ในขณะเดียวกัน

ทะเลตะวันออก

ภายในวังมังกร

จ้าวสมุทรทิศใต้ อ๋าวชิน, จ้าวสมุทรทิศตะวันตก อ๋าวซุ่น, จ้าวสมุทรทิศเหนือ อ๋าวรุ่น และยอดฝีมือเผ่ามังกรมาชุมนุมกันที่วังมังกร

"ตอนนี้ พี่ใหญ่สิ้นชีพ ทะเลตะวันออกต้องเลือกราชามังกรองค์ใหม่ ปกครองทะเลตะวันออก สร้างความแข็งแกร่งให้เผ่ามังกร รอวันสังหารนาจา แก้แค้นให้พี่ใหญ่และหลานอ๋าวปิ่ง" เสียงของอ๋าวชินดังขึ้น

สิ้นเสียง อ๋าวซุ่นและอ๋าวรุ่นก็เห็นด้วยกับอ๋าวชิน

พร้อมกันนั้น

อ๋าวรุ่นกล่าวว่า "พี่รอง พี่สาม ข้าเห็นว่า ให้อ๋าวเจี่ยรับตำแหน่งต่อจากพี่ใหญ่ เป็นจ้าวสมุทรตะวันออกคนใหม่"

ยังไม่ทันที่อ๋าวชินและอ๋าวซุ่นจะเอ่ยปาก เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้น "จะเป็นจ้าวสมุทรตะวันออก ฝีมือต้องเป็นหนึ่งในทะเลตะวันออก ฝีมือพี่ใหญ่นั้นยังห่างชั้น

ท่านอาทั้งสาม ข้าอ๋าวอี่มั่นใจว่าไม่ด้อยไปกว่าพี่ใหญ่ ตำแหน่งจ้าวสมุทรตะวันออก แม้ต้องให้ท่านอาทั้งสามเป็นสักขีพยาน แต่สุดท้ายก็ต้องให้ทะเลตะวันออกเป็นคนตัดสิน!

ข้าอยากประลองกับพี่ใหญ่ ผู้ชนะเป็นราชามังกร รับตำแหน่งจ้าวสมุทรตะวันออกคนใหม่ต่อจากท่านพ่อ"

เห็นดังนั้น

อ๋าวชินทั้งสามมองหน้ากัน แล้วหันไปมองอ๋าวเจี่ย

อ๋าวเจี่ยกล่าว "ในเมื่อน้องรองมีความคิดเช่นนี้ ก็เอาตามที่น้องรองว่า

ตำแหน่งราชามังกร ผู้มีความสามารถย่อมได้ครอบครอง!"

ฟังอ๋าวเจี่ยพูดเช่นนี้ อ๋าวชินก็ว่า "ดี งั้นพวกเจ้าพี่น้องก็ประลองกัน ผู้ชนะเป็นจ้าวสมุทรตะวันออกคนใหม่"

จากนั้น

อ๋าวเจี่ยและอ๋าวอี่ก็ตั้งท่า ต่างใช้อิทธิฤทธิ์เข้าห้ำหั่นกัน

อ๋าวเจี่ยและอ๋าวอี่ต่างอยู่ในระดับเซียนทองคำ ถือว่ายอดเยี่ยมในเด็กรุ่นใหม่

ฝีมือของทั้งคู่สูสีกัน ยากจะตัดสินแพ้ชนะ

ขณะนี้

ในกลุ่มผู้ชม

โลลิน้อยน่ารักคนหนึ่งเบะปาก พึมพำว่า "น่าเบื่อ!"

การต่อสู้ผ่านไปครึ่งชั่วยาม อ๋าวเจี่ยและอ๋าวอี่ก็ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ

โลลิน้อยขมวดคิ้ว กำลังจะทำอะไรบางอย่าง แสงทองสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากนอกวังมังกร

และในวินาทีนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในวังมังกร พร้อมเสียงดังขึ้น

"รับราชโองการเทียนตี้!"

สิ้นเสียง อ๋าวเจี่ยและอ๋าวอี่หยุดมือ อ๋าวชินนำคณะรับราชโองการเทียนตี้

เมื่ออ๋าวชินคุกเข่า เผ่ามังกรทั้งหมดในที่นั้นก็คุกเข่าลง ยกเว้นโลลิน้อย

เทพผู้เชิญราชโองการไม่ได้สังเกตเห็นโลลิน้อย ก้มหน้าอ่านราชโองการต่อไป

"ราชโองการเทียนตี้ อ๋าวกวงจ้าวสมุทรตะวันออกสิ้นชีพ ข้าเจ็บปวดใจยิ่งนัก พระราชทานสมบัติแก่ทะเลตะวันออก เพื่อเชิดชูความดีความชอบของอ๋าวกวง... ทว่าทะเลตะวันออกจะขาดผู้นำไม่ได้ ข้าไตร่ตรองดูแล้ว ในเผ่ามังกรทะเลตะวันออก ยังไม่มีผู้เหมาะสมจะรับตำแหน่งราชามังกร จึงส่งไท่ไป๋จินซิงมารักษาการตำแหน่งจ้าวสมุทรตะวันออกชั่วคราว รอจนกว่าจะบ่มเพาะผู้เหมาะสมได้ ค่อยให้เผ่ามังกรรับตำแหน่งต่อไป"

สิ้นเสียงอ่าน

เหล่ามังกรมองหน้ากัน อ๋าวชิน อ๋าวซุ่น อ๋าวรุ่น สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ตอนที่สวามิภักดิ์ต่อสวรรค์ ฮ่าวเทียนรับปากว่า สี่สมุทรจะให้เผ่ามังกรปกครอง นี่ผ่านไปไม่เท่าไหร่ ฮ่าวเทียนคิดจะผิดคำสัญญาที่เคยให้ไว้หรือ?

ราชามังกรตาย ฮ่าวเทียนมีแค่ราชโองการฉบับเดียว พูดถึงการตายของพี่ใหญ่แค่ผ่านๆ ให้ของรางวัลเป็นพิธี แล้วยังจะมายึดตำแหน่งราชามังกรไปอีก

"ทำไม?! ราชามังกรทั้งสามคิดจะขัดราชโองการเทียนตี้รึ?" เทพผู้เชิญราชโองการถามเสียงเย็น

ได้ยินดังนั้น อ๋าวชินกดความไม่พอใจไว้ ไม่กล้าแสดงออกแม้แต่น้อย รีบตอบว่า "มิกล้า ข้าน้อยมิกล้าขัดราชโองการเทียนตี้"

อ๋าวซุ่นและอ๋าวรุ่นก็รีบรับคำ ไม่กล้าขัดขืน

เผ่ามังกรไม่ใช่เมื่อก่อนแล้ว หากเป็นช่วงก่อนสงครามลิขิต ฮ่าวเทียนจะเป็นตัวอะไรกัน ยิ่งตอนมหากาพย์มังกรหงส์ เผ่ามังกรยังเป็นเจ้าพิภพ ฮ่าวเทียนยังไม่รู้มุดหัวอยู่ที่ไหนเลย

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว เผ่ามังกรตกต่ำ ได้แต่ยอมให้คนอื่นเชือดเฉือน

เผ่ามังกรตอนนี้ ไหนเลยจะกล้าล่วงเกินฮ่าวเทียน ล่วงเกินสวรรค์ มิฉะนั้น เผ่ามังกรคงหายไปจากแดนหงวงตลอดกาล

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว เผ่ามังกรไม่อาจฟื้นคืนความรุ่งโรจน์ในอดีตได้อีกแล้ว

ที่น่าอัปยศที่สุดคือ สาเหตุสำคัญที่พวกเขายังดำรงอยู่ได้ ก็เพราะเนื้อมังกรเป็นอาหารอันโอชะของเหล่าเซียน

ฮ่าวเทียนในฐานะประมุขสวรรค์ วันไหนบ้างไม่กินตับมังกร?!

คิดถึงเผ่ามังกรในอดีต แล้วดูปัจจุบัน เผ่ามังกรช่างน่าเวทนานัก!

ขณะนี้ ในใจของอ๋าวเจี่ยและอ๋าวอี่เต็มไปด้วยความไม่ยินยอม แต่ราชโองการเทียนตี้ ใครจะกล้าขัด

หากขัดราชโองการ อย่าว่าแต่ตำแหน่งราชามังกร เจ้าสมุทรตะวันออกเลย แม้แต่ชีวิตน้อยๆ ก็รักษาไว้ไม่ได้!

เห็นเผ่ามังกรเป็นเช่นนี้ เทพผู้เชิญราชโองการยิ้มเยาะอย่างพอใจ แล้วกล่าวอย่างวางก้ามว่า "เช่นนั้น ก็รับราชโองการซะ!"

และในขณะนี้

โลลิน้อยมองอ๋าวชินและเหล่ามังกร อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะแล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าดูเหมือนหมาตัวนึงเลย! ออกไปข้างนอก อย่าได้บอกใครเชียวว่าเป็นเผ่ามังกร พวกเจ้าไหนเลยจะมีกระดูกสันหลังของเผ่ามังกรหลงเหลืออยู่!"

[จบแล้ว]